Friday, December 7, 2012

Μια μοναχική λύση.

Κάθε εφτά χρόνια λένε και το τελευταίο κύτταρο στο σώμα σου πεθαίνει και αντικαθιστάται από ένα άλλο καινούριο. Εχεις υπό μία έννοια προ πολλού πεθάνει και γεννηθεί ξανά και ξανά. Ο άνθρωπος που υπήρξες κάποτε όπως θα έλεγε και ο Φρεντ Χοίλ έχει εξαχνωθεί σε αστρόσκονη και αυτός που είσαι τώρα θα πάθει ξανά το ίδιο, ξάνά και ξανά. Κάθε εφτά χρόνια σταδιακά, κύτταρο με κύτταρο πεθαίνεις, κύτταρο με κύτταρο ξαναγεννιέσαι ως ότου το τέλος..

Ελα όμως που θυμάσαι ακόμα τα παιδικάτα σου, τη μάνα σου να πλένει τα πιάτα, τον εαυτό σου να πηγαίνει στο καφενείο της γειτονιάς που τώρα έχει κλείσει και να αγοράζεις ένα περίεργο μακρόστενο παγωτό με γεύση κόκα κόλα: 5σεντ. κάποτε αγόραζες και το άλλο το ακριβό μέσα σε πράσινο πλαστικό χωνάκι της άσπρης κρέμας που είχε μια στρογγυλή κόκκινη καραμελίτσα στο τέλος ή κάτι ροζ "αφρόζες" σε μικροσκοπικά μπιμπερό με περίεργη γεύση, κάτι άλλες μινιατούρες παγωτά με άσπρη σκόνη και τυχερό χαρτάκι μέσα  με δώρο έκπληξη -που ποτέ δεν κέρδισες.

Δεν θυμάσαι τη μέρα που τελειώσαν όλα αυτά, αλλά θυμάσαι και άλλα πολλά έστω και αν κανένας δεν ξέρει στα σίγουρα πως δουλεύει ακριβώς αυτή η μνήμη. Αν το κύτταρο- ο νευρώνας που αποθήκευσε τη μνήμη έχει πεθάνει όπως λένε οι βιολόγοι προ πολλού πολλές φορές, πως μπορείς ακόμα και θυμάσαι - λες και το σώμα σου είναι πομπός μιας θεατρικής παράστασης που υπάρχει σε ένα άλλο επίπεδο.. Αυτό θα έλεγε ένας ιδεαλιστής, εγώ θα έλεγα πως ίσως κάθε φορά που "θυμάσαι" απλά ξανα αποθηκεύεις σε καινούριους νέους και κενούς νευρώνες τη παλιά ανάμνηση.. αντίγραφο - αντίγραφό μιας εκφυλισμένης αναπαράστασης.


int archivememory = men.size()* rand()/ Max + 1.0f;
Memory * memory,memories;
memory = new memory;
memories = &amp().memories[archivememory].remember();
for (int i=0; memories.size(); i++){
if(memories[i].getIsNew())memories[i].aloc(memory);
memory = memories[i].get();
}
return memory;



Το 1930 ο Fritz Zwicky ήταν αυτός που μίλησε πρώτος για τη λεγόμενη σκοτεινή ύλη που αντιπροσωπεύει 9 φορές το μέγεθος ενός γαλαξία. Χρησιμοποιώντας μια γενική εξίσωση για γρήγορο υπολογισμό της γενικής κινητικής και δυναμικής ενέργειας που εμπεριέχει ένα σώμα σύμφωνα με τη παρούσα κίνηση του εφαρμόζοντας τους βασικούς κανόνες της φυσικής, υπολόγισε την πορεία που θα έπρεπε να έχουν τα ουράνια σώματα και με σύμμαχο ένα από τα πιο ισχυρά τηλεσκόπια της εποχής έσπευσε να επαληθεύσει τις εξισώσεις.  Το συναρπαστικό στην όλη υπόθεση δεν είναι ότι ο Zwicky είδε ή ανακάλυψε τη σκοτεινή ενέργεια. Αυτό που παρατήρησε είναι πως τα άστρα που περιφέρονται σε ένα γαλαξία, αντί να επιβραδύνουν την περιστροφή τους όσο μακρύτερα βρίσκονταν απο το βαρυτικό κέντρο  και να επιταχύνουν οταν βρίσκονται κοντά όπως κάνουν δηλαδή οι πλανήτες του ηλιακού μας συστήματος έκαναν ακριβώς το αντίθετο, περιστρέφονταν με ακριβώς την ίδια ταχύτητα. Η ενέργεια - ή ο αριθμός αν θέλετε που υπολείπεται απο  την εξίσωση για να περιγράψει αυτό που έδειχνε η παρατήρηση ονομάστηκε σκοτεινή ενέργεια.  Η ανακάλυψη αυτή δεν βρήκε την αναμενόμενη ανταπόκριση από την επιστημονική κοινότητα και για τα υπόλοιπα 15 με 20 χρόνια  ίσως λόγω του ιδιόρρυθμου χαρακτήρα του Zwicky, η "σκοτεινή ύλη" αυτή έμεινε στα συρτάρια της επιστήμης. Ο Zwicky εξακολουθούσε όμως, όπως αρεσκόταν πάντα, να αποκαλεί τους συνάδελφους τους ως "σφαιρικούς μαλάκες" ..επειδή όπως και να τους δεις από όποια οπτική γωνία και να τους εξετάσεις, πάλι μαλάκες φαίνονται. 

 
2 \left\langle T \right\rangle = -\sum_{k=1}^N \left\langle \mathbf{F}_k \cdot \mathbf{r}_k \right\rangle

Κάπως έτσι πέρασε ο καιρός και ισχυρά τηλεσκόπια έκαναν πλέον σαφές πως το σύμπαν στη μεγάλη κλίμακα δεν υπακούει τους βασικούς κανόνες της γενικής θεωρίας της σχετικότητας, οι τηλεσκοπικές παρατηρήσεις έκαναν σαφές πως οι εξισώσεις που τόσο καλά περιέγραφαν τον δικό μας μικρόκοσμο στο ηλιακό μας σύστημα κατέρρεαν σαν χάρτινος πύργος στη μεγάλη κλίμακα του σύμπαντος όπως και στη κλίμακα των πολύ μικρών μεγεθών.

 Μαζί με τη "σκοτεινή ύλη" ή αν θέλετε την αόρατη ύλη, τα αόρατα σωματίδια με το γελοίο όνομα ήρθε να προστεθεί στις εξισώσεις η "σκοτεινή ενέργεια" - ακόμα ένα πιο παλαβό όνομα. Θα έλεγε κανείς αστειευόμενος πως οι επιστήμονες διαλέγουν επίτηδες αυτές τις περίεργες ονομασίες (σωματίδιο του θεού, γλουόνια, σκοτεινή ενέργεια κτλ) που προσδίδουν στους άγνωστους αριθμούς των διαφορικών εξισώσεων τους για να κερδίζουν καλύτερη χρηματοδότηση.
Για παράδειγμα, αλλιώς είναι να λες, δώστε μας 10 εκατομμύριακια να φτιάξουμε τηλεσκόπιο να εντοπίσουμε τη σκοτεινή ύλη αλλιώς είναι να λες το άγνωστο σωματίδιο E0H3m1. Με λίγα λόγια οι λαϊκιστικές ονομασίες που επιλέγουν οι επιστήμονες είναι περισσότερο για κατανάλωση από τα υπόλοιπα πιθηκοειδή που κατοικούν αυτό τον δύσμοιρο πλανήτη.. Στους κύκλους των φυσικών επιστημόνων η "σκοτεινή ενέργεια"  αναφέρεται ως "κοσμολογική σταθερά" ή αλλιώς "το λάμδα". Είναι η μονάδα που βγαίνει ως συμπληρωματικός αριθμός που γεφυρώνει τις διαφορές που εντοπίζονται στις τηλεσκοπικές παρατηρήσεις με τις  διαφορικές εξισώσεις της λύσης Φρίντμαν-Λεμέρ στη θεωρεία της γενικής σχετικότητας του Αλμπερντ  Αϊνστάιν. Ο Αϊνστάιν πρότεινε πως η βαρυτική έλξη των ουράνιων σωμάτων είναι το αποτέλεσμα της καμπυλότητας του χωρόχρονου. Δηλαδή ο χώρος και ο χρόνος μεγαλώνουν ή μικραίνουν αναλόγως του όγκου ενός αντικειμένου, αλλά και της ταχύτητας με την οποία ταξιδεύουν στο χώρο-χρόνο. Αν κάποιος εφαρμόσει τα μαθηματικά αυτής της λογικής τότε θα συμπεράνει με σχετική ευκολία πως αν η βαρύτητα καμπυλώνει τον χώρο τότε σε κοσμική κλίμακα θα έπρεπε κάποτε ολόκληρο το σύμπαν, ότι ύλη υπάρχει σε αυτό να καταλήξει σε ένα σημείο άπειρης πυκνότητας και απείρως μικρού μεγέθους.






Τι είναι το άπειρο;



Βρίσκουμε συχνά τον εαυτό μας να πετάει με σχετική ευκολία τη λέξη "άπειρο" σε συζητήσεις, χωρίς να αναλογιζόμαστε την ουσία αυτής της λέξης. Φανταστείτε ένα αριθμό, όλα τα αστέρια σε όλο το σύμπαν, πολλαπλασιάστε τον επί όλα τα μόρια σε όλο το σύμπαν στη δύναμη όλων των ηλεκτρονίων  και πολλαπλασιάστε ολα αυτά με όλα τα θεμελιώδη σωματίδια που υπάρχουν...  Ομως, ακόμη δεν έχετε φτάσει ούτε το ένα μυριοστό του άπειρου. Αυτή άλλωστε είναι και η σημασία του. Αν κάτι δεν έχει πέρας, τότε δεν μπορείς ποτέ να το προσδιορίσεις. 

        Μία από τις πιο ανατριχιαστικές παρενέργειες αυτής της έννοιας είναι ο συνδυασμός της με τη θεωρία των πιθανοτήτων και το σύμπαν. Αν κάτι είναι άπειρο, υποθετικά το σύμπαν. Μέσα σε αυτό το άπειρο ότι μπορεί να υπάρξει έχει είδη υπάρξει. Ενας άλλος άνθρωπος ένας άλλος απλός συνδυασμός μορίων-κυττάρων σε μία άπειρη επανάληψη δεν μπορεί παρά να ξαναυπάρξει. Είναι στατιστικά αδύνατο αν το σύμπαν είναι άπειρο κάποιος που να μοιάζει με εσένα ή εμένα να μη βρίσκεται κάπου σε αυτό το άπειρο σύμπαν και να κάνει μάλιστα αυτή τη στιγμή ακριβώς αυτό που κάνεις ή να είναι ότι στατιστικά είναι πιθανόν να είσαι και δεν είσαι. Βασιλιάς της Ανδαλουσίας πχ. Επομένως για αυτό το λόγο - για λόγους απλής λογικής. Το σύμπαν δεν μπορεί να είναι άπειρο. Το ανθρώπινο μυαλό δεν το επιτρέπει. Εξάλλου αν το σύμπαν ήταν άπειρο τότε το μόνο που θα βλέπαμε το βράδυ είναι ένα λευκό φως- από τα άπειρα άστρα που θα κάλυπταν εις το άπειρο τον άπειρο ουρανό. Το σύμπαν δεν είναι άπειρο, εξάλλου μπορούμε με τη χρήση ραδιοτηλεσκόπιων να δούμε τα πέρατα του σύμπαντος - κατα κάποιο τρόπο μέσο της κοσμικής παγκόσμιας ακτινοβολίας του διαστήματος.  Οσο πιο βαθιά εστιάζουμε στο  διάστημα τόσο πιο πίσω βαθιά βλέπουμε στις απαρχές του χρόνου. Οχι δεν βλέπουμε το "big-bang" βλέπουμε μια φωτεινή κουρτίνα ραδιενέργειας.. Προϊόν υποθετικά αυτής της μεγάλης έκρηξης όμως υπάρχουν ενδιαφέρον ανωμαλίες που αναστατώνουν τις επιστημονικές εξισώσεις..

Αυτή η σκοτεινή ενέργεια προήλθε από το γεγονός πως οι πιο πρόσφατες και ακριβής επιστημονικές μετρήσεις στη κοσμική ακτινοβολία έδειξαν και δείχνουν πως το σύμπαν επιταχύνει και αυξάνεται, σε σημείο που η επιτάχυνση ξεπερνάει τη ταχύτητα του φωτός, το ίδιο το σύμπαν δηλαδή έχει ένα ορίζοντα γεγονότων. Οπου όταν ένα αντικείμενο τον ξεπεράσει και συνεπώς αρχίσει να κινείται με ταχύτητες μεγαλύτερες από αυτές του φωτός τότε το φως ποτέ δεν θα φτάσει στα μάτια μας. Εστω και αν το σύμπαν ήταν άπειρο ειρωνικά θα το βλέπαμε πεπερασμένο. Σε ένα σημείο στο μέλλον, το ορατό σύμπαν θα είναι μονάχα ο γαλαξίας μας, ο οποίος θα ενωθεί σε σύγκρουση μαζί με αυτό της Ανδρομέγα και η τραγική κατάληξη όταν ο χώρος θα επεκταθεί σε τέτοιο σημείο όπου όλα τα άτομα στο ορατό σύμπάν θα εξαχνοθούν σε κάτι παρόμοιο με αυτή τη κοσμική ραδιενέργεια που βλέπουμε παντού στο σύμπαν.

Ακόμη πιο ενδιαφέρον όμως είναι η ιστορία πίσω από την ανακάλυψη αυτής της κοσμικής ραδιενέργειας, αυτής της θερμής κουρτίνας που δείχνει το χάρτη του σύμπαντος και παράλληλα δημιουργεί απανωτά αναπάντητα ερωτήματα.. Σε αντίθεση με τις μαθηματικές ανακαλύψεις της Σκοτεινής ύλης και Ενέργειας που ακόμη δεν έχουν παρατηρηθεί σαν φυσικά φαινόμενα. Η κοσμική ραδιενέργεια είναι η παρατήρηση ενός φαινομένου που δεν έχει ακόμη κατανοηθεί πλήρως. Αυτή η τραγική, κατα κάποιο τρόπο, ανακάλυψη της Κόσμικής Ραδιενέργειας συνδέεται με στρατιωτικά προϊόντα. Πάμε πίσω στήν εποχή του ψυχρού πολέμου στη στιγμή όπου οι κουστουμάτοι στρατιώτικοι που κρατούσαν το κλειδί για το χρήμα συνειδητοποίησαν με φρίκη πως οι εκατοντάδες δοκιμές πυρηνικών όπλων στη στρατόσφαιρα δημιουργούσαν τεράστια περιβαλλοντικά προβλήματα, εκεί για παράδειγμα  πάνω από την Ανταρκτική όπου η Σοβιετική Ενωση έκανε χρήση 88 πυρηνικών κεφαλών υπάρχει σήμερα η μεγαλύτερη τρύπα του όζοντος στον δύσμοιρο πλανήτη..




Στα επόμενα χρόνια που ακολούθησαν είχε συμφωνηθεί μορατόριουμ στη χρήση συγκεκριμένων χημικών που συνέτειναν στην επιδείνωση του φαινομένου αλλά και ολική άμεση παύση πυρηνικών δοκιμών από όλες τις χώρες που έκαναν αυτές τις δοκιμές. Τους πήρε λίγα χρονάκια τους στρατιωτικούς αλλά τελικά το κατάλαβαν πως όπου και να έκαναν τις δοκιμές τους.. είτε στο βυθό της θάλασσας είτε στις αχανές ερήμους είτε στο διάστημα.. Πάντα υπήρχαν κάποια μικροπροβλήματα. Ετσι λοιπόν για να επιτηρήσουν αυτό το μορατόριουμ και να σιγουρευτούν πως ο εχθρός δεν θα έκανε πυρηνικές δοκιμές πίσω από τις πλάτες τους δημιούργησαν το διαστημικό πρόγραμμα "Βελα" από το Ισπανικό velador που σημαίνει "ο παρατηρητής". Το πρόγραμμα αποτελείτο από 4 δορυφόρους που σκοπό είχαν να ανιχνεύουν τη βλαβερή ραδιενέργεια γάμμα που είναι παράγωγο πυρηνικών εκρήξεων. Με φρίκη ανακάλυψαν πως σχεδόν κάθε μέρα σημειωνόταν μια τερατώδης ανίχνευση ραδιενέργειας, και λίγο έλειψε να δημιουργηθεί θερμό επεισόδιο ανάμεσα στις δύο χώρες αφού οι Αμερικάνοι νόμιζαν πως οι Σοβιετικοί έκαναν πυρηνικές δοκιμές στο ..φεγγάρι. Η πραγματικότητα φυσικά ήταν ακόμη πιο φρικαλέα, η ίδια η φύση εν τέλει αποδείχθηκε πως έκανε πυρηνικές δοκιμές στο διάστημα. Αυτές οι εκρήξεις αποτελούσαν ένα μεγάλο μυστήριο μέχρι το 1997 όπου υπερσύγχρονα ραδιοτηλεσκόπια έκαναν δυνατόν να εντοπιστούν οι πηγές αυτών των ακτίνων στα κουέζαρς στις απαρχές του διαστήματος δισεκατομμύρια έτη φωτός μακριά από τη Γη, είναι τόσο ισχυρές όμως που υπερκαλύπτουν σε ραδιενεργή ακτινοβολία ολόκληρη τη κομσική ακτινοβολία του σύμπαντος. Παρόλο που οι κοσμικές ακτίνες ραδιενέργειας είναι ένα εντελώς διαφορετικό φαινόμενο από αυτό της κοσμικής ραδιενέργειας, αποτελούνται από το ίδιο υλικό, τις ακτίνες γάμμα που συναντήσαμε στις εκρήξεις των ατομικών βομβών. Η θλιβερή συνειδητοποίηση είναι πως οφείλουμε την ύπαρξη μας σε εξαιρετικά ευνοϊκή τύχη.  Αν μία τέτοια κοσμική ακτίνα έπερνε κάποτε κατεύθυνση για τη γη τότε αυτό θα ειχε άμεσες καταστροφικές συνέπειες τόσο για το Οζον αλλά και για την ανθρωπότητα.



Κάτι σαν τις καταστροφικές συνέπειες δηλαδή της παγκόσμιας οικονομικής φούσκας.. Ειρωνικά μέχρι πρότινος χρησιμοποιούσαμε τις λεγόμενες αστρονομικές μονάδες, πχ. δισεκατομμύρια, τρισεκατομμύρια για να περιγράψουμε την ηλικία του σύμπαντος, τη ζωή των άστρων, τον αριθμό γαλαξιών.. και διάφορα άλλα αστρικά φαινόμενα.. Σήμερα, πετάμε αστρονομικούς αριθμούς.. για να περιγράψουμε οικονομικές τρύπες..


10-12 δισεκατομμύριακια λοιπόν η ταρίφα, και δισταχτικά ανέτρεξα σε μερικά αποσπάσματα από τις άπειρες σελίδες με μάταιες λέξεις που αράδιασα σχεδόν πριν 3 χρόνια σε αυτό τον βραχνό χώρο ..





"Πολύ φοβάμαι πως η Κύπρος θα πρέπει να σβήσει το δημοσιονομικό της χρέος και να αποχωρήσει από την Ευρώπη για να είναι πραγματίκα ελεύθερη.. Η Ευρώπη είναι ένας μηχανισμός ρυθμίσεων που εξυπηρετούν την Γερμανία και τις χώρες του μπενελούξ, όσο παραμένουμε εκεί τόσο περισσότερο θα κινδυνεύουμε"
http://eshie3i3i.blogspot.com/2010/09/blog-post_26.html

"Χώρες σαν την Κύπρο και την Ελλάδα απλά θα βυθιστούν περισσότερο στη φούσκα του δημοσιονομικού ελλείμματος και Γερμανοί και Μπενελουξ θα βρεθούν με περισσότερα ευρώ στα χέρια τους."
http://eshie3i3i.blogspot.com/2010/02/blog-post_15.html


"Χώρες σαν την Κύπρο θα αντιμετωπίσουν και μια επιπλέον καταστροφική εξέλιξη που θα εκτοξεύσει το δημόσιο χρέος και αυτό θα είναι το *υποχρεωτικό ξελάσπωμα των τραπεζών οι οποίες στα χρόνια του Ευρώ βγήκαν πολύ έξω από τα νερά τους και μεγάλωσαν σε σημείο που το κράτος δεν μπορεί να εγγυηθεί τις καταθέσεις τους. η οικονομία καταρρέει ολοκληρωτικά . Η χώρα μας εξωθείται σε στάση πληρωμών και έξοδο από την ευρωζώνη. Ακολουθούν και οι υπόλοιπες χώρες."
http://eshie3i3i.blogspot.com/2010/11/blog-post_17.html




Δυστυχώς για κάποιους, όλα αυτά που συμβαίνουν σήμερα, είναι ένα σενάριο που έπαιζε σε αργή κίνηση σαν χαλασμένη κασέτα στο μυαλό για χρόνια, δεν ήθελες δα και πολλή μυαλό για να δεις προς τα που θα πήγαινε η κουβέντα. Δεν χρειάζεται να είσαι προφήτης, ηταν απλά μαθηματικά σε συνδυασμό με κοινή λογική.

Ομως, παρόλα αυτά, θέλω να πιστεύω, πως υπάρχει ελπίδα..


10 δισεκατομμύρια διαιρώντας ας υποθέσουμε πως είμαστε μισό εκατομμύριο κύπριοι, μιλάμε για 20,000 ευρώ έκαστος που θα πρέπει να δώσουμε σε αυτή την αηδία. Αλλα αν πάρουμε τα εξής δεδομένα, την πηγή ανάπτυξης - τον καταλύτη που δημιούργησε το λεγόμενο οικονομικό θαύμα του 80. Τον τουρισμό.  Η Κύπρος λαμβάνει 2 εκατομμύρια τουρίστες το χρόνο οι οποίοι αφήνουν περι τα 2 δισεκατομμύρια στην οικονομία. Μέρος αυτών των χρημάτων οδηγούνται σιγά σιγά στις τράπεζες, και μέσο της φορολογίας και στο κράτος.

Η Κύπρος έχει ήλιο έχει θάλασσες έχει νυχτερινή διασκέδαση έχει, έχει έχει..


Το Αμστενταρμ όμως.. δέχεται 8 εκατομμύρια τουρίστες το χρόνο. Δεν έχει ήλιο, δεν έχει θάλασσες, έχει μουντό καιρό, έχει υγρασία.




Συμπέρασμα? 



Νομιμοποιήστε το χόρτο.



Δεν αστειεύομαι, κάντε το τώρα όμως που είναι νωρίς, πριν χάσετε το τρένο διότι ο πλανήτης σιγά σιγά άρχισε να ξυπνά και να αντιλαμβάνεται τη παραδοξότητα που κρύβεται στην ποινικοποίηση ενός απλού φυτού. 

Στη ποινικοποίηση μέρους της φύσης δηλαδή. Νομιμοποιήστε τη καλλιέργεια κάνναβης και τη χρήση της σε ορισμένα σημεία της χώρας, φορολογήστε το προϊόν και σε χρόνο ρεκόρ η Κύπρος θα γίνει ξανά αυτό που ήταν.

Και πού ξέρετε.. στη τελική ίσως το "μαγικό φυτό" να κάνει και το θαύμα του και να μας κάνει λίγο καλύτερους άνθρωπους..



  Οι συνθήκες που ορίζουν τη σύγχρονη εποχή είναι ταυτόχρονα και πηγές τεραστίων κοινωνικών προβλημάτων. Αυτή η περίεργη δυνατότητα που μας δίνεται να ταξιδέψουμε και να βιώσουμε το πνεύμα μιας περασμένης εποχής μέσω αυτού του απαγορευμένου φυτού. Το σαμανιστικό ταξίδι στο παρελθόν μας, με τις επισκέψεις μας στη προκειμένη περίπτωση μέσω της σκέψης σε ταινίες ανθρώπινης φαντασίας περασμένων βιωμάτων, μας αποκαλύπτει αυτόματα το οξύμωρο γεγονός πως δεν είμαστε και τόσο τέλειοι ή ορθοί στις εκτιμήσεις μας ή αντιδράσεις μας. Η "ορθολογιστική" μας ερμηνεία ήταν τελικά κάποτε και ναρκισσιστική νεύρωση και εν τέλη παραλογισμός. Γιαυτό και συνήθως αποτυχημένη καθότι ερμηνεύεται μέσα από το πρίσμα της τότε πραγματικότητας. Δηλαδή οι αυτάρεσκοι πλανεμένοι ορθολογιστικοί χαρακτήρες συμπεριφέρονται με τις ζωώδεις ορμές του χθες, απλά βρισκόμενοι μέσα σε ένα μελλοντικό τοπίο. Εν αντιθέσει τα ταξίδια στον εαυτό μας όμως μέσω ψυχοτρόπων ουσιών είναι απολύτως επιτυχημένα καθότι το μέσο απαθανατει χωρίς σενάριο την αλλοτριώτική ερμηνευτική διάθεση του κόσμου από το υποκείμενο. Ο άνθρωπος καταγράφει ασυνείδητα τον εαυτό του, την ιδιοσυγκρασία του, την κοινωνία του σε ένα θεωρητικά ανεξίτηλο και αιωνόβιο υλικό. Τα ταξίδια στο ιδεατό μέλλον είναι πραγματικότητα μέσω της μελέτης του εαυτού μας.
            Αυτή η "δυνατότητα" που δίνει η χρήση κάνναβης αποκτά επιπλέον σημαντικότητα αν διερευνηθεί μέσα από το πρίσμα του πως μπορύμε να μάθουμε για το περιβάλλον μας μόνο μελετόντας αλληγορικά αντι-περιβάλλοντα Αυτός που ανακάλυψε τι εστί το νερό δηλαδή σίγουρα δεν ήταν το Ψάρι καθότι το ψάρι δεν έχει βιώσει ένα άλλο περιβάλλον διαφορετικό από το νερό που θα του δώσει αυτή την γνώση. Οι ματιές στο εναλλακτικό μέσω νέων μέσων κάνουν οδυνηρά επώδυνα και προφανή τα γνωρίσματα που καθιστούν την  σημερινή ανθρώπινη ιδιοσυγκρασία, την απέραντη εγωιστική αλαζονεία που μας διακατέχει μέσα στην τρομακτική μας άγνοια.

Thursday, May 24, 2012

Στην αιωνιότητα..


          Περάσαν  μέρες, μήνες, χρόνοι ήρθε σιγά σιγά ο καιρός για το πρώτο κείμενο του 2012 έχουν συμβεί τόσα πολλά σε αυτό το σύμπαν, μακάρι να είχα χρόνο να γράφω περισσότερο. Αλλά δεν έχω. Πραγματεύομαι συχνά την αφηρημένη έννοια της θλιβερής συνειδητοποίησης, της ήττας, φαντάζει σήμερα όσο ποτέ άλλοτε πιο επίκαιρο αυτό το φαινόμενο. Είναι το γνώρισμα που λείπει από πολλούς δημόσιους ταγούς στις μέρες μας, οι λεγόμενοι ηγέτες ή αστική τάξη. Αυτοί που έμαθαν να τα έχουν όλα, να υλοποιούν την κάθε τους επιθυμία, δεν έχουν την αίσθηση του κινδύνου - της αυτογνωσίας του συμβιβασμού μέσα τους, είναι αλληλένδετες έννοιες, γνωρίσματα που μόνο αυτοί που γνώρισαν απανωτές ήττες στη ζωή τους μπορούν να κατέχουν. Είναι το ίδιο φαινόμενο που παρατηρείται στους βετεράνους του πολέμου, στις γενεές που βίωσαν τον πόλεμο ή στους αθλητές πολεμικών τεχνών. Είναι οι τελευταίοι που θα επιζητήσουν τον πόλεμο, είναι οι τελευταίοι που θα επιζητήσουν τη διαμάχη μέσω της βίας στη καθημερινότητα. Επειδή ακριβώς γνωρίζουν τις επιπτώσεις, την έννοια του απρόβλεπτου, της ήττας μέσα από τις εμπειρίες τους. Αντιθέτως άτομα που δεν γνωρίζουν τι εστί ενα κτύπημα στο κεφάλι, ή τι είναι στη πραγματικότητα ο πόλεμος, είναι τα ίδια άτομα που θα επιζητήσουν τη φυσική βία, είναι οι πρώτοι που θα ηχήσουν τις πολεμοχαρείς κραυγές και ειρωνικά θα είναι ξανά οι πρώτοι που θα τρέξουν στις κρυψώνες. Είναι δυστυχώς αναγκαία η χρήση του προλόγου για να υπάρξει κατανόηση της σημερινής κατάστασης.

          Στις αρχές της δεκαετίας του 90 όταν η ΝΑΣΑ έθεσε το τηλεσκόπιο Χαμπλ σε τροχιά η επιστημονική κοινότητα συνειδητοποίησε - έντρομη πως τα ευαίσθητα όργανα του τηλεσκοπίου κάθε μέρα σε συγκεκριμένη ώρα και στιγμή επηρεάζονταν, υπολειτουργούσαν και είχαν γενικές παρεμβολές. Συγκεκριμένα όποτε το τηλεσκόπιο περνούσε πάνω από την λατινική Αμερική αντιμετώπιζε σωρεία προβλημάτων. Μετά από προσεκτική μελέτη και παρατήρηση έγινε αντιληπτό πως το μαγνητικό πεδίο πάνω από τη συγκεκριμένη περιοχή ήταν πιο αδύνατο από ό,τι στο υπόλοιπο μέρος. Οι λόγοι είχαν να κάνουν με τον τρόπο περιστροφής του πυρήνα του πλανήτη που μεταβάλλει συνεχώς τη πυκνότητα του μαγνητικού πεδίου. Ωραία λοιπόν τέλος καλό όλα καλά, έγινε διάγνωση του προβλήματος επόμενο στάδιο είναι η λύση, δυστυχώς όμως εδώ έρχεται η θλιβερή συνειδητοποίηση που λέγαμε. Δεν υπάρχει λύση, ακόμη και σήμερα το τηλεσκόπιο κάθε φορά που περνάει από το συγκεκριμένο σημείο κλείνει όλες τις λειτουργίες του και επαναξεκινά τις μετρήσεις του λίγο αργότερα. Κάθε μέρα, μια συγκεκριμένη στιγμή ο παλμός του Χαμπλ παύει να ηχεί ως μια ειρωνική υπενθύμιση της ήττας ακόμη και των λαμπρότερων μυαλών.



          Στη συνέχεια της περιδιάβασης μας συναντάμε ένα ενδιαφέρον συσχετισμό μεταξύ των πυρηνικών αντιδραστήρων στη Φουκουσίμα και της παγκόσμιας οικονομίας. Η ραδιενέργεια σήμερα που εκπέμπει η Ελλάδα - η Ιρλανδία και Κύπρος δεν είναι το πραγματικό πρόβλημα, είναι όμως αυτό που αποτρέπει τη λύση στο πραγματικά τεράστιο πρόβλημα της παγκόσμιας οικονομίας κάτι δηλαδή παρόμοιο με αυτό που συμβαίνει σήμερα στη Φουκουσίμα. Ενας πυρηνικός αντιδραστήρας είναι στην ουσία μία τιθασευμένη ελεγχόμενη ατομική έκρηξη με ελάχιστες διαφοροποιήσεις από έκρηξη μίας ατομικής βόμβας, η ειδοποιός διαφορά είναι ότι στον αντιδραστήρα η αλυσιδωτή αντίδραση είναι ελεγχόμενη ενώ στη βόμβα είναι ανεξέλεγκτη. Αυτό που διαφυλάσσει την αντίδραση είναι η σταθερή - αέναη παροχή ρευστότητας, νερού στη προκειμένη περίπτωση. Το νερό κινείται συνεχώς υπό την απαραίτητη προϋπόθεση παροχής ηλεκτρικού ρεύματος, υπό την απαραίτητη δηλαδή προϋπόθεση του ανθρώπινου πολιτισμού.  Αν ω μη γένοιτο αύριο για κάποιο λόγο πάψει να υπάρχει παροχή ηλεκτρικού ρεύματος και οι 400 περίπου πυρηνικοί αντιδραστήρες στον πλανήτη με μαθηματική ακρίβεια θα μετατρέπονταν σε τσέρνομπιλ. Αυτό το σενάριο είναι φυσικά καθαρά θεωρητικό, βρίσκεται στο κείμενο ως μία υπερβολή με σκοπό να κινήσει τη φαντασία. Προς το παρόν υπάρχει κάτι πολύ πιο χειροπιαστό, ο αντιδραστήρας 4 στη Φουκουσίμα ο οποίος σταθερά συνεχίζει να αντιμετωπίζει προβλήματα μετά το σεισμό και η θερμοκρασία του συνεχίζει να αυξάνεται. Αν, θεωρητικά πάντα, επέλθει πυρηνική κατάρρευση σε αυτόν τον αντιδραστήρα μπορεί να απελευθερωθεί τουλάχιστο 50 με 85 φορές περισσότερη ραδιενέργεια από αυτή του Τσερνόμπιλ κάτι που είναι περισσότερο από αρκετό να καταστήσει τον πλανήτη ακατοίκητο για τουλάχιστο 45 χρόνια.
      Αυτό που εμποδίζει τους Ιάπωνες να αντιμετωπίσουν δραστικά το τεράστιο αυτό πρόβλημα είναι η ραδιενέργεια από τους υπόλοιπους 3 αντιδραστήρες οι οποίοι έχουν μετατρέψει την  ανατολική ακτή της Ιαπωνίας ακατοίκητη  για τα επόμενα 20 χιλιάδες χρόνια. Το πρόβλημα με τον αντιδραστήρα 4 είναι ότι  η διαρροή που κατα πάσα πιθανότητα μπορεί να επέλθει θα είναι στον αέρα και θα μολύνει όχι μόνο την περιοχή αλλά όπως και με την περίπτωση του Τσέρνομπιλ, που ακόμη είναι χαραγμένη στο DNA μας, τον υπόλοιπο πλανήτη. Ας μην ξεχνάμε πως ο Γκορμπατσόφ στα απομνημονεύματα του ισχυρίστηκε πως ήταν  το Τσερνόμπιλ και όχι η περεστρόικα που κατάστρεψε τη Σοβιετική Ένωσή.      

Το τραγικό της υπόθεσης είναι ότι δεν υπάρχουν και πολλά πράγματα που μπορεί κάποιος  να κάνει για να διορθώσει την σημερινή κατάσταση με τα πυρηνικά. Βλέπετε όταν μιλάμε για πυρηνική ενέργεια θα πρέπει να ασπαστούμε μια εντελώς διαφορετική λογική. Δεν μπορείς απλά να κλείσεις ένα πυρηνικό αντιδραστήρα όπως διατυμπανίζει η Μέρκελ πως δήθεν θα κάνει το 2025. Αν ακόμη και σήμερα αποφασίσουμε να "κλείσουμε" ένα πυρηνικό αντιδραστήρα αυτό δε σημαίνει απολύτως τίποτα για το τέρας. Θα πρέπει να συνεχίζεις την τιθάσευση και τη ψύξη της αντίδρασης για τουλάχιστο 10 χρόνια ειδάλλως θα επέλθει πυρηνική κατάρρευση - έκρηξη και διαρροή ραδιενέργειας. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση της Λιθουανίας που συμφώνησε να κλείσει ένα από τους 2 πυρηνικούς της αντιδραστήρες - απομεινάρια υποδομών της πάλε πότε Σοβιετικής Ενωσης και 10 χρονια μετά και 500 περίπου εκατομμύρια σε έξοδα και ακόμη δεν έχει καταφέρει να ολοκληρώσει το τελικό κλείσιμο. Κοστίζει δηλαδή πολύ περισσότερο να προσπαθήσεις να τερματίσεις  τη λειτουργία ενός παρά να τον φτιάξεις. Ομως ακόμη και όταν η αντίδραση ολοκληρωθεί και ο αντιδραστήρας έχει θεωρητικά κρυώσει αυτό που απομένει - τα λεγόμενα ραδιενεργά απόβλητα θα παραμείνουν τοξικά για τα επόμενα 40 χιλιάδες χρόνια.  Σήμερα εκατοντάδες χιλιάδες τόνοι αυτών των αποβλήτων έχουν παραχθεί και μέχρι τώρα η "καλύτερη" λύση ήταν να πετάνε αυτά τα τοξικά και ραδιενεργά απόβλητα στη θάλασσα.


Η ακόλουθη φωτογραφία είναι από το βυθό της θάλασσας της Σομαλίας, όπου Γερμανικές Ιταλικές και Γαλλικές εταιρίες συνήθιζαν να ξεβράζουν τα απόβλητα τους



Και όμως αναλογισθείτε, τι καλύτερη λύση υπάρχει; Ο μεγαλύτερος κίνδυνος από τα απόβλητα είναι η διαρροή τους στην ατμόσφαιρα. Τα απόβλητα παραμένουν τοξικά για 40χιλιάδες χρόνια, αν τα κρατήσεις στην επιφάνεια αργά η γρήγορα το βαρέλι θα λιώσει και η ραδιενέργεια θα απελευθερωθεί, έτσι θα πρέπει να βάλεις το βαρέλι μέσα σε ένα άλλο βαρέλλι και να το ελέγχεις για διαρροές και η διαδικασία αυτή να διαιωνίζεται για 40 χιλιάδες χρόνια.. ή μέχρι να βρεθεί εναλλακτικός τρόπος επεξεργασίας τους. Μόνο οι μισθοί του φύλακα για τα επόμενα 40 χιλιάδες χρόνια καθιστούν την παραγωγή "φτηνής" ηλεκτρικής ενέργειας από τα πυρηνικά εργοστάσια τραγικά ασύμφορη - (πολύ μικρή λέξη το τραγικά εν τέλει). Αυτό είναι η θλιβερή συνειδητοποίηση.
Σημείωση πως ο λεγόμενος "εναλλακτικός τρόπος επεξεργασίας τους" ήταν απλά "θέμα χρόνου" πριν.... μισό αιώνα. Η επιτομή του καιροσκοπισμού, της αλαζονείας, της ύβρης; Ισως.

Κάπως έτσι πάρθηκε η "απόφαση" να μετατραπεί η Σομαλία ως ο διεθνής σταθμός "προσωρινής" αποθήκευσης ραδιενεργών κατάλοιπων. Πλήρωσαν οι εταιρίες της Δύσης μερικά ψίχουλα τους διεφθαρμένους πολιτικούς της Σομαλίας και πήραν την λεγόμενη ..αδειοδότηση. Κάπως έτσι οι Αμερικάνοι είχαν την ιδιοφυή επινόηση να μετατρέψουν τα ραδιενεργά κατάλοιπα σε πυρομαχικά για τα όπλα τους στο ιρακ. Είναι αστείες πλέον οι έννοιες σωστό λάθος νόμιμο παράνομο, αυτό που είναι ακόμη πιο αστείο είναι που ακούμε πχ, για πειρατές, τρομοκράτες και λοιπούς εχθρούς της αφεντιάς μας αλλά ποτέ δεν ακούμε πχ για τις οικογένειες που πεθαίνουν από καρκίνο και τη πείνα επειδή τα ψάρια που έτρεφαν τις φυλές της περιοχής για αιώνες, εξαφανίστηκαν από τη θάλασσα. Κάπως έτσι τοξικά ομόλογα - παράγωγα δημιουργίας πρόσκαιρου κέρδους από το απόλυτο τίποτα τίναξαν χώρες από τον χάρτη. Κάπως έτσι οι κρατικοδίαιτοι επιχειρηματίες - πολιτικοί έχουν λισσάξει τα τελευταία χρόνια από την έλλειψη ρευστού και στη περίπτωση της Κύπρου και από την επιπλέον έλλειψη πρόσβασης στην εξουσία που ρυθμίζει τη διανομή του όποιου πλούτου έχει απομείνει στις τσέπες των χρεοκοπημένων οικογενειακών επιχειρήσεων τους. Ήδη το ξελάσπωμα έχει αρχίσει και η τελική πράξη θα ολοκληρωθεί σε μερικά χρόνια.

Η αθλιότητα μας διαιωνίζεται και θα διαιωνίζεται, αυτό τουλάχιστο ευελπιστούσαν αυτοί  που δεν γνωρίζουν φόβο.