Saturday, March 30, 2013

Μια διαγραμμένη Ιστορία




  Το 1953 η Γερμανία δεν βρισκόταν στην οικονομική κατάσταση που βρίσκεται σήμερα, κατακρίβεια βρισκόταν σε μια παρόμοια κατάσταση με Ελλάδα και Κύπρο. 70 περίπου χώρες τις είχαν δώσει λεφτά τόσο Προπολεμικά όσο και Μεταπολεμικά και το συνολικό χρέος της Γερμανίας ανερχόταν στο 23% του ΑΕΠ της. 

     Θα θαρρούσε κανείς πως με τα όσα διακυβεύει η Γερμανία σήμερα θα ήταν αυτονόητο για τους εργατικούς και τίμιους Γερμανούς ότι θα ξεπλήρωναν τις οφειλές στους δανειστές τους. Ελα όμως που αντί αυτού μετά από άρνηση της Γερμανίας να πληρώσει τα χρέη και έντονες διαπραγματεύσεις, επήλθε συμφωνία διαγραφής του χρέους. Οι λόγοι είναι απλοί, όταν μία χώρα έχει αυξημένη ανεργία χρειάζεται ρευστό και 'μαλακό' νόμισμα για να επιτύχει την ανάπτυξη αλλά και να μπορεί να εξαγάγει τα προϊόντα της. Αυτό έρχεται σε σύγκρουση με την αποπληρωμή του χρέους διότι για αυτή τη δουλειά χρειάζεσαι ένα 'δυνατό' νόμισμα, όπου αυτό σημαίνει αυτόματα μακροχρόνια ύφεση, υψηλότερα επιτόκια με ολα τα συνεπακόλουθα αρνητικά όπως ανεργία κτλ κτλ. Τότε υπήρχε φυσικά και το πολιτικό κίνητρο - το στοίχημα της δύσης έναντι στη σοβιετική κυριαρχία πως το Δυτικό μέρος της Γερμανίας έχει προοδεύσει και ευημερεί. Διαγράφηκαν έτσι σε μία νύχτα ένα ποσό που με τα σημερινά δεδομένα αντιστοιχεί στα 700 δισεκατομμύρια.

Το αστείο της όλης υπόθεσης είναι πως η τότε Ελλάδα συγκαταλέγετο μέσα στους "δανειστές" της Γερμανίας. Αλλά κάτι ακόμη πιο σημαντικό είναι πως το τότε χρέος της Γερμανίας αντιστοιχούσε το 23% του ΑΕΠ τους, όμως σήμερα της Κύπρου αντιστοιχεί το 200-230% του ΑΕΠ - αφού ουσιαστικά ανέρχεται γύρω στα 23δις ασχέτως με τον αριθμό 10 που πλασάρουν οι μάγειρες στα ΜΜΕ που και αυτό ακόμα είναι το 100% του νέου μας ΑΕΠ μετά την πυρηνική βόμβα που έριξε η Κυρία Μερκελ στην οικονομία της Κύπρου.


 Δεν μπορώ παρά να εστιάσω λοιπόν στην χονδροειδή υποκρισία της Γερμανίας, η οποία στη περίπτωση της Ελλάδας κατηγορούσε τους έλληνες πως υπερδανείστηκαν και άρα τώρα θα πρέπει να πληρώσουν το τίμημα των πράξεων τους, αγνοώντας πως η ίδια η Γερμανία ήταν αυτή που υπερδάνεισε την Ελλάδα. Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός πως η Ελλάδα λίγους μήνες πριν τη χρεοκοπία έδωσε δισεκατομμύρια στη Γερμανία για αγορά Τανκς, υποβρυχίων και πυρομαχικών με τρόπους και μεθοδεύσεις που είναι πλέον τώρα γνωστοί μετά τη σύλληψη του κ. Τσοχατζόπουλου κτλ. Οπως και επίσης με τη Siemens ακόμη μία εταιρία τεραστίων γερμανικών συμφερόντων που δωροδοκούσε Ελληνες πολιτικούς για να αγοράσουν αχρείαστα Γερμανικά μπιχλιμπίδια υπερχρεώνοντας τον ελληνικό λαό.
Οταν δηλαδή η Γερμανία υπερδανίζει όλα είναι καλά, αλλά όταν πρόκειται για κυπριακές τράπεζες τότε θα πρέπει να πληρώσουν οι απλοί καταθέτες της Κύπρου την νομισματική τρύπα που δημιουργήθηκε με το κούρεμα του Ελληνικού χρέους.


Πριν όμως συνεχίσουμε, προτού εμβαθύνουμε σε συγκεκριμένες πτυχές του θέματος, ας κάνουμε μια πιο υπερβατική συζήτηση. Ας κάνουμε μια νοητική αυτοψία στην αυστηρή δημοσιονομική τακτική λιτότητας της Ευρώπης. Τι ακριβώς σημαίνει. 

