Sunday, May 22, 2011

Το τελευταίο κείμενο..



Η ψήφος, το σύμπαν και το άπειρο.

Οι Πυθαγόρειοι δίδασκαν πως το κακό και το άπειρο πάνε μαζί, ενώ το καλό πάει με το πεπερασμένο. Πίστευαν πως καλοί υπάρχουν μόνο με έναν μόνο τρόπο (την αρετή), ενώ κακοί με χίλιους τόσους τρόπους.» 


Φέτος για πρώτη φορά τήρησα αποχή, όχι τίποτε το ιδιαίτερο.. που να κόβεις εισιτήρια να ράβεις άδειες, να μεταφέρεις εκλογικά δικαιώματα, να βρεις το χαμένο βιβλιάριο, δε βαριέσαι.. μια ψυχή που είναι να βγει.. είχα και μια δυσάρεστη εμπειρία όταν ήρθα το Πάσχα στο ξερονήσι.. κρίμα. και ήθελα να ψηφίσω φέτος.

Χτίσαμε υποτίθετε γιγαντιαία τηλεσκόπια που μας επιτρέπουν να ρίχνουμε το βλέμμα μας βαθιά μέσα στο σύμπαν εστιάζοντας στα σκοτεινά διαστήματα μεταξύ των άστρων.. όμως αντί κενού, βλέπουμε περισσότερα άστρα! Οσο πιο δυνατά τηλεσκόπια φτιάχνουμε τόσα πιο πολλά άστρα στο κενό, τοσο πιο πίσω στο χρόνο πάμε και δεν βλέπουμε ποτέ το τέρμα, το πέρας του διαστήματος. Το σύμπαν μοιάζει να είναι άπειρο και το μόνο που αλλάζει όταν κτίζουμε μεγαλύτερα τηλεσκόπια είναι η ηλικία και το μέγεθος του. Και όμως όλες οι μαθηματικές θεωρίες που ορίζουν τον κόσμο μας προϋποθέτουν πεπερασμένο σύμπαν.. τι στο διάολο.. Μήπως το σύμπαν συνεχίζει για πάντα; Πού θα χωρέσει στο τέλος; Είναι άπειρο;

άπειρο.

Οι μεγάλοι φιλόσοφοι είχαν τυλιγμένα τα μυαλά τους γύρω από την ιδέα του άπειρου.
άρα αν βρίσκετε το άπειρο δυσκολονόητο και ανησυχητικό, δεν είστε μόνοι. Είναι μια έννοια που βασανίζει καιρό ακόμα και τα καλύτερα μυαλά.
Δυόμιση χιλιάδες χρόνια πριν, ο Πυθαγόρας είδε τις αριθμητικές σχέσεις ως το κλειδί για την κατανόηση του κόσμου. Αλλά στην έρευνά του σχετικά με τα γεωμετρικά σχήματα, ανακάλυψε ότι ορισμένες σημαντικές σχέσεις δεν θα μπορούσαν να εκφρασθούν με απλούς αριθμούς. Εξάλλου η έννοια αριθμός είναι μια αφηρημένη υποδιαίρεση, μια απέλπιδη προσπάθεια να οριστεί το αόριστο. Για παράδειγμα γιατί μετράμε από το 1 εώς το 10 και μετά ξανά από το 10 μέχρι το 20 και πάει λέγοντας και δεν μετράμε από το 1 εώς το Χ και μετά από το Χ ως το Ψ γιατί υπάρχει η υποδιαίρεση του δέκα στους αριθμούς; Επειδή πολύ απλά έχουμε 10 δάκτυλα και οι άνθρωποι όρισαν αρχικά το 10 ως το όριο του μετρήματος και ως εκ τούτου μετά την υποδιαίρεση των μεγαλύτερων αριθμών μέσω αυτού. Εξάλλου άλλες φυλές ανα τον κόσμο μέχρι σήμερα δεν χρησιμοποιούν την υποδιαίρεση του 10 Για παράδειγμα στην αρχαία ρωμη μετρούσαν ως εξής i,ii,iii, iv δηλαδή πέντε (v) - πλην ένα (i) = 4/ μετά v, vi, vii, viii, ix, x, xi.. κτλ. Σε πολλές άλλες γλώσσες υπήρχαν άλλες υποδιαιρέσεις. Σε μερικές μάλιστα υπήρχαν διαφορετικοί αριθμοί για να μετρούν διαφορετικά είδη αντικειμένων.

Ως εκ τούτου πάρτε τον υπολογισμό της περιφέρειας ενός κύκλου προς τη διάμετρό του, που ονομάζεται [π]. Αυτός ο μαγικός αριθμός που μπαίνει στην εξίσωση για να μας βοηθήσει να καθορίσουμε τον κύκλο. 3.14159265358979323846 και πάει λέγοντας
Πως υπολογίζεται το π:
Οταν η διάμετρος του κύκλου ορίζεται ως 1 και μετά μετρήσουμε το μήκος της περιφέρειας  του κύκλου που δημιουργείται θα βρούμε το [π]
Photobucket
Αυτός ο αριθμός είχε όμως μια τραγική ιδιαιτερότητα..

Μόλις πρόσφατα μια μικρή ομάδα επιστημόνων με χρίση υπερ-υπολογιστών υπολόγισε τα 5 πρώτα τρισεκατομμύρια ψηφία του [π] επιβεβαιώνοντας αυτό που ισχυρίστηκε ο Αρχιμήδης: δεν υπάρχει επανάληψη των μοτίβων ή των ψηφίων και ο αριθμός δεν τελειώνει ποτε. Αντιθέτως συνεχίζει μέχρι το άπειρο.

Η ανακάλυψη του λεγόμενου παράλογου αριθμού ήταν τόσο ενοχλητική που ο μύθος λέει, ότι ένας μαθητής του Πυθαγόρα ο Ιπασσος, πνίγηκε στη θάλασσα μετά την ανακάλυψη του.

Έναν αιώνα αργότερα, ο φιλόσοφος Ζήνων έφερε το άπειρο στην πραγματική ζωή με μια σειρά από αλληγορικά παράδοξα: Το Παράδοξο της Διχοτομίας, Το Παράδοξο του Αχιλλέα και της Χελώνας, Το Παράδοξο του “πετώντος βέλους” και Το Παράδοξο του Σταδίου.

Πως μπορείς να βρεις το κέντρο ενός σχήματος αν οι αριθμοί συνεχίζουν στο άπειρο. Πως μπορεί να υπάρξει κίνηση αν οι υποδιαιρέσεις του σύμπαντος και του κόσμου γύρω μας επεκτείνονται ως το άπειρο. Πχ:
Αν το σύμπαν είναι πεπερασμένο, τι θα συνέβαινε αν ένας πολεμιστής ταξίδευε στην άκρη και πετούσε μια λόγχη; Πού θα πάει η λόγχη;

"Δεν θα πετάξει μακριά σε ένα άπειρο ταξίδι, είπε ο Αριστοτέλης αναφερόμενος στο παράδοξο του Ζήνωνος. Αντίθετα, θα ενταχθεί στην κίνηση των άστρων σε μια κρυστάλλινη σφαίρα που περικυκλώνεται από τη Γη. Για να διατηρηθεί η ιδέα ενός περιορισμένου σύμπαντος."

Σήμερα, είναι δεδομένο ότι το άπειρο υπάρχει στα μαθηματικά και πως όλα τα σημεία μπορεί να υποδιαιρεθούν μέχρι το άπειρο.

Αυτό που έκανε όμως την ιδέα του απείρου τόσο ανησυχητική για τους αρχαίους Έλληνες είναι ότι συγκρούστηκε με στόχο τους να χρησιμοποιούν τους αριθμούς για να εξηγήσουν τη λειτουργία του πραγματικού κόσμου. Κατέρρευσε η ιδέα του α-τόμου. Αλλά ακόμη και σήμερα για να εξηγήσουμε τις υποατομικές λειτουργίες χρησιμοποιούμε την εφεύρεση της κβαντικής φυσικής διότι τα μαθηματικά και η απλή φυσική σε υποατομικό επίπεδο καταρρέουν. η κβαντική φυσική είναι η φυσική του παραλόγου, τα λάθος μαθηματικά ορίζονται ως σωστά.

Γιαυτό και ο Αριστοτέλης, έναν αιώνα μετά Ζήνωνα, θεωρούσε πως το άπειρο προκλήθηκε από το άμορφο χάος από όπου ο κόσμος έχει προκύψει στην αρχή του χρόνου: μια αρχέγονη κατάσταση χωρίς φυσικούς νόμους ή όρια, όπου οι αριθμοί στερούνται κάθε μορφή και περιεχόμενο. Έτσι ο Αριστοτέλης αποκάλεσε το άπειρο «εν δυνάμει» άπειρο.
 Διατήρησε όμως το καθεστώς του «πραγματικού άπειρου» για τον λεγόμενο "υποκινητή" που δημιούργησε τον κόσμο και είναι πέρα ​​από την ικανότητά μας να τον κατανοήσουμε. Αυτό έγινε η βάση για αυτό που ονομάζεται το κοσμολογικό παράδοξο, ή η Πρώτη Αιτία. Το επιχείρημα δηλαδή για την ύπαρξη του Θεού.




Το παράδοξο είναι ένα γεγονός το οποίο είναι αληθές όμως εντελώς παράλογο. Η ύπαρξη του παραδόξου είναι εκ φύσεως ένα παράδοξο! Η ύπαρξη του κόσμου μέσα από την τυχαιότητα μοριακών συγκρούσεων που εκτυλίσσονται στο άπειρο, έχουν μαθηματικά την ίδια αναλογία με το να υπάρχει κάπου ένας χιμπαντζής που θα πληκτρολογεί τυχαία σε ένα πληκτρολόγιο γράμματα και αριθμούς και τυχαία να πληκτρολογήσει ένα λογοτεχνικό αριστούργημα.

Είναι ένα παράδοξο, οι πιθανότητες να συμβεί κάτι τέτοιο είναι τόσο μικρές που μόνο με την ύπαρξη άπειρων πιθήκων μπορεί να συμβεί κάτι τέτοιο. Ετσι λοιπόν και η δημιουργία ζωής σε ένα χαοτικό σύμπαν είναι μαθηματικά αδύνατον αν το σύμπαν είναι πεπερασμένο. Αν το σύμπαν όμως επεκτείνεται ως το άπειρο είναι μαθηματικά αδύνατη η ύπαρξη δημιουργού!


Οι δημοκρατίες αυτοκαταστρέφονται.

Ηταν ανέκαθεν στη καλύτερη  περίπτωση κόσμοι αναταραχής, όπου οι αδικημένοι ξεσηκώνονται ενάντια σε αυτούς που θεωρούν βολεμένους, ή η πλειονότητα παίρνει λανθασμένες αποφάσεις και καταπιέζει τις μειονότητες ή δολοφονεί τον Σωκράτη.

Είναι γνωστό σε όλους μας πως σήμερα δεν έχουμε δημοκρατία. Οι δημοκρατίες εξάλλου σύμφωνα με τον Σωκράτη ανέκαθεν καταπίεζαν τις ελευθερίες των ανθρώπων και κατ' επέκταση ελεύθερους ανθρώπους. Ελευθερία και δημοκρατία είναι δύο λέξεις που δεν θα έπρεπε καν να χρησιμοποιούνται στην ίδια πρόταση.  Οταν οι βασιλικές μοναρχίες έπεσαν στις αρχές του αιώνα, έδωσαν τη δύναμη στο λαό να αποφασίζει - να εκλέγει και να εκλέγεται. Στην ουσία όμως οι Ελίτ έβαζαν μπροστά μας δύο μαριονέτες και επιλέγαμε μεταξύ δύο όμοιων αντιθέτων. Το πολιτικό πλαίσιο έχει χωριστεί στους.. ακροδεξιούς που σημαίνει κακούς φασίστες και στους αριστερούς που σημαίνει κακούς κομουνιστάς. και έτσι ο "λογικός" θα επιλέξει τους μετριοπαθείς παλιάτσους.

