Sunday, January 17, 2010

Αλέκος Μαρκίδης

Πολλοί είναι αυτοί που διαφωνούν με τον Αλέκο Μαρκίδη, είναι ίσως ο μοναδικός ΕΚ πολιτικός που έχει την ικανότητα να βλέπει ''σφαιρικά'' τα θέματα, σχεδόν μέσα απο τα μάτια των ξένων. Πολλοί είναι αυτοί που διαφωνούν με τις θέσεις του αλλά σπάνια κανείς τολμά να τα βάλει στα ίσα μαζί του σε ανοικτό διάλογο καθότι ο Αλέκος Μαρκίδης δεν αρκείται μονάχα στην παράθεση των δικών του θέσεων αλλά και στην ''διαμέλιση'' και ανάλυση των θέσεων του αντιπάλου θέτοντας του καίρια ερωτήματα που ξεγυμνώνουν την υποκρισία και τα εύκολα συνθήματα των πολιτικών μας.

Σε όποιο στρατόπεδο και να στέκεσαι δεν μπορείς παρά να αναγνωρίσεις το γεγονός πως αυτός ο άνθρωπος παραθέτει επιχειρήματα και στοιχειοθετεί τις θέσεις του. ..Μέχρι αηδίας.


Ενα απο τα μεγαλύτερα επιτεύγματά των οπαδών του απορριπτικού μετώπου είναι το γεγονός πως κατάφερε με το τόσο χαμηλό επίπεδο που διαθέτει και τα κτυπήματα κάτω απο την μέση να οδηγήσουν αυτό τον αν μη τι άλλο χρήσιμο ΕΚ σε μια αυτοεξορία προϊόν της αγανάκτησης του, καθότι όπως λέει και ο ίδιος βαρέθηκε να ασχολείται μαζί μας..


Δεν συγκρίνονται οι προτάσεις Ταλάτ με τις προτάσεις Ντενκτάς

Χάνεται εκ νέου το μομέντουμ της λύσης

Επιπόλαιο το συμπέρασμα ότι οι προτάσεις της τ/κ πλευράς, όπως τις κατέθεσε ο Μεχμέτ Αλί Ταλάτ, είναι χειρότερες από τις θέσεις του Ραούφ Ντενκτάς, υποστηρίζει στον "Π" ο Αλέκος Μαρκίδης.


Ο πρώην Γενικός Εισαγγελέας και έμπειρος διαπραγματευτής θεωρεί πως υπάρχουν στοιχεία στις προτάσεις Ταλάτ, τα οποία όντως παραβιάζουν την βάση της ομοσπονδίας, ωστόσο σημειώνει πως σε αρκετά ζητήματα ο Τ/Κ ηγέτης απλώς διαφοροποιεί τις προτάσεις τις ε/κ πλευράς στο πλαίσιο της διαπραγμάτευσης που βρίσκεται σε εξέλιξη. Αν και θεωρεί πως είναι ανώφελο να γίνονται συγκρίσεις με πρόνοιες οι οποίες περιέχονται, τόσο στις προτάσεις που είναι ενώπιον των μερών με μερικές του σχεδίου Ανάν, εντούτοις υποστηρίζει πως αυτές οι συγκρίσεις μερικές φορές είναι αναπόφευκτες. Ταυτοχρόνως, ο Αλέκος Μαρκίδης θεωρεί πως η πρόταση για πρόεδρο και αντιπρόεδρο δεν μπορεί να δώσει αποτελεσματική και λειτουργική επίλυση των όποιων διαφορών προκύψουν.

- Κάποιοι χαρακτήρισαν τις προτάσεις που κατέθεσε η τ/κ πλευρά ως χειρότερες και από τις θέσεις που κατά καιρούς παρουσίαζε στις διαπραγματεύσεις ο Ραούφ Ντενκτάς.
Ούτε κατά διάνοια θα μπορούσε κανείς να υποστηρίξει κάτι τέτοιο. Μια τέτοια θεώρηση είναι συμπέρασμα τουλάχιστον επιπόλαιο. Ο Ραούφ Ντενκτάς ήθελε δύο χωριστά κράτη, με δυνατότητα να κάνουν οι δύο κυβερνήσεις ορισμένες συναντήσεις για να επιλύουν διάφορα θέματα που θα προέκυπταν από τη γειτονία. Μιλούσε ο Ντενκτάς πάντοτε για δυο κράτη στο πλαίσιο μιας χαλαρής συνομοσπονδίας.


-Κάτι που λέτε πως δεν συμβαίνει με τις προτάσεις Ταλάτ.
Πόρρω απέχουν αυτές οι προτάσεις από εκείνες του Ραούφ Ντενκτάς, αλλά συμφωνώ ότι περιέχουν στοιχεία τα οποία είναι εκτός πρότασης για ομοσπονδία. Ιδιαίτερα η αξίωση όπως τα ομόσπονδα μέρη να είναι σε θέση να συνάπτουν διεθνείς συμβάσεις με ξένα κράτη σε όλο το εύρος των αρμοδιοτήτων τους. Επειδή οι αρμοδιότητες των μερών θα είναι εκτεταμένες, αυτό στην ουσία σημαίνει ότι έμμεσα διεκδικεί όπως αυτά τα ομόσπονδα μέρη έχουν τη δική τους διεθνή προσωπικότητα. Όμως, ο κύριος Ταλάτ είχε συμφωνήσει ο ίδιος τον Μάιο του 2008 ότι η διεθνής κυριαρχία θα είναι μία και αδιαίρετη.

Αστεία πράγματα


- Στο ίδιο μοτίβο κινείται και σε σχέση με τις προτάσεις του για τον εναέριο χώρο;
Εντελώς αστεία πράγματα, ακόμη και να συζητείται κάτι τέτοια, αφού μια χώρα όπως η Κύπρος δεν μπορεί να έχει δύο fir. Ο εναέριος χώρος είναι μια κλασική περίπτωση άσκησης δικαιωμάτων προς τα έξω, πράγμα το οποίο σημαίνει ότι πρέπει υποχρεωτικά να περιέρχεται στην αρμοδιότητα του κεντρικού κράτους. Υπάρχουν βεβαίως και άλλα σημεία τα οποία είναι δυσάρεστα ή μπορεί να είναι χειρότερα εξ απόψεως δικής μας οπτικής γωνίας από ό,τι αντίστοιχες πρόνοιες του σχεδίου Ανάν, αλλά επ' ουδενί μπορεί να γίνεται λόγος ότι είναι συνομοσπονδιακής υφής. Σημαντική αποδοχή


-Τι γίνεται με τη σταθμισμένη ψήφο και την αντίστοιχη πρόταση του κύριου Ταλάτ; Στην ουσία έγινε αποδεκτή η πρόταση Χριστόφια με την εξαίρεση την οποία σημειώνει πως στις πρώτες εκλογές αυτή η στάθμιση να είναι ακόμη μικρότερη. Η ιδέα της σταθμισμένης ψήφου είναι η μόνη που θα μπορούσε να θεωρηθεί εφικτή υπό τις περιστάσεις. Και είναι εκτός πραγματικότητας όσοι υποστηρίζουν πως αυτή η ιδέα ανατρέπει την ισότητα της ψήφου.


- Γιατί το λέτε αυτό;
Μα μιλούμε για ένα δικοινοτικό κράτος όπως είναι η συμφωνημένη βάση και ταυτόχρονα μιλούμε για μια διευθέτηση η οποία στην ουσία φεύγει από τα όρια του "δικοινοτισμού" και προσεγγίζει τις ιδέες ενιαίας πολιτικής έκφρασης των δύο κοινοτήτων. Η μόνη διαφορά έγκειται στο γεγονός πως εξαιτίας των διαφόρων μεγεθών των δύο κοινοτήτων, δεν είναι δυνατόν η μικρότερη εκ των κοινοτήτων να αποδεχθεί στις εκλογές για Τούρκους αξιωματούχους, όπως η ψήφος του Ελληνοκυπρίου να είναι ισότιμη με την αντίστοιχη τουρκοκυπριακή, γιατί με μαθηματική ακρίβεια οι εκλεγέντες Τουρκοκύπριοι δεν θα εκπροσωπούν την κοινότητά τους ή τουλάχιστον την πλειοψηφία της κοινότητάς τους. Το αντίθετο όμως, δεν ισχύει. Όταν οι Τ/Κ ψηφίζουν με τους Ε/Κ κατά τρόπο ενιαίο, τότε εξακολουθούν να είναι μειοψηφία στο πλαίσιο του συνόλου του εκλογικού σώματος. Επομένως, η στάθμιση στην ουσία έχει ως αποτέλεσμα να ισοσταθμίζεται η επιρροή την οποία ως σύνολο θα έχει η τουρκοκυπριακή κοινότητα στις εκλογές Ε/Κ αξιωματούχων με την επιρροή που θα έχει η ελληνοκυπριακή κοινότητα στις εκλογές Τ/Κ αξιωματούχων.


- Στην ουσία αυτό θα ήταν μια πολύ θετική εξέλιξη.
Αν αυτό γίνει δεκτό θα δημιουργηθεί μετά τη λύση μια γενεά πολιτικών η οποία θα επιδιώκει τη συναίνεση και θα αποβλέπει στην προώθηση πολιτικών που έχουν σχέση με σύμπνοια και ενότητα του συνόλου. Διότι οι πολιτικοί και των δύο κοινοτήτων δεν θα έχουν την πολυτέλεια να απευθύνονται μόνο ξεχωριστά στη δική τους κοινότητα, αλλά θα χρειάζονται και κάποιες ψήφους από την άλλη κοινότητα για να υπερισχύουν των αντίστοιχων πολιτικών τους αντιπάλων στην ίδια την κοινότητά τους. Και για μένα είναι εκπληκτικό, γιατί απορρίπτεται μια τέτοια πρόταση η οποία υπήρξε και στις προτάσεις της δικής μας πλευράς του 1989. Είναι εξωφρενικό το ότι κάποιες πολιτικές δυνάμεις μιλούν για ανατροπή της ισότητας στην Κύπρο. Ο Ραούφ Ντενκτάς, σε αντίθεση με τον Μεχμέτ Αλί Ταλάτ, δεν δεχόταν ποτέ κάτι τέτοιο και το λέω ξεκάθαρα και χωρίς δισταγμό. Πρόεδρος και αντιπρόεδρος

- Πώς βλέπετε την πρόταση για πρόεδρο και αντιπρόεδρο; Κάποιοι αντιτείνουν πως ίσως η λύση του προεδρικού συμβουλίου, όπως προτεινόταν στο σχέδιο Ανάν, να ήταν καλύτερη προοπτική.
Οι συγκρίσεις δεν ωφελούν, αλλά είναι αναπόφευκτες. Στο τέλος της ημέρας θα αρχίσουμε να λέμε τι είναι το ένα και τι άλλο. Αλλά όταν ο Ταλάτ έρχεται και υιοθετεί ένα σύστημα διακυβέρνησης το οποίο η ε/κ πλευρά έχει προτείνει, και απλώς το αλλοιώνει αριθμητικά, αν είναι χειρότερο από το σχέδιο Ανάν, όπως μας είπε ο κύριος Άντρος Κυπριανού, αυτό δεν είναι αποτέλεσμα των αλλοιώσεων Ταλάτ που το έκαναν χειρότερο, αλλά οι δικές μας οι προτάσεις. Δηλαδή εμείς προτείναμε πρόεδρο και αντιπρόεδρο με εκτελεστικές εξουσίες, ένα σύστημα εκλογής με εναλλαγή. Ο κύριος Ταλάτ στη βάση αυτής της πρότασης προτείνει το σύστημα εναλλαγής με αναλογία 3/2. Ναι, αυτό είναι χειρότερο και από το σχέδιο Ανάν, αλλά αυτό οφείλεται στη δική μας την πρόταση για την εκτελεστική εξουσία με πρόεδρο και αντιπρόεδρο.

Τετραγωνισμός του κύκλου

- Μα ο διαπραγματευτής της πλευράς μας το βλέπει ως σημαντικό ότι ξεφύγαμε από το προεδρικό συμβούλιο, ότι βελτιώθηκε η πρόταση για την εκτελεστική εξουσία.
Αυτό δεν είναι θέμα σύγκρισης, αλλά θέμα γνώμης κατά πόσο αυτό σημαίνει βελτίωση ή όχι. Το μεγάλο ζήτημα είναι πως στις προτάσεις του ο κύριος Ταλάτ σημειώνει πως για να υπάρξουν αποφάσεις θα πρέπει να υπάρξει συμφωνία και των δύο εκτελεστικών αξιωματούχων. Πώς, όμως, θα λειτουργήσει ένα κράτος όταν θα πρέπει να συμφωνούν και πρόεδρος και αντιπρόεδρος; Όταν δεν συμφωνούν, τι γίνεται; Σημαίνει πως υπερισχύει η αρνητική ψήφος. Και στην ουσία, μία γνώμη επικρατεί. Η μη πραγματοποίηση της απόφασης . Αυτό το πράγμα επεκτείνεται σε όλο το φάσμα της εκτελεστικής εξουσίας και επομένως δεν μπορεί να γίνει δεκτό. Δεν βλέπω επίσης ότι είναι καλύτερος ο μηχανισμός επίλυσης αδιεξόδων τον οποίο πρότεινε ο Πρόεδρος Χριστόφιας σε σύγκριση, με εκείνο που έχει προταθεί στο πλαίσιο του σχεδίου Ανάν, μια ιδέα τότε μάλιστα που προερχόταν από την Ελλάδα. Δεν έγινε αποδεκτή, αλλά στην ουσία παραμένει το πρόβλημα του τετραγωνισμού του κύκλου, δηλαδή πώς λειτουργεί το σύστημα στο πλαίσιο μιας ομοσπονδίας, στο οποίο και οι δύο κοινότητες, σύμφωνα με τα ψηφίσματα των Ηνωμένων Εθνών, πρέπει να έχουν αποτελεσματική συμμετοχή. Και το ερώτημα είναι πώς παντρεύεις την αποτελεσματική συμμετοχή και των δύο κοινοτήτων στο κεντρικό κράτος με την ανάγκη λειτουργικότητας. ΠΛΑΙΣΙΟ
Η μηδενική βάση -Πώς κρίνεται την πρακτική διαπραγμάτευσης του Προέδρου, η οποία στην ουσία ξεκίνησε από μηδενική βάση; Πού μας οδήγησε αυτή η πρακτική;
Ακόμη δεν μπορούμε να το ξέρουμε, γιατί δεν φθάσαμε στο τέλος. Η ουσία όμως είναι ότι όταν αρχίζεις από μηδενική βάση, αυτό σημαίνει ότι και εσύ μπορείς να πεις ό,τι θες, αλλά και η άλλη πλευρά μπορεί να πράξει το ίδιο. Κάθε φορά, ωστόσο, που ο κύριος Ταλάτ λέει κάτι διαφορετικό από το σχέδιο Ανάν, τον κατηγορούμε για αδιαλλαξία. Από την άλλη, κάθε φορά που λέει κάτι που στην ουσία επαναλαμβάνει τον σχέδιο Ανάν, στα σημεία βεβαίως που θεωρεί ότι είναι προς το συμφέρον της τ/κ πλευράς, επίσης τον κατηγορούμε για αδιαλλαξία. Με αυτή την προσέγγιση εκφράζω αμφιβολία για το πόσο πειστικοί είμαστε τελικά.


- Θα μπορούσε, δηλαδή, η διαπραγμάτευση να κάλυπτε την κωδικοποίηση των θέσεων του Εθνικού Συμβουλίου που έγινε ένα χρόνο μετά το δημοψήφισμα;
Γιατί τότε έγινε η κωδικοποίηση, η οποία μάλιστα ήταν και ομόφωνη; Η κωδικοποίηση έγινε τον Απρίλιο το 2005. Ένα χρόνο μετά το δημοψήφισμα συζητούσαν στο Εθνικό Συμβούλιο στη λογική για το τι αλλαγές θα ζητήσουν από το σχέδιο Ανάν. Κατέληξαν σε μια κωδικοποίηση αυτών των αλλαγών. Μήπως τελικά έκαναν άσκηση επί χάρτου για να ροκανίζεται ο χρόνος προς όφελός μας ή προς όφελος της άλλης πλευράς; Τι εξυπηρετούσε εκείνη η άσκηση επί χάρτου, αν δύο μήνες μετά εγκαταλείψαμε την κωδικοποίηση και θέσαμε άλλα θέματα;
Φύγαμε στην ουσία από μία σοβαρή βάση που είχαμε, και που υπήρξαν παρά την απόρριψη αρκετά σημεία εξυπηρετικά για την ελληνοκυπριακή πλευρά. Υπήρξαν κατ' αρχάς οι νομοθεσίες οι οποίες θα έμπαιναν σε εφαρμογή από την πρώτη ημέρα και τις είχε συντάξει η δική μας πλευρά τότε. Υπήρχε ο περιορισμός στην κάθοδο των Τούρκων υπηκόων, ανεξάρτητα από την είσοδο της Τουρκίας στην ΕΕ. Πολύ σημαντικό στοιχείο.



Απαράδεκτη η πρόταση για τους εποίκους
- Σήμερα πάντως η πρόταση Ταλάτ για τους έποικους θεωρείται πολύ μεγάλη οπισθοδρόμηση. Σήμερα ο κύριος Ταλάτ ζητεί τέσσερις ελευθερίες για τους Τούρκους υπηκόους πριν ακόμη την ένταξη της Τουρκίας στην ΕΕ. Ενώ στο πλαίσιο του σχεδίου Ανάν υπήρξε πλήρης απαγόρευση, εσαεί, με ένα όριο 5% για κάθοδο στην Κύπρο. Θα μπορούσαν να έρχονται ένα ποσοστό της τάξης του 5% του πληθυσμού της ε/κ κοινότητας από την Ελλάδα και ένα αντίστοιχο 5% του πληθυσμού των Τ/Κ από την Τουρκία. Εκτός από τους 50 χιλιάδες περίπου εποίκους που θα νομιμοποιούνταν, όλοι οι υπόλοιποι έπρεπε να φύγουν εντός δύο χρόνων, διαφορετικά θα θεωρούντο παράνομοι. Τώρα, τι έχουμε; Απαίτηση για πλήρη ελευθερία των Τούρκων από την Τουρκία. Κάτι βεβαίως που ποτέ δεν θα πρέπει να γίνει αποδεκτό. Θα πρέπει να επιμένουμε εμείς πρώτοι και καλύτεροι για την ανάγκη να υπάρξει παρέκκλιση από το κεκτημένο, λόγω ακριβώς της ιδιομορφίας της Κύπρου και του μεγάλου πληθυσμού της Τουρκίας. Να μην υπάρχει ελευθερία εγκατάστασης Τούρκων πολιτών στην Κύπρο, έστω και μετά την τυχόν ένταξη της Τουρκίας στην ΕΕ. Ελεύθερος διάλογος - Πώς αντιλαμβάνεστε τη δήλωση του Προέδρου, ότι στις εντατικές συνομιλίες γίνεται με τον κύριο Ταλάτ ένας ελεύθερος διάλογος χωρίς να λαμβάνονται υπόψη οι γραπτές προτάσεις των Τουρκοκυπρίων;
Είναι κουβέντες. Οι προσοχή των πάντων είναι στο επικοινωνιακό παιγνίδι. Είχαμε πριν τον πρώτο γύρο των εντατικών μια σύσκεψη των αρχηγών των κομμάτων, η οποία χαρακτήρισε τις προτάσεις Ταλάτ ως απαράδεκτες και ότι θα πρέπει να αποσυρθούν. Είναι δυνατόν να πας στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων υπό την αιγίδα των Ηνωμένων Εθνών και να ζητήσεις από τον συνομιλητή σου να αποσύρει ένα χαρτί στο οποίο είναι καταγεγραμμένες οι θέσεις του, να του ζητήσεις να δηλώσει ότι δεν υπάρχει πάνω στο τραπέζι, δηλαδή δεν υπάρχουν οι θέσεις του, διαφορετικά εγώ δεν συνεχίζω τη διαπραγμάτευση;
Βυζαντινισμοί


- Μα θα μπορούσε όλες τις ιδέες του να τις θέσει προφορικά.
Ακριβώς. Τι λέμε τώρα εμείς; Επιστήσαμε την προσοχή στον κύριο Ταλάτ, ότι το έγγραφό του είναι απαράδεκτο, δεν συζητούμε με βάση το έγγραφό του, αλλά συζητούμε ελεύθερα και εκτός εγγράφου. Υπάρχει όμως καμία διαφορά αν τα πράγματα τίθενται γραπτώς ή προφορικώς; Μα ασφαλώς το έγγραφο της μιας πλευράς ή της άλλη πλευράς δεν μπορεί να είναι βάση της διαπραγμάτευσής της. Είναι οι θέσεις των δύο πλευρών. Το ερώτημα είναι αν αυτές οι θέσεις, ή έστω οι απαράδεκτες σε ορισμένα σημεία θέσεις της άλλης πλευράς, μπορούν να αλλάξουν στις συνομιλίες. Αυτό είναι το βασικό ερώτημα. Όλα τα υπόλοιπα είναι φλυαρίες και βυζαντινισμοί στους οποίους έχει εξειδικευτεί η ε/κ πλευρά εδώ και πάρα πολλές δεκαετίες. Δεν είναι βάση για λύση, αλλά είναι βάση για διαπραγμάτευση, δεν είναι βάση για διαπραγμάτευση, αλλά κάνουμε ανοικτή συζήτηση και δεν μας πειράζει να πει προφορικώς αυτό που μας είπε γραπτώς. Φλυαρίες και τίποτε άλλο. - Παρά το έγγραφο, οι διαπραγματεύσεις είναι σε εξέλιξη. Άρα έχουμε πολύ ουσιαστική συζήτηση.
Συζητούν επί της ουσίας, διαφορετικά θα τέλειωναν από την πρώτη μέρα σε μία ώρα. Και πολύ καλά κάνουν. Εκείνο το οποίο ωστόσο συμβαίνει είναι πως εξαιτίας του άρρωστου πολιτικού κλίματος στην πλευρά μας, ο Πρόεδρος στην ουσία επιχειρεί με μερικές δηλώσεις προς τα έξω να "ελέγξει" το πολιτικό κλίμα και στην πραγματικότητα αναιρεί αυτά που γίνονται εντός της διαπραγμάτευσης.


- Πού νομίζετε ότι οδηγούνται τα πράγματα με τις εντατικές συνομιλίες;
Δεν είμαι στο μυαλό του Προέδρου. Η απόφασή του να αρχίσει διαπραγματεύσεις, πολιτικά ήταν ορθή και την επικροτώ. Η απόφαση του Προέδρου να θεωρήσει ότι η συμφωνία της 8ης Ιουλίου του 2006 είχε εξαντληθεί πολιτικά, επίσης ήταν ορθή. Το ότι η τουρκική πλευρά προσυπέγραψε διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία στο πλαίσιο της ισότητας, όπως προνοούν τα Ηνωμένα Έθνη, είναι και αυτό μια επιτυχία του Προέδρου. Όπως επικροτώ και άλλες ενέργειες που κάνει ο Πρόεδρος. Όμως, έχω την εντύπωση ότι το δόγμα ότι είμαστε εναντίον ασφυκτικών χρονοδιαγραμμάτων, στην ουσία λειτούργησε σε βάρος μας και δεν μπορούσε να παρά να λειτουργήσει ως τέτοιο.

No comments: