Wednesday, June 30, 2010

Ποιος μπορεί να σκοτώσει ένα παιδί;

Ιούλιος 1976

Στο νησί καταφθάνουν με ένα μικρό ψαροκάικο δύο τουρίστες, η Μαρία και ο Τομ. Είναι ζευγάρι και η Μαρία είναι έγκυος το τρίτο τους παιδί. Ο Τομ έχει μεγαλώσει στο νησί και ξέρει τα κατατόπια, τους υποδέχονται μια ομάδα με μικρά αγόρια που ψαρεύουν και κολυμπούν στα ρηχά. Ο Τομ δένει την βάρκα και βοηθάει την Μαρία να κατέβει. Κατευθύνονται προς το ξενοδοχείο για να ξεκουραστούν όμως μετά από λίγη περιδιάβαση συνειδητοποιούν πως δεν υπάρχουν άλλοι ενήλικες στο νησί παρά μονάχα παιδιά. Ολα είναι εγκαταλελειμμένα..
Οκτώβριος 1951.


Ο Σοβιετικός στρατός ολοκληρώνει την εκκένωση του στρατοπέδου συγκέντρωσης στο Aουσβιτς
Πριν την αποχώρηση τους τα SS αποπειράθηκαν να εκτελέσουν όλους τους κρατουμένους που ήταν μάρτυρες των εγκλημάτων τους. Μέχρι την τελευταία στιγμή, πτώματα καίγονταν στους εξωτερικούς χώρους επειδή δεν επαρκούσαν οι φούρνοι. Πολωνοί που κατοικούσαν κοντά, κλήθηκαν να είναι μάρτυρες του τι συνέβαινε πίσω από το αγκαθωτό σύρμα οι κρατούμενοι είχαν χαραγμένα νούμερα για μετέπειτα ταυτοποίηση. Μερικοί χρησιμοποιούνταν για εργαστηριακά πειράματα, όπως η αφαίρεση μελών, εμβολιασμό για ιούς, εμφύτευση καρκινικών κυττάρων και μοσχευμάτων δέρματος. Αρκετές φορές χρησιμοποιούσαν παιδιά σε αυτά τα πειράματα.

Σε μια εικόνα ένα τρυπάνι σχεδιασμένο να προκαλεί μια ολοκληρωμένη και μη αναστρέψιμη διαταραχή του νευρικού συστήματος του ασθενούς. Πιο κάτω εικόνες, κινηματογραφημένες από κάμερες των S.S., δείχνουν μέλη οικογενειών που κουβαλούν τους νεκρούς τους σε ομαδικούς τάφους. Οι μπουλντόζες ήταν απαραίτητες δεδομένου του τεράστιου αριθμού των πτωμάτων. Σύμφωνα με ντοκουμέντα που υφαρπάχθηκαν από τις αρχές του Άουσβιτς περίπου 100.000 αιχμάλωτοι χάθηκαν στα στρατόπεδα. 40,000 ήταν παιδιά κάτω των 14 ετών.
Την ημέρα της απελευθέρωσης του στρατοπέδου, 2,385 παιδιά βρέθηκαν ζωντανά, τα περισσότερα εξαντλημένα από την φυματίωση ή την οξεία αναιμία λόγω του υποσιτισμού και της έλλειψης ιατρικής φροντίδας

Ιούλιος 1953

Μετά από περισσότερα από 3 χρόνια μαχών, η ανακωχή που έβαλε τέλος στον πόλεμο της Κορέας υπογράφηκε την 24 Ιουλίου. Μαζί με την ειρήνη τα παιδιά της Νότιας Κορέας βρήκαν καταφύγιο και φαγητό χάρη σε Αμερικάνικες φιλανθρωπικές οργανώσεις και την βοήθεια της Ουάσιγκτον που οικοδόμησε κέντρα αποκατάστασης στα προάστια της Σεούλ. Στα κέντρα αυτά τα παιδιά τρέφονταν, απολάμβαναν ιατρικής περίθαλψης και αποκατάστασης ψυχικής και σωματικής. Τα αθώα θύματα διδάχθηκαν πως να φροντίζουν τους εαυτούς τους και να παίζουν παιχνίδια. Με την λήξη του πολέμου και χάρη στην ανθρωπιστική βοήθεια, 10.000 ορφανά έχουν μάθει να βλέπουν με αισιοδοξία την ειρήνη.

Σεπτέμβριος 1965

Περισσότεροι του 1.000.000 είναι οι θάνατοι από τον πόλεμο μεταξύ Ινδίας και Πακιστάν. Δεν ήταν όλοι όμως απώλειες πολέμου. Ένας μεγάλος αριθμός προσφύγων οδηγήθηκε σε καταυλισμούς όπου οι ασθενέστεροι πέθαναν από την έλλειψη τροφής και νερού.
Αυτές οι εικόνες δείχνουν τα φορτηγά που έφθαναν καθημερινά για να μεταφέρουν πτώματα ηλικιωμένων και παιδιών σε μαζικούς τάφους.
Κάθε χρόνο, η παρεχόμενη βοήθεια στην Ινδία και το Πακιστάν από τον Ο.Η.Ε. παραμένει ανεπαρκής. Η UNlCEF υποστηρίζει ότι ένα παιδί πεθαίνει κάθε πέντε δευτερόλεπτα σε αυτό το σημείο του πλανήτη.

Απρίλιος 1969

Ο πόλεμος συνεχίζεται κατα μήκος της Ινδο - Κινεζικής χερσονήσου. Σε πολλές μεγάλες πόλεις
του νοτίου Βιετνάμ, λαμβάνουν χώρα αντικυβερνητικές διαδηλώσεις. Χειροβομβίδες εκρήγνυνται στους δρόμους, σκοτώνοντας άνδρες και παιδιά. Οι ΗΠΑ στέλνουν στρατό περίπου μισού εκατομμυρίου ανδρών, με την υποστήριξη σύγχρονου οπλισμού, ελπίζοντας να επαναφέρουν την ειρήνη στην Νότιοανατολική Ασία. Τα αμερικανικά αεροπλάνα βομβαρδίζουν καθημερινά στρατιωτικούς στόχους.
Μερικές φορές, όπως φαίνεται και στις εικόνες, οι βομβαρδισμοί πλήττουν άμαχο πληθυσμό. Στο χωριό Tuyen Hoa, εκατοντάδες γυναικόπαιδα σκοτώνονται ή παθαίνουν εκτεταμένα εγκαύματα από βόμβες ναπάλμ.

Ιανουάριος 1970

Ο εμφύλιος πόλεμος στην Νιγηρία σκόρπισε τον όλεθρο για δυό χρόνια. Οι νότιες φυλές έχουν περικυκλώσει την περιοχή της Biafra η οποία είχε πληγεί ελάχιστα από τις συγκρούσεις. Οι άνθρωποι διαφέυγουν στον βορρά, προσπαθώντας να βρούν καταφύγιο σε αυτοσχέδιες κατασκηνώσεις. Αλλά στις κατασκηνώσεις, ο θάνατος παραφυλά περιμένοντας, για τους ασθενέστερους και τους πιο αθώους, εξαιτίας της έλλειψης τροφής και φαρμακευτικών εφοδίων.

Αλλού,εξαιτίας των κλιματικών αλλαγών, μια εξάμηνη ανομβρία, σκοτώνει και άλλα θύματα σε Mali, Mauritania και Chad. Περισσότεροι από 11.000.000 άνθρωποι θα απειληθούν από θάνατο από πείνα και δίψα. Η βοήθεια που έφτασε είναι ανεπαρκής και η ανάγκη για τροφή και φάρμακα άμεση.


Όπως πάντα, τα παιδιά είναι αυτά που κυρίως επιρρεάζονται από τέτοιες τραγωδίες...


Ιούλιος 1976

Φανταστείτε ένα νησί που τα παιδιά ξαφνικά, χωρίς κανένα φαινομενικά λόγο αποφασίζουν να σκοτώσουν τους μεγάλους. Διακόπτουν κάθε σχέση με τον έξω κόσμο αυτοργανώνονται και διαμορφώνουν την δική τους κοινωνία. Δεν έχουν παγωτό, δεν έχουν κόκα κόλα, ούτε παιχνίδια έχουν όμως βάρκες και καλάμια για ψάρεμα...

Ενα παιδί πλησιάζει τη Μαρία, χαιδεύει την ετοιμόγεννη κοιλιά της και ψιθυρίζει κάτι στο βρέφος..




















































*Για όσους ενδιαφέρονται ας ψάξουν το Ισπανικό διαμαντάκι "Quien Puede Matar A Un Nino?" (who can kill a child?) είναι μια ταινία φαντασίας-τρόμου που πραγματεύεται αυτό το θέμα..

Friday, June 25, 2010

Μου λείπουν οι άνθρωποι..

Κάπως οξύμωρο να λέει κανείς κάτι τέτοιο.. 6 δισεκατομμύρια άνθρωποι σε αυτό τον κόσμο 6 δισεκατομμύρια διαφορετικά dna πως γίνεται να σου λείπουν οι άνθρωποι;
Μου λείπουν οι άνθρωποι όχι τα ανθρώπινα ζώα..

Το ανθρώπινο είδος υπάρχει σε αυτό τον πλανήτη εδώ και 200 χιλιάδες χρόνια..
Η γή υπάρχει εδώ και 2 και δισεκατομμύρια χρόνια. Αν η ιστορία του πλανήτη ήταν ένα ανθρώπινο χέρι η ιστορία του ανθρώπινου είδους θα ήταν η σκόνη στην άκρη της άκρης των νυχιών του χεριού. Και όμως ο άνθρωπος τείνει να πιστεύει πως είναι κάτι σημαντικό, κάτι καλύτερο από όλα γύρω του, πλέον πιστεύει πως είναι κάτι ξένο από την φύση.. Κάποιοι πιστεύουν ακόμη πως ο άνθρωπος είναι εξωγήινος!
Λέει ο άνθρωπος: "Ας πάμε μια βόλτα στη φύση"..

Ο μεγάλος και τρανός άνθρωπος θα φύγει από το "ανθρώπινο" εξωγήινο περιβάλλον του και θα πάει βόλτα στη φύση...
Το πιο εκνευριστικό βέβαια όλων είναι που κάποιοι έφτασαν στο σημείο να προσπαθούν να "σώσουν τη φύση" ..Πόση αλαζονεία θεέ μου.

Δεν με ενοχλεί η πράξη του να σώσουμε την φύση.. με ενοχλεί η έκφραση.

Εσύ θα σώσεις τη φύση βρε καημένε;
Εσένα ποιος θα σε σώσει από τη φύση;

Γιατί δεν λέμε ας σώσουμε τους εαυτούς μας;
διότι περί αυτού πρόκειται, αυτή είναι η αλήθεια. Δεν θα πεθάνει η φύση αν λιώσουν οι πάγοι, αν αυξηθεί κατά 5 βαθμούς η θερμοκρασία, δεν θα χαθεί η φύση αν γεμίσεις με πετρέλαιο όλο το νερό του κόσμου. Εσύ θα πεθάνεις ρε μαλάκα! Η φύση πέρασε πολύ χειρότερα από εσένα, πέρασε σεισμούς που διήρκεσαν μέρες, νησιά και ηπείροι ολόκληροι βυθίστηκαν στη θάλασσα, οι πόλοι της μετατοπίστηκαν! Ο μισός πλανήτης ήταν καλυμμένος με πάγο, τεράστιοι μετεωρίτες προσέκρουσαν στην επιφάνεια, Η γη συγκρούστηκε ακόμη και με κανονικό πλανήτη στα πρώτα εκατομμύρια χρόνια της ύπαρξής της μοιράστηκε στα δύο και έτσι έγινε το φεγγάρι. Το φεγγάρι μάλιστα ακριβώς επειδή προήλθε από την γη μετά από σύγκρουση δεν περιστρέφεται όπως θα έπρεπε να κάνει και σιγά σιγά απομακρύνεται κάθε χρόνο 3,8 εκατοστά από τον πλανήτη, σε κάποια φάση θα ξεφύγει από την έλξη της γης και θα χαθεί στο διάστημα. Εσύ θα σώσεις τη φύση; Τον εαυτό σου από όλα τα σκατά που δημιούργησες ποιός θα τον σώσει;

Ας σώσουμε τους εαυτούς μας από τους εαυτούς μας, και την φυσιολογική μοίρα μας ας οικοδομήσουμε ένα καλύτερο αύριο χρησιμοποιώντας το μυαλό μας..

Μα για να πει κανείς κάτι τέτοιο προϋποθέτει να αντιληφθεί πρώτα πως είναι και ο ίδιος μέρος της φύσης που αυτοκαταστρέφεται και αυτό συνεπάγεται να αντιληφθεί πως θα πεθάνει και θα εξαφανιστεί αν δεν κάνει κάτι πολύ δραστικό όπως εξαφανίστηκαν και πέθαναν 95 δισεκατομμύρια είδη ζώων σε αυτό τον πλανήτη. Α, ξέχασα ο άνθρωπος θα πάει στον παράδεισο. Νομίζετε πως ο άνθρωπος είναι "επιτυχημένο ζώο";
ε, δεν είμαστε φίλοι μου.. Είμαστε ένα βήμα πριν από το πάτημα του κουμπιού.

Ποια είναι η διαφορά του ανθρώπου λοιπόν από τα ανθρώπινα ζώα;

Ο άνθρωπος ξέρει πως είναι και ο ίδιος φύση, ξέρει πως είναι άτριχος πίθηκος. Εχει αυτογνωσία επειδή σκέφτεται και ξέρει τι είναι, ποιος είναι και τι ρόλο ακριβώς παίζει σε αυτό το γαμημένο σύμπαν.

Τα ανθρώπινα ζώα.. όπως και τα υπόλοιπα ζώα του πλανήτη, δεν έχουν ιδέα τι τους γίνεται, δεν ξέρουν πως είναι ζώα.. Δεν ξέρουν πως θα πεθάνουν δεν ξέρουν πως κινδυνεύουν από τις πράξεις τους και φυσικά.. δεν χαζεύουν τα άστρα! Δεν έχουν κανένα όφελος από αυτό γιαυτό και δεν το κάνουν. Δεν τους διασκεδάζει, δεν τους συνεπαίρνει.. Τους ενδιαφέρει να έχουν ένα καλό εφήμερο περιβάλλον γύρω τους που θα τους επιτρέπει να ζευγαρώσουν και αυτό είναι όλο.