Με απλά λόγια  η Γερμανία αρνείται να διοχετεύσει με νεο "ζεστό χρήμα" την αγορά και να καλύψει τις δανειακές ανάγκες των κρατών. Με τη πρόφαση ότι έτσι θα αποφύγει την υποτίμηση του Ευρώ. Ετσι για παράδειγμα ας υποθέσουμε πως η ΕΚΤ έχει τυπώσει συνολικά 1000 τρισεκατομμύρια και τα έχει δανείσει στις τράπεζες της Ευρώπης για να τα δανείσουν και αυτά με τη σειρά τους στους πολίτες. Οι πολίτες θα κάνουν τη δουλειά τους και θα τα επιστρέψουν πίσω και η τράπεζα με τη σειρά της θα επιστρέψει πίσω τα χρήματα στην ΕΚΤ.

Ως εδώ όλα καλά; Οχι ακριβώς, αφού αφήσαμε έξω από το σενάριο μια πραγματικότητα, τους τόκους. Οταν υπάρχουν τυπωμένα ένα συγκεκριμένο νούμερο νομισμάτων πως θα βρεθούν τα χρήματα να αποπληρωθούν οι τόκοι τόσο από τις τράπεζες αλλά και από το λαό και κατα συνέπεια τα κράτη. Είναι εμφανές πως αν ξαφνικά σταματήσει η παροχή ρευστότητας με τη πρόφαση "αυστηρής πολιτικής λιτότητας" τότε κάποιοι δεν θα έχουν τα λεφτά να ξεπληρώσουν τα δανεικά και τους τόκους. Οχι επειδή είναι τεμπέληδες ή γουρούνια αλλά επειδή απλούστατα δεν υπάρχουν αυτά τα χρήματα! Δεν εχουν τυπωθεί.

Σε ένα πιο κανονικό σενάριο ορθόδοξης οικονομικής λειτουργίας τα κράτη με τα νομίσματα τους θα έκαναν συναλλαγές με άλλα νομίσματα άλλων κρατών και έτσι θα απορροφούσαν εξωτερικό πλούτο για να αποπληρώσουν αυτούς τους Τόκους, στην εσωτερική τους κεντρική τράπεζα ή θα τύπωναν περισσότερα χρήματα "τρώγοντας" το χρέος αυτό με τον πληθωρισμό. Αλλά σε μία "ενιαία" νομισματική ένωση, όπου οι χώρες βάζουν δασμούς σε συναλλαγές έξω από το ευρώ και είναι ανήμπορα να καλύψουν τις ανάγκες τους με εσωτερικό δανεισμό - είναι απλή κοινή λογική πως κάποτε κάποιοι θα έβγαιναν ως οι χαμένοι. Οταν το συνολικό ποσό που έχει τυπωθεί από τη τράπεζα είναι α  και το ποσό που θα πρέπει να πληρωθεί είναι α+τόκοι τότε για κάποιους λαούς το χρέος δεν θα είναι βιώσιμο. Ετσι και έγινε.. το χρέος της Ελλάδας που αγόραζε ασύστολα από τη Γερμανία δεν μπορούσε να αποπληρωθεί και αποφασίστηκε κούρεμα του. Αντί όμως αυτά τα ανύπαρκτα λεφτά που ουσιαστικά είχε να παίρνει η ΕΚΤ ως τόκους να διαγράφούν από το παζάρι και να υποτιμηθεί το ΕΥΡΩ ένα 2 - 5% ή έστω να "εγγυηθούν"ότι θα καλυφθούν από την ίδια την ΕΚΤ, έγινε το αντίθετο! Αντί αυτού έχουμε δει τρίτα κράτη που στην ουσία δάνεισαν την Ελλάδα, να κλίνονται να "πληρώσουν" τους τόκους και τα χρήματα που .."διαγραφήκαν". Την Κύπρο δηλαδή να πληρώνει πίσω στην ΕΚΤ τα 15 δις που δάνεισε στην Ελλάδα. Η Ελλάδα δεν μπορεί πληρώσει επειδή πολύ απλά αυτά τα λεφτά δεν υπάρχουν στην αγορά και καλείται η Κύπρος να πληρώσει στην ΕΚΤ το μέρος του Ελληνικού Χρέους.. που αντιστοιχεί προς τη Κύπρο!

Κάπως έτσι, ακόμη και με τη απόφαση διαγραφής μέρους του Ελληνικού χρέους η Γερμανία δεν βγήκε χαμένη.  Καταρχάς ήταν η μοναδική χώρα που μπορούσε να ήταν σε θέση να προβλέψει με απόλυτη ακρίβεια όλες τις παραμέτρους ενδεχόμενου κουρέματος αλλά και το ποσοστό του επειδή πολύ απλά ήταν η χώρα που το εισηγήθηκε.  Η διαγραφή παλαιών Ελληνικών και σωστά διασκορπισμένων χρεών, δεν θα έκανε ζημιά στις δικές της τράπεζες και θα έδινε την δυνατότητα στην Ελλάδα να ξεπληρώσει τα νέα της χρέη προς τη Γερμανία. Χαρακτηριστικό είναι πως ενώ η Γερμανία λίγους μήνες πριν  δεν συζητούσε καν το ενδεχόμενο κουρέματος του Ελληνικού χρέους, έστω και αν αυτό ήταν έκδηλα εκτροχιασμένο και μη βιώσιμο.

 Μετά, όλως τυχαίως, αμέσως μετά την εκφόρτωση ελληνικών ομολόγων από Γερμανικές σε Κυπριακές, Πορτογαλικές και Αυστριακές τράπεζες με τη σύνηθες γερμανική μέθοδο διαφθοράς διευθυντικών στελεχών μέσω μπόνους εκατομμυρίων. Χωρίς αυτό φυσικά να αφαιρεί τις ευθύνες του κ. Ηλιάδη, Καρυδά και Ορφανίδη που επέτρεψαν αυτές τις ριψοκίνδυνες αγορές από 15.12.2009 μέχρι 19.2.2010  χωρίς να ενημερώσουν ούτε καν τη βουλή που τους έδωσε τα λεφτά εξ αρχής. Είχαμε μετά από όλα αυτά τα "τυχαία" γεγονότα μια στροφή 180° και  μια πολιτική απόφαση κουρέματος από τη κ. Μερκελ.

 Αξίζει επίσης κάποιος να αναφερθεί και στο τρόπο που σκηνοθετήθηκε αυτή η όλη Ιστορία του κουρέματος. Οπου και πάλι αιφνιδιαστικά και εκβιαστικά, απειλώντας με άτακτη χρεοκοπία της Ελλάδας, εξανάγκασε την απόσπαση υπογραφής από τα υπόλοιπα μέλη χωρίς να τους δώσει πρακτικά τη δυνατότητα διαπραγμάτευσης. Τους μάζεψε όλους σε ένα δωμάτιο και τους είπε από εδώ θα βγούμε είτε με αυτό υπογεγραμμένο ή θα χρεοκοπήσει η Ελλάδα. Αυτό δεν αφαιρεί βεβαίως την ευθύνη του Κίκη Καζαμία, του Αθανάσιου Ορφανίδη αλλά και του ίδιου του προέδρου Χριστόφια που αποδέχθηκε αυτό τον εκβιασμό χωρίς να ζητήσει ειδική μεταχείριση για το τραπεζικό σύστημα της Κύπρου που ήταν τελικά εκτεθειμένο στα Ελληνικά ομόλογα. Ασχέτως αν ήταν ηλίου φαινότερο  πως η Γερμανία θα απέρριπτε αυτό το αίτημα όπως το απέρριψε άλλωστε και στις διαπραγματεύσεις για τη τελική συμφωνία της Κύπρου. Χαρακτηριστικό της συμπαιγνίας των Γερμανικών ΜΜΕ είναι πως αυτή η κρίσιμη λεπτομέρεια δεν αναφέρεται στο Γερμανικό τύπο. 

• • •


Εδώ αξίζει και μια μικρή παρένθεση για να αναφέρουμε  συμπεράσματα που πρέπει να εξαχθούν από αυτή την Ιστορία. Είναι φυσικά ένα θέμα που χρήζει σοβαρής Ιστορικής μελέτης όμως μερικά συμπεράσματα είναι τόσο έκδηλα που θα πρέπει να τα αντικρίσουμε. Το πιο σημαντικό συμπέρασμα είναι πως ο πρόεδρος του κράτους, ο υπουργός οικονομικών αλλά και ο καθ ύλην αρμόδιος διοικητής της Κεντρικής τράπεζας  δεν γνώριζαν για τις συνέπειες που θα έφερνε αυτή η συμφωνία στις κυπριακές τράπεζες.

 Αυτό είναι ναι μεν ένα φαινόμενο που έχει παρατηρηθεί και σε μεγαλύτερες οικονομίες όπως αυτή της Αγγλίας και της Αμερικής, όπου οι 'πρώτοι' στην ιεραρχία αρχηγοί ενός κράτους δεν ήξεραν τα εσωτερικά ζητήματα των τραπεζών - αφού και οι ίδιοι οι τραπεζίτες επικαλούνται τραπεζικά απόρρητα - και έτσι μοιραία οι πολιτικές τους πράξεις έβλαψαν. Εξάλλου ο Α. Ορφανίδης που κατηγορούσε τον Χριστόφια πως υπέγραφε χωρίς να ξέρει, διακήρυσσε την ίδια ώρα που ο Ηλιάδης αγόραζε Ελληνικά Ομόλογα πως η κυπριακές τράπεζες δεν έχουν έκθεση στο ελληνικό χρέος!

 Επίσης είναι και η ανεπάρκεια τεχνοκρατικής  κατάρτησης από τη Κύπρο. Βασιζόμασταν κυρίως όλα αυτά τα χρόνια στους τεχνοκράτες της Ελλάδας όμως στη συγκεκριμένη περίπτωση η επιβίωση της μίας χώρας συνεπαγόταν την καταστροφή της άλλης άρα εξ ορισμού δεν μπορούσε να στηριχθούν τα συμφέροντα της Κύπρου. Αυτη η ανεπαρκέστατη - μετριότητα στην εξουσία συνεχίσθηκε αλλά και πολλαπλασιάσθηκε με την εκλογή του Αναστασιάδη ο οποίος όρισε για κύριο διαπραγματευτή του ένα άκρως αμφιλεγόμενο πρόσωπο το οποίο με τις πράξεις του για 17 μήνες ουσιαστικά έβαλε την ταφόπλακα στη Λαική και αύξησε τα 3δις ELA σε 9δις (Απρίλιος 2012). Πώς είναι δυνατόν ένας τραπεζίτης που προσπαθεί να διασώσει την τράπεζα του να τη διαβάλλει διεθνώς σε BBC και REUTERS ως Bad Bank? Πώς θα μπορούσε αυτός ο άνθρωπος να διαπραγματευτεί για οτιδήποτε;  Ο κύριος Σαρρής όπως και ο κύριος Σταυράκης ήταν μέλη της λεγόμενης διαπλεκόμενης αστικής τάξης της Κύπρου - αρχοντοχωριάτες δλδ. Οι οποίοι χρησιμοποιούσαν τις Κυπριακές τράπεζες ως οχήματα κέρδους για τις οικογένειες τους. Αυτή η διαπλεκόμενη οικογένοκρατούμενη ελιτ όπου οι ευκαιρίες δινόντουσαν στις ημετέρους μετριότητες που αργά η γρήγορα θα τα έκαναν σαλάτα. Ειδικά σε ένα παιχνίδι όπου οι άλλες χώρες 'παίζουν' χρησιμοποιώντας τα πιο λαμπρά μυαλά τους. Το οξύμωρο είναι πως οι οικογένειες αυτές ετοίμαζαν μετά τη γκάφα με τα Ελληνικά ομόλογα μία νέα οικογενειακή τράπεζα όπου θα μετέφεραν τα κεφάλαια τους αφήνοντας τόσο τη Κύπρου όσο και τη Λαική στο μοιραίο δρόμο της χρεοκοπίας τους. Φυσικά στη περίπτωση της Κύπρου δεν μπορεί να αγνοηθεί η τεραστίων διαστάσεων ανταγωνιστική κόντρα μεταξύ αυτής της "κυπριακής ελίτ" με την επιθετική πολιτική του άλλου αντίπαλου Δέους του κ. Βγενόπουλου η οποία ουσιαστικά φαίνεται να έπαιξε καίριο ρόλο στη σημερινή κατάσταση.

Ο Βγενόπουλος ο οποίος φέρει και αυτός ευθύνη για την αγορά ελληνικών ομολόγων έστω και αν αυτή ήταν επί το πλείστον από τη πρωτογενή αγορά, όμως κυρίως για την μεταφορά μη εξυπηρετούμενων δανείων από την Ελλάδα στη Κύπρο για να αποφύγει τις αξιολογήσεις της Black Rock αλλά και επίσης τα άλλα γνωστά που αποκάλυψε ο Κ. Βαξεβάνης.


Μεταξύ όμως μίας κόντρας μπορεί κανείς να εξαγάγει συμπεράσματα διαβάζοντας τις δύο "μισές αλήθειες" εκατέρωθεν.



Αποχωρώντας από το πόστο του ο Ορφανίδης κατηγόρησε τους πάντες και τα πάντα ισχυριζόμενος ότι ο πρόεδρος αλλά ούτε και ο υπουργός οικονομικών είχαν επαφή μαζί του *Εδώ φυσικά τίθεται και το θέμα για το ποιος έχει ευθύνη να ενημερώνει ποιόν στην Ιεραρχία της Κυπριακής δημοκρατίας. Επίσης κατηγόρησε Χαρ. Σταυράκη αλλά και Χριστόφια ότι "προσπάθησαν να κάνουν παρεμβάσεις με στόχο να εξυπηρετήσουν συμφέροντα του Βγενόπουλου".

 Από την άλλη ο Βγενόπουλος αναφερόμενος στα γεγονότα από τη δική του οπτική γωνία δήλωσε πως ο Διοικητής της Κεντρικής τράπεζας εξυπηρετούσε τα συμφέροντα της Τρ.Κύπρου, και όχι του τραπεζικού συστήματος. Προειδοποίησε (λέει) για τον κίνδυνο μη διασποράς του κινδύνου ζητώντας την αλλαγή του νομικού πλαισίου της Κύπρου ώστε να επιτραπούν "λύσεις" οι οποία σύμφωνα με τον ίδιο θα έλυναν το πρόβλημα της έκθεσης. Αλλά ο Ορφανίδης τον οποίο αποκάλεσε αδαή και άσχετο αρνήθηκε φέρνοντας τα γνωστά καταστροφικά αποτελέσματα.

