Saturday, December 23, 2017

Η άδοξη ήττα του Δυτικού ανθρώπου

To 1933 οι Μπολσεβίκοι ζήτησαν από τους Ουκρανούς να παράξουν το 1/3 του συνόλου της απαιτούμενης σοδειάς για την Σοβιετική Ένωση ως το κομουνιστικό τους καθήκον - λόγω του ότι “είχαν το προνόμιο της καλής γης” 
-Δεν θα μπορούσαν να κρατήσουν τίποτα από τη σοδειά τους - όλα θα πήγαιναν για το κοινό καλό και θα διαμοιραζόταν δίκαια σε όλους
-Παρόλα αυτά όσο σιτάρι πάραξαν οι Ουκρανοί πουλήθηκε στη Δύση 
-Οι Ουκρανοί αντέδρασαν - και έγιναν προδότες της επανάστασης
-Τους κατασχέθηκαν όλα τα ζώα, όλη η σοδειά τους και τα υλικά αγαθά 
-αφέθηκαν να λιμοκτονήσουν 
-όσοι προσπάθησαν να αποδράσουν - πυροβολήθηκαν - ένοπλοι φρουροί μετέτρεψαν την Ουκρανία σε ένα τεράστιο στρατόπεδο συγκέντρωσης
-αρνήθηκαν ανθρωπιστική βοήθεια από την δύση
-άφησαν τουλάχιστο 10 εκατομμύρια Ουκρανούς να πεθάνουν μαζί με τα ζώα τους σε ένα χειμώνα και να καταφύγουν στον κανιβαλισμό και εμπόριο ανθρώπινου κρέατος στον κομουνιστικό παράδεισο που κανονικά δεν υπάρχουν καν χρήματα:

-Το περιστατικό έγινε το 1933 - την ίδια χρονιά που ανέβηκε ο Χίτλερ στην Εξουσία - δέκα χρόνια πριν από το ολοκαύτωμα. 
Πως αντέδρασε η Δύση; όπως αντιδράει σήμερα στα 2.6 εκατομμύρια Ουκρανούς πρόσφυγες μετά τον πόλεμο του Πούτιν.. παραδόξως οι μόνοι πρόσφυγες που είναι και πραγματικοί πρόσφυγες με τη στενή έννοια της λέξης δεν μεταφέρονται στις χώρες της Δύσης. 

Ενα από τα πιο βασανιστικά ερωτήματα που θα έπρεπε να απασχολεί τους ελεύθερους ανθρώπους είναι το γιατί - μετά την πτώση της σοβιετικής ένωσης και της ξεκάθαρης ιδεολογικής νίκης (ως καλύτερο σύστημα) των ιδεών της Δυτικής εθνικής ατομικότητας και όχι της Σοβιετικής διεθνιστικής κολεκτιβιστικής - ο κόσμος φαντάζει να κατευθύνεται προς την ιδεολογική μεριά του αποτυχημένου πειράματος - όπου ο δρόμος για παγκόσμια ειρήνη θα έρθει με παγκόσμια δικτατορία "δημοκρατία". Είναι λες και μεταλλάχθηκε ή ιεραρχία ηθικής και στόχος να είναι η αναγκαστική ισότητα και όχι η ελευθερία των λαών ως υπέρτατο αγαθό. Ζούμε πλέον σε μια αταξική κοινωνία χωρίς σύνορα όπου ένας Σομαλός μπορεί να ερθει στη Κύπρο πχ ως πρόσφυγας από τους πολλαπλάσιους του εαυτού του και ο αλληλέγγυος ταξικός αδελφός του Κύπριος θα πρέπει να του δώσει σπίτι - στέγη - μόρφωση - φαγητό - δουλειά και να τον ενσωματώσει στη κοινωνία του. 

Ετσι αφού δίνεις κίνητρο, αμοιβή και όχι τιμωρία συνεχίζουν να έρχονται και θα συνεχίζουν να έρχονται σε ρυθμούς μεγαλύτερους και μεγαλύτερους και η κατάληξη αν δεν αλλάξει κάτι, είναι ξεκάθαρα η χρεοκοπία και η καταστροφή/μετάλλαξη της Ευρώπης και του Ευρωπαϊκού πολιτισμού αφού λόγω αριθμητικών μεγεθών δεν θα μπορέσει να επιβιώσει χωρίς σύνορα. 

Η Ιστορία της Σοβιετικής Ένωσης έδειξε ότι η προσπάθεια επιβολής ισότητας - στο οικονομικό κομμάτι μέσω "κρατικών μηχανισμών" ή αρπαγή μέσω όπλων - οδηγεί σε δικτατορίες τεράστιας ανισότητας - στέρηση ελευθεριών και αιματοκύλισμα και όχι σε μεγαλύτερη ισότητα. Ε πως γίνεται σήμερα να επιχειρούμε το ίδιο όχι μόνο στο οικονομικό, όχι μόνο σε κάποιες χώρες, αλλά σε ολόκληρο τον πλανήτη και σε όλα τα κοινωνικά επίπεδα.


Η απάντηση στο γιατί διαβάζουμε ανάποδα την Ιστορία δεν είναι απλή και προϋποθέτει ένα ιστορικό ταξίδι.

Η έννοια των ανοιχτών συνόρων[1] &[2] - γεννήθηκε πριν από τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο - ο ρομαντικός εθνικιστής φιλόσοφος Χέρντελ επιχειρηματολογούσε κατά αυτής της ιδέας από το 1800
-όμως επι της ουσίας μετά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο και την δημιουργία των Ηνωμένων Εθνών η ιδέα για οικουμενικό ανθρώπινο πολιτισμό είναι ο εμφανέστατος στόχος που η ανθρωπότητα φαίνεται ξεκάθαρα ότι προσπαθεί ετσιθελικά κοντρα στην ανθρώπινη φύση να βαδίσει - φαίνεται αυτό από την προπαγάνδα που μας βομβαρδίζει καθημερινά - είναι οι πολιτικές που εφαρμόζονται ετσιθελικά με δρακόντια μέτρα - χωρίς να λαμβάνεται υπόψη σε αυτή τη ψευδοδημοκρατία που ζούμε η άποψη του λαού - και γενικώς όλα δείχνουν πως βαδίζουμε προς αυτή την κατεύθυνση με μεγαλύτερη άγνοια από πρόβατο που πάει για σφαγή.

Το να καταλήξει κάποιος στο συμπέρασμα πως η εθνική/φυλετική/θρησκευτική ταυτότητα ήταν το πρόβλημα του Χίτλερ ή η αιτία του πολέμου επειδή ο Χίτλερ ήταν υπέρ της Γερμανικής ταυτότητας - δλδ αγαπάς τη χώρα σου/ την ταυτότητα σου, την οικογένεια σου - η αμέσως επόμενη λογική συνοχή είναι να αρχίζεις να ρίχνεις κόσμο στο φούρνο.

Είναι τόσο λάθος αυτός ο συνειρμός είναι πολύ χειρότερο πιο γελοίο από το να πεις επειδή ο Χίτλερ ήταν Χορτοφάγος και ζωγράφος - αν είσαι ζωγράφος και χορτοφάγος θα ρίξεις ανθρώπους στο φούρνο. Είναι χειρότερο επειδή είναι ακριβώς η συνύπαρξη ανθρώπων με διαφορετικές θρησκείες εθνικότητες και πιστεύω σε ένα κομμάτι γης που ήταν είναι και θα είναι η πηγή όλων των πολέμων στην ιστορία της ανθρωπότητας. (Ρεαλιστική θεωρία σύγκρουσης) Η διαφορετικότητα επί εγγύτητα προκαλεί αργά η γρήγορα - στατιστικά πόλεμο - ενώ η ομοιογένεια και η απουσία εγγύτητας (απομόνωση) στατιστικά προκαλεί ευημερία και ειρήνη (δες σκανδιναβικές χώρες). Τα εθνικά τείχη υψώθηκαν για πολύ συγκεκριμένους και ηθικότατους λόγους που έχουν να κάνουν με την ανθρώπινη φύση - η οποία δεν αλλάζει απλά και μόνο επειδή ένας ιδεολόγος κατέβασε στο μυαλό του μια "φανταστική" ιδέα. 

Ενα τραγούδι - του τζον Λένον περιγράφει απόλυτα το επίπεδο των επιχειρημάτων αυτών των ανθρώπων δηλαδή "Φαντάσου να μην υπάρχουν χώρες να μην υπάρχουν θρησκείες πλούσιοι φτωχοί κτλ κτλ - τίποτα για να ζήσεις και να πεθάνεις" - αυτό από ότι μου λένε - ακούγεται ως ένα ηθικός στόχος στα αυτιά τους- δηλαδή η πανανθρώπινη ταυτότητα είναι κάτι καλό μου λένε,


στα δικά μου αυτιά είναι πχ σαν να λέει ένας Τούρκος: "Φαντάσου να μην υπήρχαν Έλληνες στη Κύπρο" ή ενας Ελληνας: "Φαντάσου να μην υπήρχαν Τούρκοι στη Κύπρο"  - 
Τότε, δεν θα υπήρχε πόλεμος - θα υπήρχε "ειρήνη" 

Το μόνο μικρό πρόβλημα θα ήταν φυσικά η γενοκτονία - είτε μέσω πολέμου είτε μέσω προπαγάνδας (εξελληνισμός ή εξισλαμισμός) ενός εκ των δύο


Αυτό το πράγμα τώρα, οι οπαδοί της Ουμανιστικής εθνικής ταυτότητας θεωρούν ότι είναι ηθικό - απλά εξολόθρευσαν νοητικά στο μυαλό τους με ένα ιδεαλιστικό τρόπο ολόκληρη την ανθρωπότητα - και έφεραν την "παγκόσμια ειρήνη".


Είναι η λογική της θρησκευτικής αποκάλυψης αυτή, μετά τον ιερό πόλεμο θα υπάρχει ειρήνη διότι μόνο μουσουλμάνοι ή μόνο χριστιανοί ή μόνο βουδιστές ή μόνο Εβραίοι θα υπάρχουν - (αναλόγως σε ποια αίρεση πιστεύεις) η νέα αίρεση της πολυπολιτισμικότητας είναι πολύ πιο επικίνδυνη διότι την επιβάλλουν οι παντοδύναμοι οπαδοί της που έχουν πρόσκαιρο συμφέρον φτηνών εργατικών. 


Αν δεν πιστεύουν το πιο πάνω - και ο στόχος τους είναι απλά ανοιχτά σύνορα και χριστιανός και μουσουλμάνος, Ναζιστής Εβραίος, Τούρκος Ελληνας θα ζούνε δίπλα δίπλα αγαπημένοι χωρίς προβλήματα με τις εθνικές τους ταυτότητες, Μαυρος Λευκός θα κάνουν έρωτα και δεν θα χάσουν τις φυλετικές τους ταυτότητες κτλ κτλ. 


Αν πιστεύουν αυτή την εκδοχή της πολυπολιτισμικότητας δηλαδή την συνύπαρξη χωρίς την αφομοίωση - τότε έλυσαν και το κυπριακό πρόβλημα (στο μυαλό τους πάντα) - όμως απλά αγνοούν ολόκληρο το ρ της Ιστορίας - όλους τους πολέμους όλες τις διαμάχες και τα συμπεράσματα που έπρεπε να προσκομίσουν από αυτή.


Με λίγα λόγια - απλά οδηγούν την ανθρωπότητα στην ολοκληρωτική καταστροφή.


Το κείμενο αυτό θα ξεκινήσει με μία απλή ερώτηση:
Ως καθαρά ιδεολογήματα και όχι ως πρακτική εφαρμογή,
Τι διαφορά έχει ο Σταλινισμός από τον Τροτσκισμό;
Τι διαφορά έχει ο Εθνικός Σοσιαλισμός η εθνική αριστερά - από τον "απλό" Σοσιαλισμό ή την διεθνιστική αριστερά;

Αν αφαιρέσεις τις σφαγές και το αιματοκύλισμα που είναι κοινό και στα δύο - η ειδοποιός διαφορά είναι ακριβώς ότι ο Εθνικός Σοσιαλισμός και ο Σταλινισμός ήταν "εσωστρεφή" ιδεολογήματα (στα χαρτιά) - ο Τροτσκισμός και η Σοβιετική ένωση πριν από τον Στάλιν ήταν ιμπεριαλιστικά ιδεολογήματα - ή κατα τα γραφόμενα του Τρότσκι "οικουμενικά" η επανάσταση έπρεπε να είναι "παγκόσμιας κλίμακας" - ή να επεκτείνεται συνεχώς σε άλλες χώρες αλλιώς δεν θα είχε νόημα. (Permanent Revolution) Ο Στάλιν έκλεψε στην κυριολεξία την εξουσία από τα χέρια του Τρότσκι μετά τον θάνατο του Λένιν ακριβώς παρουσιάζοντας τον εαυτό του ως υπέρμαχο της ειρήνης και της παύσης του επεκτατικού πολέμου. Για να κατανοήσουμε το γιατί ο Τρότσκι θεωρούσε τον εαυτό του ως φυσικό ακόλουθο του Λένιν πρέπει πρώτα να ανακαλύψουμε το πως ήταν διαμορφωμένο το κομμουνιστικό κόμμα - όπως και με όλα τα ζητήματα - η δημογραφία έπαιζε τον σημαντικότερο ρόλο.
Το κόμμα παρόλο που στα χαρτιά ήταν "αθεϊστικό" ήταν στη πραγματικότητα διχασμένο σε δύο πτέρυγες - την εβραϊκή και τη μη Εβραϊκή. Γενικώς το Εβραϊκό στοιχείο στο αριστερό κίνημα ήταν κυρίαρχο εκ γενετής του Μαρξισμού - ο Μαρξ εξάλλου ήταν Εβραϊκής καταγωγής, το ίδιο και ο Λένιν, o Σβερντλόφ, ο Ζινόβιεβ, ο Ραδεκ, o Λιτβινοβ, ο Καμένεφ που κατέλαβαν ηγετικές θέσεις - το 1820 η Ρωσσία ήταν 49 εκατομμύρια και οι Εβραίοι ήταν περίπου 300-400 χιλιάδες - παρόλο που ήταν μόνο το 1% του συνολικού πληθυσμού είχαν πλήρη έλεγχο της ηγεσίας του κόμματος - και όπως ήταν αναμενόμενο - αυτό προσέχθηκε από τα υπόλοιπα μέλη και τους στρατιώτες του κόκκινου στρατού - καθώς και από την αριστοκρατία της Ευρώπης. (Ο Χίτλερ χρησιμοποίησε αυτή την υπερεκπροσώπηση  του εβραϊκού στοιχείου για να βαφτίσει τον κομμουνισμό ως Εβραϊκή συνωμοσία για να "κατακτήσουν τον κόσμο"). Το οποίο φυσικά είναι πολύ άδικο. Το φαινόμενο θυμίζει λίγο την ιστορία του αυγού με την κότα και είναι θέμα για ένα άλλο κείμενο.

Αρπαγή της εξουσίας

Ο Στάλιν ήταν ένας γεωργιανός σκληροτράχηλος εργάτης - που αναδείχθηκε μέσα από καμένο σίδερο - Ο Τρότσκι ήταν ένας ελιτιστής ιδεολόγος της πέννας -ηγέτης εκ του ασφαλούς του κόκκινου στρατού  - ο οποίος ήταν τόσο ιδιόρρυθμος που αρνήθηκε να παραστεί στην κηδεία του Λένιν - επειδή όπως είπε ο "Στάλιν του είπε λάθος ημερομηνία" η κόντρα με τον Στάλιν πήγαινε πίσω χρόνια καθώς διαφωνούσαν και ως προς τις πολεμικές τακτικές. Η ανοιχτή κριτική του Εβραϊκού στοιχείου έφερε ως τιμωρία το θάνατο - έτσι ο Στάλιν έκανε συμμαχία με τον Ζινοβίεβ και μερικούς άλλους εβραϊκής καταγωγής που ήταν κατά της επεκτατικής πολιτικής του Τρότσκι και έτσι κατάκτησε την εξουσία.
Μετά το τέλος του παγκοσμίου πολέμου (1945) τον Αύγουστο του 1952 σε αυτό που έμελε να μείνει ως η νύχτα των νεκρών ποιητών ο Στάλιν δολοφόνησε τους πολιτικούς του αντιπάλους οι οποίοι ήταν ως επι το πλείστον Εβραϊκής καταγωγής κερδίζοντας απόλυτη εξουσία. Η εξορία του Τρότσκι στη δύση, έκανε την Αριστερή ακαδημαϊκή κοινότητα να ταυτιστεί με κάποιες από τις ιδέες του επειδή ο κομμουνισμός είναι τόσο στενά συνδεδεμένος με τον αθεϊστικό Ιουδαϊσμό που είναι σχεδόν αδύνατο να διαχωρίσεις τα δύο - οι ασκεναζίτες Εβραίοι όντας η φυλή με τον υψηλότερο (με διαφορά) δείχτη νοημοσύνης από όλους τους ανθρώπους - είχαν τεράστια εκπροσώπηση στην ακαδημαϊκή κοινότητα αλλά και τεράστια οικονομική δύναμη έτσι σιγά σιγά επηρέασαν τόσο την αριστερά όσο και την δεξιά με τις ιδέες του Τρότσκι που ήταν και θρησκευτικές τους ιδέες. Δεν αναγνωρίζουμε τον θρησκευτικό φανατισμό είναι όμως εκεί και σε κοιτάει.