Ο άνθρωπος όμως εδώ και 100 χιλιάδες χρόνια που έπαψε να είναι ανθρώπινο ζώο έχει κτίσει τον πολιτισμό και την πολιτισμένη σκέψη του με μία και μοναδική εμμονή: Τον ουρανό και τα άστρα.

Αρχαίοι Έλληνες - Αιγύπτιοι - Ινκας - Σουμέριοι, ολοι είχαν μια ιδιαίτερη σχέση με τον ουρανό και τα άστρα. Θεός είναι στην ουσία η αρχέγονη λατρεία του ήλιου. Ο "αρχαίος" άνθρωπος ήξερε να ξεχωρίσει την Αφροδίτη τον Αρη και τον Δία από τα υπόλοιπα αστέρια. Απο την στιγμή της συνειδητοποίησης όπως περιγράφεται αλληγορικά η σκηνή της πέτρας του Στάνλει Κιούμπρικ στην οδύσσεια του διαστήματος και έκ τοτε μέχρι πρόσφατα οι άνθρωποι κοιτούσαν τα άστρα και έβλεπαν την αλήθεια.
Συνειδητοποιούσαν ίσως ασυνείδητα πως μοναδική ελπίδα για το μέλλον τους είναι τα άστρα. Αποκορύφωμα αυτής της εμμονής ο άνθρωπος-εξερευνητής πριν σαράντα χρόνια με ένα κλάσμα της τεχνολογίας που υπάρχει σήμερα πάτησε στο φεγγάρι..



Το 1961 έκαναν την εμφάνιση τους οι πρώτες μαυρόασπρες τηλεοράσεις για το ευρύ κοινό.
Από τα πρώτα πράγματα που παρακολούθησε στο χαζοκούτι ήταν η προσσελήνωση του ανθρώπου.

Και από τότε κόλλησε εκεί. Τα φώτα και η σκόνη της πόλης, η μυωπία από την πολλή τηλεόραση έκρυψαν μια για πάντα τα άστρα.. Ο άνθρωπος έγινε ένα με τα ζώα. Δεν έχει ιδέα πλέον τι του γίνεται.. Το μοναδικό του όπλο -η τεχνολογία- γίνεται σιγά σιγά η καταστροφή του αντί η σωτηρία του.

Γιαυτό μου λείπουν λοιπόν οι ανθρώποι..
Ανθρωποι σαν τον George Carlin που έφυγε σαν σήμερα πριν μερικά χρόνια και από τότε κάθε σκεπτόμενος σε αυτό τον πλανήτη νιώθει μόνος και ανυπεράσπιστος. Η φωνή της λογικής και της αλήθειας δεν ακούγεται πλέον, έχει πνιγεί στην εγωπάθεια και την αλαζονεία των ανθρώπινων ζώων..

Wednesday, June 16, 2010

Η εκδίκηση του ταυρομάχου μέρος δεύτερο.

Ο Κριστήν Χερνάντες είναι ταυρομάχος. Ολα πηγαίναν βάση σχεδίου, η χρυσή στολή λαμπύριζε στον ήλιο και το πλήθος ζητωκραύγαζε στο όνομα του..
Μέχρι που συνειδητοποίησε πως η ταυρομαχία δεν ήταν ακριβώς αυτό που ήθελε να κάνει με την ζωή του και εγκατέλειψε την αρένα..

Το περίεργο της υπόθεσης είναι πως συνελήφθη από την αστυνομία του Μεξικού μετά από καταγγελία αθέτησης συμβολαίου από το αφεντικό του. Για αυτή του την απόφαση να εγκαταλείψει το.. συμβόλαιο με τον θάνατο θα έχει τις συνέπειες του νόμου.



"κοιτάξτε πάνω από όλα πρέπει να έχεις αυτογνωσία" δήλωσε στους δημοσιογράφους "Δεν είχα το κουράγιο και δεν πήγαινε καλά γιαυτό προτίμησα να αποχωρίσω"

Το αφεντικό του πάντως είχε διαφορετική άποψη και ειδοποίησε την αστυνομία..

Τουλάχιστο δεν είχε την ίδια μοίρα με τον 12χρονο ταυρομάχο Μικελ Μικελίτο λα Γκραβιες που ηττήθηκε από τον ταύρο την περασμένη βδομάδα..



υπέροχος κόσμος αγγελικά πλασμένος..

Monday, June 14, 2010

Pale blue Dot.

