Friday, December 7, 2012

Μια μοναχική λύση.

Κάθε εφτά χρόνια λένε και το τελευταίο κύτταρο στο σώμα σου πεθαίνει και αντικαθιστάται από ένα άλλο καινούριο. Εχεις υπό μία έννοια προ πολλού πεθάνει και γεννηθεί ξανά και ξανά. Ο άνθρωπος που υπήρξες κάποτε όπως θα έλεγε και ο Φρεντ Χοίλ έχει εξαχνωθεί σε αστρόσκονη και αυτός που είσαι τώρα θα πάθει ξανά το ίδιο, ξάνά και ξανά. Κάθε εφτά χρόνια σταδιακά, κύτταρο με κύτταρο πεθαίνεις, κύτταρο με κύτταρο ξαναγεννιέσαι ως ότου το τέλος..

Ελα όμως που θυμάσαι ακόμα τα παιδικάτα σου, τη μάνα σου να πλένει τα πιάτα, τον εαυτό σου να πηγαίνει στο καφενείο της γειτονιάς που τώρα έχει κλείσει και να αγοράζεις ένα περίεργο μακρόστενο παγωτό με γεύση κόκα κόλα: 5σεντ. κάποτε αγόραζες και το άλλο το ακριβό μέσα σε πράσινο πλαστικό χωνάκι της άσπρης κρέμας που είχε μια στρογγυλή κόκκινη καραμελίτσα στο τέλος ή κάτι ροζ "αφρόζες" σε μικροσκοπικά μπιμπερό με περίεργη γεύση, κάτι άλλες μινιατούρες παγωτά με άσπρη σκόνη και τυχερό χαρτάκι μέσα  με δώρο έκπληξη -που ποτέ δεν κέρδισες.

Δεν θυμάσαι τη μέρα που τελειώσαν όλα αυτά, αλλά θυμάσαι και άλλα πολλά έστω και αν κανένας δεν ξέρει στα σίγουρα πως δουλεύει ακριβώς αυτή η μνήμη. Αν το κύτταρο- ο νευρώνας που αποθήκευσε τη μνήμη έχει πεθάνει όπως λένε οι βιολόγοι προ πολλού πολλές φορές, πως μπορείς ακόμα και θυμάσαι - λες και το σώμα σου είναι πομπός μιας θεατρικής παράστασης που υπάρχει σε ένα άλλο επίπεδο.. Αυτό θα έλεγε ένας ιδεαλιστής, εγώ θα έλεγα πως ίσως κάθε φορά που "θυμάσαι" απλά ξανα αποθηκεύεις σε καινούριους νέους και κενούς νευρώνες τη παλιά ανάμνηση.. αντίγραφο - αντίγραφό μιας εκφυλισμένης αναπαράστασης.


int archivememory = men.size()* rand()/ Max + 1.0f;
Memory * memory,memories;
memory = new memory;
memories = &amp().memories[archivememory].remember();
for (int i=0; memories.size(); i++){
if(memories[i].getIsNew())memories[i].aloc(memory);
memory = memories[i].get();
}
return memory;



Το 1930 ο Fritz Zwicky ήταν αυτός που μίλησε πρώτος για τη λεγόμενη σκοτεινή ύλη που αντιπροσωπεύει 9 φορές το μέγεθος ενός γαλαξία. Χρησιμοποιώντας μια γενική εξίσωση για γρήγορο υπολογισμό της γενικής κινητικής και δυναμικής ενέργειας που εμπεριέχει ένα σώμα σύμφωνα με τη παρούσα κίνηση του εφαρμόζοντας τους βασικούς κανόνες της φυσικής, υπολόγισε την πορεία που θα έπρεπε να έχουν τα ουράνια σώματα και με σύμμαχο ένα από τα πιο ισχυρά τηλεσκόπια της εποχής έσπευσε να επαληθεύσει τις εξισώσεις.  Το συναρπαστικό στην όλη υπόθεση δεν είναι ότι ο Zwicky είδε ή ανακάλυψε τη σκοτεινή ενέργεια. Αυτό που παρατήρησε είναι πως τα άστρα που περιφέρονται σε ένα γαλαξία, αντί να επιβραδύνουν την περιστροφή τους όσο μακρύτερα βρίσκονταν απο το βαρυτικό κέντρο  και να επιταχύνουν οταν βρίσκονται κοντά όπως κάνουν δηλαδή οι πλανήτες του ηλιακού μας συστήματος έκαναν ακριβώς το αντίθετο, περιστρέφονταν με ακριβώς την ίδια ταχύτητα. Η ενέργεια - ή ο αριθμός αν θέλετε που υπολείπεται απο  την εξίσωση για να περιγράψει αυτό που έδειχνε η παρατήρηση ονομάστηκε σκοτεινή ενέργεια.  Η ανακάλυψη αυτή δεν βρήκε την αναμενόμενη ανταπόκριση από την επιστημονική κοινότητα και για τα υπόλοιπα 15 με 20 χρόνια  ίσως λόγω του ιδιόρρυθμου χαρακτήρα του Zwicky, η "σκοτεινή ύλη" αυτή έμεινε στα συρτάρια της επιστήμης. Ο Zwicky εξακολουθούσε όμως, όπως αρεσκόταν πάντα, να αποκαλεί τους συνάδελφους τους ως "σφαιρικούς μαλάκες" ..επειδή όπως και να τους δεις από όποια οπτική γωνία και να τους εξετάσεις, πάλι μαλάκες φαίνονται. 

 
2 \left\langle T \right\rangle = -\sum_{k=1}^N \left\langle \mathbf{F}_k \cdot \mathbf{r}_k \right\rangle

Κάπως έτσι πέρασε ο καιρός και ισχυρά τηλεσκόπια έκαναν πλέον σαφές πως το σύμπαν στη μεγάλη κλίμακα δεν υπακούει τους βασικούς κανόνες της γενικής θεωρίας της σχετικότητας, οι τηλεσκοπικές παρατηρήσεις έκαναν σαφές πως οι εξισώσεις που τόσο καλά περιέγραφαν τον δικό μας μικρόκοσμο στο ηλιακό μας σύστημα κατέρρεαν σαν χάρτινος πύργος στη μεγάλη κλίμακα του σύμπαντος όπως και στη κλίμακα των πολύ μικρών μεγεθών.

 Μαζί με τη "σκοτεινή ύλη" ή αν θέλετε την αόρατη ύλη, τα αόρατα σωματίδια με το γελοίο όνομα ήρθε να προστεθεί στις εξισώσεις η "σκοτεινή ενέργεια" - ακόμα ένα πιο παλαβό όνομα. Θα έλεγε κανείς αστειευόμενος πως οι επιστήμονες διαλέγουν επίτηδες αυτές τις περίεργες ονομασίες (σωματίδιο του θεού, γλουόνια, σκοτεινή ενέργεια κτλ) που προσδίδουν στους άγνωστους αριθμούς των διαφορικών εξισώσεων τους για να κερδίζουν καλύτερη χρηματοδότηση.
Για παράδειγμα, αλλιώς είναι να λες, δώστε μας 10 εκατομμύριακια να φτιάξουμε τηλεσκόπιο να εντοπίσουμε τη σκοτεινή ύλη αλλιώς είναι να λες το άγνωστο σωματίδιο E0H3m1. Με λίγα λόγια οι λαϊκιστικές ονομασίες που επιλέγουν οι επιστήμονες είναι περισσότερο για κατανάλωση από τα υπόλοιπα πιθηκοειδή που κατοικούν αυτό τον δύσμοιρο πλανήτη.. Στους κύκλους των φυσικών επιστημόνων η "σκοτεινή ενέργεια"  αναφέρεται ως "κοσμολογική σταθερά" ή αλλιώς "το λάμδα". Είναι η μονάδα που βγαίνει ως συμπληρωματικός αριθμός που γεφυρώνει τις διαφορές που εντοπίζονται στις τηλεσκοπικές παρατηρήσεις με τις  διαφορικές εξισώσεις της λύσης Φρίντμαν-Λεμέρ στη θεωρεία της γενικής σχετικότητας του Αλμπερντ  Αϊνστάιν. Ο Αϊνστάιν πρότεινε πως η βαρυτική έλξη των ουράνιων σωμάτων είναι το αποτέλεσμα της καμπυλότητας του χωρόχρονου. Δηλαδή ο χώρος και ο χρόνος μεγαλώνουν ή μικραίνουν αναλόγως του όγκου ενός αντικειμένου, αλλά και της ταχύτητας με την οποία ταξιδεύουν στο χώρο-χρόνο. Αν κάποιος εφαρμόσει τα μαθηματικά αυτής της λογικής τότε θα συμπεράνει με σχετική ευκολία πως αν η βαρύτητα καμπυλώνει τον χώρο τότε σε κοσμική κλίμακα θα έπρεπε κάποτε ολόκληρο το σύμπαν, ότι ύλη υπάρχει σε αυτό να καταλήξει σε ένα σημείο άπειρης πυκνότητας και απείρως μικρού μεγέθους.






Τι είναι το άπειρο;



Βρίσκουμε συχνά τον εαυτό μας να πετάει με σχετική ευκολία τη λέξη "άπειρο" σε συζητήσεις, χωρίς να αναλογιζόμαστε την ουσία αυτής της λέξης. Φανταστείτε ένα αριθμό, όλα τα αστέρια σε όλο το σύμπαν, πολλαπλασιάστε τον επί όλα τα μόρια σε όλο το σύμπαν στη δύναμη όλων των ηλεκτρονίων  και πολλαπλασιάστε ολα αυτά με όλα τα θεμελιώδη σωματίδια που υπάρχουν...  Ομως, ακόμη δεν έχετε φτάσει ούτε το ένα μυριοστό του άπειρου. Αυτή άλλωστε είναι και η σημασία του. Αν κάτι δεν έχει πέρας, τότε δεν μπορείς ποτέ να το προσδιορίσεις. 

        Μία από τις πιο ανατριχιαστικές παρενέργειες αυτής της έννοιας είναι ο συνδυασμός της με τη θεωρία των πιθανοτήτων και το σύμπαν. Αν κάτι είναι άπειρο, υποθετικά το σύμπαν. Μέσα σε αυτό το άπειρο ότι μπορεί να υπάρξει έχει είδη υπάρξει. Ενας άλλος άνθρωπος ένας άλλος απλός συνδυασμός μορίων-κυττάρων σε μία άπειρη επανάληψη δεν μπορεί παρά να ξαναυπάρξει. Είναι στατιστικά αδύνατο αν το σύμπαν είναι άπειρο κάποιος που να μοιάζει με εσένα ή εμένα να μη βρίσκεται κάπου σε αυτό το άπειρο σύμπαν και να κάνει μάλιστα αυτή τη στιγμή ακριβώς αυτό που κάνεις ή να είναι ότι στατιστικά είναι πιθανόν να είσαι και δεν είσαι. Βασιλιάς της Ανδαλουσίας πχ. Επομένως για αυτό το λόγο - για λόγους απλής λογικής. Το σύμπαν δεν μπορεί να είναι άπειρο. Το ανθρώπινο μυαλό δεν το επιτρέπει. Εξάλλου αν το σύμπαν ήταν άπειρο τότε το μόνο που θα βλέπαμε το βράδυ είναι ένα λευκό φως- από τα άπειρα άστρα που θα κάλυπταν εις το άπειρο τον άπειρο ουρανό. Το σύμπαν δεν είναι άπειρο, εξάλλου μπορούμε με τη χρήση ραδιοτηλεσκόπιων να δούμε τα πέρατα του σύμπαντος - κατα κάποιο τρόπο μέσο της κοσμικής παγκόσμιας ακτινοβολίας του διαστήματος.  Οσο πιο βαθιά εστιάζουμε στο  διάστημα τόσο πιο πίσω βαθιά βλέπουμε στις απαρχές του χρόνου. Οχι δεν βλέπουμε το "big-bang" βλέπουμε μια φωτεινή κουρτίνα ραδιενέργειας.. Προϊόν υποθετικά αυτής της μεγάλης έκρηξης όμως υπάρχουν ενδιαφέρον ανωμαλίες που αναστατώνουν τις επιστημονικές εξισώσεις..