Ενα απλό παράδειγμα τροτσκισμού στη δεξιά είναι αυτό που λενε οι Αμερικάνοι

"Εισβολή στο Ιρακ και το Αφγανιστάν για να επιβάλουμε την "δημοκρατία" Δηλαδή - το να πας - εσύ ως τρίτος ως ένας φωτισμένος λαός να "σώσεις" τους ανθρώπους από τους εαυτούς τους. Το πιο σημαντικό όμως κομμάτι είναι αυτό της "παγκόσμιας επανάστασης" (κάποιοι θα το έλεγαν ιμπεριαλισμό) άλλοι παγκοσμιοποίηση - τα ανοιχτά σύνορα - η ελεύθερη μετακίνηση πληθυσμών είναι πλέον όχι μόνο οχήματα της διεθνιστικής αριστεράς αλλά και της νεοδεξιάς - ακριβώς λόγω αυτής της Ιστορικής λεπτομέρειας.

Είναι σημαντικό να κατανοήσουμε αυτή την προϊστορία - μέσα σε αυτό το πλαίσιο - δηλαδή να λάβουμε υπόψη το δημογραφικό κομμάτι - για να μπορέσουμε να κατανοήσουμε - πως ο κομουνισμός ως ιδεολογία - ενώ θα έπρεπε να μπει στο χρονοντούλαπο της ιστορίας αφού ευθύνεται για πολύ περισσότερους νεκρούς από τον Ναζισμό - και ίσως ακόμη να οφείλεται και για τον Ναζισμό - ο Χίτλερ κότσαρε ένα "εθνικός" στο σοσιαλιστής - το ίδιο και ο Μουσολίνι - και απλούστατα η διαφορά τους ήταν στο ότι επικεντρώθηκαν όχι στους πλούσιους αριστοκράτες αλλά αντέστρεψαν την "επανάσταση" πίσω στους Εβραίους και τους κατάσχεσαν όλα τα υλικά τους αγαθά - ακριβώς όπως έκαναν οι μπολσεβίκοι στην Ρωσσία. Αν όμως ο Τρότσκι καταλάμβανε την εξουσία το 1924 τότε η ροή της ιστορίας θα ήταν πολύ διαφορετική - ο Χίτλερ δεν θα προλάμβανε να ανέβει στην εξουσία - η σοβιετική ένωση θα συνέχιζε την επεκτατική της πολιτική εισβάλλοντας στις γειτονικές χώρες και εν τέλει θα είχε επιτεθεί πρώτη - για να "σώσει τους καταπιεσμένους εργάτες της Δύσης" και τα αίτια του δευτέρου πολέμου δεν θα ταυτίζονταν με το "εθνικό" κομμάτι του Χίτλερ - δηλαδή δεν θα ταυτιζόταν με την ύπαρξη του πατριωτισμού - αλλά του διεθνισμού - που προκαλεί την υγιές αντίδραση του πατριώτη. 

Η παγκοσμιοποίηση σήμερα επί της ουσίας - προσπαθεί να καταργήσει την "αδικία" πλούσιων χωρών και φτωχών χωρών καταργώντας τα σύνορα τους - ένα περίπου όπως οι προλετάριοι ήθελαν να καταργήσουν το χρήμα, το κεφάλαιο - σε μια κοινωνία χωρίς πλούσιους και φτωχούς - χωρίς χρήματα κτλ κτλ.
Το πρόβλημα με αυτή την προσέγγιση είναι ότι είναι εντελώς λανθασμένη είναι επί της ουσίας μια θρησκευτική δοξασία υπάρχει τόσο στο Χριστιανισμό και το Ισλάμ - αλλά κυρίως στον Ιουδαισμό που είναι πατέρας και των δύο: 

ο Πύργος της βαβέλ είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα, όπου ο κόσμος όταν ήταν ενωμένος με μια γλώσσα μια χώρα κτλ ήταν τόσο δυνατός που έφτιαχνε πύργο να φτάσει το θεό και η τιμωρία για την ύβρη είναι ακριβώς η ύπαρξη της εθνικής ταυτότητας και όχι της παγκόσμιας ταυτότητας - και η βαβυλωνιακή ταυτότητα θα ξαναγεννηθεί μέσω της εκάστοτε θρησκείας που θα κατακτήσει τον κόσμο..

Αυτή η αντιεπιστημονική προσέγγιση δεν λαμβάνει υπόψη καθόλου τον βιολογικό ανθρώπινο παράγοντα που δεν φτιάχτηκε από μια ανώτερη δύναμη αλλά εξελίχθηκε από θηλαστικά και όπως όλα τα θηλαστικά - επιβιώνει φτιάχνοντας ομοιογενείς ομάδες και οικογένειες.

Ο αριστερός ιδεολόγος θεωρεί ότι ο φτωχός ή καταπιεσμένος άνθρωπος - απο τη στιγμή που υπάρχει αδικία - ενώ είμαστε όλοι ίσοι - είναι άρα πάντα τέλειος αλάθητος και αδικημένος - είναι πάντα το θύμα και ως εκ τούτου υπάρχει πάντα ένας κακός θύτης ένας φταίχτης. Είναι ο ανάποδος μύθος του Καιν με τον Αβελ. Ο πλούσιος δυτικός - είναι φτωχός ακριβώς επειδή ο Αφρικανός δεν είναι. Το αφεντικό είναι πλούσιο ακριβώς επειδή ο εργάτης είναι φτωχός.

Το πρόβλημα με αυτή την προσέγγιση είναι πως παίρνει ως δεδομένο ένα εμφανέστατο ψέμα θρησκευτικών καταβολών και όχι ορθολογιστικής σκέψης: το ψέμα περί ίσων ικανοτήτων. Το προβληματικό αποτέλεσμα είναι πως ένας υγιής άνθρωπος - που δεν είναι ούτε ρατσιστής - ούτε θέλει το κακό του κάθε φτωχού και κατατρεγμένου ανθρώπου που υπάρχει στον πλανήτη - αντιθέτως για χρόνια προσπαθεί να βοηθήσει όλους αυτούς τους ανθρώπους αναγνωρίζοντας την ΙΣΗ αξία της ανθρώπινης ζωής ανεξαρτήτως κοινωνικής τάξης ομορφιάς, χρώματος του δέρματος ή ευφυίας - αναγκάζεται πλέον να μπει σε μια άκομψη συζήτηση επισήμανσης αυτών των πραγματικοτήτων. 

Αναγκάζεται να μπει στη διαδικασία - επισήμανσης βιολογικών διαφορών σε συμπεριφορές - κουλτούρες - φυλές και ανθρώπων αναγκάζεται να μπει στη διαδικασία να πει πικρές αλήθειες που η τυφλότητα των ιδεολόγων - αρνείται να κατανοήσει αφού όπως όλοι οι ιδεολόγοι είτε θρησκευτικοί είτε πολιτικοί δεν μπορούν να έχουν ορθολογιστική και επιστημονική σκέψη, ξέρουν μόνο το δόγμα τους. 

Και επειδή αυτά που λέμε είναι αλήθειες, τόσο προφανείς όσο το η γή δεν είναι επίπεδη - που δεν μπορούν να αντικρουστούν με επιχειρήματα - οι απόψεις μας - πρέπει απαγορευθούν δια νόμου. Η απαγόρευση γνώσης και της ελευθερίας του λόγου - αποτελεί αυτόματα ήττα και γενοκτονία του δυτικού πολιτισμού - που έπρεπε να έχει την ελευθερία και την επιστημονική αλήθεια ως ακρογωνιαίους λίθους. Αρα - εξ ορισμού αυτά τα οποία λέμε είναι αληθινά.



No comments: