Saturday, May 29, 2010

Ενα καράβι για τη Γάζα


Πριν μερικές δεκαετίες 1988 Οργάνωση Free-Gaza αγοράζει το κυπριακό φεριμποτ soul fire και το μετονομάζει "Αλ Χαουντα" που σημαίνει στα αραβικά "ελευθερία" και προσπαθεί να σπάσει τον αποκλεισμό της Γάζας. Η διαδρομή του πλοίου δεν επιλέχθηκε τυχαία, το 1947 παρόμοια διαδρομή έκαναν Εβραίοι ακτιβιστές από διάφορες ευρωπαϊκές χώρες με το πλοίο "έξοδους" το οποίο ποτέ δεν έφτασε στον προορισμό του διότι το σημερινό Ισραήλ ήταν βρετανική αποικία και το πλοίο αναχαιτίσθηκε από τους Βρετανούς. Ενα χρόνο μετά ιδρύθηκε το Ισραήλ.

..41 χρόνια μετά -1988- οι ρόλοι αντιστρέφονται.

Το Ισραηλ χαρακτήρισε την πρώτη αποστολή "ένα πλοίο για την Γάζα" ως κήρυξη πολέμου

Μετά απο μερικές μέρες από την έναρξη της αποστολής μια ομάδα κομάντο ανατίναξαν το πλοίο που είχε προσαράξει σε Λιμάνι της Κύπρου και οι Παλαιστίνιοι διοργανωτές της αποστολής Free-Gasa δολοφονήθηκαν απο την ΜΟΣΑΤ με έκρηξη παγιδευμένου αυτοκινήτου στη Λεμεσό.

Ο τότε πρόεδρος του Ισραήλ Chaim Herzog δήλωσε πως όποιος ξαναπροσπαθήσει κάτι τέτοιο θα "έχει την ίδια μοίρα"

Όπερ και εγένετο..


Το 2006 όταν παρόμοια αποστολή άρχισε να οργανώνεται ξανά ένας απο τους διοργανωτές ο Ριατ Χαματ βρέθηκε δολοφονημένος στο Austin της Αμερικής.
Η Κύπρος τότε φοβούμενη παρόμοιες ενέργειες στο εσωτερικό της παίρνει δρακόντια μέτρα ασφαλείας βάζοντας βατραχανθρώπους υποβρύχιες κάμερες να φυλάνε το πλοίο και προσωπικούς φρουρούς ασφαλείας να προσέχουν τους διοργανωτές. Το πλοίο τελικά σαλπάρει για τη Γάζα και αναχαιτίζεται από Ισραηλινά πολεμικά προκαλώντας σοβαρές ζημιές, τραυματισμούς και την παρολίγον βύθιση του Πλοίου. Και όλα αυτά την ίδια ώρα που οι υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες άνοιγαν τα λιμάνια τους στα στρατιωτικά αμερικανικά πλοία που ανεφοδίαζαν με όπλα τον Ισραηλινό στρατό για τον Πόλεμο με το Λίβανο. Η Κύπρος μαζί με την Τουρκία και τις υπόλοιπες μουσουλμανικές χώρες υψώνουν το ανάστημα τους υποστηρίζοντας τους Παλαιστίνιους. Η Κύπρος ταυτίζεται για πρώτη φορά σε πολιτική θέση 100% με την Τουρκία!

Οι παλαιστίνιοι τελικά όμως παραμένουν αποκλεισμένοι όχι μόνο δια θαλάσσης αλλά τελικά και με την έκβαση του Πολέμου και δια ξηράς. Μεταφέρουν σήμερα τρόφιμα και ότι άλλο φανταστείτε μέσα από εκατοντάδες υπόγειες "σήραγγες" στις οποίες συνήθως δεν χωράει ούτε όρθιος άνθρωπος. Και όταν λέμε μεταφορά αγαθών μέσα από σήραγγες μην φανταστείτε καμιά ιδεαλιστική ομαδική προσπάθεια από αλτρουιστές αγωνιστές παλαιστίνιους που σκάβουν σήραγγες για να βοηθήσουν τον Λαό. Ο αποκλεισμός και η παρούσα κατάσταση δημιούργησε μια οικονομική ελίτ που βγάζουν εκατομμύρια μέσα από το μονοπώλιο διοδίων της χρήσης των ιδιωτικών τούνελ. Ο ιδιοκτήτης μιας μικρής σήραγγας βγάζει 20χιλιάδες δολάρια τον μήνα με τις ευλογίες της Χαμαζ που έχει θεσπίσει και νομικό πλαίσιο για το θέμα. Αν κάποιος οικογενειάρχης πεθάνει μέσα στα τούνελ ή κατα την διάρκεια κατασκευής ενός τούνελ Ο ιδιοκτήτης θα πρέπει να αποζημιώσει την οικογένεια του θύματος με 10χιλιάδες δολάρια. Γιαυτό και συνήθως τα τούνελ σκάβουν ανήλικοι δεκαεξάχρονοι.

Προτού συνεχίσουμε με το Παλαιστινιακό επιτρέψτε μου μια μικρή παρένθεση.

Ολα αυτά τα χρόνια σε αυτό το blog προσπαθώ να παρουσιάσω όσο το δυνατόν πιο ρεαλιστικά και πολυσύνθετα την πραγματικότητα γύρω μου. Παραθέτω πολλές διαφορετικές οπτικές και προβληματισμούς σε μια απέλπιδη προσπάθεια να ξεβάψω το μαύρο και το άσπρο στις απόλυτες αντιλήψεις των φανατικών αναζητώντας τους ενδιάμεσους τόνους. Πολλές φορές έχω κατηγορηθεί πως αυτοαναιρούμαι ή πως άλλαξα γνώμη επειδή ακριβώς εκφράζω προβληματισμούς.

"η αλήθεια βρίσκεται πάντα στο μέσο"

Είπε κάποτε κάποιος και με βρίσκει απόλυτα σύμφωνο.

Δυστυχώς ο μέσος Κκεπραίος ξενίζεται με αυτή τη προσέγγιση δεν έχει μάθει να διαβάζει και να προβληματίζεται, έχει συνηθίσει σε απλοϊκές προσεγγίσεις ατάκες και συνθήματα, όλα είναι είτε μαύρα είτε άσπρα, έστω και αν μιλάμε για το ίδιο αντικείμενο! Οι μισοί λένε πως είναι άσπρο και οι άλλοι μισοί πως είναι μαύρο.

Με βαθιά θλίψη λοιπόν ενημερώθηκα για την απόφαση της Κυπριακής Δημοκρατίας να απαγορεύσει στην Ακτιβιστική Αποστολή "ένα καράβι για τη Γαζα" να χρησιμοποιήσει τα λιμάνια της.

Είναι μια απάνθρωπη πράξη και ακόμη μια σκληρή αδικία για τον παλαιστινιακό Λαό
Αλλά και προσβολή για τον κάθε ελεύθερο άνθρωπο. Η Κύπρος κάνει δημοκρατικές εκπτώσεις, στερεί απο ελεύθερους πολίτες την ελεύθερη πρόσβαση στα εδάφη της και την ελεύθερη αναχώρηση τους προς όπου επιθυμούν. Η Κύπρος υπακούει στο φασιστικό μόρφωμα του Ισραήλ, ένα αστείο μιλιταριστικό κατασκεύασμα επιβεβαίωση του κανόνα πως δεν μπορείς να κάνεις καλό κάνοντας κακό.

Όμως και πάλι, ως είθισται για λόγους προβληματισμού ας προσπαθήσουμε να δούμε τα πράγματα από την μεριά των "ρεαλιστικών πολιτικών συμφερόντων".

Η Κύπρος αυτή τη στιγμή βρίσκεται σε μια πρωτόγνωρη πολιτική κατάσταση, την χειρότερη της ιστορίας της, στα πρόθυρα αναγνώρισης του Κρατικού μορφώματος των κατεχομένων. Απο τον διεθνή παράγοντα - Τη Δυση- η οποία θωπεύει το Ισραήλ όλα αυτά τα χρόνια. Οι πρόσφυγες έχουν δεχθεί αβάσταχτα νομικά χαστούκια απο την διεθνή κοινότητα, οι ευρωβουλευτές μας είναι ο γραφικός περίγελος του Στρασβούργου, απόρροια των πολιτικών ακροβασιών όλων ανεξαιρέτως των ηγεσιών της Κύπρου από την ανεξαρτησία και μετά. Τη μία γέρνουμε προς τη Δυση την άλλη προς ανατολή, την Μια προς το Νάτο την άλλη προς τους Ρώσους, προχθές ανοίγουμε πρεσβεία στη Κούβα αύριο ψηφίζουμε καταδίκη της Κούβας στην ευρωβουλή. Την μία θέλουμε Ένωση την άλλη Ανεξαρτησία, τις προάλλες βρίζουμε το σύνταγμα του 60 την επομένη το διαφυλάττουμε ως υπέρτατο αγαθό της ύπαρξης της Κυπριακής δημοκρατίας. Δεν υπάρχει συνοχή ούτε πολιτική γραμμή για οτιδήποτε.

Ας αναρωτηθούμε λοιπόν όπως πράξαμε και το 2004* τι έχουμε να κερδίσουμε και τι να χάσουμε και ας ζυγίσουμε τα δεδομένα.



Τι έχουμε να κερδίσουμε πολιτικά αν ανοίξουμε τα λιμάνια μας στην αποστολή;

Την αλληλεγγύη που ζητάμε απο την διεθνή κοινότητα στο κυπριακό;

Μα πως; Γιατί το 2006 δεν κερδίσαμε τίποτα;
Μα πως να κερδίσουμε άλλωστε; Η επίσημη θέση της Δύσης είναι πως δεν στηρίζουμε "ισλαμική τρομοκρατία" και κάνει τα στραβά μάτια στα εγκλήματα του Ισραήλ.
Η Τουρκία την οποία θέλουμε να κερδίσουμε στο πολιτικό παιχνίδι με αυτή μας την πράξη κάνει ακριβώς το ίδιο και 100 φορές πιο έντονα, στηρίζει ανέκαθεν τον αγώνα των παλαιστινίων για άρση του αποκλεισμού και δημιουργίας Παλαιστινιακού Κράτους ταυτίζοντας μάλιστα πρόσφατα τον αγώνα των Παλαιστινίων με τον "αγώνα των ΤΚ".
Με τι θα ταυτιστεί φερ ειπείν, αν θέλουμε να συνδέσουμε το Κυπριακό με το Παλαιστινιακό, ένας ξένος αλτρουιστής αγωνιστής που ζητάμε την υποστήριξη; Σε ποιον θα επιδείξει αλληλεγγύη; Σε εμάς ή στους ΤΚ; Ποιοι έχουν τα περισσότερα κοινά με τους Παλαιστίνιους; Και αν κριτήριο της αλληλεγγύης τους είναι η στάση μας στο παλαιστινιακό όπως υποστηρίζουν κάποιοι, γιατί να προτιμήσουν να υποστηρίξουν εμάς και όχι τους Τούρκους που ήταν εκατοντάδες φορές πιο εκδηλωτικοί απο εμάς στο συγκεκριμένο θέμα; Ο Τούρκος πρωθυπουργός έφτασε στο σημείο να βρίσει τον Πρωθυπουργό του Ισραήλ και να αποχωρήσει από δημόσια παγκόσμια διάσκεψη!
Επομένως ουδέποτε δεν θα κερδίσουμε τίποτα πρακτικό στο πολιτικό μας θέμα ούτε απο τους φιλοπαλαιστίνιους δυτικούς ούτε απο τον μουσουλμανικό κόσμο. Είναι μάλιστα γνωστό τοις πάσι πως είναι επικίνδυνο να συνδέουμε τα δύο προβλήματα.
Η τραγική αλήθεια είναι πως απο αυτούς που μπορούσαμε να κερδίσουμε ποτέ κάτι είναι απο την Δύση και τα Αμερικάνικα συμφέροντα τα οποία ουδέποτε υπηρετήσαμε με πολιτική προθυμία και συνεργασία παρά μονάχα υποκύπταμε σε αυτά γελοιοποιώντας τους εαυτούς μας. (S-300) πχ. κτλ κτλ κτλ κτλ κτλ κτλ κτλ κτλ Φτάνοντας πρόσφατα στο σχέδιο Ανναν όπου ζητήσαμε απο την Δυση να πάρει ρόλο επιδιαιτητή για να προτίνει μια Λύση, να την απορρίψουμε, και να μας επιβληθεί τώρα 100 φορές χειρότερη δια της νομικής και άλλης οδούς.

Εγκληματήσαμε εις βάρος των εαυτών μας όλα αυτά τα χρόνια με το να υποκρινόμαστε για εσωτερική κατανάλωση και να ανταγωνιζόμαστε ποιος το έχει μεγαλύτερο το πατριωτικό μόριο.
Μια παρέα μικροτσούτσουνων παρεμπιπτόντως..

Καταλήγω λοιπόν στην θλιβερή συνειδητοποίηση πως σωστά έπραξε η Κύπρος να μην αφήσει την αποστολή Free-gasa να ξαναχρησιμοποιήσει τα λιμάνια μας. Δεν θα είχαμε να κερδίσουμε ως κράτος απολύτως τίποτα τη στιγμή που έχουμε προειδοποιηθεί μάλιστα απο το Ισραήλ πως άν το πράξουμε θα έχουμε ''συνέπειες''. Επομένως δεν είχαμε απλά τίποτα να κερδίσουμε αλλά υπήρχε κίνδυνος να χάσουμε.

Το ηθικό, το δίκαιο και το άδικο της όλης υπόθεσης είναι στο κόσμο που ζούμε μια άλλη τραγική ιστορία..






*εδώ γελάμε



No comments: