Tuesday, December 7, 2010

Η μετάβαση..





 Το 1964 ο Σοβιετικός αστρονόμος Nikolai kardashev δημιούργησε την "κλίμακα καρντάσιεβ" ως ένα μέσο μέτρησης του τεχνολογικού πολιτισμού του ανθρώπινου είδους αλλά και του πολιτισμού οποιονδήποτε άλλων "λογικών όντων" που θεωρητικά μπορεί να υπάρχουν στα 300 εξεκατομμύρια αστέρια ( 3 × 1023) του ορατού σύμπαντος. Τα 300 εξεκατομμύρια για να γίνουν πιο κατανοητά ως αριθμός επίσης μεταφράζονται και ως 3τρισεκατομμύρια100δισεκατομμύρια. Και να φανταστείτε πως αυτός είναι ο αριθμός μονάχα από το ορατό σύμπαν, αυτού που μπορούμε δηλαδή να παρατηρήσουμε σήμερα με τα τηλεσκόπια μας.

Ο Καρντάσιεβ λοιπόν στηριζόμενος στο υποθετικό σενάριο να υπάρχουν και άλλου είδους εξωγήινα νοήμον όντα, δημιούργησε αυτή τη κλίμακα με σκοπό να ορίσει τα επίπεδα πολιτισμού που δυνητικά θα μπορούσαν να φτάσουν αυτοί οι πολιτισμοί σε βάθος πολλών εκατομμυρίων χρόνων αν δεν αυτοκαταστρέφονταν. Εχετε κατα νου πως το ανθρώπινο είδος θεωρείται ηλικιακά μονάχα 200 χιλιάδων χρόνων και η γνώση για την καταγεγραμμένη ιστορία μας πάει πίσω το πολύ μονάχα μερικές δεκάδες χιλιάδες χρόνια αν βάλει κανείς μέσα ακόμη και τους μύθους και τις δοξασίες.

Ο Καντάρσιεβ όρισε πως μπορεί να υπάρξουν στο σύμπαν τρία επίπεδα πολιτισμένων όντων

Το τύπου 1, 2 και 3

Οι πολιτισμοί τύπου 1 είναι αυτοί οι οποίοι θεωρητικά έχουν αναπτύξει την τεχνολογία να εκμεταλλεύονται την ενέργεια ενός ολόκληρου πλανήτη

Οι πολιτισμοί τύπου 2 αυτοί έχουν αναπτύξει τέτοια τεχνολογία που να μπορούν να εκμεταλλεύονται πλήρως την ενέργεια ενός ηλιακού συστήματος και εν τέλει ενός άστρου

Και τέλος οι πολιτισμοί τύπου 3  είναι αυτοί που έχουν την τεχνολογία να εκμεταλλεύονται και να κατοικούν ολόκληρο τον γαλαξία τους.



Ερωτηθείς για το που κατατάσσει την ανθρωπότητα ο Καντάρσιεβ απάντησε προκλητικά: "Στη κλίμακα 0" είμαστε πολιτισμός τύπου 0 από τη στιγμή που υπάρχουν ακόμη πολέμοι δεν είμαστε πολιτισμένοι ακόμη. Η ανθρωπότητα δεν έχει εξελιχθεί αρκετά για να μπορεί να θεωρηθεί καν πολιτισμός πόσο μάλλον τεχνολογικός πολιτισμός τύπου 1. Διότι η ανθρωπότητα στην ουσία δεν εκμεταλλεύεται ακόμη την πραγματική ενέργεια του πλανήτη αλλά την ενέργεια νεκρών φυτών * (δηλαδή πετρέλαιο). Αυτό σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να θεωρηθεί πολιτισμός Τύπου1 διότι τα ορυκτά καύσιμα αν και προέρχονται από τον πλανήτη δεν είναι ουράνιο σώμα και πραγματεύονται άλλα μεγέθη καθότι είναι μονάχα το ένα θραύσμα της πραγματικής ενέργειας ενός πλανήτη και εξάλλου μόλις αυτά εξαντληθούν ο πολιτισμός αυτόματα παύει να υπάρχει. Ο τεχνολογικά ανεπτυγμένος πολιτισμός δηλαδή σύμφωνα με τον Καρντάσιεβ είναι άρρηκτα συνδεδεμένος με την αξιοποίηση της υπάρχουσας ενέργειας συμπαντικών σωμάτων όχι την παρασιτική κατανάλωση πόρων. Για να μας δώσει να καταλάβουμε τη πρωιμότητα του τεχνολογικού μας πολιτισμού παρομοίασε την σημερινή εποχή με την εποχή πριν ο άνθρωπος ανακαλύψει την αγροκαλλιέργεια και την κτηνοτροφία. Ακόμη δηλαδή τρεφόμαστε ενεργειακά κυνηγώντας  και όχι καλλιεργώντας Η πραγματική τεχνολογική ανάπτυξη και η ένταξη του πολιτισμού μας στη κατηγορία ένα προϋποθέτει μία σειρά απο παραστάσεις τις οποίες ο υπάρχων πολιτισμός μας δεν διαθέτει ακόμη.

Οπως δηλαδή: Ο πολιτισμός τύπου 1 ακόμη και στα πρώιμα στάδια του αξιοποιεί για τις ανάγκες του την ενέργεια που παράγεται αυτόματα από την ύπαρξη του πλανήτη διότι η ενέργεια ενός ουράνιου σώματος (πλανήτης/άστρο/γαλαξίας) σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να συγκριθεί με την ενέργεια που παράγεται από την καύση ορυκτών καυσίμων. Ο πλανήτης με την δραστηριότητα του παράγει ή καλύτερα ανακυκλώνει συνεχώς ενέργεια και ο ρόλος της τεχνολογίας είναι να βρει τους τρόπους να μετατρέψει αυτού του είδους τις διεργασίες σε ηλεκτρική ενέργεια. Προς το παρόν 100 χρόνια μετά την ανακάλυψη του ηλεκτρισμού χρησιμοποιούμε στην ουσία ακόμη την πιο πρωτόλεια μορφή παραγωγής ηλεκτρισμού: τη φωτιά. Αν και παρότι πάμπολλες μελέτες έχουν δείξει πως υπάρχουν επιστημονικοί τρόποι ο άνθρωπος να εκμεταλλευτεί τις αυτοανανεώσιμες πηγές ενέργειας του πλανήτη εν τούτοις η υλοποίηση τους εμποδίζεται λόγω του υψηλού χρηματικού τους κόστους.

Για παράδειγμα η τοποθέτηση φωτοβολταϊκών κυττάρων σε ένα μόνο μέρος της έρημου της Σαχάρας μπορεί να τροφοδοτήσει  τις ανάγκες ολόκληρης της ανθρωπότητας, και πέραν αυτών των συμβατικών δυνατοτήτων ηλιακής αιολικής υδροηλεκτρικής ενέργειας. Υπάρχει και η άσβεστη πηγή της γεωθερμικής ενέργειας. Της ενέργειας δηλαδή που παράγεται αέναα και σε απέραντη αφθονία από την γεωθερμική δραστηριότητα ενός πλανήτη. Οι επιστήμονες θεωρούν πως ένας πλήρως ανεπτυγμένος πολιτισμός τύπου 1 στα τελικά του στάδια μπορεί να αναπτύξει τέτοια τεχνολογία που να μπορέσει τελικά να επιβιώνει χωρίς την ύπαρξη του άστρου του (που μοιραία κάποτε θα εκλείψει) μετατρέποντας ολόκληρο τον πλανήτη του σε ένα τεράστιο διαστημόπλοιο που θα μπορεί να τον οδηγήσει σε ένα άλλο πλανήτη ή ακόμη σε ένα άλλο άστρο.
Πολιτισμοί τύπου 1 στις ταινίες επιστημονικής φαντασίας ήταν π.χ. ο Πλανίτης του Superman Κρύπτον ο οποίος θεωρητικά μετά από δισεκατομμύρια χρόνια ύπαρξης και εξάντλησης όλων των φυσικών  του πόρων και χωρίς ενεργό άστρο είχε φτάσει πλέον στα τελικά στάδια ύπαρξης. Οι άνθρωποι του πλανήτη παρήγαγαν τεχνητά ατμόσφαιρα για να τους συντηρήσει μιας και ο πλανήτης ήταν ανίκανος να συντηρήσει βλάστηση χρησιμοποιώντας μέχρι και την τελευταία ρανίδα ενέργειας του εσωτερικού πυρήνα. Τελικά ο πλανήτης καταστρέφεται και μαζί  του πεθαίνουν και οι εναπομείναντες κάτοικοι μιας και απέτυχαν να φτάσουν στη κατηγορία 2.

Πολιτισμός κατηγορίας 2 είναι ο πολιτισμός που έχει αναπτύξει τέτοια τεχνολογία που μπορεί να εκμεταλλεύεται στο έπακρο την ενέργεια που παράγει ένα ηλιακό σύστημα και εν τέλει ένα αστέρι. Κατασκευάζοντας σταδιακά ένα διαστημικό πλέγμα γύρω από το άστρο   Στη ταινία Star Trek: The Next Generation Οι πρωταγωνιστές συναντάνε ένα τέτοιο εγκαταλελειμμένο αστέρι από ένα πολιτισμό που θεωρητικά δεν κατάφερε να φτάσει στη κατηγορία 3

Κατηγορία 3

Είναι ο πολιτισμός που έχει αναπτύξει τέτοια τεχνολογία που μπορεί να ταξιδεύει με ευκολία σε όλους τους πλανήτες και τα άστρα του γαλαξία του δαμάζοντας την ενέργεια τους. Αυτός ο πολιτισμός είναι οι εξωγήινοι στη ταινία Stargate που θεωρητικά σύμφωνα με την ταινία είχαν έρθει και στο δικό μας πλανήτη κτίζοντας τις πυραμίδες. Οπως καταλαβαίνετε μιλάμε για πολύ θεωρητική επιστημονική φαντασία. Ομως καλό είναι να αφήνουμε το μυαλό μας να ταξιδεύει στα άστρα που και που, οι άνθρωποι εξάλλου για χιλιάδες χρόνια κοίταζαν τα άστρα όχι το χαζοκούτι.

Επανερχόμαστε στη κλίμακα Καρντάσιεβ  στην οποία αργότερα οι Αμερικανοί αστρονόμοι δημιούργησαν υποδιαιρέσεις για να εντάξουν σε αυτή με το ζόρι το ανθρώπινο είδος και ταυτόχρονα την ματαιοδοξία τους. Ο ανθρώπινος πολιτισμός λοιπόν έχει κατηγοριοποιηθεί ως πολιτισμός επιπέδου/τύπου 0.7 σύμφωνα πάντα με την ενεργειακή  μας κατανάλωση και όχι τις υπόλοιπες ειδικές παραμέτρους του Καρντάσιεβ.

Τι σημαίνει ο Πολιτισμός τύπου 0.7;
 
Θεωρητικά σημαίνει πως μπορεί να προβλέψουμε το πότε ακριβώς θα μπορέσουμε να γίνουμε πολιτισμός τύπου 1. Και αυτό σύμφωνα με την κλίμακα μπορεί να γίνει μέσα στα επόμενα 50-100 χρόνια. Αν όμως δεν καταφέρουμε να κάνουμε τη μετάβαση τότε σύμφωνα με το παράδοξο του Fermi πολύ απλά θα αυτοκαταστραφούμε.

Η μεγάλη μετάβαση και το παράδοξο του Fermi

Το παράδοξο του Fermi προκύπτει διότι παρόλο που μαθηματικά θα έπρεπε να υπάρχουν χιλιάδες αν όχι εκατομμύρια άλλου τύπου προηγμένοι πολιτισμοί στο σύμπαν/ ακόμη και στο γαλαξία μας εν τούτοις δεν συναντήσαμε ποτέ κανένα! Ούτε ένα ραδιοκύμμα, ούτε ένα απτό αποδεικτικό στοιχείο άλλης νοήμουσας ζωής στο σύμπαν, επομένως κάτι πρέπει να υπάρχει που να μειώνει δραματικά τις πιθανότητες ενός οργανισμού να αναπτυχθεί σε τέτοιο σημείο που να μπορέσει να παράξει πολιτισμό Τύπου 1 , 2 ή 3.  Εκτός και αν υποθέσουμε πως η απουσία τους είναι φαινομενική επειδή  δεν έχουμε αναπτύξει ακόμη την τεχνολογία να τους κατανοήσουμε. Μία τέτοια κλασσική σκηνή επαφής πολιτισμού τύπου 3 με υποδιαίστερες μορφές ζωής είναι η εναρκτήρια σκηνή στην Οδύσσεια του Διαστήματος του Stanley Cubrick:




Ενα άλλο παράδειγμα είναι η τελική σκηνή στη ταινία The Box που παρουσιάζει ένα ανώτερο πολιτισμό τύπου 3 να παρατηρεί τη συμπεριφορά και την ψυχοσύνθεση των ανθρώπων με σκοπό να κρίνει αν το είδος μας θα αποτελέσει κίνδυνο στο δικό τους είδος στο απώτερο μέλλον. Για να κρίνουν έδιναν ένα κουτί στους ανθρώπους και έθεταν το δίλημμα: 1.000.000 δολάρια για να πατηθεί το κουμπάκι μέσα στο κουτί το οποίο θα προκαλούσε αυτόματα τον θάνατο ενός ανθρώπου τον οποίο ούτε τον ξέρατε ούτε θα τον γνωρίζατε ποτέ. Ενα εκατομμύριο δηλαδή για να πατήσετε ένα κουμπάκι που θα σκοτώσει ένα άγνωστο.

Εσείς θα το πατούσατε;

Ο σκοπός αυτού του υποθετικού πειράματος ή αυτού του ηθικού διλήμματος αν θέλετε είναι φυσικά να παρατηρηθεί η πραγματική φύση του ανθρώπινου  είδους ή  να διακριθεί η αίσθηση της ηθικής του μέσα σε αυτό το περιβάλλον και τους κανόνες που όρισε έφτιαξε/επέλεξε για να ζει. Αν δηλαδή  τελικά ιεραρχούμε υψηλότερα την δική μας καλοπέραση από τη ζωή του συνανθρώπου μας. Αν θεωρούμε πιο σημαντική την ανθρώπινη ζωή ή τα υλικά αγαθά. Αν τελικά έχουμε ως άνθρωποι αλτρουιστικά αισθήματα μέσα μας ή αν είμαστε ανίκανοι να αναπτύξουμε πραγματικό πολιτισμό.

Η ταινία για όσους ενδιαφέρονται έχει χαρούμενο τέλος, έτσι για να κοιμάστε ήσυχοι τα βράδια χωρίς την ανάγκη να αλλάξετε τίποτε στη κοινωνία.

Ενα άλλο είδος επαφής ανώτερου πολιτισμού με τον δικό μας θα μπορούσε να πει κανείς (με λίγη φαντασία) πως περιγράφεται στη Καινή Διαθήκη με την Ιστορία του Ιησού Χριστού. Ενα ανώτερο ον που ήρθε σε εμάς/ κατέβηκε από τους ουρανούς για να κηρύξει τις σωστές ηθικές γραμμές που θα μας οδηγήσουν στο "παράδεισο" ή στη κόλαση αναλόγως πως θα μας βρει όταν θα επιστρέψει ξανά στη δευτέρα παρουσία ως κριτής.

"είναι πιο εύκολο να περάσει καμήλα από τη βελόνα της κλωστής παρά πλούσιος στη βασιλεία του θεού"
Το αν τηρούμε τις διδαχές του Χριστού αυτό είναι μια άλλη ιστορία όμως παραδόξως το ίδιο ισχύει και με την ιστορία μας..

Ο τεχνολογικός πολιτισμός τύπου 1 για να υπάρξει πρέπει να αξιοποιεί την ενέργεια του πλανήτη στο έπακρον. Οπως είδαμε όμως πριν κάτι τέτοιο παρόλο που σήμερα είναι επιστημονικά εφικτό είναι πρακτικά ανέφικτο λόγω του αστρονομικού χρηματικού κόστους. Επομένως με την ύπαρξη του χρήματος έχουμε όσες πιθανότητες έχει η καμήλα να περάσει από το κεφάλι της βελόνας. Ενα άλλο ενδιαφέρον παράδοξο είναι το γεγονός πως η έννοια παράδεισος όπως περιγράφεται σε όλες τις θρησκείες του πλανήτη είναι ένα μέρος όπου δεν υπάρχει χρήμα τα πάντα υπάρχουν σε αφθονία και έτσι όλοι αγαπούν ο ένας τον άλλον. Οπως δηλαδή θα συνέβαινε και ένα είδος που έχει αναπτύξει την τεχνολογία που θα μπορεί να του παρέχει άφθονη και αέναη ενέργεια μέχρι το τέλος του πλανήτη και θα έχει λύσει το ενεργειακό του πρόβλημα, επομένως θα έχει αναπτύξει και την τεχνολογία να παρέχει τα βασικά αγαθά (τροφή/στέγη/μόρφωση/περίθαλψη) σε αφθονία για όλο του το είδος. Οπως ακριβώς και στο παράδεισο που περιγράφεται στα Ιερά κείμενα όλων των θρησκειών. Γιατί να πράξει αυτό; Διότι ο πολιτισμένος άνθρωπος αντιλαμβάνεται τον εαυτό του ως ένα ενιαίο σώμα το οποίο πρέπει να φροντίζει οργανικά. Αλλιώς θα πεθάνει ο ίδιος.

Βλέπετε ο Φέρμι είχε επισημάνει πως το πιο δύσκολο και κομβικό σημείο για την επιβίωση ενός πολιτισμού και την πολιτιστική ανέλιξη του είναι οι τελευταίες στιγμές πριν τη μετάβαση.

Οι μεταβάσεις δηλαδή από το 0 στο 1 από το 1 στο 2 και από το 2 στο 3.
είναι μια διαδικασία τόσο εξαιρετικά δύσκολη που περιορίζει στο ελάχιστο τις πιθανότητες ενός πολιτισμού να επιβιώσει. Διότι αν δεν έχει αναπτυχθεί η τεχνολογία που θα μπορεί να υλοποιήσει αυτή την μετάβαση το είδος αυτό οδηγείται σε αυτοκαταστροφή και εξαφάνιση.

Ετσι εξηγείται από τον Φέρμι η απουσία επαφής μας με τεχνολογικά αναπτυγμένους εξωγήινους πολιτισμούς.

Η έλλειψη τεχνολογίας οδηγεί σε έλλειψη αγαθών, η έλλειψη αγαθών οδηγεί σε μάχη για επιβίωση και εν τέλει σε πόλεμο. Στο κρίσιμο κομβικό σημείο δηλαδή η τεχνολογία μπορεί να οδηγήσει σε αυτοκαταστροφή. Ετσι μοιραία και ο άνθρωπος αφού δεν πληρεί ούτε τις τεχνολογικές ούτε της ιδεολογικές προϋποθέσεις  θα αναγκασθεί  να οδηγηθεί είτε στην σύγκρουση και την ολική αυτοκαταστροφή είτε θα αναγκασθεί να περιορίσει τον πληθυσμό του σε ένα αριθμό που ο πλανήτης θα μπορεί να υποστηρίξει ως ότου γίνει η μετάβαση. Και για να αποφευχθεί αυτό θα πρέπει να γίνουν κάποιες αλλαγές. Πρώτη και μεγαλύτερη αλλαγή είναι η απεξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα και η παραγωγή των σημερινών ποσών ενέργειας με ανανεώσιμες πηγές. Ηδη η Κίνα φαίνεται να έχει αντιληφθεί την μεγάλη εικόνα και έχει γίνει η μεγαλύτερη παραγωγός ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές και ως γνωστό περιορίζει και τον πληθυσμό της. Το ίδιο και η Ιαπωνία και η Ινδία. Το επόμενο στάδιο είναι η εξάλειψη των συγκρούσεων και των πολέμων. Πολιτισμός και πόλεμος είναι δύο λέξεις που δεν χωράνε στην ίδια πρόταση και απεγκλωβισμός μπορεί να γίνει μόνο με την πνευματική μετάβαση στο χαρακτήρα των ανθρώπων που θα αντιλαμβάνονται τον πλανήτη και το ανθρώπινο είδος ως ένα ενιαίο σώμα που δεν θα μπορέσει να επιβιώσει για πολύ αν συνεχίσει να κ βρίσκετε σε πόλεμο με τον εαυτό του. 

 Επιστήμονες όμως όπως ο Αμερικανός Michio Kaku θεωρούν πως τα αίτια που οδηγούν στην αυτοκαταστροφή είναι πολιτικά, θεωρεί πως θα πρέπει να υπάρξει μία παγκόσμια κυβέρνηση, μία παγκόσμια οικονομία και όλοι οι άνθρωποι με το ζόρι θα πρέπει να το αποδεχθούν και να το συνυπάρξουν. Βλέπει την Αμερικανική ένωση: (Καναδά ΗΠΑ Λατινικής Αμερικής) την Αφρικανική ένωση την Ασιατική ένωση και την Ευρωπαϊκή ένωση ως ενδιάμεσα στάδια που θα οδηγήσουν τα ενιαία τους νομίσματα σε ένα παγκόσμιο ενιαίο νόμισμα και μια ενιαία αγορά. Σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να φανταστούν ένα εναλλακτικό μέλλον για την ανθρωπότητα..

Πολύ φοβάμαι πως είναι ξεκάθαρο πως οδηγούμαστε σιγά σιγά σε ακραίες  και σκοτεινές καταστάσεις που φλερτάρουν με τα όρια του φασισμού, το αμέσως επόμενο στάδιο θα είναι η σύγκρουση και ο πόλεμος ή όπως είπε και ο Αϊνστάιν επιστροφή στις πέτρες και τα ξύλα.


Λένε πως τα παρακμάζουσα πολιτικά οικοδομήματα λίγα στάδια πριν την ολική τους κατάρρευση καταφεύγουν στο φασισμό και την τυραννία σε μια απέλπιδη προσπάθεια να υπερασπίσουν τον εαυτό τους. Το τελικό στάδιο πριν την ταφόπλακα της τυραννίας λένε πως είναι η εκτέλεση ενός δημοσιογράφου για έσχατη προδοσία. Σήμερα το απόγευμα ως γνωστό συνελήφθη στην Αγγλία ο δημιουργός των wiki leaks julian Assange με κατηγορίες για βιασμό. Ολοι γνωρίζουν πως τα πραγματικά κίνητρα ήταν πολιτικά εξάλλου στις Η.Π.Α εκκρεμεί εδώ και χρόνια ένταλμα σύλληψης του για διαρροή απόρρητων εγγράφων και τρομοκρατία όπως επίσης φιλοδοξούν να τον δικάσουν και για έσχατη προδοσία, μια ποινή που τιμωρείται με θάνατο. Εδώ και καιρό είχαν ακυρώσει τους τραπεζικούς του λογαριασμούς και χάκερ κάνουν απανωτές επιθέσεις στην ιστοσελίδα με σκοπό να την κατεβάσουν.
Λίγο πολύ όμως αυτά όλοι τα γνωρίζουμε εκείνο που έχει σημασία μετά από αυτό και έχοντας κατα νου το πιο πάνω είναι να αρχίσουμε να συγκρίνουμε λίγο τις μέρες μας με τις πρώιμες ή και όψιμες στιγμές αυταρχικών καθεστώτων για να δούμε τελικά που βαδίζουμε. Η τραγική αλήθεια είναι πως ό,τι αντι-δημοκρατική νομοθεσία στο όνομα της Τρομοκρατίας έχει περάσει από το Αμερικανικό κογκρέσο έχει εγκριθεί ταυτόχρονα και από την "δημοκρατικά εκλεγμένη μας" Ευρωβουλή, και ενσωματώθηκε αυτόματα στο ευρωσύνταγμα και μετά την συνθήκη της Λισσαβόνας αυτές οι πρόνοιες ενσωματώθηκαν και στα δικά μας συντάγματα. Χωρίς ψηφοφορία. Χωρίς δημοψήφισμα. Χωρίς δημοκρατία δηλαδή αντικαταστήσαμε τα συνταγματικά μας δικαιώματα με αυτά που επέβαλαν οι Η.Π.Α

Είναι αυτά που λέω υπερβολές;

Ας ξεσκονίσουμε λοιπόν τις σημειώσεις του Γκέμπελς του Στάλιν και του Μουσολίνι και ας εξετάσουμε τις δέκα "μεταρρυθμίσεις" που επιβλήθηκαν ιστορικά σε όλα τα δικτατορικά καθεστώτα που γνώρισε ο πλανήτης.

1. Επικάλεσμα/δημιουργία μιας τρομακτικής εσωτερικής και εξωτερικής απειλής αν δεν υπάρχει εχθρός δημιούργησε τον. Διότι λαός χωρίς εχθρό θα δει ως εχθρό την κυβέρνηση σου.

2. Δημιουργήσε ένα γκουλάγκ / ένα χώρο δηλαδή που θα μπορείς να απελάσεις μια συγκεκριμένη ανεπιθύμητη μερίδα πληθυσμού. (Γκουαντάναμο, Μακρόνησος κτλ.) Στη σημερινή πολιτισμένη και δημοκρατική Ευρώπη Η Ελλάδα με όλες τις νομικές μεταρρυθμίσεις και τη συμπεριφορά κράτους-αστυνομίας έχει μετατραπεί σε ένα τεράστιο Γκουλάγκ "λαθρομεταναστών" αλλά και Ελλήνων.

3. Δημιούργησε κρατικές- παρακρατικές ομάδες καταστολής και επιβολής με "δικαίωμα" άσκησης βίας

4. Δημιουργήσε ένα εσωτερικό σύστημα παρακολούθησης (φακέλωμα)

5. Παρενόχλησε όλες τις δημόσιες συγκεντρώσεις και κάντες να οδηγηθούν στη βία.

6. Δημιούργησε αυτόφωρο με διαδικασίες γρήγορης και άμεσης καταδίκης και δημιούργησε σταδιακά λίστα με τα ονόματα των συλληφθέντων την οποία θα διοχετεύσεις στους εργοδότες τους με οδηγίες.

7. Στόχευσε συγκεκριμένα ή τυχαία άτομα και φυλάκισε τους/ βασάνισε τους/ κάνε τους να χάσουν τη δουλειά τους/ κατέστρεψε τους ούτως ώστε να παραδειγματιστούν οι υπόλοιποι

8. Έλεγξε τα Μέσα μαζικής ενημέρωσης.

9. Διαφωνία ισοδυναμεί με προδοσία. Χαρακτήρισε ως προδότες όσους έχουν αντίθετη άποψη με την κυβέρνηση.

10. Θέσε περιστασιακά τη χώρα σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης.


Δεν ξέρω σε ποιο σημείο βρισκόμαστε σήμερα.. ή αν είναι πολύ αργά
Κάποιοι όμως λένε πως τα ανθρώπινα δικαιώματα είναι σαν την άμμο, αν χαλαρώσεις τη γροθιά και σου ξεφύγουν από το χέρι μετά είναι πολύ δύσκολο να τα μαζέψεις όλα πίσω..

Thursday, December 2, 2010

Τα χαμένα παιδιά..


Το εξής παράδοξο συμβαίνει σήμερα στο κόσμο που ζούμε, η πολυτιμότητα έχει συνδεθεί με την σπανιότητα των αγαθών. Ως εκ τούτου η σπανιότητα ενός πόρου καθορίζει και την αξία του. Κάνουμε πολέμους, κινούμε δικαστικές αγωγές, απαιτούμε αποζημιώσεις, κλέβουμε ο ένας από τον άλλο, ζηλεύουμε και γινόμαστε κτητικοί. Ακριβώς λόγω αυτής της πλασματικής αξίας που προσδίδουμε στα πράγματα.  Ο αέρας, το οξυγόνο αν και απαραίτητο για την ύπαρξη όλης της ζωής είναι ένα αντικείμενο χωρίς χρηματική αξία κανένας πόλεμος δεν έγινε ποτέ για τον αέρα, κανένα έγκλημα καμία κλοπή τίποτα! Και όμως χωρίς οξυγόνο μέσα σε 5 λεπτά όλη η ανθρωπότητα θα είχε εξαφανισθεί από προσώπου γης, οι ωκεανοί θα μετατρέπονταν σε υδρογόνο και μέσα σε μερικές στιγμές όλη η ζωή στον πλανήτη θα είχε εξαφανισθεί. Αν το καλοσκεφτούμε δεν υπάρχει πιο πολύτιμο αγαθό από το οξυγόνο. Και όμως αυτό το αγαθό δεν έχει καμία απολύτως χρηματική αξία.

Γιατί;

Μα φυσικά επειδή είναι άφθονο.


Ολα τα υπόλοιπα αντικείμενα πήραν την αξία που πήραν λόγω μοναχά της σπανιότητας τους και εξωθούν τους ανθρώπους σε αυτό που αντιλαμβανόμαστε σήμερα ως ανθρώπινη συμπεριφορά: κτητικότητα, ανταγωνισμό, βία, έγκλημα. Δεν είναι τυχαίο που όσο το μεγαλύτερο το οικονομικό χάσμα των ανθρώπων σε μία κοινωνία τόσο μεγαλύτερος ο αριθμός των φυλακών. Στις φυλακές θα συναντήσουμε ως επι το πλείστον ανθρώπους απο χαμηλότερα κοινωνικά στρώματα όχι πλούσιους.
Αν θεωρητικά όλα τα αντικείμενα που πραγματικά χρειαζόμασταν ήταν άφθονα και δωρεάν, αυτό που ορίζουμε ως ανθρώπινη συμπεριφορά ίσως να ήταν κάτι πολύ διαφορετικό.

Το πρόβλημα όμως με τη σημερινή κοινωνία είναι το εξής, όλα είναι προσδεδεμένα με το χρήμα και την προσφορά και την ζήτηση, και ως εκ τούτου οσο μεγαλύτερη η σπανιότητα ενός αγαθού τόσο το μεγαλύτερο το κέρδος. Αρα προκύπτει το εξής ανώμαλο: Αφθονία = μηδέν κέρδος αν κάποιος μπορούσε να ελέγξει με κάποιο τρόπο την αφθονία θα έλεγχε το κέρδος του άρα γιατί να παράξει αφθονία και να ρίξει το κέρδος του; 

Ετσι βλέπουμε παραγωγούς να πετάνε σταφύλια σε χωματερές, να κρύβουν σοδειές να καταστρέφουν επίτηδες εμπορεύματα, για να διασφαλίσουν τις τιμές σε κερδοφόρα για αυτούς επίπεδα, Το πιο περίτρανο παράδειγμα όλων είναι η περίπτωση του ΟΠΕΚ με το πετρέλαιο όπου μετά την κατάρρευση της οικονομίας το 2008 και την ραγδαία πτώση της τιμής του πετρελαίου, αποφασίσθηκε από ολες τις πετρελαιοβιομηχανίες όπως μειωθεί η παραγωγή για να ξανα ανέβει η τιμή. Οπως και έγινε εξάλλου.

Επιπλέον βλέπουμε συνεχώς μανιωδώς ιδιωτικοποιήσεις  της  ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης και της παιδείας από διεφθαρμένους πολιτικούς που υπόσχονται καλύτερες μέρες με τις ιδιωτικοποιήσεις των δήθεν χρεοκοπημένων κρατικών παροχών επειδή ξανά πολύ απλά  Αφθονία και δωρεάν παροχή = μηδέν κέρδος. Καλύτερες μέρες που μας υποσχέθηκαν ως δια μαγείας τελικά δεν ήρθαν, τα κράτη χρεοκοπούν το ένα μετά το άλλο και έχοντας μηδενικά έσοδα πλέον, αφού τα πάντα ιδιωτικοποιήθηκαν, καταφεύγουν σε αβάσταχτους φόρους έναντι του λαού και τον δανεισμό. Αυτά όμως τα αναλύσαμε και παλαιότερα για όσους θέλουν να διαβάσουν περισσότερα ας ρίξουν μια ματιά ΕΔΩ και σε πολλά άλλα κείμενα σε αυτό το μπόγκ.

Με λίγα λόγια το συμπέρασμα είναι απλό: Στη σημερινή κοινωνία είναι μαθηματικά και πρακτικά αδύνατον να παραχθεί αφθονία για να αντιμετωπίσουμε τα τρομακτικά προβλήματα που αντιμετωπίζει σήμερα ο άνθρωπος έστω και αν υπήρχε η τεχνογνωσία και η δυνατότητα να παραχθεί αφθονία. Είναι αδύνατον μέσα στο σημερινό οικοδόμημα να δοθεί τέλος στο πρόβλημα της πείνας ακόμη και αν ήταν τεχνικά εφικτό. Είναι αδύνατον να καταπολεμηθεί η έννοια της ενεργείας, είναι αδύνατον να παραχθεί ένα καλύτερο μέλλον. Ηδη οι επιστήμονες παραδέχονται πως με τα σημερινά τεχνολογικά μέσα και τις γνώσεις που έχουμε σήμερα το πρόβλημα της πείνας δεν είναι πρόβλημα παραγωγής είναι πρόβλημα πρόσβασης! Στο Ντοκιμαντέρ πιο πάνω εξάλλου όπως είδαμε οι πολυεθνικές έχουν πλέον κατοχυρώσει "πατέντες" σε είδη καλαμποκιού και αναγκάζουν τους παραγωγούς να καταστρέψουν τις σοδειές τους και τα αποθέματα σπόρων τους λόγω πνευματικών δικαιωμάτων!! Με τους ρυθμούς που βαδίζει η κοινωνία μας θα είναι παράνομο να καλλιεργήσουμε ελεύθερα τη γή. (ήδη είναι παράνομο για κάποιους σε μερικά χρόνια θα γίνει για όλους μας).







Με βάση αυτή τη λογική, για μια στιγμή ας αφήσουμε το μυαλό μας να ταξιδέψει για λίγο..

Δεν μπορεί να υπάρξει ένας διαφορετικός τρόπος θεώρησης των πραγμάτων, δεν μπορούμε ως άνθρωποι να δούμε τα πράγματα από ένα διαφορετικό πρίσμα και να αναθεωρήσουμε συθέμελα το σημερινό μας οικοδόμημα για κάτι καλύτερο; Είμαστε γενετικά προκατειλημμένοι καπιταλιστές ή όλα αυτά που βιώνουμε σήμερα τελικά δεν είναι τίποτε άλλο από μια ψεύτικη ιστορία που μας την είπανε μικροί και απλώς την πιστέψαμε;

Οχι πως υπάρχει ανώτερη συνωμοσία, απλώς το ανθρώπινο μυαλό έχει την τάση να θεωρεί σωστή τη συμπεριφορά των πολλών έστω και αν αυτή είναι ηθικά λανθασμένη. (π.χ.: η σκλαβιά εθεωρείτο κάποτε φυσιολογικό από όλους το ίδιο και πάρα πολλά άλλα πράγματα)

Γιατί;

Θα σας πω μια ιστορία.. Μια ιστορία για την "ανθρώπινη φύση" για το τι είναι αυτό που παίρνουμε ως δεδομένο ως ανθρώπινη συμπεριφορά πραγματικά δεδομένο


Η ιστορία των "χαμένων παιδιών"

Χαμένα παιδιά (Feral childs) στην Ιατρική επιστήμη είναι μια εξαιρετικά σπάνια περίπτωση παιδιών τα οποία αν και αποσυνδέθηκαν από τους γονείς τους σε βρεφική ηλικία και όμως κατάφεραν να επιβιώσουν στην άγρια φύση, είτε από μόνα τους είτε με τη βοήθεια ζώων.
Εν ολίγοις είναι το "απαγορευμένο πείραμα" που όλοι οι ψυχολόγοι και φιλόσοφοι θα ήθελαν να θέσουν σε εφαρμογή:

Πως θα είναι ένα παιδί που θα γεννηθεί και θα μεγαλώσει χωρίς να έρθει ποτέ επαφή με τον ανθρώπινο πολιτισμό;

θα είναι σαν εμάς; Πως θα σκέφτεται; Τι γλώσσα θα μιλά; Πως θα περπατάει; Πως θα συμπεριφέρεται; Θα έχει ηθικούς φραγμούς; Θα πιστεύει στο Θεό; Θα αντιλαμβάνεται τον κόσμο όπως τον αντιλαμβανόμαστε εμείς; Θα έχει την ικανότητα να μάθει μετά από κάποια ηλικία;

Με λίγα λόγια τέτοιες περιπτώσεις μας δίνουν μια σαφέστερη εικόνα για την ανθρώπινη φύση τις ανθρώπινες παραστάσεις και για το τι είναι πραγματικά "πολιτισμός".

Εχουν καταγραφεί ιστορικά όλες και όλες μια χούφτα τέτοιων περιπτώσεων

Η πιο διάσημη από αυτές είναι ίσως η περίπτωση του Victor of Aveyron
στην ιστορία του οποίου έχει βασισθεί και η διάσημη ταινία του François Truffaut L'Enfant sauvage "wild child"

Ο Βίκτορ φέρεται να ανεβρέθηκε στα δάση της Γαλλίας από κυνηγούς όπου αιχμαλωτίσθηκε και μεταφέρθηκε στο Παρίσι για να εκτεθεί μετά σε.. δημόσια προβολή ως ότου απέδρασε.
Τότε εξάλλου δεν υπήρχαν κινηματογραφικές αίθουσες και ως γνωστό το εξευμενισμένο ανθρώπινο θηρίο που κατοικεί σε πόλεις έχει ανάγκη το θέαμα, τις ταυρομαχίες, τις αρένες με τους μονομάχους και τα λιοντάρια, το ποδόσφαιρο, την τηλεόραση, το σινεμά.. όλα όψεις του ιδίου νομίσματος. Ακολούθως ο Βίκτορ φέρεται να ζούσε στους δρόμους του Παρισιού και να τρέφεται κυνηγώντας ποντίκια, γάτες κτλ. Μέχρι που ένας νεαρός και φιλόδοξος φοιτητής ιατρικής ο Jean Marc Gaspard Itard ανέλαβε να μελετήσει και να εκπαιδεύσει τον Βίκτορ προσπαθώντας να τον μυήσει στην Γαλλική "πολιτισμένη" κοινωνία έχοντας ως όραμα να αποδείξει στη τότε ακαδημαϊκή κοινή γνώμη, πως η παιδεία είναι κάτι που μπορεί να αλλοιωθεί με την σωστή προσέγγιση και τον αμοιβαίο σεβασμό μεταξύ μαθητή-παιδαγωγού.
Παρότι στη ταινία το τέλος της ιστορίας είναι κάπως χαρούμενο και εξιδανικευμένο στην πραγματικότητα τα πράγματα έγιναν λίγο πιο διαφορετικά.

Ο Βίκτορ αν και αρχικά είχε επιδείξει σημάδια σημαντικής προόδου και κατανόησης της ανθρώπινης συμπεριφοράς καταφέρνοντας να μάθει να επικοινωνεί με νοήματα αλλά και να χρησιμοποιεί μερικές βασικές λέξεις όπως γάλα, ψωμί κτλ. Απέτυχε να φτάσει μια κανονική λεκτική ικανότητα επικοινωνίας και έτσι ο Ιταρντ αποφάσισε τελικά να καταθέσει τα όπλα και να τον αφήσει ελεύθερο στους δρόμους του Παρισιού όπου και έζησε για μερικά ακόμη χρόνια. Χαρακτηριστικά είχε αναφέρει στο βιβλίο με τις σημειώσεις του πως τα αυτιά του βίκτορ αν και απολύτως λειτουργικά δεν μπορούσαν να δώσουν ερμηνεία και νόημα σε τίποτε άλλο εκτός από τις ανάγκες της βασικής επιβίωσης. Ο Βίκτορ μπορούσε να αισθανθεί ένα άγριο θηρίο να πλησιάζει απο μακριά, να ακούσει ένα μήλο που έπεσε από τη μηλιά αλλά αδυνατούσε να κατανοήσει ανώτερες σοφιστικές έννοιες.

Ο Ιταρντ απέτυχε στο στόχο που ο ίδιος είχε θέσει όμως θεωρείται ο πατέρας της σύγχρονης νοηματικής γλώσσας, της γλώσσας των κωφάλαλων και τα λεπτομερή σημειώματα του χρησιμοποιούνται μέχρι και σήμερα από άλλους νεαρούς φιλόδοξους φοιτητές ιατρικής για να εξετάσουν το "απαγορευμένο πείραμα" μέσα από το δικό τους πρίσμα και να δώσουν την δική τους οπτική στην ιστορία του βίκτορ. Σύγχρονες θεωρίες όπως αυτή της ψυχολόγου Uta Frith παρουσιάζουν τον Βίκτορ ως ένα παιδί με αυτισμό στην αρχαιότητα και επιχειρηματολογούν πως γιαυτό είχε αυτή την αντικοινωνική συμπεριφορά.
Από την άλλη όμως τίποτα δεν μπορεί να δικαιολογήσει γιατί τότε αν μιλούμε για αυτισμό που είναι απλά μια ασθένεια δεν έχουμε τις ίδιες ποσοτικά περιπτώσεις με αυτές που έχουμε στη σύγχρονη δυτική κοινωνία; Γιατί δεν παρατηρούμε αυτισμό σε άλλου είδους κοινωνίες;
Και γιατί τα κρούσματα του αυτισμού αυξάνονται χρόνο με τον χρόνο; Σύγχρονες θεωρίες παρουσιάζουν μια πολύ πιο περίπλοκη ιστορία με τον ανθρώπινο εγκέφαλο να θεωρείται ως ένα πολύ εύπλαστο και περίεργο αντικείμενο στα πρώτα χρόνια της παιδικής ηλικίας όπου το παιδί ορίζει τον κόσμο διαχωρίζοντας τον σε λογικό/παράλογο. Ο σύγχρονος αντικοινωνικός τρόπος ζωής, το πρωτοφανές φαινόμενο της τηλεόρασης, η αποξένωση και μια κοινωνία που οδηγείται ολο και πιο πολύ στη προσομοίωση των νόμων της ζούγκλας αδυνατούν να προσδώσουν στα παιδιά μας τα βασικά σοσιαλιστικά κοινωνικά ένστικτα που όριζαν την κοινωνία μας μέχρι σήμερα. Ετσι ορισμένα παιδιά σε όλη αυτή την ανωμαλία απλώς "την βλέπουν αλλιώς" Ο αυξανόμενος αυτισμός είναι ίσως η τρανότερη απόδειξη πως το σημερινό οικοδόμημα κάθε άλλο παρά συνάδει με την ανθρώπινη φυσιολογία.

Μια σχετικά πρόσφατη περίπτωση "χαμένου παιδιού" ήταν αυτή της μικρής Genie
όπου ανεβρέθηκε το Νοέμβριο του 1970 σε ένα διαμέρισμα σε ηλικία 12 χρονών κλεισμένη και ξεχασμένη σε ένα δωμάτιο χωρίς καμία επαφή με τον έξω κόσμο. Οταν ανεβρέθηκε φορούσε ακόμη παιδικές πάννες.

Η περίπτωση της Genie συνδέθηκε πάρα πολύ με αυτή του Βίκτορ αφού οι δύο περιπτώσεις παρουσίαζαν περίπου τα ίδια συμπτώματα: απουσία λεκτικής επικοινωνίας, περίεργος τρόπος βαδίσματος και μια ομάδα από νεαρούς αδηφάγους φιλόδοξους επιστήμονες έτοιμους να "αποδείξουν" στον κόσμο τις θεωρίες τους μελετώντας το απαγορευμένο πείραμα που έκανε η φύση. Η περίπτωση της Genie (ψευδώνυμο) έτυχε ευρείας προβολής από τα ΜΜΕ της Αμερικής και παρουσιάστηκε ως η μεγάλη ευκαιρία της Αμερικανικής επιστήμης και τεχνολογίας να δώσεί το ευτυχισμένο τέλος που δεν δόθηκε ποτέ στην ιστορία του μικρού Βίκτορ.
Ολα αυτά στη θεωρεία φυσικά αφού στη πράξη η περίπτωση της μικρής Genie εξελίχθηκε απείρως πιο τραγικά από αυτή του Βίκτορ 200 χρόνια πριν.

Η Genie αν και τέθηκε αρχικά υπό την μελέτη και την προστασία της κρατικής μέριμνας που χρηματοδοτούσε ομάδα επιστημόνων για να βοηθήσουν την Genie να ενταχθεί στη κοινωνία, πολύ σύντομα μετά από σειρά πειραμάτων και εξετάσεων το "κονδύλι" αποσύρθηκε και οι "επιστήμονες" εγκατέλειψαν την μικρή Genie η οποία δόθηκε προς υιοθεσία σε ανάδοχες οικογένειες και δέχθηκε σωρεία βιασμών και κακοποίησης για να την "διεκδικήσει" μετά αργότερα ξανά η "μητέρα" της κινώντας αγωγή στο κράτος ζητώντας  τι άλλο; Χρηματική αποζημίωση. Με λίγα λόγια μία από τα ίδια σενάρια Αμερικανικού ονείρου που έγιναν θρύψαλα στην Αμερικανική πραγματικότητα. Ξανά φυσικά επιστήμονες έσπευσαν να εκδώσουν θεωρίες πως η Genie και ο Βίκτορ είχαν εκ γενετής βιολογικό πρόβλημα και για αυτό είχαν "παρεκκλίνουσα συμπεριφορά". Και αφού φυσικά ποτέ δεν θα μπορέσουμε να κάνουμε στη πράξη το πείραμα να πάρουμε δηλαδή ένα κανονικό παιδί και να το μεγαλώσουμε σε ένα περιβάλλον έξω από τη κοινωνία για να μάθουμε τη πραγματική αλήθεια της ανθρώπινης φύσης αρκούμαστε στις θεωρίες..




Ο άνθρωπος λοιπόν είναι ένα ζώο κτητικό ανταγωνιστικό και αιμοβόρο  επειδή απλά έτσι μας είπαν και γιαυτό έκτισε μία κοινωνία ανάμεσα σε αυτές τις γραμμές, επειδή απλά έτσι μας είπαν η ανάγκη ιδιοκτησίας είναι έμφυτη  επειδή απλά έτσι μας είπαν, το χρήμα έχει πραγματική αξία επειδή απλά έτσι μας είπαν, όλα είναι θέμα επιβίωσης του δυνατού  επειδή απλά έτσι μας είπαν είμαστε αυτό που μας ορίζουν πως είμαστε επειδή απλά έτσι μας είπαν, Μαυροι. Λευκοί Τούρκοι Ελληνες Χριστιανοί Μουσουλμάνοι επειδή απλά έτσι μας είπαν. Δεν είμαστε ικανοί για συμπόνια αυτού που πεθαίνει από την πείνα αν είναι "παράνομος μετανάστης" επειδή απλά έτσι μας είπαν και αγνοούμε έτσι την πραγματική και μοναδική αλήθεια: Πως είμαστε απλά άνθρωποι, τίποτε παραπάνω τίποτε λιγότερο, ολες οι υπόλοιπες διαχωριστικές διαβαθμίσεις είναι απλώς επίκτητες γνώσεις που  άλλοι τις αποδεχθήκαμε ως φυσιολογικό επειδή έτσι εκπαιδευτήκαμε  και  κάποιοι άλλοι λίγοι την είδανε αλλιώς..

Κάποτε στην αρχαία Ρώμη τα παιδιά γεμάτα εκστασιασμό ρωτούσαν τους πατεράδες τους πότε θα τους πάρει ξανά στο Κολοσσαίο να δουν τους Χριστιανούς να κατασπαράζονται απο πεινασμένα λιοντάρια.. Κάποια παιδιά πανηγύριζαν γρυλίζοντας απο χαρά την ώρα του θανάτου, κάποια άλλα έστρεφαν το βλέμμα τους αλλού και κάποια άλλα  απλώς δεν μπορούσαν να κοιμηθούν τις νύχτες βλέποντας τον τρόμο και το άδικο στη κοινωνία..

Saturday, November 20, 2010

In money we trust

τις τελευταίες μέρες μου έχει σφηνωθεί στο μυαλό, σχεδόν σαν εμμονή, η ιδέα του χρήματος• τι είναι το χρήμα, πως ξεκίνησε και τι ακριβώς συμβολίζει σήμερα;

Είναι γνωστό σε όλους πως τα μεταλλικά νομίσματα ήταν ευρέως διαδεδομένα στην αρχαιότητα επειδή ακριβώς το μέταλλο (σίδηρο/χαλκός κτλ) είχαν πραγματική αξία και χρησίμευαν στην κατασκευή όπλων εν καιρώ πολέμου. Εν καιρώ ειρήνης τα όπλα ήταν σχετικά άχρηστα για τους περισσότερους έτσι τα έλιωναν και έφτιαχναν τα νομίσματα. Μέχρι τότε λοιπόν το χρήμα ήταν πραγματικός πλούτος.

Τα πρώτα χάρτινα νομίσματα εκδόθηκαν από τις τράπεζες ως αποδείξεις για τις καταθέσεις σε χρυσάφι οι πρώτες τράπεζες στην ουσία λειτουργούσαν ως φυλάκια. (η λέξη bank αυτό αρχικά σήμαινε) Η μεταφορά χρυσών ράβδων στις καθημερινές συναλλαγές ήταν α-πρακτική και έτσι οι τραπεζικές αποδείξεις άρχισαν να γίνονται αποδεχτές ως μέσο συναλλαγής. Δεν πήρε καιρό στις τράπεζες να συνειδητοποιήσουν πως μπορούσαν πλέον να δανείσουν αυτές τις αποδείξεις αντί να δανείζουν απευθείας τον χρυσό. και ως εκ τούτου μπορούσαν να δανείσουν (αν χρειαζόταν) και αποδείξεις του αέρα. (banknotes που δεν είχαν πραγματικό αντίκτυπο σε χρυσό)
Το 1816 η μεγάλη Βρετανία τυπώνει τα πρώτα κρατικά νομίσματα τα οποία ήταν συνδεδεμένα με χρυσό. Αν πήγαινες δηλαδή με δέκα αγγλικές λίρες στη τράπεζα μπορούσες να φύγεις από εκεί με χρυσό αξίας 10 λιρών.
Αν ρίξετε μια προσεκτική ματιά σε ένα βρετανικό χαρτονόμισμα θα δείτε και την εξής φράση:
bank of england I promise to pay the bearer on demand the sum of .......

 Σε καιρούς δύσκολους όπου η οικονομία είχε καθοδικούς ρυθμούς (όπερ σημαίνει δεν κινείται αρκετό χρήμα στην αγορά) Οι εκάστοτε κυβερνήσεις με τη σειρά τους δίνοντας εντολή στη κεντρική τράπεζα ξεκίνησαν να τυπώνουν  χρήμα για να "κινήσουν" την αγορά. Κάθε καινούριο νόμισμα που τυπωνόταν έκλεβε λίγο από την αξία των υπολοίπων και όλα άξιζαν το ίδιο. Ολα κυλούσαν ομαλά μέχρι τον καιρό της μεγάλης ύφεσης, το 1928 όπου εν μέσω μιας νύχτας τράπεζες κατέρρευσαν και άνθρωποι έχασαν τα πάντα, η ανεργία στις ΗΠΑ εκτινάχθηκε στο 25% και πολλοί οικονομολόγοι κατηγόρησαν την σύνδεση με το χρυσό ως την αιτία που κατέρρευσε το σύστημα, αφού μοιραία έθετε "ταβάνι" στο όριο της ανάπτυξης. Η μεγάλη ύφεση έληξε με την αποσύνδεση της Αγγλικής λίρας με το Χρυσό και τα μεγάλα κυβερνητικά έργα υποδομής που ανέλαβε το κράτος τα οποία δημιούργησαν νέες θέσεις εργασίας. Στην ανάκαμψη από την μεγάλη ύφεση βοήθησε φυσικά και ο δεύτερος παγκόσμιος πόλεμος. Αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία.
Ετσι λοιπόν σήμερα αν πάει κανείς στη τράπεζα και ζητήσει χρυσό θα τον συνοδεύσουν ευγενικά στη πόρτα. Οι τράπεζες έχουν εξελιχθεί ως θεσμοί και πλέον επιτελούν ενα πολύ πιο πολύπλοκο ρόλο..

Τι ρόλο ακριβώς;
καταρχάς αν θες χρυσό μπορείς να αγοράσεις ΕΔΩ
η τιμή του χρυσού κυμαίνεται και αυτή αναλόγως του γνωστού κανόνα της προσφοράς και της ζήτησης. Αρα μπορεί να υποστηρίξει κανείς αφού τα λεφτά μας μπορούν να αγοράσουν χρυσό άρα έχουν και πραγματική αξία. Η απάντηση δυστυχώς είναι ΝΑΙ και ΟΧΙ.

Τα λεφτά ανα το παγκόσμιο έχουν αποκτήσει μια ανεξάρτητη υποκειμενική αξία και μια τιμή που είναι συνεχώς μεταβαλλόμενη. Φανταστείτε τη σύγχρονη οικονομική επιστήμη ως ένα τεράστιο παιχνίδι "εδώ παπάς εκεί παπάς που είναι ο παπάς" το σύγχρονο χρήμα δεν είναι τίποτε άλλο από πολλά ανάποδα ποτήρια τα οποία δυνητικά έχουν απο κάτω ένα ΕΛΑΧΙΣΤΟ αριθμό χρυσών νομισμάτων. Κανείς δεν ξέρει αν το δικό του ποτήρι έχει πραγματική αξία και δεν υπάρχει κανένας τρόπος να το μάθει εκτός εάν σταματήσει το παιχνίδι και σηκωθούν ταυτοχρόνως όλα τα ποτήρια. Αν δηλαδή αποφασίσουμε ΟΛΟΙ να αγοράσουμε χρυσάφι ταυτοχρόνως τα λεφτά μας θα έχουν αξία ως ότου υπάρχει διαθέσιμο χρυσάφι προς πώληση όσοι προλάβουν να αγοράσουν τα λεφτά τους "δούλεψαν", όσοι δεν πρόλαβαν τα λεφτά τους θα είναι άχρηστα κωλόχαρτα.
Φυσικά θεωρητικά ποτέ δεν θα γίνει κάτι τέτοιο και πάνω σε αυτό το δεδομένο έχει στηθεί όλο αυτό το παιχνίδι, διότι στη τελική τι άλλο να το χαρακτηρίσει κανείς;

Πάνω σε αυτή τη λογική -στο δεδομένο δηλαδή πως το χρήμα έχει  αποκτήσει σχετική αξία- οι τράπεζες μπορούν να δημιουργούν ακόμη περισσότερο χρήμα από αέρα και έχει αναχθεί σε επιστήμη αυτή ακριβώς η δημιουργία χρήματος από το απόλυτο τίποτα. Απειρα βραβεία Νόμπελ έχουν δοθεί σε ανθρώπους που μηχανεύτηκαν νέους τρόπους να "παραχθεί" χρήμα. Ως εκ τούτου σημερα το 80% των χρημάτων είναι σε ηλεκτρονική μορφή και λιγότερο από το υπόλοιπο 20% είναι τυπωμένο σε χαρτί. Και από αυτό που είναι τυπωμένο σε χαρτί  μόνο το 1/10 μπορεί να αρκέσει για να αγοράσει όλο το χρυσάφι του πλανήτη.

Δηλαδή:

100% g  =  20%Wm/10

και αυτό στη καλύτερη περίπτωση. Διότι στη πραγματικότητα ΚΑΝΕΙΣ δεν ξέρει.

Οι τράπεζες σύμφωνα με τους συντηρητικούς "τραπεζικούς νόμους" ήταν υπόχρεες να κρατάνε ως απόθεμα το λιγότερο 10% των χρημάτων που εμπορεύονται. δηλαδή: κάθε 1 ευρώ που έχει η τράπεζα (απο καταθέσεις) μπορεί να το δανείσει μέχρι και 10 φορές (με τόκο) δηλαδή: το ηλεκτρονικό χρήμα είναι συνδεδεμένο με το πραγματικό χρήμα όπως το πραγματικό χρήμα ήταν συνδεδεμένο με το χρυσό. 

Στη δεκαετία του 80 όμως *και εδώ χαλάει και η εξίσωση του χρυσού ξεκίνησαν να άρονται οι περιορισμοί για τις τράπεζες και ξεκίνησε στην ουσία ένα παιχνίδι πόκερ χωρίς ανώτατο ποσό πονταρίσματος.

Ως γνωστό για όσους παίζουν πόκερ αυτό συνήθως ευνοεί αυτούς με το μεγάλο pod και όχι αυτούς που μπλοφάρουν.

Δείτε λοιπόν αυτή την απλή στατιστική εξίσωση: To 1979 το 1% του πληθυσμού κατείχε το 24% Το 2008 το 1% του πληθυσμού κατείχε το 40% του πλούτου, σήμερα το 1% κατέχει το 50% του πλούτου. Οπως μπορεί να καταλάβει κανείς μετά το "deregulation" την αφαίρεση δηλαδή της κρατικής επιτήρησης αυτού του ελάχιστου 1/10 οι πλούσιοι ως δια μαγείας έγιναν πλουσιότεροι με καμπύλη γεωμετρικής προόδου. Το πιο ενδιαφέρον όμως στατιστικό στοιχείο είναι το γεγονός πως τα 4/5 του νέου πλούτου που δημιουργήθηκε (μέσω της δημιουργικής στατιστικής που εξηγήσαμε πιο πάνω) πήγε ξανά στο πρώτο 1%. Με λίγα λόγια αυστηρά στατιστικά μιλώντας αν γεννήθηκες πλούσιος το πιο πιθανόν είναι να γίνεις ακόμη πιο πλούσιος χωρίς να κάνεις απολύτως τίποτα, και αν γεννήθηκες φτωχός πιο πιο πιθανόν είναι να γίνεις ακόμη φτωχότερος όσο και να "προσπαθήσεις".
 Η κυβέρνηση σε τέτοιες περιπτώσεις είναι αναγκασμένη να αυξήσει τις κρατικές δαπάνες και να ρίξει περισσότερο χρήμα στην αγορά (αφού όλο το χρήμα πήγε στους πλούσιους) δίνοντας έτσι εντολή στη κεντρική τράπεζα να τυπώσει χρήματα τα οποία αφού πλέον δεν μπορεί να δημιουργήσει με την υποτίμηση τα δημιουργεί με το δημόσιο χρέος (εδώ είναι και η ανωμαλία της ΕΕ που εκτέθηκε λόγω της κρίσης και πιθανότατα να την οδηγήσει και στη καταστροφή.
Το πρόβλημα όμως είναι πως οι πολιτικοί άρχοντες ξέχασαν να  κλείσουν την τρύπα της βάρκας. Το πρόβλημα που οδήγησε στην "οικονομική κρίση" εξ αρχής! -> βλέπε "πλούτος που μαζεύτηκε στα χέρια των πλουσίων και δεν υπάρχει πλέον άλλο χρήμα για να κινήσει την αγορά".
Χρήμα λοιπόν στην Ευρώπη από το κράτος δημιουργείται πλέον μόνο με χρέος. Και η κρίση προστάζει τη δημιουργία χρήματος. Οι τράπεζες από την άλλη μπορούν ακόμη να δημιουργήσουν ρισκάροντας χρήμα πρακτικά από το απόλυτο τίποτα. Για να το πράξουν όμως πρέπει να σβήσουν τα παλιά χρέη, που δεν απέδωσαν και οδήγησαν στην "κρίση των τραπεζών" Βλέπε => "δανείσαμε(συμμετείχαμε σε δεξαμενή δανεισμού) χωρίς να μπορούμε να εγγυηθούμε τις καταθέσεις μας και στο τέλος μας μείνανε τα χρέη". Στην περίπτωση της Ιρλανδίας οι Τράπεζες της επεκτάθηκαν τόσο πολύ λόγω του Ευρώ σε σημείο που η χώρα να μην μπορεί να "καλύψει" (αν χρειαστεί) τις παγκόσμιες πλέον τράπεζες με το παγκόσμιο χρέος. Ξανά: όταν λέμε "καλύψει" εννοούμε να πληρώσει ο φορολογούμενος τα δάνεια υψηλού ρίσκου που έδωσαν οι τράπεζες και δεν απέδωσαν. Σημείωση: Η τράπεζα στην ουσία όταν δανείζει δεν δίνει ήδη υπάρχων χρήμα, διότι αυτό είναι πολύ πιο ελάχιστο από την ζήτηση για δάνεια. Στην ουσία "δημιουργεί" το χρήμα ή καλύτερα το "ενεργοποιεί", το παίρνει ωραίο και κολλαριστό και το ρίχνει στην αγορά. Το κέρδος *νέο χρήμα για την τράπεζα δημιουργείται αυτόματα όχι μόνο από τον ΤΟΚΟ αλλά και από το ίδιο το χρήμα που τίθεται σε λειτουργία την ώρα του δανεισμού από την υποχρέωση του πελάτη να ξεχρεώσει. Δανείζεστε δηλαδή το απόλυτο τίποτα και όταν το ξεχρεώσετε τότε αυτό γίνεται χρήμα=κέρδος* ο τόκος είναι το κερασάκι στη τούρτα. Γιαυτό όταν ακούμε κέρδη των τραπεζών στην ουσία ο αριθμός που βλέπουμε αντιπροσωπεύει τον όγκο εργασίας της τράπεζας.

Οταν έγραψα το Ευρώπη Ευχή η Κατάρα πολλοί ήταν αυτοί οι εραστές της ιδέας για τους "άσωτους έλληνες" με τους πολλούς δημόσιους υπαλλήλους και την κακή οικονομία τις κρατικές δαπάνες κτλ κτλ. Που μου επιτέθηκαν με email  πιστεύοντας ως θέσφατο αυτά που ακούμε όλη μέρα και όλη νύχτα ότι τάχατες η Ελλάδα χρεοκόπησε λόγω των κακών δημοσίων υπαλλήλων κτλ. και δέχθηκα κρητική επειδή υποστήριξα πως ο πραγματικός λόγος της καταστροφής και της χρεοκοπίας ήταν εντελώς διαφορετικός.
Σίγουρα όλα αυτά που λένε για την Ελλάδα έχουν μια  πολύ σοβαρή βάση και μια μεγάλη δόση αλήθειας, σίγουρα ένα κράτος πρέπει να έχει ισολογισμένο προϋπολογισμό.  Δεν είνιαι όμως τόσο απλά τα πράγματα στο παραμύθι και εθετα ως παράδειγμα την περίπτωση της Ισλανδίας. Μιας χώρας πρότυπο δημοσιονομικού προγραμματισμού, μιας χώρας απεξαρτημένης από το πετρέλαιο. To 2007 είχε ανακηρυχθεί μάλιστα ως η 3η πλουσιότερη χώρα σε κατα κεφαλη εισόδημα! Που ξαφνικά μέσα σε μια νύχτα.. καταστροφή - λοιμός - χρεοκοπία! Πολλοί ισχυρίστηκαν πως "άμα ήταν στο Ευρώ θα την γλίτωνε"
Ομως να που ήρθε και το ΠΑΝΟΜΟΙΟΤΥΠΟ παράδειγμα της Ιρλανδίας η οποία ΕΙΝΑΙ μέσα στο Ευρώ. Μια χώρα ΞΑΝΑ πρότυπο νοικοκυρεμένων δημοσιονομικών ΧΩΡΙΣ δημόσιο χρέος η μοναδική χώρα της Ευρώπης εκτός επιτήρησης μέσα σε μια νύκτα χρεοκοπεί και εισέρχεται στο Διεθνές ΝΤ..
Γιατί;;

Διότι  "υποχρεούται"  να "ξελασπώσει" τις τράπεζες -> τις παγκόσμιες "ιρλανδικές" τράπεζες. Απλά και μόνο επειδή εδράζονται στην Ιρλανδία.
Και η Αγγλία το έπραξε, και οι ΗΠΑ, όλα τα καλά κορόιδα ξεχρέωσαν τις τράπεζες απλά και μόνο για να μην καταρρεύσει σαν πύργος από χαρτιά το παγκόσμιο οικονομικό ψέμα.


ΓΙΑΤΙ;
Γιατί οι πολιτικοί αποδέχονται το ξεχρέωμα των τραπεζών και τη μεταφορά του χρέους τους στο φορολογούμενο;

Υπάρχουν πολλοί λόγοι.

Αυτό που γίνεται τώρα είναι μια μεταφορά στο πρότυπο του 1/10. Δηλαδή 1 ευρώ κατάθεσεων η τράπεζα να μπορεί να το δανείσει ΜΟΝΟ 10 - 15 φορές και όχι περισσότερο. Οσες τράπεζες έχουν δανείσει περισσότερες φορές αυτό το ευρώ χρειάζονται και μια ανάλογη "ενεση ρευστού" για να ισοσκελίσουν τους δανεισμούς τους. Το ίδιο και οι τράπεζες που δεν πήραν τα λεφτά από τους δανειστές και πήραν σπίτια στην Αμερική ή την Ισπανία που δεν μπορούν πλέον να πουλήσουν διότι έσκασε η φούσκα και το σπίτι αξίζει τα μισά όλα αυτά ήταν μαζεμένος αχταρμάς σε ομόλογα που διακινήθηκαν (μεθοδευμένα?) σε όλο τον κόσμο.
*αν θυμάστε πριν μερικά χρόνια ο Κύριος Βγενόπουλος ήθελε να μεταφέρει ρευστό από την Κυπριακή αγορά στην Ελληνική. 
Τώρα μπορείτε να καταλάβετε γιατί το έκανε.

Τι θα γίνει αν μια χώρα αρνηθεί να ξεχρεώσει τις τράπεζες;

Το σύστημα δεν θα καταρρεύσει.
Οι καταθέτες όμως θα χάσουν ΟΛΑ τα λεφτά τους 
και οι τράπεζες αυτές θα κηρύξουν πτώχευση και θα ανοίξουν υπο νέα διεύθυνση.

Γιατί να μην δώσει το κράτος αυτά τα λεφτά στο ΛΑΟ και όχι στις τράπεζες;
Διότι τα λεφτά αυτά θα είναι ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟ ΔΕΚΑΠΛΑΣΙΑ αν βγουν στη πραγματική αγορά.
Το κράτος θα έπρεπε να πληρώσει δηλαδή τουλάχιστο δέκα φορές περισσότερα λεφτά για να "ξεχρεώσει" τα χρέη του Λαού και στην ουσία δεν θα ξεχρέωνε τπτ αφού το κράτος = φορολογούμενος.

Τι θα έπρεπε να γίνει;
Κατ' εμένα δεν θα έπρεπε να υπάρχουν πλέον Ιρλανδικές/Γερμανικές/κυπριακές Τράπεζες αλλά μονάχα Ευρωπαικές, το ξεχρέωμα τους θα έπρεπε να χρεωθεί στο δημόσιο χρέος της ΕΕ και όχι της Ιρλανδίας/Κύπρου/Ελλάδας. Απο τη στιγμή που έχεις κοινό νόμισμα και κοινά προνόμια έχεις και κοινές ευθύνες. Μετά από αυτή τη φαρσοκωμωδία το Ευρώ ουσιαστικά δεν υφίστατε πλεόν.

Υπάρχει περίπτωση ποτέ οι άνθρωποι να ξεφύγουν από το Δημόσιο ή ατομικό Χρέος;

Οχι, στα μοντέρνα οικονομικά Χρέος = Χρήμα το χρήμα παράγεται από το χρέος και αν θεωρητικά όλοι ξεχρεώσουμε στην ουσία δεν θα υπάρχει χρήμα και το 1% θα κατέχει το 100% του πλούτου.
Ομως από την άλλη δεν υπάρχει και εναλλακτική! το μοντέλο προς τα εκεί βαδίζει, οι πλούσιοι γίνονται πλουσιότεροι χωρίς να κάνουν απολύτως τίποτε απλά και μόνο λόγω του συστήματος και οι φτωχοί όσο και αν αγωνιστούν τα παιδιά τους θα πεθάνουν φτωχότερα.  Εκτός και αν γίνουν Pop star ή κάτι παρόμοιο.. Και όλα αυτά σε συνυφασμό με την αύξηση του πληθυσμού και τη μείωση του πετρελαίου είναι πλέον λίγο άξιο απορίας πως στο διάολο εξακολουθεί να στέκει όρθιο ακόμα αυτό το παγκόσμιο οικονομικό οικοδόμημα..

Από τη μία είναι παράξενο, από την άλλη... ίσως να ακούμε το κύκνειο άσμα.

Φανταστείτε το όλο σχήμα σαν ένα τεράστιο παιχνίδι με μουσικές καρέκλες
Οσο παίζει η μουσική όλοι είναι χαρούμενοι..

Το 2008 όμως το 1% του πληθυσμού κατείχε το 40% του πλούτου, σήμερα το 1% κατέχει το 50% του πλούτου.. μιλάμε για ΡΑΓΔΑΙΑ μεταβολή και αυτοί *το 1% έχουν επενδύσεις σε χρυσό και οπουδήποτε αλλού θέλεις.. Είναι ουσιαστικά έξω απο το παιχνίδι και απολαμβάνουν τις καρέκλες τους.
Οι υπόλοιποι.. όλοι εμείς.. ζούμε απλά μέσα σε μια ανωμαλία που αν κάποτε σταματήσει η μουσική δεν θα έχουμε απολύτως τίποτε. Τίποτε παρα μόνο το σπίτι μας, το δέντρο στον κήπο μας και το νερό του ποταμού.

Thursday, November 18, 2010

Με τέτοιους προστάτες η Ομόνοια τι να κάνει τους φιλάθλους;

Παραμονές της επετείου του Πολυτεχνείου καμαρώσαμε ανώτατο στέλεχος της Πολιτικής Άμυνας να κροάζει μαζί με τον 4χρονο εγγονό του "ζήτω η χούντα" στο facebook! Μετά από 24ωρη διακοπή για εορταστικές τυμπανοκρουσίες το θέατρο τελείωσε και πριν προλάβουν να περάσουν 24 ώρες από τη στιγμή που τα τανκς των συνταγματαρχών προσπάθησαν να τερματίσουν τη διαμαρτυρία των φοιτητών ρίχνοντας κάτω την πύλη, πριν ξημερώσει καλά καλά η νέα μέρα, η ΚΟΠ (Κυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου) απαίτησε άκουσον άκουσον όπως ακυρωθεί ειρηνική διαμαρτυρία που προγραμμάτισε μερίδα οπαδών της Ομόνοιας με θέμα την τραγελαφική φαρσοκωμωδία του διπλώματος Μπάγεβιτς και τα λοιπά γνωστά και άγνωστα που ταλανίζουν το κυπριακό ποδόσφαιρο. Ούτε 24 ώρες δεν πέρασαν από τις τυμπανοκρουσίες και τους υποκριτικούς εορτασμούς της επετείου του πολυτεχνείου από την Κυπριακή κοινωνία και κάποιοι δεν άντεξαν, έριξαν τις μάσκες τους απαιτώντας (ξανά) να καταστρατηγήσουν τα δημοκρατικά δικαιώματα αυτού του λαού που κοιμάται  ύπνο βαθύ. Διότι δεν είναι απλά το ασήμαντο κατα πολλούς θέμα του ποδοσφαίρου που διακυβευόταν εδω πέρα είναι κάτι πολύ πιο βαθύ που διαφαίνεται μέσα από αυτό το γεγονός. Είναι η απολυταρχική και φασίζουσα νοοτροπία των εκάστοτε αξιωματούχων αυτού του τόπου.

Η πορεία όχι μόνο πραγματοποιήθηκε αλλά ήταν και άκρως πετυχημένη. Ο Λαός έδωσε το παρόν του διότι πλέον το όλο θέμα δεν πρέσβευε απλώς τα συμφέροντα της ΟΜΟΝΟΙΑΣ αλλά αφορούσε και τη δημοκρατική αξιοπρέπεια του κάθε ελεύθερου πολίτη. Ακρως ειρηνικά με ένα πανό και μερικά συνθήματα γύρω στα 200 άτομα θέλησαν να περάσουν το μήνυμα πως ο κόσμος της Ομόνοιας έχει αγανακτήσει με την φαρσοκωμωδία του Κυπριακού ποδοσφαίρου.

Ο Κ. Κουτσοκούμνης παρόλα αυτά, σαφώς ενοχλημένος από την ειρηνική πορεία σε δηλώσεις του μετά τη συνάντηση απεκάλεσε τους διαδηλωτές "τραμπούκους" και ισχυρίστηκε πως ούτε που μπορεί να καταλάβει προς τι η διαμαρτυρία.
Τελευταία φορά που κοίταξα σε λεξικό τραμπούκος είναι το άτομο που δημιουργεί επεισόδια ή προβαίνει σε βιαιοπραγίες, συνήθως επι πληρωμή με σκοπό να περάσει με τη βία τα πιστεύω που εξυπηρετεί. Στα λεξικά του Κυρίου Κουτσοκούμνη ο πάσης φύσεως διαδηλωτής εμπίπτει στη κατηγορία του "Τραμπούκκου"
Ομως κ. Κουτσοκούμνη αλήθεια πόσο προσπαθήσατε να καταλάβετε; Διότι τα αιτήματα τόσο της Θύρα-9 αλλά και πολλών άλλων οπαδών τα τελευταία χρόνια είναι πολύ συγκεκριμένα και ξεκάθαρα και σε περίπτωση που ως δια μαγείας σας ξέφυγαν ευχαρίστως να σας τα επαναλάβουμε: Αξιώνουν την προσωπική παραίτηση σάς και απαιτούν την ριζική αναδιάρθρωση/ εκδημοκρατισμό της ΚΟΠ. Αμφισβητούν το κύρος του Κυπριακού πρωταθλήματος και έχουν όχι ένα ούτε δύο αλλά δεκάδες στοιχεία να στηρίξουν τους ισχυρισμούς τους. Αυτό είναι το αίτημα το ξέρετε πολύ καλά και απλώς κάνετε τα στραβά μάτια επειδή δεν σας συμφέρει να καταλάβετε το "ως προς τι η διαμαρτυρία".

Οσο για τη χάρη που δήθεν κάνατε στην Ομόνοια να αφήσετε τον Ντούσαν Μπάγιεβιτς να εργαστεί στο κυπριακό σας πρωτάθλημα απλώς να σας θυμίσουμε πως μερικές μέρες πριν την απαντητική επιστολή της UEFA απειλούσατε πως ο Μπάγιεβιτς δεν μπορεί να καθίσει στο ντέρμπι του Σαββάτου με την Ανόρθωση. Χάρη στον εαυτό σας κάνατε και εναρμονιστήκατε με τους κανονισμούς και τις οδηγίες της UEFA. Ναι, φυσικά και θα μπορούσατε να δημιουργήσετε περαιτέρω προβλήματα όμως ξέρατε πως κρεμόσασταν από τεντωμένο σκοινί. Αν θέλετε να σας ευχαριστήσουμε και απο πάνω επειδή "αφήσατε" τον Ντούσαν Μπάγεβιτς να εργαστεί στο Κυπριακό πρωτάθλημα, συγνώμη μεγαλειότατε αλλά δεν θα σας κάνουμε τη χάρη. Και στη τελική, αν πραγματικά θέλατε μονάχα το "καλό της Ομόνοιας" όπως με θράσος χιλίων πιθήκων ισχυριστήκατε τότε πολύ απλά το όλο μέγα τραγελαφικό ανύπαρκτο ζήτημα Μπάγιεβιτς θα έπρεπε να διευθετηθεί με τυπικές διαδικασίες μακρυά από τα φώτα των ΜΜΕ τον Ιανουάριο και όχι να παρουσιασθεί ως μέγα σκάνδαλο λίγο πριν ένα μεγάλο ντέρμπι. Πέρυσι  τέτοια εποχή εξάλλου ο προπονητής του Αποέλ Κ. Γιοβάνοβιτς λάμβανε την ενημερωτική του επιστολή και μετά από 3ήμερο σεμινάριο στα ελληνικά νησιά έλαβε την περιβόητη "pro license" που αναγάγετε σε μέγα προπονητικό δίπλωμα ενώ στη πραγματικότητα μπορεί ο καθένας ανα πάσα στιγμή να το αποκτήσει. Δημιουργήσατε πολύ θόρυβο για το τίποτα και όταν το όλο θέμα γύρισε σαν μπούμερανγκ από την Uefa προσπαθήσατε να διασκεδάσετε τις εντυπώσεις.

Έλεος, σταματήστε πια το θέατρο του παραλόγου δεν κοροϊδεύετε κανένα, ούτε καν οι υγιώς σκεπτόμενοι φίλαθλοι του Αποέλ δεν σας θέλουν εκει πέρα διότι έχετε καταστεί πλέον άχρηστος από την αμηχανία και τους άτσαλους τρόπους που προσπαθείτε εδώ και 7 χρόνια να ευνοήσετε την ομάδα της οποίας διατελέσατε και διοικητικό στέλεχος, άχρηστος επειδή σας πήρανε χαμπάρι μέχρι και οι πέτρες. Αν θέλετε πραγματικά να βοηθήσετε το κυπριακό ποδόσφαιρο μπορείτε ανα πάσα στιγμή να γραφτείτε στην Ιστορία ως ο άνθρωπος που εξυγίανε τη ΚΟΠ. Οτι έχετε τη δύναμη να κάνετε ότι θέλετε το δείξατε εξάλλου άπειρες φορές. Το ερώτημα είναι έχετε τη δύναμη να καταστρέψετε το κατεστημένο που σας ανέδειξε;




Στο πιο κάτω βίντεο είχα ανεβάσει το στιγμιότυπο με τον φασίστα και τον ανήλικο
για κάποιο λόγο το u-tube μου το κατέβασε και με απείλησαν (χεμας) πως θα με κάμουν και delete.. βάλτε τη φαντασία σας να δουλέψει όσοι δεν το είδατε ή απλά πατήστε ΕΔΩ ;)




Wednesday, November 17, 2010

ήγγικεν γαρ η βασιλεία των Γερμανών

Η καγκελλάριος Μερκελ  συγχαίρει άκουσον άκουσον τους εργατικούς Γερμανούς που βγήκαν έξω από την Κρίση.. Λες και η κρίση είναι ένας αγώνας δρόμου όπου όλοι οι λαοί έτρεξαν επί ίσοις όροις και νίκησε ο καλύτερος..

Πριν από περίπου 1 χρόνο είχα γράψει το κείμενο "Ευρώπη Ευχή ή Κατάρα" Στο οποίο προσπάθησα για πρώτη φορά να αναλύσω τα διαρθρωτικά προβλήματα που κρύβει η Ευρωπαική ένωση. 

Ακολούθησαν και άλλα κείμενα, στα οποία παρέθετα επιφυλακτικά τις φοβίες μου και ιχνηλατούσα σενάρια για το μέλλον. Ομως πλέον ένα χρόνο μετά το εγγύς σενάριο Αρμαγεδδών είναι κάτι περισσότερο από προφανές:


Ολες οι χώρες οι οποίες δεν μπορούν να ελέγξουν την ισοτιμία του ΕΥΡΩ θα συνεχίζουν να αυξάνουν το δημοσιονομικό τους έλλειμμα και να βυθίζονται στο χρέος. Δεν μπορούν να κάνουν σταδιακή υποτίμηση του νομίσματος κάτι που γινόταν όλα αυτά τα χρόνια και αναγκάζονται να δανείζονται με ασύμφορα επιτόκια για να τροφοδοτήσουν το κράτος με τις αυξημένες δαπάνες σε ευρώ εκτοξεύοντας το χρέος των μελλοντικών γενεών σε δυσθεώρητα ύψη. Αυτές οι χώρες (Ελλάδα Ιρλανδία Ιταλία Ισπανία Πορτογαλία Κύπρος κτλ.) θα είναι τα προτεκτοράτα της Γερμανίας της Αυστρίας και του Βελγίου. (Αυστρία Βέλγιο είναι για τους Γερμανούς σαν να λέμε Κρήτη Κύπρος)