Αυτή η σκοτεινή ενέργεια προήλθε από το γεγονός πως οι πιο πρόσφατες και ακριβής επιστημονικές μετρήσεις στη κοσμική ακτινοβολία έδειξαν και δείχνουν πως το σύμπαν επιταχύνει και αυξάνεται, σε σημείο που η επιτάχυνση ξεπερνάει τη ταχύτητα του φωτός, το ίδιο το σύμπαν δηλαδή έχει ένα ορίζοντα γεγονότων. Οπου όταν ένα αντικείμενο τον ξεπεράσει και συνεπώς αρχίσει να κινείται με ταχύτητες μεγαλύτερες από αυτές του φωτός τότε το φως ποτέ δεν θα φτάσει στα μάτια μας. Εστω και αν το σύμπαν ήταν άπειρο ειρωνικά θα το βλέπαμε πεπερασμένο. Σε ένα σημείο στο μέλλον, το ορατό σύμπαν θα είναι μονάχα ο γαλαξίας μας, ο οποίος θα ενωθεί σε σύγκρουση μαζί με αυτό της Ανδρομέγα και η τραγική κατάληξη όταν ο χώρος θα επεκταθεί σε τέτοιο σημείο όπου όλα τα άτομα στο ορατό σύμπάν θα εξαχνοθούν σε κάτι παρόμοιο με αυτή τη κοσμική ραδιενέργεια που βλέπουμε παντού στο σύμπαν.

Ακόμη πιο ενδιαφέρον όμως είναι η ιστορία πίσω από την ανακάλυψη αυτής της κοσμικής ραδιενέργειας, αυτής της θερμής κουρτίνας που δείχνει το χάρτη του σύμπαντος και παράλληλα δημιουργεί απανωτά αναπάντητα ερωτήματα.. Σε αντίθεση με τις μαθηματικές ανακαλύψεις της Σκοτεινής ύλης και Ενέργειας που ακόμη δεν έχουν παρατηρηθεί σαν φυσικά φαινόμενα. Η κοσμική ραδιενέργεια είναι η παρατήρηση ενός φαινομένου που δεν έχει ακόμη κατανοηθεί πλήρως. Αυτή η τραγική, κατα κάποιο τρόπο, ανακάλυψη της Κόσμικής Ραδιενέργειας συνδέεται με στρατιωτικά προϊόντα. Πάμε πίσω στήν εποχή του ψυχρού πολέμου στη στιγμή όπου οι κουστουμάτοι στρατιώτικοι που κρατούσαν το κλειδί για το χρήμα συνειδητοποίησαν με φρίκη πως οι εκατοντάδες δοκιμές πυρηνικών όπλων στη στρατόσφαιρα δημιουργούσαν τεράστια περιβαλλοντικά προβλήματα, εκεί για παράδειγμα  πάνω από την Ανταρκτική όπου η Σοβιετική Ενωση έκανε χρήση 88 πυρηνικών κεφαλών υπάρχει σήμερα η μεγαλύτερη τρύπα του όζοντος στον δύσμοιρο πλανήτη..




Στα επόμενα χρόνια που ακολούθησαν είχε συμφωνηθεί μορατόριουμ στη χρήση συγκεκριμένων χημικών που συνέτειναν στην επιδείνωση του φαινομένου αλλά και ολική άμεση παύση πυρηνικών δοκιμών από όλες τις χώρες που έκαναν αυτές τις δοκιμές. Τους πήρε λίγα χρονάκια τους στρατιωτικούς αλλά τελικά το κατάλαβαν πως όπου και να έκαναν τις δοκιμές τους.. είτε στο βυθό της θάλασσας είτε στις αχανές ερήμους είτε στο διάστημα.. Πάντα υπήρχαν κάποια μικροπροβλήματα. Ετσι λοιπόν για να επιτηρήσουν αυτό το μορατόριουμ και να σιγουρευτούν πως ο εχθρός δεν θα έκανε πυρηνικές δοκιμές πίσω από τις πλάτες τους δημιούργησαν το διαστημικό πρόγραμμα "Βελα" από το Ισπανικό velador που σημαίνει "ο παρατηρητής". Το πρόγραμμα αποτελείτο από 4 δορυφόρους που σκοπό είχαν να ανιχνεύουν τη βλαβερή ραδιενέργεια γάμμα που είναι παράγωγο πυρηνικών εκρήξεων. Με φρίκη ανακάλυψαν πως σχεδόν κάθε μέρα σημειωνόταν μια τερατώδης ανίχνευση ραδιενέργειας, και λίγο έλειψε να δημιουργηθεί θερμό επεισόδιο ανάμεσα στις δύο χώρες αφού οι Αμερικάνοι νόμιζαν πως οι Σοβιετικοί έκαναν πυρηνικές δοκιμές στο ..φεγγάρι. Η πραγματικότητα φυσικά ήταν ακόμη πιο φρικαλέα, η ίδια η φύση εν τέλει αποδείχθηκε πως έκανε πυρηνικές δοκιμές στο διάστημα. Αυτές οι εκρήξεις αποτελούσαν ένα μεγάλο μυστήριο μέχρι το 1997 όπου υπερσύγχρονα ραδιοτηλεσκόπια έκαναν δυνατόν να εντοπιστούν οι πηγές αυτών των ακτίνων στα κουέζαρς στις απαρχές του διαστήματος δισεκατομμύρια έτη φωτός μακριά από τη Γη, είναι τόσο ισχυρές όμως που υπερκαλύπτουν σε ραδιενεργή ακτινοβολία ολόκληρη τη κομσική ακτινοβολία του σύμπαντος. Παρόλο που οι κοσμικές ακτίνες ραδιενέργειας είναι ένα εντελώς διαφορετικό φαινόμενο από αυτό της κοσμικής ραδιενέργειας, αποτελούνται από το ίδιο υλικό, τις ακτίνες γάμμα που συναντήσαμε στις εκρήξεις των ατομικών βομβών. Η θλιβερή συνειδητοποίηση είναι πως οφείλουμε την ύπαρξη μας σε εξαιρετικά ευνοϊκή τύχη.  Αν μία τέτοια κοσμική ακτίνα έπερνε κάποτε κατεύθυνση για τη γη τότε αυτό θα ειχε άμεσες καταστροφικές συνέπειες τόσο για το Οζον αλλά και για την ανθρωπότητα.



Κάτι σαν τις καταστροφικές συνέπειες δηλαδή της παγκόσμιας οικονομικής φούσκας.. Ειρωνικά μέχρι πρότινος χρησιμοποιούσαμε τις λεγόμενες αστρονομικές μονάδες, πχ. δισεκατομμύρια, τρισεκατομμύρια για να περιγράψουμε την ηλικία του σύμπαντος, τη ζωή των άστρων, τον αριθμό γαλαξιών.. και διάφορα άλλα αστρικά φαινόμενα.. Σήμερα, πετάμε αστρονομικούς αριθμούς.. για να περιγράψουμε οικονομικές τρύπες..


10-12 δισεκατομμύριακια λοιπόν η ταρίφα, και δισταχτικά ανέτρεξα σε μερικά αποσπάσματα από τις άπειρες σελίδες με μάταιες λέξεις που αράδιασα σχεδόν πριν 3 χρόνια σε αυτό τον βραχνό χώρο ..





"Πολύ φοβάμαι πως η Κύπρος θα πρέπει να σβήσει το δημοσιονομικό της χρέος και να αποχωρήσει από την Ευρώπη για να είναι πραγματίκα ελεύθερη.. Η Ευρώπη είναι ένας μηχανισμός ρυθμίσεων που εξυπηρετούν την Γερμανία και τις χώρες του μπενελούξ, όσο παραμένουμε εκεί τόσο περισσότερο θα κινδυνεύουμε"
http://eshie3i3i.blogspot.com/2010/09/blog-post_26.html

"Χώρες σαν την Κύπρο και την Ελλάδα απλά θα βυθιστούν περισσότερο στη φούσκα του δημοσιονομικού ελλείμματος και Γερμανοί και Μπενελουξ θα βρεθούν με περισσότερα ευρώ στα χέρια τους."
http://eshie3i3i.blogspot.com/2010/02/blog-post_15.html


"Χώρες σαν την Κύπρο θα αντιμετωπίσουν και μια επιπλέον καταστροφική εξέλιξη που θα εκτοξεύσει το δημόσιο χρέος και αυτό θα είναι το *υποχρεωτικό ξελάσπωμα των τραπεζών οι οποίες στα χρόνια του Ευρώ βγήκαν πολύ έξω από τα νερά τους και μεγάλωσαν σε σημείο που το κράτος δεν μπορεί να εγγυηθεί τις καταθέσεις τους. η οικονομία καταρρέει ολοκληρωτικά . Η χώρα μας εξωθείται σε στάση πληρωμών και έξοδο από την ευρωζώνη. Ακολουθούν και οι υπόλοιπες χώρες."
http://eshie3i3i.blogspot.com/2010/11/blog-post_17.html




Δυστυχώς για κάποιους, όλα αυτά που συμβαίνουν σήμερα, είναι ένα σενάριο που έπαιζε σε αργή κίνηση σαν χαλασμένη κασέτα στο μυαλό για χρόνια, δεν ήθελες δα και πολλή μυαλό για να δεις προς τα που θα πήγαινε η κουβέντα. Δεν χρειάζεται να είσαι προφήτης, ηταν απλά μαθηματικά σε συνδυασμό με κοινή λογική.

Ομως, παρόλα αυτά, θέλω να πιστεύω, πως υπάρχει ελπίδα..


10 δισεκατομμύρια διαιρώντας ας υποθέσουμε πως είμαστε μισό εκατομμύριο κύπριοι, μιλάμε για 20,000 ευρώ έκαστος που θα πρέπει να δώσουμε σε αυτή την αηδία. Αλλα αν πάρουμε τα εξής δεδομένα, την πηγή ανάπτυξης - τον καταλύτη που δημιούργησε το λεγόμενο οικονομικό θαύμα του 80. Τον τουρισμό.  Η Κύπρος λαμβάνει 2 εκατομμύρια τουρίστες το χρόνο οι οποίοι αφήνουν περι τα 2 δισεκατομμύρια στην οικονομία. Μέρος αυτών των χρημάτων οδηγούνται σιγά σιγά στις τράπεζες, και μέσο της φορολογίας και στο κράτος.

Η Κύπρος έχει ήλιο έχει θάλασσες έχει νυχτερινή διασκέδαση έχει, έχει έχει..


Το Αμστενταρμ όμως.. δέχεται 8 εκατομμύρια τουρίστες το χρόνο. Δεν έχει ήλιο, δεν έχει θάλασσες, έχει μουντό καιρό, έχει υγρασία.




Συμπέρασμα? 



Νομιμοποιήστε το χόρτο.



Δεν αστειεύομαι, κάντε το τώρα όμως που είναι νωρίς, πριν χάσετε το τρένο διότι ο πλανήτης σιγά σιγά άρχισε να ξυπνά και να αντιλαμβάνεται τη παραδοξότητα που κρύβεται στην ποινικοποίηση ενός απλού φυτού. 

Στη ποινικοποίηση μέρους της φύσης δηλαδή. Νομιμοποιήστε τη καλλιέργεια κάνναβης και τη χρήση της σε ορισμένα σημεία της χώρας, φορολογήστε το προϊόν και σε χρόνο ρεκόρ η Κύπρος θα γίνει ξανά αυτό που ήταν.

Και πού ξέρετε.. στη τελική ίσως το "μαγικό φυτό" να κάνει και το θαύμα του και να μας κάνει λίγο καλύτερους άνθρωπους..



  Οι συνθήκες που ορίζουν τη σύγχρονη εποχή είναι ταυτόχρονα και πηγές τεραστίων κοινωνικών προβλημάτων. Αυτή η περίεργη δυνατότητα που μας δίνεται να ταξιδέψουμε και να βιώσουμε το πνεύμα μιας περασμένης εποχής μέσω αυτού του απαγορευμένου φυτού. Το σαμανιστικό ταξίδι στο παρελθόν μας, με τις επισκέψεις μας στη προκειμένη περίπτωση μέσω της σκέψης σε ταινίες ανθρώπινης φαντασίας περασμένων βιωμάτων, μας αποκαλύπτει αυτόματα το οξύμωρο γεγονός πως δεν είμαστε και τόσο τέλειοι ή ορθοί στις εκτιμήσεις μας ή αντιδράσεις μας. Η "ορθολογιστική" μας ερμηνεία ήταν τελικά κάποτε και ναρκισσιστική νεύρωση και εν τέλη παραλογισμός. Γιαυτό και συνήθως αποτυχημένη καθότι ερμηνεύεται μέσα από το πρίσμα της τότε πραγματικότητας. Δηλαδή οι αυτάρεσκοι πλανεμένοι ορθολογιστικοί χαρακτήρες συμπεριφέρονται με τις ζωώδεις ορμές του χθες, απλά βρισκόμενοι μέσα σε ένα μελλοντικό τοπίο. Εν αντιθέσει τα ταξίδια στον εαυτό μας όμως μέσω ψυχοτρόπων ουσιών είναι απολύτως επιτυχημένα καθότι το μέσο απαθανατει χωρίς σενάριο την αλλοτριώτική ερμηνευτική διάθεση του κόσμου από το υποκείμενο. Ο άνθρωπος καταγράφει ασυνείδητα τον εαυτό του, την ιδιοσυγκρασία του, την κοινωνία του σε ένα θεωρητικά ανεξίτηλο και αιωνόβιο υλικό. Τα ταξίδια στο ιδεατό μέλλον είναι πραγματικότητα μέσω της μελέτης του εαυτού μας.
            Αυτή η "δυνατότητα" που δίνει η χρήση κάνναβης αποκτά επιπλέον σημαντικότητα αν διερευνηθεί μέσα από το πρίσμα του πως μπορύμε να μάθουμε για το περιβάλλον μας μόνο μελετόντας αλληγορικά αντι-περιβάλλοντα Αυτός που ανακάλυψε τι εστί το νερό δηλαδή σίγουρα δεν ήταν το Ψάρι καθότι το ψάρι δεν έχει βιώσει ένα άλλο περιβάλλον διαφορετικό από το νερό που θα του δώσει αυτή την γνώση. Οι ματιές στο εναλλακτικό μέσω νέων μέσων κάνουν οδυνηρά επώδυνα και προφανή τα γνωρίσματα που καθιστούν την  σημερινή ανθρώπινη ιδιοσυγκρασία, την απέραντη εγωιστική αλαζονεία που μας διακατέχει μέσα στην τρομακτική μας άγνοια.