Η θολή φωτογραφία που βλέπετε τραβήχτηκε από το Voyager 1 το 1990 λίγο μετά που είχε φτάσει στον Πλούτωνα, τον τελευταίο εξωπλανήτη του ηλιακού μας συστήματος. 6 δισεκατομμύρια χιλιόμετρα απο εδώ οι αστρονόμοι γύρισαν τους φακούς του voyager 180 μοίρες και εστίασαν στη ΓΗ. Η θολή φωτογραφία στα αριστερά μου είναι η Γη όπως φαίνεται από αυτή την απόσταση. Από αυτή τη μακρινή απόμακρη θέση, η Γη μπορεί να μην φαίνεται και τόσο καλά και η φωτογραφία καθεαυτή να μην έχει κανένα ιδιαίτερο εικαστικό ενδιαφέρον. Είναι εξάλλου ένα απόλυτο τίποτα. Αλλά για κάποιους τα πράγματα είναι λίγο διαφορετικά, εξετάστε και πάλι αυτή τη μπλέ κουκκίδα στο πορτοκαλί φάσμα στα δεξιά. Αυτό το χλομό μπλέ πίξελ. Αυτό το τίποτα. Αυτό είναι το εδώ, αυτό είναι το σπίτι μας, εκεί είμαστε εμείς. Ολοι όσοι αγαπάς, όλοι όσοι γνωρίζετε, όλοι για όσους έχετε ακούσει ποτέ, Ο κάθε άνθρωπος που υπήρξε ποτέ, όσοι έζησαν τις ζωές τους. Το σύνολο της χαράς και του πόνου μας, Οι χιλιάδες απόλυτες θρησκείες, ιδεολογίες, και οικονομικές θεωρίες, κάθε κυνηγός και θήραμα, κάθε ήρωας και δειλός, κάθε δημιουργός και καταστροφέας του πολιτισμού, κάθε βασιλιάς και χωρικός, κάθε ζευγάρι ερωτευμένων, κάθε μητέρα και κάθε πατέρας, ελπιδοφόρα παιδιά, εφευρέτες και εξερευνητές, ο κάθε δάσκαλος, ο κάθε ιερέας, ο κάθε διεφθαρμένος πολιτικός, ο κάθε "σούπερσταρ", ο κάθε «ανώτατος ηγέτης», ο κάθε άγιος και αμαρτωλός στην ιστορία του είδους μας έζησε εκεί - σε αυτό το μικρό μόριο σκόνης που αιωρείται σε μια ηλιαχτίδα φωτός.
Η Γη είναι ένας ελάχιστος κόκκος άμμου σε μια τεράστια κοσμική αρένα. Σκεφτείτε τα ποτάμια αίματος που χύθηκαν από όλους τους στρατηγούς και αυτοκράτορες, έτσι ώστε, με δόξα τιμή και θρίαμβο, να μπορέσουν να καταστούν στιγμιαία παγκόσμιοι κυρίαρχοι αυτού του πίξελ. Σκεφτείτε τις ατελείωτες σκληρότητες πού έγιναν και γίνονται καθημερινά από κατοίκους σε μια γωνιά αυτού του ελάχιστου pixel Τις δυσκολίες που διακρίνονται στην άλλη γωνία, πόσο συχνές είναι οι παρανοήσεις τους, πόσο πρόθυμοι είναι να σκοτώσουν ο ένας τον άλλο, πόσο θερμα είναι τα μίση τους.

Οι ματαιοδοξία μας, φανταζόταν τον εαυτό μας σημαντικό, η αυταπάτη ότι έχουμε κάποια προνομιούχο θέση στο Σύμπαν, καταρρίπτεται από αυτό το σημείο του χλωμό φως. Ο πλανήτης μας είναι μια μοναχική κηλίδα στο μεγάλο κοσμικό σκοτάδι. Στο σκοτάδι μας, σε όλη αυτή την απεραντοσύνη, αντιλαμβάνεσαι πως δεν υπάρχει υπαινιγμός ότι βοήθεια θα έρθει ποτέ από αλλού για να μας σώσει από τους εαυτούς μας.

Και όμως, μέσα σε όλα αυτά τα απέραντα μεγέθη. Η Γη είναι ο μοναδικός κατοικήσιμος κόσμος γνωστός στον άνθρωπο. Δεν Υπάρχει πουθενά αλλού, τουλάχιστον στο εγγύς μέλλον, στο οποίο το είδος μας θα μπορούσε να μεταναστεύσει. Να επισκεφθεί; Nαι. Να κατοικήσει; Oχι ακόμα. Είτε μας αρέσει είτε όχι, για την ώρα η Γη είναι η στάση μας.

Καρλ Σάγκαν 1934 - 1996






















...
Και να φανταστείτε πως αυτή είναι μια απελπιστικά κοντινή φωτογραφία..




Friday, June 4, 2010

Η εκδίκηση του Ταυρομάχου..





Ο Matador Julio Aparicio είναι ταυρομάχος, σκοτώνει ταύρους για διασκέδαση..





Τρέφεται από τον ενθουσιασμό του πλήθους και τους κινδύνους που κρύβει το επάγγελμα. Πολλές αγελάδες, αρσενικές και μη, σκοτώνονται κάθε χρόνο για κατανάλωση των ανθρώπινων ζώων γιατί να μην το διασκεδάσουμε και λίγο.. Αν και το άθλημα έχει χάσει τη δημοτικότητά του τα τελευταία χρόνια σε ορισμένες περιοχές στην Ισπανία το θέαμα γεμίζει ακόμα τις αρένες..

Οι κανόνες του αθλήματος είναι απλοί

Ο ταυρομάχος χορεύει με τον ταύρο καρφώνοντας του αιχμηρά αντικείμενα μέχρι να τον λυγίσει. Ο ταυρομάχος μετά σκοτώνει το ζώο και επευφημείται απο το πλήθος.

Δυστυχώς τα πράγματα δεν κυλάνε και πάντα τόσο ομαλά στις ταυρομαχίες..

Στην τελευταία του αναμέτρηση ο 41 χρόνος ταυρομάχος καρφώθηκε κυριολεκτικά από τα κέρατα του τεράστιου ζώου. Το κέρατο διαπέρασε το σαγόνι του και βγήκε απο το στόμα.
ευτυχώς όμως παρόλο το φρικιαστικό θέαμα δεν υπέστη θανάσιμο τραυματισμό και μετά απο μια απλή συρραφή του τραύματος αναρρώνει κανονικά στο σπίτι του..
Ως εκ θαύματος δεν επηρεάστηκαν ούτε αρτηρίες ούτε γλώσσα ούτε μεγάλες φλέβες υπέστησαν ζημιές.


Τον λυπάμαι λίγο, αλλά μου είναι πολύ πιο δύσκολο να βλέπω αυτό που κάνει παρά τον τραυματισμό του..

Ενδόμυχα εξάλλου όλοι κάποτε παίρνουμε το μέρος του ταύρου..



Ισως είναι μήνυμα πως πρέπει να αλλάξει επάγγελμα..

Thursday, June 3, 2010

Υποκριτές και Υποκρισία..

Κάνει κρύο στην Αλαμπάμα.
Δευτέρα βράδυ και ο Anthony κάνει ότι κάνει πάντα, ζεσταίνει νερό για το τσάι του, ζεσταίνει νερό για το μπάνιο του και βλέπει τηλεόραση. Αύριο πατάει τα 37. Το τσάι είναι έτοιμο, η μυρωδιά του πράσινου τσαγιού πάντα τον ηρεμεί, όχι όμως απόψε. Ο Anthony δεν μπορεί να ηρεμήσει, δεν βρίσκεται εκεί που έπρεπε να είναι σήμερα και αντί αυτού κάνει αυτό που κάνει πάντα, δεν προσεύχεται, πίνει τσάι. Είχε υποσχεθεί στον εαυτό του πως θα έμενε στην εκκλησία ως αργά να προσευχηθεί μαζί με τα οκτώ παιδιά του. Είναι ευαγγελιστής ιερέας στην Εκκλησία του Αγίου Ιακώβου στην Αλαμπάμα. Μιλάει καθημερινά στο ποίμνιο του και προσεύχεται με αυτούς. Είναι αδύναμοι οι άνθρωποι το ξέρει καλά, χρειάζονται ενίσχυση κάποιον να τους δείχνει τον δρόμο.

-Μακάρι να είχα και εγώ κάποιο να μου δείξει τον δρόμο στις δύσκολες στιγμές, σκέφτεται σχεδόν ψιθυρίζοντας.

Το ποτήρι με το τσάι είναι μισοάδειο και έχει αρχίσει να παγώνει δεν μπορεί να το τελειώσει δεν του αρέσει το κρύο τσάι, δεν του αρέσει γενικά το κρύο και φαντάζει πως κάνει περισσότερο κρύο από τότε που έφυγε εκείνη.
Σηκώνεται από το τραπέζι και πλένει το ποτήρι για να είναι έτοιμο αύριο. Κλείνει την τηλεόραση.
- Θα πάω στην την εκκλησία,
Παιδιά, παιδιά βγείτε έξω από τα δωμάτια σας, θα πάμε βόλτα!

-Που θα πάμε;

-Είναι έκπληξη, γρήγορα πες και στα αδέλφια σου να κατέβουν πριν αλλάξω γνώμη!

Η Μέρη φεύγει τρέχοντας, ουρλιάζοντας και κτυπώντας πόρτες, το σπίτι ξαφνικά ζωντάνεψε, ήταν η μικρότερη μόλις τεσσάρων. Ενα μικρό αγγελούδι.

ο Τζόζεφ και ο Τζέικοπ κατεβαίνουν πρώτοι
-Που θα πάμε;
-Θα σας περιμένω στο αυτοκίνητο.
-Ερχόμαστε μπαμπά πρώτοι! Είδες που ήρθαμε πρώτοι,
-Περιμένετε έρχομαι και εγώ, φωνάζει η Μέρη.
Ο Adam, ο Gabriel o Jacob και ο Jason έρχονται σε λίγο και ανεβαίνουν στο αμάξι.

-Γιατί αργήσατε;
Gabriel: o Adam δεν έβρισκε τα παπούτσια του.

Adam: Εσύ τα έκρυψες!
Gabriel: Δεν τα έκρυψα!
Adam: Τα έκρυψες ψεύτη Ψευτη! μπαμπά ο Gabriel λέει ψέματ..
-Ησυχία! Που είναι η Rachel;

Gabriel: Δεν είναι στο σπίτι.

.....

-Φτάσαμε!

Gabriel: Το ήξερα πως θα 'ρθούμε στην εκκλησία

Adam: Μπαμπα..

-Κάντε ησυχία αλλιώς θα σας κλειδώσω στο αυτοκίνητο. Ήρθαμε για την μαμά σας.
Gabriel: Η μαμά έφυγε..
-Κατεβείτε αμέσως κάτω αλλιώς θα σας...
Η φωνή του διακόπηκε από τον ήχο της σειρήνας.. Το αμάξι έχει περικυκλωθεί από περιπολικά, το φως απο τους προβολείς του τυφλώνει τα μάτια, θυμήθηκε τον Παύλο, αλλά εκείνο ήταν φως θεού, αυτό είναι φως αστυνομίας!

Πίσω από το περιπολικό υπάρχει ένα μαύρο πολιτικό αμάξι και στο πίσω κάθισμα αυτού κάθετε εκείνη. Κοιτάει επίμονα έξω από το παράθυρο προς την αντίθετη κατεύθυνση.


-Κύριε απομακρυνθείτε από το αυτοκίνητο!


Ο Anthony σκότωσε την γυναίκα του. Την τύλιξε σε ένα λευκό σεντόνι και την αποθήκευσε στο ψυγείο πίσω στην αποθήκη του κήπου, εκεί που κρατά μονάχα αυτός τα κλειδιά. Δεν είχε επιλογή τον είχε πιάσει στα πράσα να βιάζει την κόρη του. Είπε πως θα τα έλεγε όλα στην αστυνομία.. Μετά το θάνατο είπε πως θα αλλάζε αλλά δεν μπορούσε να αντισταθεί, τα πράγματα χειροτέρευσαν, βίαζε την Rachel κάθε βράδυ και κοιμόταν μαζί της στο ίδιο κρεβάτι. Αυτή έκλαιγε, είπε πως θα τα έλεγε όλα στην αστυνομία, αλλά πως να σκοτώσεις το ίδιο σου το παιδί..


Ο Anthony Hopkins ήταν ένας ευαγγελιστής Ιερέας - Κήρυκας σε μία επαρχιακή πόλη των Ηνωμένων Πολιτειών. Είχε 8 παιδιά μια όμορφη γυναίκα και άπειρα χρήματα. Έδινε καθημερινά κηρύγματα περί ηθικής και αξιοσύνης και έλεγε σε ανθρώπους πως πρέπει να ζήσουν την ζωή τους. Στην πραγματικότητα ήταν ένα ανθρωπόμορφο τέρας που βίαζε την κόρη του και δεν δίστασε να σκοτώσει τη γυναίκα του όταν το ανακάλυψε..




Πως τα φέρνει η ζωή, σε όλα τα μήκη και πλάτη της γης, από τον Anthony και τους φαρισαίους μέχρι τους.. * βάλε εδώ ότι θες.

Tuesday, June 1, 2010

Ο αποκλεισμός του Λένινγκραντ..

Στο προηγούμενο Ντοκιμαντέρ Peace, Propaganda & The Promised Land είδαμε πως το εβραϊκό λόμπι ελέγχει καθοριστικά τα αμερικανικά ΜΜΕ με το να καθορίζει συγκεκριμένο λεξικό που θα πρέπει να χρησιμοποιείται από τους δημοσιογράφους. Για παράδειγμα οι λέξεις "εβραϊκές αποικίες" πρέπει να αντικαθιστώνται με το παραπλανητικό "εβραϊκές γειτονιές", οι δημοσιογράφοι αν παρακούσουν τις σχετικές οδηγίες προσεγγίζονται συνήθως με δικαστικό τρόπο και τους συνιστάτε να κάνουν "ισορροπημένα" ρεπορτάζ. Με το ισορροπημένα να σημαίνει φυσικά υπέρ του Ισραήλ. Σπάνια θα δείτε σε Αμερικανικό κανάλι να παρουσιάζεται παλαιστινιακή άποψη. Είδαμε σπίτια παλαιστινίων να γκρεμίζονται το ένα μετά το άλλο, τα αμερικανικά ΜΜΕ θα πούνε πως ήταν παράνομα. Και φυσικά ΝΑΙ ήταν πράγματι παράνομα όμως ποτέ δεν θα πουν πως οι "νόμοι" φτιάχτηκαν με τέτοιο τρόπο ώστε να μην δίνεται ποτέ άδεια ανέγερσης οικοδομής σε παλαιστίνιους, ωθώντας τους να κτίσουν μη έχοντας άλλη επιλογή παράνομα και όταν κτίσουν τελικά "παράνομα" στη ΓΗ ΤΟΥΣ . Πάνε μετά οι μπουλντόζες να το κατεδαφίσουν. Ο "νόμος" του Ισραήλ προνοεί πως η Γη μετά μεταφέρεται στο κράτος του Ισραήλ!. Είδαμε παιδιά νεκρά από τις βόμβες, τα αμερικανικά ΜΜΕ θα πουν πως ήταν σε αντίποινα παλαιστινίων. Ακόμα και τα δικά μας ΜΜΕ υπακούν ενίοτε σε αυτές τις συστάσεις. Τα αμερικανικά ΜΜΕ όμως θα εστιάσουν στους τρομοκράτες και θα αποκρύψουν το γεγονός πως οι παλαιστίνιοι ζουν σε ένα στρατιωτικό κράτος τρόμου που τους οδηγεί μεθοδικά σε απόγνωση και εξαθλίωση. Δεν θα σου δείξουν ποτέ τις άπειρες μάταιες σχεδόν καθημερινές ειρηνικές διαδηλώσεις των παλαιστινίων, δεν θα σου δείξουν τους δεκάδες παλαιστίνιους που πεθαίνουν κάθε μέρα στις υπόγειες σήραγγες και στους δρόμους. Θα εστιάσουν στους "τρομοκράτες" στη Χαμαζ και δεν θα σου εξηγήσουν ποτέ πως το Ίδιο το Ισραήλ οδήγησε τους παλαιστίνιους να εκλέξουν την Χαμαζ.

To cnn ειναι το πιο αξιόπιστο τηλεοπτικό δίκτυο της Αμερικής, παρόλα αυτά δεν διστάζει να πετσοκόψει επίμαχες δηλώσεις.

Ο δημοσιογράφος ρωτάει την εύλογη ερώτηση, γιατί οι ακτιβιστές δεν έδωσαν την βοήθεια απευθείας στο Ισραήλ για να την διαμοιράσει νόμιμα.

Η απάντηση είναι φυσικά πολύ απλή: Το Ισραήλ δεν δίνει την ανθρωπιστική βοήθεια στους παλαιστινίους, έχει φτιάξει ένα πρόγραμμα στο οποίο υποτίθεται έχει υπολογίσει πόσο φαγητό και φάρμακα αναλογούν στους παλαιστινίους και τα προμηθεύουν με το σταγονόμετρο. Οικοδομικά υλικά, ηλεκτρικές συσκευές, καθαριστές νερού, λυόμενα σπίτια, ακόμα και τετράδια είναι απαγορευμένα υλικά! Και αυτά ακριβώς τα υλικά είχαν μέσα τα πλοία. Αυτή η βοήθεια ποτέ δεν θα φτάσει στους παλαιστίνιους. Το Ισραήλ απλά το απαγορεύει και το 75% της Γάζας βρίσκεται στην ίδια κατάσταση που ήταν μετά τον πόλεμο, σπίτια, σχολεία, νοσοκομεία, δρόμοι είναι όλα κατεστραμμένα.

1941 Τα ναζιστικά στρατεύματα εισβάλλουν στο Λένινγκραντ την δεύτερη μεγαλύτερη σε εβραϊκό πληθυσμό πόλη της Σοβιετικής ένωσης και την καταβάλλουν. Εφαρμόζουν τον λεγόμενο "αποκλεισμό του Λένινγκραντ" και βομβαρδίζουν συνεχώς τον "δρόμο της ζωής" (road of life) μη επιτρέποντας τον ανεφοδιασμό της πόλης με νερό φαγητό και είδη πρώτης ανάγκης.

200,000 άνθρωποι πέθαναν απο την πείνα και την εξαθλίωση..

Ο αποκλεισμός του Λένινγκραντ κράτησε 2 μήνες.
Ο αποκλεισμός των παλαιστινίων κρατάει 60 χρόνια..

Peace, Propaganda & The Promised Land

Documentary




fullscreen