Στη πραγματικότητα όμως το δίλημμα δεν ήταν ποτέ μεταξύ φιλελεύθερων ή συντηρητικών αριστερών ή δεξιών. Το πραγματικό δίλημμα δεν τίθεται ποτέ στο τραπέζι. Και το πραγματικό δίλημμα βρίσκεται μεταξύ της ύπαρξης κράτους και ως εκ τούτου της ιεραρχίας των νόμων και του προστατευτισμού ή της κατάργησης του και την ύπαρξη απόλυτης ελευθερίας.

Στις δημοκρατίες ποτέ δεν τίθεται αυτό το ερώτημα και ως εκ τούτου με μαθηματική ακρίβεια ο αγανακτισμένος πολίτης εν τέλει αντιλαμβάνεται τη γελοιότητα του συστήματος καταλαβαίνει πως δεν παίζει ρόλο ποιους ψηφίζει αφού τα συμφέροντα των πλουσίων ή των μεγάλων δυνάμεων στη δική μας περίπτωση είναι αυτά που συνεχώς εξυπηρετούνται καθότι ελέγχουν τους πολιτικούς που υποτίθεται επιλέξαμε για να μας φέρουν την αλλαγή. Ετσι οι δημοκρατίες οδηγούνται στην απαξίωση και ακολούθως στην αναρχία.  Εν συνεχεία η Ιστορία δείχνει πως η κατάσταση πάντα οδηγείται σε ένα απολυταρχικό καθεστώς στο οποίο όποιο κεφάλι σηκώνεται - κόβεται.

Οι δημοκρατίες είναι σύντομες στη ζωή τους και βίαιες στο θάνατο τους.

Αυτό που ζούμε σήμερα, λοιπόν δεν είναι ούτε καν στα χαρτιά δημοκρατία, ασχέτως αν το αποκαλούμε έτσι για σκοπούς "μάρκετινγκ". Είναι "συνταγματική δημοκρατία" και η διαφορά του από τη δημοκρατία είναι ότι πάνω από όλους και όλα είναι ο νόμος και το σύνταγμα. Αν βρούμε ένα εγκληματία τον δικάζουμε με βάση τους νόμους του συντάγματος και όχι με βάση τη θέλει η πλειοψηφία.

Απο που προέρχεται όμως αυτή η ρίζα του συντάγματος;
Θεωρητικά ο πρώτος που επιχείρησε να θεσπίσει ένα νομικό πλαίσιο το οποίο θα ήταν αποδεχτό από όλους και δεν θα μπορούσε να τεθεί σε δεύτερες ερμηνείες που θα οδηγούσαν σε άδικες αποφάσεις ήταν ο Σόλωνας. Οι νόμοι του Σόλωνα ουσιαστικά ποτέ δεν εφαρμόστηκαν στην αρχαία ελλάδα αλλά στη Ρώμη κατα τη περίοδο 509 π.Χ- 27 π.Χ όπου μετά την ανατροπή του βασιλιά δημιουργήθηκε η Ρωμαϊκή "Δημοκρατία" εδώ όμως ακριβώς υπάρχει πρόβλημα στη μετάφραση της λατινικής λέξης republic και της ελληνικής δημοκρατίας. Δημοκρατία σημαίνει Δημος - κράτος στη συγκεκριμένη περίοδο εφαρμόστηκε ή: ρεπουμπλικανική, republic που βγαίνει από τη λέξη res που σημαίνει σταθερός νόμος - και public που σημαίνει κόσμος. Δηλαδή το κράτος αποτελείται από τους νόμους και τον κόσμο. Το ιδεατό θα ήταν να μην υπάρχει πρόεδρος ούτε βασιλιάς ούτε ολιγαρχία ούτε δημοκρατία. Απλά νόμος και λαός. Αλλά συνήθως υπάρχει η "ελίτ" και "εμείς". Ετσι και η κοινωνία της Ρώμης χωριζόταν σε πατρικούς οι οποίοι ήταν οι (λίγοι) αριστοκράτες και τους πληβείους οι οποίοι αρχικά δεν είχαν κανένα αξίωμα και ήταν απλά υπάλληλοι των πατρικίων. Εξάλλου η λέξη πλήβειος σημαίνει "γέμισμα". Σε κάποια φάση ξεσηκώθηκαν οι πλήβειοι και ζήτησαν να γραφτούν κάτω οι νόμοι (σε δώδεκα πλάκες) και να εκλέγουν τον δικό τους αντιπρόσωπο.

Σε παλαιότερα κείμενα χρησιμοποιείτο η ορολογία "ελεύθερη πολιτεία" για να περιγράψει αυτή την χρονική περίοδο, που θεωρώ είναι και η πιο σωστή μετάφραση. Η ελεύθερη πολιτεία όμως δεν κράτησε για πολύ οδηγήθηκε στη δημοκρατία την μάσκα δηλαδή της ολιγαρχίας και εν τέλει στον αυτοκράτορα που κυβερνούσε με σιδηρά πυγμή. Γιατί τα γράφω όλα αυτά;

Διότι απλούστατα η "δημοκρατία" μας σε παγκόσμιο επίπεδο φτάνει σιγά σιγά στο τέλος της. Εχει μπει στη τελική της καμπή έχει προ πολλού μετατραπεί σε πλουτοκρατία - σε όλες σχεδόν τις χώρες του κόσμου. Παντού υπάρχει μια ομάδα εύπορων οικογενειών που βάζουν μπροστά για βιτρίνα δικούς τους ανθρώπους - παλιάτσους - ηθοποιούς τους οποίους εκλέγουμε για να περάσει η ώρα..



Ρόλλερ-κόστερ πετρελαίου


Προσφάτως μειώθηκε λέει η τιμή της βενζίνης.. μετά σιγά ξανανέβηκε και μετά ξανακατέβηκε.. Γιατί άραγε; Αν η προσφορά και η ζήτηση καθορίζει τη τιμή γιατί αυτή η ραγδαία πτώση και άνοδος ξαφνικά στη τιμή του πετρελαίου σε μια περίοδο εξάλλου συνεχούς πολέμου; Οταν η τιμή ανεβαίνει συνήθως υπάρχει η δικαιολογία έτοιμη για να καλύψει την απόγνωση και τις απορίες μας: το ιράκ ο πόλεμος κτλ κτλ. Οταν όμως η τιμή πέφτει όλοι κάνουν τις πάπιες.
Η απάντηση είναι φυσικά το χρηματιστήριο και οι επενδύσεις των τραπεζών. γύρω στα 40 με 50 σέντ στη τιμή του πετρελαίου είναι πάντα λόγω του εμπορίου του πετρελαίου ως μετοχή. Πέφτει η τιμή του πετρελαίου στο χρηματιστήριο πέφτει και η τιμή του στην αγορά. Τι γίνεται όμως όταν η τιμή κατευθύνεται, με σκοπό τη κερδοσκοπία μπορεί να γίνει κάτι τέτοιο; Ασφαλέστατα. Οταν η τιμή του πετρελαίου είναι χαμηλή η τράπεζα μεταφέρει τα κεφάλαια της σταδιακά στις μετοχές πετρελαίου, ακολούθως δίνεται εντολή στους "επενδυτές" να συμβουλεύουν τους πελάτες τους πως είναι καλή ιδέα να επενδύσεις τα λεφτά σου στο πετρέλαιο.. Φυσικά αυτό που δεν σου λένε είναι πως η "συμβουλή" θα φτάσει στα αφτιά σου αναλόγως του οικονομικού σου εκτοπίσματος, οι μεγάλοι παίχτες ενημερώνονται πρώτοι και τα μικρά ψάρια  τελευταίοι, οι τράπεζες παρεμπιπτόντως βγάζουν και έξτρα χρήματα μέσω της προμήθειας από τα κέρδη σου λόγω της "συμβουλής" τους. Αυτός είναι ο λεγόμενος χρηματιστηριακός κύκλος της μετοχής.

Και έτσι η τιμή του πετρελαίου ανεβαίνει σταδιακά και παράλληλα οι πολιτικές αναταραχές βοηθάνε στη σκηνοθεσία του φοβικού κλίματος που βολεύει τα μεγάλα κεφάλια.
Ακολούθως μετά τη δημιουργία κέρδους από την άνοδο, και την εμπορία της μετοχής οι τράπεζες έχουν την ευχέρεια  να ξαναβγάλουν κέρδος και στη πτώση. Η συνταγή είναι παρόμοια. Η τράπεζα αποσύρει σταδιακά τα μεγάλα κεφάλαια της από τη μετοχή του πετρελαίου και ακολούθως δίνει/πουλάει "συμβουλή" με προμήθεια στους μεγάλους μετόχους να ρευστοποιήσουν και εν τέλει με μία "τυπική" ανακοίνωση οι λεγόμενοι "speculators" προβλέπουν προφασιζόμενοι ένα πολιτικό γεγονός ή μία φυσική καταστροφή πως οι τιμές του πετρελαίου θα πέσουν, δημιουργώντας έτσι "πανικό στην αγορά". Προσφάτως φερ ειπείν η Γκολντμαν σαξ (επενδυτική τράπεζα) εξέδωσε ανακοίνωση με την οποία "προφήτευε" την πτώση του πετρελαίου λόγω της "εξόντωσης" Μπιν Λάντεν.

Οπερ και εγένετο.

Η "ξαφνική" ραγδαία πτώση στη τιμή της μετοχής που στοίχισε  ακριβά σε αυτούς που μπήκαν τελευταίοι στις μουσικές καρέκλες.. και όταν η μουσική σταμάτησε συνειδητοποίησαν πως τα χοντρά παιδάκια κάθισαν προ πολλού στις αναπαυτικές τους πολυθρόνες σαν να ήξεραν το τραγούδι απ'εξω και το πότε τελειώνει..

Η ομορφιά αυτού του κερδοσκοπικού παιχνιδιού είναι πως η επένδυση και η κερδοσκοπία στη πλάτη του καταναλωτή, σε εν αντιθέσει, με το τι συμβαίνει συνήθως στο χρηματιστήριο σε τέτοιες περιπτώσεις, η μετοχή δεν συντρίβεται πότε σε μηδαμινή αξία όπως θα συνέβαινε σε μια κανονική μετοχή (ωραία δεν θα ήταν;) αντιθέτως ένεκα του ότι οι μεγαλύτεροι παραγωγοί πετρελαίου, αυτοί που απαρτίζουν το καρτέλ που ονομάζεται ΟΠΕΚ έτσι η τιμή επανακαθορίζεται εύκολα με τη μείωση της παραγωγής αποφεύγοντας έτσι τη συντριβή και ως άλλοθι έχουμε τη δαιμονοποίηση του κακού Ιραν.. που πειράζει τις τιμές του πετρελαίου μας.. αλίμονο τι σχέση μπορεί να έχουν τα κερδοσκοπικά παιχνίδια των τραπεζών με τα σκαμπανεβάσματα στη τιμή του πετρελαίου.


Το τέλειο έγκλημα.

And when money failed in the land of Egypt, and in the land of Canaan, all the Egyptians came to Joseph, and said, Give us bread: for why should we die in thy presence: for the money faileth.
   
Λένε η ιστορία επαναλαμβάνεται και λένε ο θάνατος του Δολαρίου καραδοκεί όταν ο ΟΠΕΚ θα σταματήσει να συναλλάσσεται με αυτό..

  Ο δε Ιωσήφ έβαλε τον πατέρα του και τους αδελφούς του να κατοικήσουν και τους έδωσε ιδιοκτησία στη γη της Αιγύπτου, στο καλύτερο μέρος της γης, στη γη Ραμεσσής, ακριβώς όπως είχε διατάξει ο Φαραώ.  Και ο Ιωσήφ εφοδίαζε τον πατέρα του και τους αδελφούς του και ολόκληρο το σπιτικό του πατέρα του με ψωμί, σύμφωνα με τον αριθμό των μικρών παιδιών.
Δεν υπήρχε, λοιπόν, ψωμί σε όλο τον τόπο, επειδή η πείνα ήταν πολύ μεγάλη· και η γη της Αιγύπτου και η γη Χαναάν απέκαμαν από την πείνα. Και ο Ιωσήφ μάζευε όλα τα χρήματα που μπορούσαν να βρεθούν στη γη της Αιγύπτου και στη γη Χαναάν για τα δημητριακά τα οποία αγόραζαν οι άνθρωποι· και ο Ιωσήφ έφερνε τα χρήματα στον οίκο του Φαραώ.  Με τον καιρό τα χρήματα από τη γη της Αιγύπτου και τη γη Χαναάν έχασαν την αξία τους , και όλοι οι Αιγύπτιοι άρχισαν να έρχονται στον Ιωσήφ, λέγοντας: «Δώσε μας ψωμί! Και γιατί να πεθάνουμε μπροστά σου επειδή τελείωσαν τα χρήματα;» Τότε ο Ιωσήφ έλεγε: «Παραδώστε τα ζωντανά σας και θα σας δώσω ψωμί σε αντάλλαγμα για τα ζωντανά σας, αν τελείωσαν τα χρήματα».  Και άρχισαν να φέρνουν τα ζωντανά τους στον Ιωσήφ· και ο Ιωσήφ τούς έδινε ψωμί σε αντάλλαγμα για τα άλογά τους και για τα πρόβατα και για τα βόδια και για τα γαϊδούρια, και τους προμήθευε ψωμί σε αντάλλαγμα για όλα τα ζωντανά τους στη διάρκεια εκείνου του χρόνου. Σιγά σιγά εκείνος ο χρόνος έφτασε στο τέλος του, και άρχισαν να έρχονται σε αυτόν τον επόμενο χρόνο και να του λένε: «Δεν θα το κρύψουμε από τον κύριό μου αλλά τα χρήματα και τα κοπάδια των κατοικίδιων ζώων διατέθηκαν στον κύριό μου. Δεν απομένει τίποτα ενώπιον του κυρίου μου παρά μόνο τα σώματά μας και η γη μας. Γιατί να πεθάνουμε μπροστά στα μάτια σου, και εμείς και η γη μας; Αγόρασε εμάς και τη γη μας για ψωμί, και εμείς μαζί με τη γη μας θα γίνουμε δούλοι του Φαραώ· και δώσε μας σπόρο για να ζήσουμε και να μην πεθάνουμε και να μην ερημωθεί η γη μας». Ο Ιωσήφ, λοιπόν, αγόρασε όλη τη γη των Αιγυπτίων για τον Φαραώ, επειδή οι Αιγύπτιοι πούλησαν ο καθένας τον αγρό του, γιατί τους είχε ζώσει η πείνα· και η γη έγινε του Φαραώ. Και το λαό τον μετέφερε σε πόλεις από τη μία άκρη της περιοχής της Αιγύπτου ως την άλλη της άκρη. Μόνο τη γη των ιερέων δεν αγόρασε, επειδή οι μερίδες τροφής των ιερέων ήταν από τον Φαραώ και αυτοί έτρωγαν τις μερίδες τους, τις οποίες τους έδινε ο Φαραώ. Γι’ αυτό δεν πούλησαν τη δική τους γη. Κατόπιν ο Ιωσήφ είπε στο λαό: «Δείτε! Σήμερα αγόρασα εσάς και τη γη σας για τον Φαραώ. Ορίστε σπόρος για εσάς, και να σπείρετε τη γη με αυτόν. Όταν αποφέρει προϊόντα, τότε θα δώσετε το ένα πέμπτο στον Φαραώ, αλλά τα τέσσερα μέρη θα γίνουν δικά σας ως σπόρος για τον αγρό και ως τροφή για να φάτε εσείς και όσοι είναι στα σπίτια σας, καθώς και τα μικρά σας». Και εκείνοι είπαν: «Διατήρησες τη ζωή μας. Ας βρούμε εύνοια στα μάτια του κυρίου μου και θα γίνουμε δούλοι του Φαραώ». Και ο Ιωσήφ το έκανε διάταγμα που ισχύει μέχρι αυτή την ημέρα σχετικά με τα αγροκτήματα της Αιγύπτου, να έχει ο Φαραώ το ένα πέμπτο. Μόνο η γη των ιερέων ως ξεχωριστής ομάδας δεν έγινε του Φαραώ.


Το πιο πάνω κείμενο είναι η πρώτη συνταγή σοσιαλιστικής δικτατορίας ίσως να είναι και μια προφητεία για το τραγικό αύριο, όταν τα χρήματα μας θα "χάσουν την αξία τους"(;).