Sunday, October 4, 2009

Το γράμμα που δεν έφτασε ποτέ..

Κύριε Μιχαηλίδη, καταρχάς θα συμφωνήσω μαζί σας ότι συνιστά εκ των ων ουκ άνευ όρο συγκρότησης μιας σοβαρής λύσης η αναθεώρηση της συνθήκης εγγυήσεως. Είναι αδιανόητο και απαράδεκτο να ανεχθούμε να παραμείνει ως έχει σε ένα νέο σχέδιο λύσης. Το ευκταίο θα ήταν να απαγκιστρωθούμε ολοκληρωτικά και το ελάχιστο εφικτό, νοουμένου ότι οι ΤΚ ισχυρίζονται πως νιώθουν ''προστασία'' από αυτές, να ρυθμιστούν κατά τέτοιο τρόπο ούτως ώστε η Τουρκία να περιορίσει τις προστατευτικές της ιδιότητες μονάχα στην ΤΚ πολιτεία. Όμως με όλο τον σεβασμό αν μου επιτρέπετε θα ήθελα μια διευκρίνηση από εσάς: Μήπως σήμερα δεν ισχύουν οι συνθήκες εγγυήσεως του 60; Δεν είναι η Τουρκία εγγυήτρια δύναμη αυτή τη στιγμή που μιλάμε της Κυπριακής δημοκρατίας; Εκτός αν ασπαζόμαστε τους ισχυρισμούς Ετζεβίτ-Ντεχτάς ότι το κυπριακό λύθηκε το 74 και πλέον υπάρχουν δύο δημοκρατίες στο νησί. Ελπίζω να θέλετε να κατανοήσετε ότι οι εγγυήσεις, η αποχώρηση όλων των στρατών, η ελεύθερη διακίνηση κτλ. Όπως έλεγε και ο αείμνηστος Τ. Παπαδόπουλος δεν είναι θέμα ΔΔΟ αλλά θέμα των επιμέρους πτυχών της εκάστοτε λύσης. Είναι θέμα δηλαδή περιεχομένου νοουμένου ότι ακόμη και με λύση διχοτόμησης εντός ευρωπαϊκής ένωσης αυτά μπορεί να επιτευχθούν.
Το 2004 απορρίψαμε το κατάπτυστο σχέδιο Αννάν διότι δυνητικά ήταν διχοτομικό, θεωρητικά θα κατέρρεε και οι ΤΚ θα διακήρυσσαν μονομερώς εκ νέου την παράνομη ανεξαρτησία τους, με αποτέλεσμα την διαιώνιση κυριολεκτικά του Κυπριακού. Επαναλαμβάνω πως ορθώς πράξαμε απορρίπτοντας το Αννάν, όμως θα ήθελα να διευκρινίσω σε όλους πως δεν αρνηθήκαμε άνευ όρων την άμεση επιστροφή της Μόρφου της Αμμοχώστου και χιλιάδων προσφύγων στις εστίες τους ή και αποζημιώσεις προς τους υπολοίπους οι οποίοι σήμερα καταφεύγουν σε επιτροπές εξευτελισμού όντας πλέον όχι μόνο πρόσφυγες αλλά και οικονομικά εγκλωβισμένοι στην ίδια τους την πατρίδα. Δεν αρνηθήκαμε άνευ όρων τον τερματισμό του εποικισμού, την αποχώρηση 50 χιλιάδων κατοχικών στρατευμάτων και δεν ανεχόμαστε την διαιώνισή του προβλήματος για ακόμη 6 χρόνια. Καταλάβατε; Για εξεύρεση καλύτερης λύσης απορρίψαμε το Αννάν και όχι για εξεύρεση διχοτόμησης, Σχεδίου β, βελούδινου διαζυγίου ή όπως αλλιώς θα το αποκαλέσουν σε λίγο ορισμένοι. Είπαμε όχι με σφιγμένα τα δόντια και τρεμάμενα τα χέρια και δεν βγήκαμε στους δρόμους να πανηγυρίσουμε την ''Μη λύση'' Δεν απορρίψαμε το Αννάν επειδή θέλουμε διχοτόμηση αλλά επειδή θέλουμε μια καλύτερη λύση που θα αποτρέπει την διχοτομική εξέλιξη. Αν είναι ποτέ δυνατόν ελληνόφωνοι να ισχυρίζονται σήμερα ότι η διχοτόμηση είναι καλύτερη λύση από την ΔΔΟ. Να μεταβούμε δηλαδή από το στάδιο Α στο σενάριο Ω κατάρρευσης του Αννάν χωρίς να πάρουμε πίσω τουλάχιστο αυτά που μας έδινε, παραδίδοντας ουσιαστικά τα όπλα αρνούμενοι να αγωνιστούμε για ένα καλύτερο κοινό αύριο. Αν κάποιοι βολεύονται απλά με την επιστροφή της Αμμοχώστου και ένα διαχωριστικό τείχος θα ήθελα να τους πληροφορήσω ότι ο Κυπριακός λαός καθόλου δεν βολεύεται και στη προκειμένη περίπτωση αν το ''Στην Κερύνεια έστω και με Τουρκοκύπριο κοινοτάρχη'' είναι μειοδοτικό και το ''Εμείς ποτζεί τζείνοι ποδά'' είναι σήμερα το νέο πατριωτικό σλόγκαν, τότε επιτρέψτε μου να κολυμπήσω στη θάλασσα της Κερύνειας ως ένας περήφανος μειοδότης. Ναι, θα κλάψω αλλά το δάκρυ μου θα τρέξει στη θάλασσα και όχι στο τείχος των δακρύων.

No comments: