Tuesday, March 16, 2010

4,5 πραξικοπήματα και μια κηδεία..



3 Νοεμβρίου 2002 Το πολιτικό σκηνικό στη Τουρκία έχει ανατραπεί, το Κόμμα Δικαιοσύνης και ανάπτυξης του Ερτογάν που ιδρύθηκε το 2001 με θριαμβευτική νίκη καταλαμβάνει τις 353 απο τις 550 κοινοβουλευτικές θέσεις της Τουρκικής εθνοσυνέλευσης. Ο πανίσχυρος "παράνομος" πρωθυπουργός δίνει υπόσχεση αναδιάρθρωσης και εκσυγχρονισμού του Τουρκικού κράτους.. ..8 χρόνια μετα, ο Νταβούτογλού κάνει σκι στην Ελβετία με τον Καρλ Μπιλντ και εμείς ακόμη δεν ξέρουμε απο που μας ήρθε η απόφαση του Εδαδ.

Διαβάζουμε αραιά και που στον εγχώριο τύπο για σύγκρουση Ερτογάν με το βαθύ κράτος που ετοιμάζει πραξικοπήματα για να τον ξεφορτωθεί.. και αν αναλογιστεί κανείς πως τα τελευταία 50 χρόνια η Τουρκία έχει γνωρίσει όχι ένα αλλά 4 πραξικοπήματα, με τελευταίο αυτό του 97, θα έλεγε πως με τόσα που ακούγονται τα πάντα είναι πιθανά. Είναι όμως έτσι τα πράγματα; Πόσο πιθανόν είναι να γίνει ένα νέο πραξικόπημα στην Τουρκία με θύμα τον Ερτογάν;

Το 2004 για πρώτη φορά στη σύγχρονη ιστορία της Τουρκίας 50 ανώτατοι αξιωματικοί εν ενεργεία συνελήφθησαν και οδηγήθηκαν μπροστά σε πολιτικό δικαστήριο για συνωμοσία και σχεδιασμό βομβιστικών επιθέσεων σε μουσουλμανικά τεμένη και παράλληλα δημιουργία θερμού επεισοδίου με την Ελλάδα. Σύμφωνα με το λεγόμενο σχέδιο ''sledge hammer'' θα εξανάγκαζαν ελληνικά μαχητικά να καταρρίψουν ένα Τουρκικό ούτως ώστε να ξεσπάσει κρίση και να δοθεί η ευκαιρία στον στρατό να αναλάβει την εξουσία. Οι λόγοι του λεγόμενου πραξικοπήματος ήταν η πολιτική που ακολουθούσε ο Ερτογάν σε διάφορα θέματα μεταξύ αυτών και η Κύπρος. Τι όμως πήγε λάθος; Γιατί αυτή τη φορά το σχέδιο διέρρευσε;

Υπάρχει μια σημαντική ειδοποιός διαφορά σε σχέση με το παρελθόν: ο Ερτογάν παίζει καλά το παιχνίδι του κεφαλαίου και δεν λοξοκοιτάζει μήτε αριστερά μήτε ισλαμικά.. Σε αντίθεση με τους προκατόχους του ισλαμιστές που ανετράπησαν απο το στρατό, έχει στο πλευρό του και όχι απέναντί του τους Δυτικούς.

Για να κατανοήσουμε πλήρως τι ακριβώς συμβαίνει αυτή τη στιγμή στη Τουρκια θα πρέπει να ανατρέξουμε πίσω στο παρελθόν της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και συγκεκριμένα στη παρακμή και τη δύση της στις αρχές του 20 αιώνα.. Οπως παρατήρησε το 1009 ο Τρότσκι εξόριστος στα Πριγκιποννήσια, πολλοί νέοι προοδευτικοί Τούρκοι μη βρίσκοντας άλλο τρόπο να ανελιχθούν κοινωνικά κατατάσσονταν στη μοναδική εναλλακτική που υπήρχε τότε: Τον Τουρκικό στρατό. Πολλοί απο αυτούς είχαν σπουδάσει και ζήσει στην Ευρώπη και ονειρεύονταν μια ''δυτική Τουρκία''. Η ακέφαλη παρακμάζουσα οθομανική αυτοκρατορία εξέθρεψε με αυτό τον τρόπο μια κατηγορία ανθρώπων που ταυτόχρονα είχαν μια υποτυπώδη αστική παιδεία και παράλληλα μια στρατιωτική δύναμη. Αυτή η κριτικά σκεπτόμενη ελίτ είχε συνειδητοποιήσει πως ισλάμ και πρόοδος δεν πάνε μαζί και δυσφορούσε μπροστά στην υπάρχουσα κατάσταση.
Κάπου εκεί ξεπήδησε ο Κεμάλ Αταττουρκ - ο πατέρας των Τούρκων- και εκμεταλλευόμενος την στρατιωτική του υπεροχή έναντι των πασάδων δημιούργησε το σύγχρονο τουρκικό κράτος το οποίο σε αντίθεση με το ελληνικό διαχώρησε απο την πρώτη στιγμή τους ρόλους θρησκείας - κράτους. Ο Τούρκος πρωθυπουργός δεν ορκίζεται στο κοράνι εδώ και 100 χρόνια, ο Έλληνας ορκίζεται ακόμη και σήμερα στο ευαγγέλιο..
Το πρόβλημα της όλης υπόθεσης λοιπόν είναι πως ο Κεμαλ δεν είχε ούτε λαικό έρισμα ούτε υπάρχουσα Τουρκική αστική τάξη, χρειάστηκε να τα δημιουργήσει και τα δύο, το πρώτο με προπαγάνδα και το δεύτερο εκτοπίζοντας την υπάρχουσα αστική τάξη των Ελλήνων και των Εβραίων. Μετέπειτα η πρώτη Τουρκική αστική τάξη δημιουργήθηκε αρχικά, όπως ήταν λογικό, απο τους αξιωματικούς του Στρατού, οι οποίοι τον βοηθούσαν να παραμείνει και στην εξουσία. Θέσπισε ακόμη και νόμους που απαγόρευαν την όποια κριτική για το όνομα του με ποινή φυλάκισης - ενίοτε και θανάτου. 90 χρόνια μετά και έπειτα απο αυτή την αφόρητη κεμαλική προπαγάνδα (κάθε 300 μέτρα υπάρχει ένα άγαλμα)... και όμως... ακόμη και σήμερα οι Κεμαλιστές στη Τουρκία δεν είναι η πλειοψηφία. Η πλειοψηφία είναι οι ισλαμιστές του Ερτογάν. Οι κεμαλιστές θα αναγκαστούν 4 φορές να επέμβουν με πραξικόπημα για να ρυθμίσουν καταστάσεις.

Πραξικόπημα πρώτο 1960: Οι Τουρκικές ένοπλες δυνάμεις αναλαμβάνουν την διακυβέρνηση της χώρας με στόχο την προετοιμασία ''δίκαιων και δημοκρατικών εκλογών''.. εκτοπίζουν τον πρώτο δημοκρατικά εκλεγμένο πρωθυπουργό της χώρας Αντνάν Μεντερέζ και τον εκτελούν το 61. Τραγική ειρωνεία είναι πως το 1959 ο Μεντερέζ επέζησε Αεροπορικού δυστυχήματος όταν είχε ταξιδέψει στην Αγγλία για να υπογράψει τις συμφωνίες Ζυρίχης-Λονδίνου για την Κύπρο.
για τα υπόλοιπα 6 χρόνια ο στρατηγός Γκιουρζέλ παραμένει στην εξουσία, επιχειρεί το κλείσιμο και την αποδυνάμωση του Δημοκρατικού κόμματος με την απομάκρυνση των πολιτικών αρχηγών του απο την χώρα. Ο μεντερέζ είχε κάνει το εξής λάθος: Αν και αρχικά φιλοδυτικός και φιλελεύθερος στράφηκε προς τις μουσουλμανικές χώρες για εμπόριο ενώ παράλληλα ήταν ιδιαίτερα ανεκτικός προς τους ''άσιλα'' μουσουλμάνους εντός Τουρκίας φτάνοντας στο σημείο να νομιμοποιήσει μέχρι και την προσευχή στα αραβικά την οποία είχαν απαγορεύσει παλαιότερα οι Κεμαλιστές..

Οι στρατηγοί παραδόξως(;) τήρησαν κατα κάποιο τρόπο τις υποσχέσεις τους και συντάσσουν σιγά σιγά το πλέον δημοκρατικό σύνταγμα που γνώρισε ποτέ η Τουρκία, κάνουν την εμφάνιση τους και τα πρώτα αριστερά κόμματα και παράλληλα οι πρώτες συνδικαλιστικές οργανώσεις. Η Τουρκία στρέφεται ξανά στη Δύση οι Στρατιωτικοί δηλώνουν πίστη στο ΝΑΤΟ και τις συμφωνίες Ζυρίχης Λονδίνου και ως εκ τούτου ο Δυτικός κόσμος δεν ενοχλείται και ιδιαίτερα με το στρατιωτικό καθεστώς της Τουρκίας.

To 1966 προκηρύσσονται εκλογές στις οποίες εκλέγεται ο Ντεμιρέλ με πρόεδρο τον Σουνάη
Το 1971 ο Στρατός κάνει ένα νέο πραξικόπημα και αντικαθιστά τον Ντεμιρέλ με τον Νιχάτ Εριμ\

Στόχος της νέας παρέμβασης δεν ήταν φυσικά η ανατροπή του Ντεμιρέλ, Πραγματικός λόγος του πραξικοπήματος ήταν αυτή τη φορά το όλο και αυξανόμενο κομουνιστικό κίνημα που άρχισε να αναπτύσσεται στην Τουρκία λόγω των προηγούμενων ..δημοκρατικών μεταρρυθμίσεων. Ενα κίνημα που ζητούσε καλύτερους μισθούς και καλύτερες συνθήκες εργασίας υποκινούμενο πιθανότατα και απο την Σοβιετική ένωση. Για άλλη μια φορά η Δυση κάνει τα στραβά μάτια στους νέους αντιφρονούντες, αυτή την φορά δεν ήταν οι Ισλαμιστές ο εχθρός.. ήταν οι κομουνιστές. Η οκκά τετρακόσια, δεν είσαι μαζί μας είσαι εναντίον μας.

Το 1972 προκηρύσσονται ξανά εκλογές.. τα χρόνια περνούν και ένα νέο πραξικόπημα το 1980 είναι πλέον γεγονός,
Στόχος του στρατού και αυτή τη φορά η προστασία της χώρας όχι μόνο απο τους ..κομουνιστάς αλλά και απο τους Κούρδους ακροδεξιούς αυτονομιστές που ζητάνε αυτοδιάθεση..

Και πάλι η δύση κάνει τα στραβά μάτια ... ο Αμερικανός αξιωματούχος Πολ Χενς αναφωνεί στον Καρτερ... ''Our Boys Did it..'' αναφερόμενος στο πραξικόπημα του 80, διότι το Πραξικόπημα δίνει μεταξύ άλλων και την ευκαιρία να εδραιωθεί το νεοφιλελεύθερο μοντέλο της Θάτσερ και στην Τουρκία.
Οπως είπαμε και πριν η Τουρκία δεν έχει συνειδητοποιημένη φιλοδυτική κοινωνική μάζα - οι εκσυγχρονιστικές πολιτικοοικονομικές αλλαγές που πρόσταζε η Δύση έπρεπε να βρούν ένα άλλο τρόπο να εφαρμοστούν.. Το αόρατο χέρι του Ανταμ Σμίθ επιβάλλεται με την σιδερένια γροθιά του Τουρκικού στρατού..


Ο Στρατός αυτή τη φορά ενισχύει ...όσο και αν φαίνεται απίστευτο ισλαμικές οργανώσεις σε μια προσπάθεια να παταχθεί μια και έξω το Κουρδικό και το Κομουνιστικό πρόβλημα μέσω της ισλαμικής συσπείρωσης. Ηταν ομολογουμένως μια πανέξυπνη κίνηση. Η τουρκία λειτουργεί για την δύση ως ένα ανάχωμα των ισλαμικών καθεστώτων του Χομεϊνί στο Ιραν. .. παίζει τον ρόλο πρότυπο μιας ισλαμικής... δυτικολαγνούσας ...καπιταλιστικής ...δημοκρατικής χώρας... ...για να δείξει τον δρόμο στους υπόλοιπους μουλάδες με τα πετρέλαια.. (καταραμένη δυτική θεά τύχη)


28 φεβρουαρίου 1997 Το πιο πρόσφατο πραξικόπημα.. Ο στατός ανατρέπει αυτή την φορά τον Νετσμεντίν Ερμπακαν.
Ενα σκληρό ισλαμιστή. Απότοκο ουσιαστικά του προηγούμενου πραξικοπήματος.
Πολλοί θα αναρωτιέστε τώρα.. γιατί δεν ξεριζώνεται επιτέλους αυτό το ισλάμ απο την ζωή των Τούρκων να ησυχάσουμε; ...μα δεν είναι τόσο απλά τα πράγματα.. Ο λόγος που τα ισλαμικά κόμματα είναι τόσο λαοφιλή στη Τουρκία δεν είναι μόνο θρησκευτικός.. Σε μια χαοτική χώρα χωρίς ίχνος κοινωνικού κράτος με ένα διερρηγμένο και εξαθλιωμένο κοινωνικό ιστό. Οι θρησκευτικές οργανώσεις λειτουργούν σαν.. Ρομπέν των δασών καλύπτοντας το κενό του ανύπαρκτου κράτους πρόνοιας. Ετσι εξασφαλίζοντας την στήριξη των φτωχότερων στρωμάτων του πληθυσμού ανεβαίνουν στην εξουσία...

Τα χρόνια που πέρασαν όμως απο το 97 μέχρι το 2002 οι πάλε πότε φτωχοί ισλαμιστές εκμεταλλευόμενοι τις θατσερικές μεταρρυθμίσεις δημιούργησαν την.. ''πράσινη ελίτ'' με το λεγόμενο ''πράσινο κεφάλαιο'', Οχι δεν είναι οικολογικό το θέμα.. Το πράσινο είναι το χρώμα του ισλάμ.. Στο πρόσωπο του Ερτογάν που στηρίζει πλέον τα συμφέροντα αυτής της νεοσύστατης ισλαμικής ελίτ η Δύση βρήκε και αυτή με τη σειρά της ένα καλό σύμμαχο στα δικά της συμφέροντα. ..Η ατάκα: -Ναι, είναι δικτάτορας αλλά δικός μας δικτάτορας έχει αλλάξει.. στη προκειμένη περίπτωση έγινε ..''είναι ισλαμιστής ...αλλά είναι δικός μας ισλαμιστής''..

...Δεν υπάρχει λοιπόν αγαπητοί μου φίλοι κίνδυνος πραξικοπήματος και ανατροπής του Ερτογάν τουλάχιστο στο εγγυής μέλλον στη Τουρκία, οι ισλαμιστές παίζουν σήμερα καλύτερα το παιχνίδι του κεφαλαίου..
Αν κάποτε σταματήσει να συνεργάζεται θα πάει και αυτός να βρεί τον Μεντερέζ.. ...πολύ απλό.

2 comments:

the Idiot Mouflon said...

Χα! Εγώ ετοιμάζω ένα με τίτλο "μια κηδεία, 3 μνημόσυνα & του Κουτρούλη ο γάμος" !

Για τα "δικά μας" όμως...

Όσο για την Τουρκία, αναρωτιέμαι αν αυτές οι συλλήψεις στρατιωτικών θα μπορούσαν να γίνουν αν ο Ερτογάν δεν είχε κάποιους "δικούς / φίλους" εντός του στρατεύματος.

Το ποιές είναι οι κατευθύνσεις τους και οι σχέσεις τους με τους Αμερικάνσκι δεν το ξέρω.

Αλλά χωρίς την ύπαρξη τέτοιων... πως θα μπορούσε ο Ερτογάν να κάνει παιχνίδι;

kyriakos said...

εννοείται, οι αμερικάνοι όμως δεν τον στηρίζουν επειδή απλά τους αρέσει η φάτσα του, εξυπηρετεί τα συμφέροντα τους, άν κάνει την στροφή που έκαμαν άλλοι... τότε με συνοπτικές διαδικασίεςθα πάει να βρει και αυτός τον Σαντάμ και τον Μεντέρεζ..


..αλλά δεν νομίζω να κάνει ο ερτογάν τέτοιο λάθος