Μελλοντικά όλες οι υπόλοιπες χώρες (σε 3-4 χρόνια ίσως και πιο νωρίς) είτε που θα αναγκαστούν να διαλύσουν όλες τις κρατικές υποδομές τους, όλους τους κρατικούς μηχανισμούς τους και να κάνουν περικοπές μισθών, αύξηση φόρων κτλ σε όλους τους τομείς. Είτε που θα αναγκασθούν (αφού κάνουν όλες τις πιο πάνω μονεταριστικές σοφιστείες που θα προτείνει η Κομισιόν η οποία φασιστικά επιβλήθηκε στους λαούς της Ευρώπης με το Ευρωσύνταγμα το οποίο ποτέ δεν τέθηκε σε δημοψήφισμα. και αφού όλες αυτές οι ανοησίες για "περικοπές δαπανών" κτλ αποτύχουν διότι πολύ απλά το πρόβλημα είναι αλλού) Οι χώρες αυτές θα αναγκασθούν να αποχωρήσουν από το ΕΥΡΩ και να επιστρέψουν σε ένα μεταβατικό νόμισμα με το 1/3 της αξίας του σε ΡΑΓΔΑΙΑ υποτίμηση και φυσικά να διατηρήσουν το χρέος τους σε ΕΥΡΩ το οποίο στην ουσία θα τετραπλασιαστεί με την υποτίμηση του νέου τους νομίσματος. Επιπλέον όλα τα προηγούμενα ημίμετρα περιορισμού δαπανών θα έχουν εκτοξεύσει και την ανεργία αφού ανεργία και κρατικές δαπάνες πάνε χέρι χέρι σε όλα τα κράτη.  Χώρες σαν την Κύπρο θα αντιμετωπίσουν και μια επιπλέον καταστροφική εξέλιξη που θα εκτοξεύσει το δημόσιο χρέος και αυτό θα είναι το *υποχρεωτικό ξελάσπωμα των τραπεζών οι οποίες στα χρόνια του Ευρώ βγήκαν πολύ έξω από τα νερά τους και μεγάλωσαν σε σημείο που το κράτος δεν μπορεί να εγγυηθεί τις καταθέσεις τους. η οικονομία καταρρέει ολοκληρωτικά . Η χώρα μας εξωθείται σε στάση πληρωμών και έξοδο από την ευρωζώνη. Ακολουθούν και οι υπόλοιπες χώρες.  Στο χορό του μελλοθάνατου εισέρχονται και οι κερδοσκόποι εξ Αμερικής με το νομισματικό ταμείο. Η καταστροφή είναι ολοκληρωτική για όλους πλην τη Γερμανία (και την Αγγλία που δεν μπήκε ποτέ στο ΕΥΡΩ)  Ολα τα υπόλοιπα κράτη βρίσκονται αντιμέτωπα με ένα δυσθεώρητο χρέος σε ευρώ, καθώς τα νέα τους νομίσματα θα υποτιμούνται συνεχώς. Οι στάσεις πληρωμών οδηγούν σε κατάρρευση τραπεζών και ασφαλιστικών ταμείων που έχουν επενδύσει σε κρατικά ομόλογα ή έχουν επεκταθεί σε χώρες με μεγάλο χρέος. Η Γερμανία εγκαταλείπει ίσως πρώτη πρώτη το Ευρώ, αλλά η ισοτιμία του νέου μάρκου με το Ευρώ θα είναι και πάλι μια ευθεία γραμμή λόγω του μηδενικού της δημόσιου χρέους ένεκα του ότι όλα αυτά τα χρόνια είχε τον πλήρη έλεγχο της ισοτιμίας και ως εκ τούτου των πληθωριστικών της αναγκών.
Οι περισσότερες χώρες θα εξακολουθούν να χρωστούν στη Γερμανική κεντρική τράπεζα  και το Διεθνές νομισματικό ταμείο για τα επόμενα 60 χρόνια και οι Γερμανοί θα επεκτείνουν τις εξαγωγές τους σε τρίτες χώρες δημιουργώντας μια νέα οικονομική ένωση με χώρες όπως η Τουρκία κτλ. Οι Χώρες που δεν πήδηξαν από το ευρω-αεροπλάνο που έπεφτε θα είναι οι κομπάρσοι της Νέας τάξης πραγμάτων που θα δημιουργηθεί.

Η μοναδική σωτηρία για την Κύπρο είναι ένα σενάριο Θαύμα:

α) Νοικοκύρεμα των τραπεζών και ευθυγράμμιση του όγκου εργασίας τους με τον πραγματικό τους οικονομικό όγκο μέσα σε χρόνο μηδέν κάτω από αυστηρή κρατική επιτήρηση.

β) Μηδενισμός του δημοσιονομικού χρέους πάση θυσία με ραγδαίες αυστηρές (προσωρινές) περικοπές.

γ) Αποχώρηση από το ΕΥΡΩ πριν τη Γερμανία.



Monday, November 15, 2010

Κορνήλος Καστοριάδης

 

Η Κόπρος του Αυγεία

 "Η Κόπρος του Αυγεία ήταν η κοπριά που είχε συγκεντρωθεί στους τεράστιους στάβλους του βασιλιά της Ήλιδος Αυγεία με τις 3.000 βόδια, οι οποίοι δεν είχαν καθαρισθεί επί πολλά (αναφέρεται και 30) χρόνια."

Ως είθισται 1 φορά το χρόνο ασχολούμαι με το ποδόσφαιρο, με την παθολογική μου κρυφή αγάπη..

Είχα δηλώσει παλαιότερα πως το υγιέστερο κομμάτι της κυπριακής κοινωνίας είναι οι "αλήτες" της Θύρα-9

Έτσι δεν αποτέλεσε και ιδιαίτερη έκπληξη για μένα πως το μοναδικό οργανωμένο κοινωνικό σύνολο που εξέδωσε μια ξεκάθαρη ανακοίνωση συμπαράστασης προς τους μετανάστες αναφορικά με την επίθεση και τον ξυλοδαρμό το περασμένο Σάββατο. Ηταν οι "αλήτες" της Θύρα-9. Στην ανακοίνωση μεταξύ άλλων αναφαίρουν:

Ο καιρός της εσωστρέφειας έχει περάσει ανεπιστρεπτι. Οι μνήμες του πρόσφατου παρελθόντος είναι ακόμα νωπές και με αυτές οδηγό θα σταθούμε μπροστά σε όποιο τολμήσει να καταπατήσει τα ανθρώπινα δικαιώματα των συνανθρώπων μας. Ας τολμήσουν ξανά αυτοί οι κύριοι που με τις πλάτες πολιτικών, δημοσιογράφων και την ανοχή της εκκλησίας και άλλων φορέων χτυπούν απρόκλητα τους μετανάστες και τότε θα μας βρουν μπροστά τους. Η διαφορετικότητα και ο αλληλοσεβασμός έχουν πλέον συμμάχους πιο δυνατούς από όσο θα μπορούσαν ποτέ να φανταστούν οι εχθροί τους.
Η Κυπριακή κοινωνία νοσεί και αυτό είναι φανερό όσο κι αν προσπαθούν κάποιοι να το κρύψουν. Η αρρώστια αυτή έχει ριζώσει από παλιά στο πετσί του νησιού μας και συνεχιστές της σηκώνουν ξανά κεφάλι ανάμεσα μας.

Ενα άλλο "αθλητικό" θέμα που αξίζει να αναφερθεί κανείς είναι η διαμάχη που ξέσπασε με το δίπλωμα Μπάγιεβιτς. Ενας προπονητής ορόσημο του αθλήματος δεν πληρεί άκουσον άκουσον τα κριτήρια της ΚΟΠ για να εργαστεί στο Κυπριακό πρωτάθλημα (!)
Η UEFA έκανε σαφές στη ΚΟΠ πως ο Μπάγιεβιτς εμπίπτει στην κατηγορία των προπονητών οι οποίοι επειδή ακριβώς έχουν προϋπηρεσία άνω των δέκα χρόνων σε πρωταθλήματα Α κατηγορίας δεν χρειάζεται να μπουν στη διαδικασία να παρακαθίσουν σε σεμινάρια ή να πληρώσουν δίδακτρα για να αποκτήσουν την πιστοποίηση pro. Στη Κύπρο όπου η ορολογία "Pro license" έχει κακομεταφραστεί σε "δίπλωμα pro" εύκολα μπορεί να συμπεράνει κανείς πως κάποιοι είναι χαμένοι στη μετάφραση. Η ΚΟΠ ενώ από τη μία φαίνεται να γνώριζε πολύ καλά τη διαδικασία αφού όπως αποδείχθηκε αργότερα εξέδωσε τη σχετική άδεια σε τουλάχιστο 5! κύπριους προπονητές που πληρούσαν τα κριτήρια, στη περίπτωση Μπάγιεβιτς έκανε τα στραβά μάτια και λίγο πολύ με τις ανακοινώσεις της αφήνει να εννοηθεί πως θα μας κάνει και χάρη αν τελικά επιτρέψει στο ΣερβοΕλληνα τεχνικό να εργαστεί στο Κυπριακό πρωτάθλημα!

Θυμήθηκα πως ένιωθα όταν τελείωσα τις σπουδές μου στην Αθήνα και ανακάλυψα πως πιο εύκολα θα μπορούσα να βρω δουλειά αν φοιτούσα σε ένα κολέγιο δευτέρας διαλογής της "κυπριακής πιάτσας"  παρά σε Ανώτατο Πανεπιστημιακό Ιδρυμα που έδινε περισσότερη σημασία στην ουσιαστική γνώση παρά στα συνοδευτικά χαρτάκια και το θεαθήναι.

Ο Ντούσαν Μπάγιεβιτς παρόλο που φοίτησε για 3 χρόνια σε μία από τις καλύτερες σχολές προπονητικής της Εν. Γιουγκοσλαβίας παρόλο που κουβαλούσε στις πλάτες του περισσότερους τίτλους και επιτεύγματα απο όλους τους pro προπονηταράδες του Κυπριακού πρωταθλήματος θεωρήθηκε από τον Κ. Κουτσοκούμνη ως ανεπαρκής για να εργαστεί στο Κυπριακό Πρωτάθλημα επειδή δεν παρευρέθηκε στο δεκαπενθήμερο καλοκαιρινό σεμινάριο της ΚΟΠ που μοίραζε διπλώματακια με τον πιασάρικο τίτλο "pro". Το υφάκι των διαφόρων σχολιαστών θύμιζε κυριούλλες που γεμάτες επαρχιώτικο κομπασμό φουμίζονται η μία στην άλλη τα επιτεύγματα του γιου στο English school. Φτάσαμε στο σημείο τα επι πληρωμή επιτεύγματα να έχουν όχι ίση αλλά περισσότερη αξία από τα αξιοκρατικά επιτεύγματα.

Στις δημοκρατικές κοινωνίες θα έπρεπε να είναι εκ των ων ουκ άνευ η ερευνητική δημοσιογραφία. Στη περίπτωση της Κύπρου όμως παρατηρούμε μονάχα μια τυπική αναδιατύπωση δηλώσεων των εκάστοτε αξιωματούχων χωρίς ίχνος ανάλυσης ή κριτικής σκέψης. Με δεδομένο ότι είναι ίδιον των κολάκων σε απολυταρχικά καθεστώτα αυτή η συμπεριφορά είναι να διερωτάται κανείς αν κάποτε εμφανιζόταν ένας πολιτικός που θα επέβαλε απολυταρχικούς νόμους με σκοπό να βλάψει συνανθρώπους μας, αν θα αντιδρούσε κανείς ή αν θα γινόμασταν άμοιροι κλακαδόροι άνευ κρίσεως και σκοπού.

Τα λέω αυτά διότι στη περίπτωση του Μπάγιεβιτς η απάντηση μπορούσε εύκολα να εξαχθεί μέσα από μία απλή κριτική ερώτηση:

-Είναι σωστό, είναι ηθικό, είναι λογικό; Ενας προπονητής του επιπέδου Μπάγιεβιτς να μην μπορεί να εργαστεί στο Κυπριακό πρωτάθλημα;
-Αναμφισβήτητα κάτι δεν πάει καλά με την προκήρυξη της ΚΟΠ

Αντι αυτού του απλού συμπεράσματος κάποιοι εντεταλμένοι δήλωσιογράφοι φορώντας τον μανδύα της δήθεν αντικειμενικότητας πάνε κόντρα στη κοινή λογική μιλώντας για δήθεν ανάγκη τήρησης των "νόμων" και των δέκα εντολών της ΚΟΠ (ασχέτως φυσικά αν αυτοί οι νόμοι παρεκκλίνουν από τις οδηγίες της UEFA)
Επιπλέον η στάση της επίσημης ΟΜΟΝΟΙΑΣ δεν συμβάλλει στη βελτίωση της τραγικής αυτής κατάστασης αφού διαχρονικά βλέπουμε την ΚΟΠ να συμπεριφέρεται ολοένα και πιο αλαζονικά. Είναι σαν να προσπαθεί κανείς με καλοφτιαγμένα επιχειρήματα να καθαρίσει τους Κόπρους του Αυγεία. Πολύ φοβάμαι  κ. Νεοφύτου πως αν δεν στρέψεις το νερό του Πηνειού μέσα στο στάβλο, άσπρη μέρα στο κυπριακό ποδόσφαιρο δεν θα δούμε ποτέ. Η ΚΟΠ θα συνεχίσει εσ αεί να λειτουργεί σαν διεφθαρμένος σερίφης σε τριτοκοσμική μπανανία που εκβιάζει νομιζόμενος πως έχει τη θέση του ισχυρού επειδή κρατάει ένα πιστόλι και έχει τους "νόμους" με το μέρος του. Ξεχνώντας πως το πιο ισχυρό όπλο από όλα είναι η ΛΑΙΚΗ ΟΡΓΗ και όταν λέμε ΛΑΟΣ δεν εννοούμε ούτε τον ΛΑΟ της Ομόνοιας ούτε καν τον Κυπριακό ΛΑΟ και αυτό ας το έχουν στα υπόψιν τους ποδοσφαιρόφιλοι και μη σε αυτό το σαθρό οικοδόμημα της Κυπριακής "Δημοκρατίας".

Η ΚΟΠ είναι μονάχα μια μικρογραφία του προβλήματος.


ΟΜΟΝΟΙΑ ΛΑΟΣ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ
ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ Η ΓΗ

Saturday, November 13, 2010

Τοξικά ομόλογα

Τι είναι λοιπόν αυτά τα περιβόητα τοξικά ομόλογα που οδήγησαν την παγκόσμια οικονομία σε καταστροφή; Πώς γίνεται άνθρωποι να χάσουν ΟΛΕΣ τους τις οικονομίες από τη μια μέρα στην άλλη; Και το κυριότερο, μπορεί κάτι τέτοιο να συμβεί και σε σένα;


Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή, ας υποθέσουμε πως έχετε πάρει τη σύνταξη σας, το εφάπαξ για το οποίο δουλέψατε μια ολάκερη ζωή, ας υποθέσουμε πως έχετε ένα σταθερό εισόδημα το οποίο απλά σας περισσεύει, ας υποθέσουμε πως έχετε μαζέψει μερικές αποταμιεύσεις στην άκρη. Το φαινομενικά ασφαλέστερο μέρος να βάλει κανείς τα λεφτά του θα λέγαμε πως είναι η τράπεζα. Οχι ακριβώς. Βλέπετε, η τράπεζα δεν είναι το χρηματοφυλάκιο που όλοι φανταζόμαστε, είναι ένας επενδυτικός μηχανισμός που στηρίζεται στην εξής απλή φιλοσοφία: Έχοντας ένα  αποθεματικό πλούτο ως εγγύηση μια τράπεζα αποκτά τον όγκο μέσα στον οποίο μπορεί να κινηθεί και να δανείσει (με τόκο) αυτούς που χρειάζονται το ρευστό. Παλαιότερα η Τράπεζα έπρεπε απλά να εγγυάται σε εσένα πως δεν θα χάσεις τα λεφτά σου τα οποία θα δάνειζε σε τρίτους. Ως εγγύηση υπήρχαν τα περιουσιακά στοιχεία της εταιρείας, επιπλέον οι τράπεζες δάνειζαν πάντα με εγγυητές και υποθήκες. Με την πάροδο των χρόνων όμως όλα αυτά έπρεπε να αλλάξουν και να εμπλουτισθούν με δημιουργικότερες ιδέες (creative banking). Με την έλευση πχ του διαδικτύου και των ηλεκτρονικών υπολογιστών καθώς και του ηλεκτρονικού χρήματος οι Τράπεζες απέκτησαν για πρώτη φορά τη δυνατότητα να συνεργάζονται σε ένα παγκόσμιο επίπεδο δανείζοντας η μία στην άλλη συνεργαζόμενοι όλοι οι μεγάλοι παίχτες αναμεταξύ τους. Το κοινό νόμισμα έκανε ακόμη πιο εύκολη τη διαδικασία.


Με λόγια απλά :


Τι είναι τα ομόλογα; Τι μπορεί να συμβαίνει όταν αγοράζει κανείς ένα τέτοιο προϊόν;


Η ιστορία ξεκινάει με ένα διαφημιστικό φυλλάδιο, μια τηλεοπτική διαφήμιση που ακολουθεί ένα Colgate χαμόγελο ενός γεμάτου αυτοπεποίθηση χαρισματικού τραπεζίτη που θα σας πάρει τηλέφωνο ενημερώνοντας σας για τα νέα επενδυτικά προϊόντα της τράπεζας του. Θα σας βάλει σε ένα ξέχορο "ιδιωτικό" γραφείο, μακρυά από τις γραμμές αναμονής για να σας κάνει να νιώσετε ξεχωριστοί, σε ένα χώρο ανοιχτού γραφείου για να μην αισθανθείτε πίεση ή κλειστοφοβία και προσφάτως προσθέσαμε και μερικά φυτά που είναι και της μόδας. Θα σας πληροφορούσα πως παρέχουμε αυξημένα επιτόκια υψηλές αποδώσεις και πλούσιες απολαβές που αγγίζουν το 40-50%, Και θα πάρω και εγώ με τη σειρά μου το bonus μου αν καταφέρω να σας πείσω να επιβιβαστείτε στην win win situation. Και το μόνο που θα χρειαστεί να κάνετε είναι να αφήσετε τα χρήματα σας για 5-10-15 χρόνια στο γραμμάτιο/ ομόλογο / πακέτο/ πρόγραμμα ή όπως αλλιώς θα ονομαστεί το προϊόν για να ξεχωρίσει από τη μάζα. Στην ουσία αυτό που συμφωνείτε εκείνη την στιγμή είναι να δανείσετε τα λεφτά σας σε κάποιους άλλους, δίνετε εντολή στη τράπεζα να διαχειριστεί τις οικονομίες σας με αντάλλαγμα επιτόκια. Η λέξη κλειδί ενίοτε είναι "Θα ζείτε με τους τόκους" αφού το γραμμάτιο θα σας αποστέλλει  1 επιταγή κάθε  τόσο πχ 5% του αρχικού ποσού το οποίο θα επενδύσετε. Όσο περισσότερα επενδύσετε τόσο μεγαλύτερα τα επιτόκια αλλά παράλληλα τόσο μεγαλύτερη και η "ασφάλεια" του πακέτου. Το γιατί θα το δούμε λίγο αργότερα.


Ο τραπεζίτης λοιπόν θα σας διαβεβαιώσει πως ανα πάσα στιγμή θα μπορείτε να σπάσετε το γραμμάτιο και τα λεφτά σας θα είναι ες αεί εγγυημένα.

Ως εδώ όλα καλά;

..Δυστυχώς όχι ακριβώς.

Διότι πριν μερικά χρόνια (το 2009) όταν πρωτοξεκίνησε η οικονομική κρίση, μέσα σε ένα βράδυ άνθρωποι απο όλο τον κόσμο πληροφορήθηκαν από τις τράπεζες τους πως ομόλογα τα οποία μέχρι πρωτινός άξιζαν πχ $700.000 δεν άξιζαν πλέον  ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΤΙΠΟΤΕ και πως τα λεφτά τους, οι συντάξεις τους, τα εφάπαξ τους ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΛΕΟΝ. Τα ελκυστικά πακέτα βαφτίστηκαν από τη μια μέρα στην άλλη ΤΟΞΙΚΑ ΟΜΟΛΟΓΑ άνθρωποι έχασαν τις οικονομίες μιας ζωής. Πρώτοι και καλύτεροι οι υπάλληλοι της τράπεζας, οι τραπεζίτες με τα colgate χαμόγελα, βλέπετε δεν ήταν και αυτοί τίποτε περισσότερο από ασήμαντα πιόνια στη σκακιέρα του συστήματος.



 ΤΟΞΙΚΑ ΟΜΟΛΟΓΑ.




Ακούγαμε συνεχώς από την τηλεόραση και είμαι σίγουρος ελάχιστοι από όσους χρησιμοποιούσαν την εκφραση ήξεραν περι τίνος πρόκειται.



Για όσους έχουν καλή μνήμη θα θυμούνται πως η φούσκα των ομολόγων έσκασε λίγο μετά την κατάρρευση της οικοδομικής βιομηχανίας. Στην πραγματικότητα όμως έσκασαν ταυτόχρονα.

Τράπεζες από όλο τον κόσμο μεταξύ των οποίων η Goldman Sachs η Bank Of Scotland η Μαρφίν η Ασπις Πρόνοια και ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΕΣ άλλες συνεργάζονταν αναμεταξύ τους δημιουργώντας μια "κοινή δεξαμενή χρημάτων" η οποία κατευθυνόταν επί το πλείστον στην οικοδομική βιομηχανία των ΗΠΑ ή καλύτερα στο housing program του Bush  "Σπίτι για κάθε Αμερικανο” και τελικά.. πολλά σπίτια για τις τράπεζες.




O Μπους ενθάρρυνε όλους τους Αμερικάνους να δανειστούν λεφτά επιχορηγώντας την πρώτη δόση του δανείου (με λεφτά φορολογούμενων) άλλαξε τις ασφαλιστικές δικλίδες, χαμήλωσε/ αφαίρεσε το εγγυητικό όριο που έπρεπε να έχει μία τράπεζα για να μπορεί να εγγυηθεί με ασφάλεια τα λεφτά των πελατών της, και αφαίρεσε και τους εγγυητές μαζί με διάφορους άλλους "αποτρεπτικούς παράγοντες"  καλώντας τους φτωχούς Αμερικάνους που δεν είχαν το "δικό τους σπίτι" να γίνουν πελάτες των τραπεζών. Μοναδική εγγύηση ήταν το σπίτι το οποίο θα κληρονομούσε η Τράπεζα σε περίπτωση αδυναμίας του πελάτη. Αυτή η οικονομική πολιτική εφαρμόστηκε λίγο πολύ παγκόσμια όμως τα μεγάλα οικονομικά μεγέθη παίζονταν κυρίως στην Αμερική και για αυτό όλα ξεκίνησαν από εκεί όταν έσκασε η φουσκα. Η Αμερική καλύπτει το 50% της παγκόσμιας οικονομίας ή καλύτερα το 50% του παγκόσμιου τζίρου προέρχεται από το Αμερικανικό παζάρι.


Τα προβλήματα λοιπόν ξεκίνησαν  όταν οι άνθρωποι που δανείστηκαν για να αγοράσουν το σπίτι των ονείρων τους συνειδητοποίησαν πως δεν μπορούσαν τελικά να αντεπεξέλθουν στα δάνεια-προσφορές του Μπούς, συνειδητοποίησαν ίσως πως ήταν ευχαριστημένοι και με το παλιό τους σπίτι, συνειδητοποίησαν πως τους συνέφερε απλά να σταματήσουν να πληρώνουν τις δώσεις και να χάσουν τα σπίτια και τα λεφτά που έδωσαν ως τώρα (strategic default) παρά να βρίσκονται μια ζωή στα δίχτυα της τράπεζας.  Κάποιοι φυσικά - ίσως οι περισσότεροι- δεν είχαν και άλλη επιλογή, απλούστατα δεν μπορούσαν να αντεπεξέλθουν στο .. Αμερικανικό όνειρο

Ετσι λοιπόν παρατηρήθηκε το εξής "παράδοξο"

Βλέπετε οι τόκοι από το γραμμάτιο σας, προέρχονταν από τα επιτόκια των δανειοληπτών, και τα "εγγυημένα" λεφτά σας είχαν μετατραπεί σε σπίτι. Και επειδή τα σπίτια μετά από το σκάσιμο της οικονομικής φούσκας (εξάλειψη της ζήτησης και παραμονή  της μεγάλης προσφοράς) έχασαν και από την αρχική τους αξία μέχρι και 60% οι τράπεζες ακόμη και αν μπορούσαν να πουλήσουν τα σπίτια σε καμία περίπτωση δεν μπορούσαν να επιστρέψουν το αρχικό ποσό πίσω στον επενδυτή ο οποίος μπορούσε να βρίσκεται και χιλιάδες μίλια μακρυά στην αλλη άκρη του πλανήτη, ΠΧ στο Ηνωμένο Βασίλειο, τη Γερμανία ή την Ελλάδα αναλόγως που υπήρχαν τράπεζες εκτεθειμένες σε αυτά τα "τοξικά ομόλογα" τα ομόλογα που χρηματοδότησαν το.. Αμερικανικό όνειρο του Μπους. Και σε τι βαθμό ήταν εκτεθειμένες. Στη πραγματικότητα λίγο πολύ είναι όλες οι τράπεζες εκτεθειμένες απλά στο τέλος βυθίστηκαν αυτές που κολυμπούσαν ξεβράκωτες, αυτές δηλαδή που δάνειζαν περισσότερο από  όσο μπορούσε να εγγυηθεί το μετοχικό τους κεφάλαιο.


Στη τελική τελική όμως, τη νύφη δεν πλήρωσαν οι τράπεζες καθ'αυτές, ούτε οι μεγάλοι παίχτες. Βλέπετε στο τραπεζικό σύστημα υπάρχει η λεγόμενη ιεραρχία στις καταθέσεις,

Οι μεγάλοι παίχτες έχουν και μεγαλύτερη ασφάλεια, διότι τα πρώτα ομόλογα/χρήματα που χαρακτηρίζονται ΤΟΞΙΚΑ είναι σαν τα πρώτα στρώματα που πλημμυρίζουν στο καράβι  βουλιάζει. Είναι τα χαμηλά. Οσο μικρότερο δηλαδή ήταν το ποσό που επενδύσατε στα συγκεκριμένα πακέτα με υψηλές αποδώσεις τόσο μεγαλύτερο κίνδυνο είχατε να το χάσετε. Θα μπορούσαν φυσικά οι τράπεζες να σβήσουν το τοξικό χρέος με ποσόστωση (αφαιρώντας δηλαδή λίγο από όλους τους παίχτες) όμως η ποσόστωση Πχ να χάσουμε όλοι 1% από τις επενδύσεις μας για να σωθεί η τράπεζα θα σήμαινε πως ένας με 1.000.000.000.000 θα έχανε πολλά εκατομμύρια ενώ ένας με 1000 ευρώ θα έχανε μονάχα 10 ευρώ. Ετσι λοιπόν η οικονομική κρίση ξεκίνησε να τρώει από κάτω και να ανεβαίνει προς τα πάνω. Ηταν όμως τόσο μεγάλο το κτύπημα που άνθρωποι έχασαν μέχρι και εκατομμύρια μέσα από όλη αυτή την ιστορία. Κτυπήθηκαν δηλαδή και σχετικά μεγάλοι παίχτες. Τη μεγαλύτερη ζημιά όμως την έπαθαν τα συνταξιοδοτικά προγράμματα, οι τράπεζες βλέπετε πήραν αυτά τα πακέτα μετοχικών ομολόγων (ντεριβετιβς) και τα τροφοδότησαν με διάφορες μεθοδεύσεις στο συνταξιοδοτικό, στοχεύοντας στην ουσία δεκάδες εκατομμύρια συνταξιούχους ανα τον κόσμο. Το αξιοσημείωτο της υπόθεσης είναι στο ότι σύμφωνα με τον Αμερικανικό νόμο απαγορεύεται η επένδυση συνταξιοδοτικών πακέτων σε ριψοκίνδυνες καταθέσεις που δεν έχουν τουλάχιστο βαθμό τύπου Α. Οι οίκοι αξιολόγησης όμως φρόντισαν να κάνουν το θαύμα τους αφού αξιολόγησαν αυτά τα πακέτα ως χαμηλού ρίσκου. Ενα αθώο στατιστικό λάθος ήταν φυσικά - μη πάει το μυαλό σας σε συνωμοσίες. Α, και το σπίτι τελικά έμεινε στη τράπεζα. Επειδή βλέπετε το δάνειο από το οποίο προήλθε τροφοδοτήθηκε από χιλιάδες ομόλογα χιλιάδων ανθρώπων που αν επιχειρήσουμε να το μοιράσουμε θα πάρουμε όλοι από ένα τούβλο. Η τράπεζα κράτησε το σπίτι, οι επενδυτές που ήταν εκτεθειμένοι στα τοξικά ομόλογα έχασαν τα χρήματα τους και οι τράπεζες πήραν και από πάνώ οικονομική ενίσχυση μέσω του λεγόμενου ξελασπώματος (bailout). Αν οι κυβερνήσεις δεν έδιναν αυτή τη βοήθεια Το οικονομικό σύστημα θα κατέρρεε συθέμελα καθότι μια τέτοια κρίση θα ξεσκέπαζε το κοινό μυστικό ...ότι οι τράπεζες όχι απλά διακινούν χρήμα που δεν υπάρχει στη πραγματικότητα αλλά επίσης το δημιουργούν μέσω των επιτοκίων στα επιτόκια των επιτόκιων - χρημάτων που πήραν δωρεάν ή με ελάχιστο επιτόκιο από την Κεντρική Τράπεζα. Το παράδοξο της αέναης ανάπτυξης τους καπιταλισμού. Το παράδοξο της μουσικής καρέκλας.
 Μετά από όλο αυτό τον Σοσιαλισμό για τους πλούσιους η αγορά στέρεψε από χρήμα, το πρώτο 1% κατέχει το 50% του παγκόσμιου πλούτου, το πρώτο 20% το 96% του παγκόσμιου πλούτου και το υπόλοιπο 94% μοιράζεται το εναπομείναν 4% του παγκόσμιου πλούτου και επίσης είναι καταχρεωμένο μέχρι το κόκκαλο. Ιδού λοιπόν και ο πραγματικός λόγος της Υφεσης, Απλούστατα δεν υπάρχει πλέον χρήμα από τα φτωχότερα "μεσαία" εισοδηματικά  στρώματα που κινούσαν την αγορά για να μετακυληθεί.
       Και μην περιμένετε από τη φορολογία να αναδιανέμει τον πλούτο και να επαναφέρει τις ισορροπίες που διαταράχθηκαν. Κάτι τέτοιο είναι εκτός συζήτησης καθότι οι πλούσιοι είναι αυτοί που δημιουργούν θέσεις εργασίας, αν τους φορολογήσεις δεν θα μπορούν να επενδύσουν τα λεφτά τους στην αγορά για να δημιουργήσουν νέες θέσεις εργασίας, προς θεού μη νομίσετε πως θα τα κρατήσουν για πάρτι τους τα λεφτά.  Και αν ακόμη θελήσετε να κινηθείτε νομικά ενάντιων της τράπεζας που  προφανώς σας εξαπάτησε, ακόμη και αν καταφέρετε το αδύνατο: να βρείτε μέσα στο προσύμφωνο κάτι που να σας δικαιώνει, τα λεφτά που θα πάρετε θα είναι από τη τσέπη των παιδιών σας καθότι οι τράπεζες που εκτέθηκαν σε αυτά τα ομόλογα εξαγοράσθηκαν "υποχρεωτικά" από τα εκάστοτε κράτη στα οποία εδρεύαν, μέσω των περιβόητων bailouts. Τον σοσιαλισμό για τους πλούσιους.


Για όσους ενδιαφέρονται για περαιτέρω ας παρακολουθήσουν την εκπομπή "Νέοι Φάκελοι" του Αλέξη Παπαχελά που ασχολήθηκε με μια μικρή πτυχή αυτού του ατέλειωτου θέματος: την Ασπις Πρόνοια.

Sunday, November 7, 2010

Toyota Corolla

Ο βραβευμένος με Πούλιτζερ δημοσιογράφος / οικονομολόγος / εκκολαπτόμενος πολιτικός David Broder δήλωσε απερίφραστα πρόσφατα πως ο μοναδικός τρόπος για την Αμερική να ξεφύγει από την οικονομική κρίση είναι ο Πόλεμος με το ΙΡΑΝ, την μεγαλύτερη εκκολαπτόμενη απειλή για το δυτικό οικοδόμημα στον αιώνα που μας έρχεται, Ο μετριοπαθής κατα τα άλλα Μπρότερ ισχυρίζεται πως η Αμερική αν θέλει να διατηρήσει τον ηγεμονικό της ρόλο στον πλανήτη τα επόμενα 100 χρόνια θα πρέπει αργά η γρήγορα να ισοπεδώσει το ΙΡΑΝ, όσο πιο νωρίς το πράξει τόσο το καλύτερο για την Αμερική αφού το Ιραν δεν θα προλάβει να δημιουργήσει πυρηνικά όπλα. Ως γνωστό όλες οι οικονομικές αναλύσεις δηλώνουν πως με κανονικούς ρυθμούς ανάπτυξης ο πλανήτης θα χρειαστεί τουλάχιστο 15 χρόνια για να επανέλθει στα προ της κρίσης κανονικά επίπεδα ανεργίας. Με ένα μεγάλης κλίμακας πόλεμο όμως που θα εξολοθρεύσει μερικά εκατομμύρια.. ανέργους η οικονομία θα είναι "back on track in no time", λέει ο Μπρότερ χωρίς ίχνος σαρκασμού ή ειρωνείας στο πρόσωπο του.

Μοναδική όαση στην τραγική κατάσταση της παγκόσμιας οικονομίας είναι όπως όλοι γνωρίζουμε η Γερμανία με το χαμηλότερο ποσοστό ανεργίας στην σύγχρονη ιστορία της (μόλις 8.5% για τους νέους κάτω των 25)ενώ την ίδια ώρα στην Ελλάδα τα πραγματικά νούμερα έχουν ξεπεράσει το 55%
Στην Ισπανία 42% και στην Κύπρο 1 στους 5 νέους είναι άνεργος.

Τίποτε φυσικά δεν είναι τυχαίο σε αυτή την ιστορία και η περίπτωση της Γερμανίας δεν είναι εξαίρεση. Το ευρώ είναι η φυσική συνέχεια του Γερμανικού μάρκου και η χώρα που ελέγχει την κεντρική νομισματική τράπεζα της Ευρώπης είναι η Γερμανία, Αν το Γερμανικό μάρκο ήταν μετοχές η Γερμανία θα κατείχε το 60% της εταιρίας. Για όσους ασχολούνται ή ασχολήθηκαν στο παρελθόν με το χρηματιστήριο θα γνωρίζουν πως ο βασικός μέτοχος είναι αυτός που μπορεί να καθορίσει την συναλλαγματική αξία είναι αυτός που μπορεί ανα πάσα στιγμή *αν δεν υπάρχει διαφάνεια στα επενδυτικά προγράμματα να καταστρέψει τους μικρομετόχους και να φύγει με τα κέρδη. Το νόμισμα δεν λειτουργεί φυσικά 100% σαν μετοχική φούσκα όμως πιστέψτε με έχει αρκετά κοινά.
Ανα τους αιώνες από την εποχή της αρχαίας Ελλάδας ο μοναδικός τρόπος να αντιμετωπισθεί η ανεργία είναι μέσω της υποτίμησης του νομίσματος, όπως μας πληροφορεί ο Αριστοτέλης (Αθηναίων Πολιτεία), την πρώτη υποτίμηση νομίσματος την έκανε ο Σόλωνας. (Πριν από το Σόλωνα 1 μνα διαιρούνταν σε 70 δραχμές και επί Σόλωνα 1 μνα έγινε 100 δραχμές). Ακολούθησαν χιλιάδες υποτιμήσεις μέχρι το θρυλικό "δυστυχώς επτοχεύσαμεν" του Τρικούπη.


Με απλά λόγια

Αν θυμάστε  ακούσαμε  κάποτε άπο τους παππούδες μας.. "Παλιά αγόραζα χωράφι με 4 σελίνια γιε μου!!", "παλιά έπιαννα μια λίρα τον μήνα και ήμουν ευχαριστημένος!" Η οικονομία, είναι μια συνεχής μάχη μεταξύ κατώτατου μισθού και τις τιμές βασικών αγαθών αν ο βασικός μισθός δεν ανέβαινε και άν η κυβέρνηση δεν έτρωγε το χρέος με την υποτίμηση του νομίσματος ο εργαζόμενος θα έπαιρνε σήμερα 1,60 ευρώ το μήνα και το μόνο που θα μπορούσε να αγοράσει για το υπόλοιπο του μήνα θα ήταν ένα κουτί Γάλα που θα στοίχιζε 1,60. Ενώ πολύ απλά με το να δόσεις "ψεύτικο χρήμα" στον εργαζόμενο ούτως ώστε να μπορεί  μετά να πληρώσει  για να κινηθεί η αγορά βοηθάς την οικονομία να ανακάμψει, διότι η πραγματική αγορά ουδέποτε θα ρθει να ρίξει τις υπερτιμημένες τιμές της από μόνη της. Θα πρέπει  εσύ να υποτιμήσεις το νόμισμα σου και να αυξήσεις τον κατώτατο μισθό ουτως ώστε ο έμπορας που αποφάσισε να πουλάει το νερό 2ευρώ το μπουκαλάκι να εξακολουθεί να το πουλάει  τόσο όμως και ο πολίτης να εξακολουθεί να μπορεί να το αγοράζει, όλοι θα νομίζουν πως είναι πλουσιοι όμως στην ουσία όλα θα έχουν την ίδια αξία που είχαν όταν πρωτοξεκίνησαν. Ετσι κρατάς τις ισορροπίες και  περιορίζεις το χάσμα μεταξύ πλουσίων και φτωχών. Αν δεν το πράξεις αυτό  μοιραία θα δημιουργηθεί μια νέα γενεά ανθρώπων που θα βγούν στην αγορά εργασίας με μισθούς σκλαβιάς. Και όλος ο Πλούτος θα καταλήξει στα χέρια των λίγων και στο αμέσως επόμενο βήμα δεν θα έχει καμία απολύτως αξία και νόημα. Το χρήμα πρέπει πάντα να κινείται.
Η κυβέρνηση λοιπόν δίνει εντολή στη κεντρική τράπεζα να τυπώσει χρήματα,  επενδύει αυτά τα λεφτά σε υποδομές και ανάπτυξη, δημιουργεί νέες θέσεις εργασίας δίνει ρευστό και κίνητρα σε ιδιώτες για να επενδύσουν εκεί που θέλει και να μετατοπίσει την επόμενη κεφαλαιοποίηση, ή κατα άλλους καπιταλιστική φούσκα.  Η υποτίμηση του νομίσματος όμως φέρνει και άλλες πολύ ευεργετικές επιπτώσεις στην οικονομία,  μπορείς άφοβα να ανεβάσεις έτσι παράλληλα τον κατώτατο μισθό πχ σε 1000. Ασχέτως αν την ίδια ώρα που το νόμισμα θα αξίζει σε 2-3 χρόνια το 1/3 της αξίας του, άρα εκεί που έπαιρνες 700 και τα λεφτά σου είχαν αξία 700  θα παίρνεις 1000 και μέχρι να τα βάλεις στην τσέπη σου θα αξίζουν ουσιαστικά ξανά 700 (έστω και αν ποσοτικά θα είναι 1000). Οσο και αν φαίνεται παράξενο αυτό το  περίεργο τέχνασμα που πρώτος σκαρφίστηκε ο Σόλωνας είναι  μέχρι σήμερα ο μοναδικός τρόπος να καταπολεμήσεις τον πληθωρισμό και την ακρίβεια στην πραγματική οικονομία η οποία είναι στη φύση της να καταφεύγει στην αισχροκέρδεια και την υπερτίμηση. Αυτό έκανε ο Τσόρτσιλ στην μεγάλη κρίση του 40. Αυτό κάνει σήμερα ο Ομπάμας στην Αμερική. Αυτό θα έπρεπε να κάνουμε και εμείς εδώ στην Ευρώπη όμως τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά..

  Δέν είναι κρυφό μυστικό πως οι τιμές των βασικών αγαθών σε Ελλάδα και Κύπρο είναι 2 φορές πιο υπερτιμημένες σε σχέση με την Γερμανία, αυτό είναι γνωστό τοις πάσι. Η Γερμανία είναι πιο φτηνή χώρα, δεν έχει δηλαδή πληθωρισμό ούτε και χάσμα μεταξύ των μισθών  και των τιμών της και έτσι δεν χρειάζεται να υποτιμήσει τίποτε, είναι εξάλλου πλεονασματική  οικονομία, παράγει δηλαδή προϊόντα δεν καταναλώνει απλώς και έτσι κρατάει όμηρο την υπόλοιπη Ευρώπη, η οποία χρειάζεται επειγόντως υποτίμηση νομίσματος και δεν είναι μονάχα αυτό το πρόβλημα μας, (η ανεργία ο πληθωρισμός και το υπερτιμημένο ευρώ) δυστυχώς τα προβλήματα μας είναι πολύ πιο διαρθρωτικά.

Καταρχάς το χρέος των ευρωπαϊκών χωρών (ελλάδας κύπρου κτλ) είναι πλέον σε ευρώ. Δεν μπορεί η Ελλάδα να βγεί από αυτό (τηρώντας στάση πληρωμών) χωρίς να καταστραφεί ολοκληρωτικά οικονομικά και να γίνει Βουλγαρία όπου το εθνικό νόμισμα δεν μπορεί πλέον να αγοράσει ούτε ένα ασθενοφόρο για τη χώρα και η πρωτεύουσα Σόφια μια πόλη 3 εκατομμυρίων έχει μονάχα 13 ασθενοφόρα επειδή πολύ απλά το χρέος  όλου του ανατολικού μπλόκ ήταν σε δολάρια.


(εδώ υπάρχει και μια άλλη πτυχή στην αφήγηση και έχει να κάνει με τους πολιτικούς ηγέτες και τι συμφέροντα εξυπηρετούν τελικά, την οποία ίσως αναλύσουμε σε μια άλλη ανάρτηση)

     Η χώρα λοιπόν που μπορεί και ελέγχει την κεντρική τράπεζα μπορεί να κερδοσκοπεί σε βάρος των υπόλοιπων χωρών με το να ρυθμίζει τα επιτόκια στα οποία δανειζόμαστε ως χώρες για να χρηματοδοτήσουμε τα έξοδα του κράτους μας. Αν ανέβουν τα επιτόκια αυτό σημαίνει πως αυξάνεται και το δημόσιο χρέος μας, το χρέος των παιδιών μας δηλαδή, και καθίσταται μη βιώσιμο. Κάτι τέτοιο δεν θα μπορούσε να συμβεί τόσο εύκολα αν είχαμε το δικό μας νόμισμα. Η χώρα απλά θα υποτιμούσε το νόμισμα της και θα έβγαινε από την δύσκολη θέση. Λαϊκιστικά θα έλεγε κανείς πως σήμερα δεν χρωστάμε πια στο μπαμπά μας ή τη μαμά μας. Χρωστάμε στον Λ.Φανιέρο της Ευρώπης ο οποίος έρχεται στο σπίτι μας , στο μαγαζί μας και μας καθορίζει τι θα κάνουμε, πως θα το κάνουμε, πότε θα το κάνουμε.
Χωρίς ίχνος αστεϊσμού κάπως έτσι είναι τα πράγματα σήμερα στην ΕΕ. Ναι, αυτού του υπέροχου δημοκρατικού οικοδομίματος όπου και η πιο μικρή και ασήμαντη χώρα είχε το βάρος της γνώμης και μπορούσε να θέσει βέτο σε όλα τα θέματα κτλ.  Πατώντας από τη μία συνθήκη στην άλλη φτάσαμε χωρίς αποσκευές στο σημερινό ευρωσύνταγμα όπου πλέον υπάρχει μονάχα 1 κεντρική εξουσία στη κομισιόν η οποία θέτει απανωτές προτάσεις και ψηφίσματα στο ευρωκοινοβούλιο και ουσιαστικά αποφασίζει /ελέγχει τα πάντα στα της Ευρώπης και να σας πω την αλήθεια.. Δεν θυμάμαι να ψήφισα ποτέ κανένα ούτε ξέρω καν ποιοι είναι αυτοί οι άνθρωποι που χαράζουν την οικονομική πολιτική της χώρας μου και όχι μόνο, προσφάτως η Ανγκελα είχε το θράσος να προτείνει την αφαίρεση του δικαιόματος ψήφου(!) σε όσες χώρες είναι "δημοσιονομικά απείθαρχες"  (στις προσταγές της Γερμανίας)
Συγνώμη αν φαίνομαι ακραίος αλλά είναι αυτό δημοκρατία; Κατά την γνώμη μου αυτό είναι η μεγαλύτερη κοροϊδία που μπορεί να υπάρξει. Η κομισιόν και συνάμα η Ευρώπη είναι ένα κλαμπ-ελίτ το οποίο εξυπηρετεί εξόφθαλμα και προωθεί τα συμφέροντα της Γερμανίας και αυτό είναι ΞΕΚΑΘΑΡΟ, αν τα συμφέροντα μας τυγχάνει να συμπίπτουν με τα δικά τους ΚΑΛΩΣ αν όχι.. touche που λένε και οι Γάλλοι.

Για παράδειγμα ψηφίστηκε στην ευρωβουλή όλες οι χώρες να απελευθερώσουν κονδύλια και να χρηματοδοτήσουν την "απόσυρση των παλιών αυτοκινήτων"
..Για να προστατεύσουμε -και καλά- το περιβάλλον αλλά και να.. αγοράσουμε φυσικά  μοιραία καινούρια αυτοκίνητα. Βολικά Βολικά η μοναδική χώρα που παράγει αυτοκίνητα στην Ευρώπη σήμερα είναι η Γερμανία και σε πολύ μικρότερο βαθμό η Γαλλία και η Ιταλία (οι οποίες εξάλλου εταιρίες τους έχουν εξαγορασθεί προ πολλού από Γερμανικές, η Λαμποργκίνι για παράδειγμα ανήκει στην Audi που και αυτή ανήκει με την σειρά της στη volkswagen).
  Αν θυμάστε στη Κύπρο μια φορά και ένα καιρό τα κινέζικα αυτοκίνητα ήταν πιο φτηνά και τα Γερμανικά πιο ακριβά. Πώς ξαφνικά ήρθαν τα πάνω κάτω;  Πολύ απλά το Ευρωπαϊκό κοινοβούλιο ενέκρινε πρόταση νόμου της κομισιόν και οι εταιρίες που δεν εδράζουν τα εργοστάσια τους στην Ευρώπη υποχρεούνται να πληρώνουν υψηλούς φόρους και δασμούς εκτοξεύοντας τις τιμές των δικών τους αυτοκινήτων καθορίζοντας ουσιαστικά με αυτό τον τρόπο την αγορά.
Δασμολογική εξαίρεση θα μπορούσαν να πάρουν μονάχα εταρίες πχ Toyota που μετέφεραν τα εργοστάσια τους στην ευρώπη και παράγουν τα αυτοκίνητα τους πλέον σε "ευρωπαϊκό" έδαφος εργοδοτώντας "Ευρωπαίους εργάτες"

Γιαυτό στη μετά-ευρώπη εποχή βλέπουμε την Toyota να πουλάει σε προσιτή τιμή μονάχα τα yiarris swift κτλ και γενικώς μονάχα αυτοκίνητα που παράγει στην ευρώπη και όχι κάποια άλλα μοντέλα Rangler κτλ που παράγει στην Ιαπωνία. Η mitsubishi μπορεί να πουλάει πλέον σε ανταγωνιστική τιμή τα colt που παράγει στην ευρώπη Η honda τα κοντόκωλα civic η Ford τα fiesta και πάει λέγοντας..  Και για να εξηγούμαι, όταν λέω "Ευρώπη" εννοώ φυσικά Γερμανία, διότι τελευταία φορά που τσέκαρα εκεί εδράστηκαν όλες οι ξένες εταιρίες για να παράξουν  "ευρωπαικά" αυτοκίνητα που θα γλυτώσουν τον δασμό. Στη Γερμανία. Ούτε στην Ελλάδα ούτε στην Κύπρο. Εκεί πληρώνουν φόρους Εκεί απασχολούν χιλιάδες υπαλλήλους εκεί γίνεται το χοντρό παζάρι.

Επομένως ποιος κερδίζει και ποιος χάνει με το να αγοράσουμε  καινούριο επιχορηγημένο αυτοκίνητο (με τα λεφτά των  φορολογουμένων φυσικά)
Ασφαλέστατα η Γερμανία που με αυτό το τέχνασμα δημιουργεί κίνηση στην αγορά που δραστηριοποιείται. Το ίδιο ισχύει με τις Γερμανοανεμογεννήτριες τα Γερμανοφωτοβολταικά Τις Γερμανοαποχετευτικές σωλήνες και δε συμμαζεύεται.

 Δεν ξέρω εσείς πως βλέπεται τα πράγματα. Το δικό μου toyota corolla πάντως, αυτό που άφησα κάποτε στο γκαράζ του πατρικού μου όταν έφυγα για τα ξένα, ακόμη μια χαρά κάνει τη δουλειά του κάποτε τα καλοκαίρια που το χρειάζομαι όταν γυρίζω.. και δεν το αλλάζω κυρία Μέρκελ με καμία επιχορήγηση.