Στην δική του εκδοχή ο Βγενόπουλος μίλησε επίσης για φασιστική αντιμετώπιση από τα κυπριακά ΜΜΕ τα οποία και αυτά όπως είπε εξυπηρετούν τα συμφέροντα αυτής της διαπλεκόμενης ελίτ οικογενειών της Κύπρου αφού ήταν μέρος της και ως απόδειξη τούτου  αρνήθηκαν να του δώσουν βήμα να πει την αλήθεια. Για να γίνει ακόμη πιο σαφής για την  επιλεκτικότητα των κυπριακών ΜΜΕ έφερε το παράδειγμα του Σαρρή, τον οποίο θεωρεί όχι μόνο ανίκανο αλλά και διαπλεκόμενο. Αναφέρθηκε στο περιστατικό της σύλληψης του νυν Υπουργού από τις ψευδοαρχές των κατεχομένων με την κατηγορία της ψευδοερωτικής ψευδοσυνεύρεσης με ψευδοδεκαεφτάχρονο ψευδοέποικο. Το περιστατικό αυτό όπως είπε αποσιωπήθηκε μέχρι που βγήκε στο φως από μία ελληνική εφημερίδα. Είναι τόσο δυνατό αυτό το κατεστημένο είπε, που ο αυτός ο άνθρωπος μετά που έφυγε απο υπουργός επιχείρησε να γίνει Πρόεδρος της Τράπεζας και μετά ορίσθηκε να "σώσει" τη Λαική την οποία πολεμούσε όσο ήταν υπουργός.
Ανέφεραν οι φίλοι του αποελ στο Tweeter ..

Καταρχάς το σόου έγινε στον Ευαγγελάτο, αλλά και αυτοί οι αποελίστες πραγματικά δηλαδή τώρα εναποθέτουν τις ελπίδες τους στον copy-paste Τσουρουλλη ή σε οποιοδήποτε άλλο μέτριο τραβαδούρο της διαπλεκόμενης κυπριακής δημοσιογραφίας;


η "Λίστα"


Αλλη λίστα ζητήσαμε άλλη μας έδειξαν τελικά, και αναλωνόμαστε τώρα περι όνου σκιάς σαν κοτόπουλα που μας πέταξαν ψωμάκι για να μαζέψουν τα αυγά μας..

Καταρχάς να ξεκαθαρήσω πως αν διαγράφηκαν παράνομα δάνεια σε οποιοδήποτε - όχι μόνο πολιτικό στέλεχος - είναι αυτονόητο πως θα πρέπει να ασκηθούν οι ποινικές διώξεις.

Ξενίζει όμως μια απλή παρατήρηση..

Αυτή η λίστα είχε "διαρρεύσει" και παλαιότερα κατα τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας όμως πολύ επιλεκτικά τα ΜΜΕ της πατρίδας στόχευσαν σε ένα και μοναδικό δάνειο συγκεκριμένα της ΠΕΟ η οποία σε συνεργασία με συντεχνίες της Σοβιετικής ένωσης είχε επιχειρήσει να κατασκευάσει 2 ξενοδοχεία με σκοπό να χρησιμοποιηθούν από τους εργάτες. Μετά τη κατάρρευση της Σοβιετικής Ενωσης το έργο κρίθηκε μη βιώσιμο και με θεσμοθετημένες διαδικασίες η Τράπεζα ακύρωσε το δάνειο κατάσχοντας παράλληλα και τα 2 ξενοδοχεία. Ομως τίθεται και ένα άλλο ερώτημα, τότε γιατί δεν τέθηκε από κανένα "ευαισθητούλλη" πολιτικό ή δημοσιογράφο θέμα "τραπεζικού απορρήτου". Αυτού του "απορρήτου" που επικαλούνται για να καλύψουν τους άθλιους διαπλεκόμενους γαλαζοαίματους που μάζεψαν τα λεφτουδάκια τους αφήνοντας τους "κοινούς" να πληρώσουν τη νύφη. Γιατί δηλαδή δύο μέτρα και δύο σταθμά; Γιατί η λίστα με αυτούς που έφυγαν τα λεφτά τους λίγες μέρες πριν το EuroGroup αλλά και κατα τη διάρκεια που οι τράπεζες ήταν "κλειστές" να είναι ένα ερμητικά εφτασφράγιστο μυστικό επικαλούμενοι όλοι "τραπεζικά απόρρητα" διαλυμένων τραπεζών; Γιατί δεν αναφέρεται κανένας στο κ. Σαρρή ο οποίος διέγραψε δάνεια πολιτικών και είναι αυτή τη στιγμή εν ενεργεία υπουργός; Οπως και κάποιοι άλλοι διαπλεκόμενοι (Χάσικος - Γεωργιάδης) σε υπουργεία που υπαρχουν σύγκρουσεις συμφερόντων;


Ησυχία..

Ομολογώ πως τα οικονομικά είναι μια θεματολογία που θα ήθελα να είχα εγκαταλείψει οριστικά από τη ζωή μου. Μια ψευδοεπιστήμη είναι άλλωστε εφάμιλλη της Θεολογίας, της Πολιτικής ή της Νομικής. Οι "οικονομολόγοι" αποτελούν επί τη πλειοψηφία τους μαθηματικά μυαλά τρίτης και τέταρτης διαλογής που περισσότερο πλήττουν στην εικόνα των μαθηματικών προβλημάτων παρά ενθουσιάζονται. Πραγματεύονται καμπυλώνοντας αντί αριθμούς λέξεις νοήματα παραθέτοντας πλασματικά ρητορικά επιχειρήματα και στατιστικές για να υπερασπιστούν περισσότερο συμφέροντα και εμμονές παρά αλήθειες. Σαν μια ανούσια συζήτηση για την  ύπαρξη Θεού, Μεχμέτ, Αλλαχ, Ιακβέ, Δρακουμέλ, Βούδα..  ή του "θεού της ελεύθερης αγοράς" με το "αόρατο χέρι" που φροντίζει για την ευημερία; Τι νόημα έχουν λοιπόν τα επιχειρήματα τους για το ποιος έχει δίκαιο όταν αυτά πηγάζουν από προσωπικές απόψεις πεποιθήσεις και γούστα; Τι νόημα έχουν αυτά που λένε όταν αυτά δεν βασίζονται σε μαθηματικές αποδείξεις αλλά σε ισχυρισμούς; Ισχυρισμοί τραπεζιτών σε συμπαιγνία με τα κυπριακά ΜΜΕ που αντί να μιλούν με αριθμούς μιλούσαν με σήματα καπνού τύπου "όπου υπάρχει καπνός υπάρχει και φωτιά" προσάπτοντας αλληλοκατηγορίες να τα εγκληματικά τους λάθη, ρίσκα και παραλήψεις. Ολα αυτά αποτελούν όχι επιστήμη αλλά μία παραπλάνηση - ένα κρύψιμο κάτω από το χαλί του πραγματικού προβλήματος. Αν τα οικονομικά ήταν πραγματική επιστήμη μια ματιά στους αριθμους θα έλυνε τη συζήτηση. Τουλάχιστο στη περίπτωση της Κύπρου.

Στα μαθηματικά για παράδειγμα ο Δημήτριος Χριστοδούλου στις εξισώσεις του για τα κύματα βαρύτητας ή τις καταρρεύσεις των μελανών οπών δεν θα μπει στη διαδικασία να κατηγορήσει τους άλλους μαθηματικούς πως ψεύδονται ούτε θα τους προσάψει ισχυρισμούς πολιτικών σκοπιμοτήτων και άλλα τόσα φαιδρά που οι 3 ψευδοεπιστήμες που αναφέραμε πράττουν σε καθημερινή βάση. Το μόνο που έχει να κάνει είναι να παρατάξει τους αριθμούς του και οι υπόλοιποι "ανταγωνιστές" του αφού τις επιβεβαιώσουν συστηματικά και μεθοδικά, ανεξαρτήτως προσωπικής ιδεολογίας ή συμφερόντων θα τις χειροκροτήσουν και θα τις αναγνωρίσουν. Οπως και γίνεται.


Οπως αναλύσαμε εξάλλου στο "Αν οι γυναίκες είχαν δίκαιο" οι σύγχρονοι ειδήμονες στον οικονομικό τομέα αποκτούν τις περγαμηνές τους σε ένα εκ φύσεως διαβρωμένο εκπαιδευτικό σύστημα χορηγών συγκεκριμένης πολιτικής σκέψης που το τελευταίο πράγμα που ενδιαφέρει είναι η αλήθεια επειδή εξάλλου θαρούνται πως κατέχουν την απόλυτη αλήθεια.  Οταν για μία σοβαρή διατριβή χρειάζεσαι τουλάχιστο 200 χιλιάδες ευρώ, άρα και χορηγούς, είναι αδύνατον να προσεγγίσεις μια μελέτη χωρίς την ομπρέλα του κέρδους για το χορηγό. Κανείς δλδ δεν θα σου δώσει λεφτά για μια διατριβή τύπου: "Οι επιπτώσεις του νεοφιλελευθερισμού στην εκπαίδευση" ή  "οι συνέπειες της οικονομικής διάβρωσης του πολιτικού συστήματος" . Το θέμα της διατριβής σου θα είναι πχ, "Tο ποσοστό της καλύτερης ωφέλιμης εναργείας για τις επιχειρήσεις".  ή "Τα οφέλη του Κυπριακού Bail-in στην οικονομία" Ετσι πράγματα αυτονόητα διαφεύγουν της αντίληψης της συντριπτικής πλειοψηφίας που αρέσκεται στο να κρύβεται πίσω από τα οικονομικής φύσεως θετικά του συστήματος που ομολογουμένως δεν μπορεί να αμεληθούν. Όντως γίνονται ποιοτικότερες μελέτες παθολογικής αυτοεπιβεβαίωσης..



6 comments:

Anonymous said...

Σιερουμε φιλέ Κάκο να σε θκιαβαζω.
Εισαι γενικως εναν ατομο που ...ψάχνεται.

Ηβρα καποιες τεραστιες αλήθκιες στο ποστακιον σου που πιστεύκω τες δαμε και πολλα χρόνια..

Λεεις

Ομολογώ πως τα οικονομικά είναι μια θεματολογία που θα ήθελα να είχα εγκαταλείψει οριστικά από τη ζωή μου. Μια ψευδοεπιστήμη είναι άλλωστε εφάμιλλη της Θεολογίας, της Πολιτικής ή της Νομικής

ΑΠΟΛΥΤΗ ΣΥΜΠΝΟΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΘΕΜΑ!!!


Επισης λεεις :

Οι "οικονομολόγοι" αποτελούν επί τη πλειοψηφία τους μαθηματικά μυαλά τρίτης και τέταρτης διαλογής που περισσότερο πλήττουν στην εικόνα των μαθηματικών προβλημάτων παρά ενθουσιάζονται


Συμφωνω απόλυτα.
Ο Nash μονο και μονο που επιασε νομπελ στην οικονομια ενω ηταν μαθηματικος μαλλον εν τεραστια τιμη για την κοινοτηταν των οικονομολογων.

Οπως ειπε και ο Λυγερος τα μαθηματικα εννεν επιστημη εν τεχνη (και μονο για λιγους λεω εγω). Εαν κατι δεν στηριζεται σε μαθηματικη αποδειξη τοτε δεν υφισταται.
Το αν επισης η αποδειξη σου δεν στηριζεται πανω στους νομους της φυσης ΠΑΛΕ ΔΕΝ ΥΦΙΣΤΑΤΑΙ.
Τωρα οι οικονομολογοι δημιουργουν ολα τουντα μοντελα με πολλες απλοποιησεις ωστε να τους φκαινουν τα μαθηματικα ΚΑΙ ΟΙ ΜΕΣΩ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΩΝ ΝΑ ΤΟΥΣ ΦΚΑΙΝΕΙ Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ.

Ενα πολλα καλο αρθρο που εθκιεβασα εν τουτο

http://arahova.wordpress.com/2010/10/20/%CF%84%CE%BF-%CE%BD%CF%8C%CE%BC%CF%80%CE%B5%CE%BB-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%BD%CF%84%CF%81%CE%BF%CF%80%CE%AE%CF%82/


Y.Γ. Χαιρομαι ιδιαιτερως που γνωριζεις τον Δημήτριο Χριστοδούλου ο οποιος εχει και κυπριακες ριζες!!!


Andreas

kyriakos said...

βασικά η πιο περίτρανη απόδειξη ότι οι οικονομολόγοι δεν ξέρουν τι τους γίνεται είναι το γεγονός πως χρησιμοποιούμε πλέον χάρη σε αυτούς τη λέξη δισεκατομμύριο για να περιγράψουμε τα χίλια εκατομμύρια. Παλαιότερα πριν τα οικονομικά αναχθούν σε επιστήμη το δισ - εκατομμύριο αναφερόταν από τους μαθηματικούς που ήταν οι μόνοι που το χρησιμοποιούσαν στο ένα εκατομμύριο στη δεύτερη δύναμη και το τρις εκατομμύριο στο ένα εκατομμύριο στη τρίτη δύναμη. Τα χίλια εκατομμύρια που αναφερόμαστε ως δις είναι στην πραγματικότητα το 10στην ενάτη! που δεν έχει απολύτως κανένα νόημα μαθηματικά και προσωπικά είμαι πεπεισμένος πως ο μόνος λόγος που καθιερώθηκε είναι επειδή κάποιοι επιφανείς οικονομολόγοι το χρησιμοποίησαν για να περιγράψουν τα 1000 εκατομμύρια δολλάρια. Δηλαδή δεν υπήρχε ποτε κανόνας για κάθε 3 μηδενικά να αλλάζαμε λέξη, είναι η χρήση τους δις στα οικονομικά που άλλαξε το καθιερωμένο μαθηματικό στάνταρτ!(το 1974)

Ετσι αναγκάστηκαν οι λίγοι να συμβιβαστούν με τη βλακεία των πολλών που δεν στηρίζεται σε καμία μαθηματική λογική! και κάπως έτσι αναθεωρήθηκε και επίσημα ο ορισμός του δισ-εκατομυρρίου

και έτσι έπαψε να αντιστοιχεί σε:
1.000.000.000.000=10^1­2=1.000.000^2

που είχε μαθηματική λογική.

για να αντιστοιχεί λανθασμένα πλέον στα χίλια εκατομμύρια:

να αντιστοιχεί δλδ σε:

1.000.000.000=10^9

;)

πριν το 1974 Το πραγματικό δις στα μαθηματικά ήταν αυτό που αποκαλούμε σήμερα λανθασμένα ως τρισΕκατομμύριο!

αλλά η συχνή λανθασμένη χρήση του όρου στη περιγραφή ποσών στα οικονομικά έκαναν την αλήθεια να περάσει σε δεύτερη μοίρα και όλοι πλέον αποδεχθήκαμε το δις να αντιστοιχεί στα 1000 εκατομμύρια..

http://en.wikipedia.org/wiki/Long_and_short_scales

ένα περίπου όπως αποδεχθήκαμε το "χέρι του θεού"..

:)

Aceras Anthropophorum said...

αρέσκεις μου τζιειαμαί που λαλείς για τους οικονομολόγους. Έχουν έναν τεράστιο κκόμπλεξ μπροστά στους μαθηματικούς τζιαι τους φυσικούς τζιαι προσπαθούν να φκάλουν επιστήμην που τζιειαμαί που δεν υπάρχει. Θέλουν μάλιστα ο "νόμος" της προσφοράς τζιαι της ζήτησης να εν ανάλογος με τον νόμον της βαρύτητας ή μεν τον πρώτον νόμον της θερμοδυναμικής. Η φάση είναι όταν τα μοτέλλα τους καταρρέουν, φταίν τους οι άλλοι (οι πολιτικοί πι χι) τζιαι όι η "επιστήμη" τους ή καλλύττερα η ιδεολογία τους.

Διαφωνώ τζιειαμαί που κατηγοράς τον Σαρρήν τζιαι τον Σταυράκην (όι γιατί ξέρω αν εκάμαν σωστά η λάθος) τζιαι νομίζεις ότι αν επιάνναν brilliant αθρώπους ήταν να τα καταφέρουν καλλύττερα. Ο Ορφανίδης ήταν ένας ποτούτους τζιαι ο Δημητριάδης άλλος σε κεντροαριστερήν η κεντροδεξιάν έκδοσην. Τί εγίνην;

Μετά το παϊράμιν παϊραντάμσονρα. Τωρά θα τα ξέρουμεν ούλλοι ούλλα. Δεν μπορείς να κρίνεις τες πράξεις κάποιου που προσπαθεί να κρατήσει μιαν τράπεζαν πριν να παττήσει με τον ίδιον τρόπον έχοντας μετά την πληροφορίαν ότι επάττησεν. Πριν να παττήσει η Λαϊκή δεν εβρέθην οικονομολόγος, πολιτικός, πολιτικόν κόμμαν που να πει όι στο να την κρατήσει το κράτος γοράζοντας την.

Σχετικά με τες λίστες που φκάλλουν όσοι θέλουν να απαξιώσουν τα πάντα για να φκούν σαν τους κότσιρους πουπάνω (όπως έφκην η Χρυσή αυγή με τόσα τοις εκατόν τζιαι ο Τσήμερος ή ο Καμμένος με άλλα τόσα), ο Α. Γ, πρώην βουλευτής του Ακέλ που έβαλεν πρώτον τραπέζιν πίσταν η λίστα έφκαλεν ανακοίνωσην ότι πρόκειται για χρεοκοπημένην εταιρίαν που έγραψεν (όχι που κατείχεν ) το δηκηγορικόν γραφείον που ύδρισεν πριν να γινεί βουλευτής του (απλός πελάτης δηλαδή) που έφκαλεν πτώχευσην τζιαι όπου η τράπεζα έπιασεν όσα ριάλλια έμπορεν που τους εγγυητάες (43 000 ενώ το δάνειον χωρίς τους τόκους ήταν 33 000) τζιαι οι εχαριστήκαν κάποιοι τόκοι που εν εμπορούσαν να τους εισπράξουν όπως κάμνουν σε περιπτώσεις πτωχεύσεων.

Αυτόν που γίνεται τωρά τζιαι που λαμβάννουν μέρος ούλλοι (τζιαι η αριστερά) τζιαι ρίχνει λάσπην ο ένας του άλλου εν το πρώτον βήμαν για την διάλυσην της δημοκρατίας.

Η χριστοφιαγουοτσιοποίηση της πολιτικής προχωρεί τζιαι ισοπεδώννει τα πάντα, από τα ίδια άτομα, που μακάρι να φκώ ψέυτης θα εν οι επόμενοι κότσιροι που θα επιπλεύσουν. Ο Λιλλίκκας δεν κάθεται πουκάτω με τίποτε. Το ότι δεν έχει ουτέναν εδεκίτην μες την περιβόητην λίσταν διά πολλές πληροφορίες για το ποιός εν πίσω που έτσι εξυπνοκωλίες.

Aceras Anthropophorum said...

Τζιαι έχει ηλήθιους που θα πιστέψουν ότι οι Κυπριακές τράπεζες επαττήσαν που τα 10 εκ. σβησμένα δάνεια εταιριών που επαττήσαν.

kyriakos said...

Για τον Σταυράκη ίσως να ήμουν λίγο αυστηρός αλλά για το Σαρρή ρε φίλε.. διαφωνώ.. Ο άνθρωπος βρωμεί που πάνω ως κάτω ρε φίλε έφκαλεν 7δις σε "δάνεια" πόξω που τη κύπρο!!! Ειλικρινά τι εμπιστοσύνη μπορεί να, ένας άνθρωπος που δούλεψε στο IMF, δεν μπορώ να καταλάβω. Δεν είναι τυχαίο που τζαι ο άλλος ο Άθλιος ο Ττόμυς δεν θέλει να τον δει μπροστά του..

Λερες μιάλες ούλλοι που γυρον..

Anonymous said...

There would be Samsung galaxy S2 orange deals frοm the leadeг in the design wherе the carrіeгs see
fit, and each of the fοur natiοnal carгiers.