Friday, September 18, 2009

Ένας Κύπριος στον Άρη (Video update)


Click to enlarge
ΚΥΠΡΟΣ – NASA
Πρόκειται για τον Ευτύχιο Αριστοδήμου, ο οποίος κατοικεί στη Λευκωσία και μεγαλουργεί στον Άρη. Συνεργάζεται με τη NASA και στο σπίτι του έχει 6 χλμ. καλώδια.
Ένας από τους καλύτερους προγραμματιστές του κόσμου έστειλε στον Άρη το πρώτο κυπριακό πρόγραμμα, συνεργάζεται και διακρίθηκε από τη ΝΑΣΑ και εμείς… χαμπάρι! Τα αποτυπώματά μας είναι ήδη στον Άρη
«Ήταν ένας κακός μαθητής. Δεν του άρεσε να διαβάζει. Τα απογεύματα που εμείς ήμασταν στην αυλή του σχολείου και παίζαμε ποδόσφαιρο – αυτός περνούσε με το αυτοκίνητο του πατέρα του, καθόταν στη θέση του συνοδηγού και οδηγούσε με πληκτρολόγιο... (σημ. τουλάχιστον 27 χρόνια πριν). Τώρα άστα. Πήρε πρώτο βραβείο από τη ΝΑΣΑ, στέλλοντας στον πλανήτη Άρη ένα ρομπότ…» Αυτά περιέγραφε ένας κοινός φίλος του Ευτύχιου Αριστοδήμου. Αρχικά νόμιζα ότι επρόκειτο για πλάκα: Είναι δυνατόν να υπάρχει τόσο σπουδαία μορφή στη χώρα μας και να μην το έχει εκμεταλλευτεί το κράτος; Με αυτές τις σκέψεις κλείστηκε το ραντεβού με τον 35χρονο Ευτύχιο Αριστοδήμου στο σπίτι του για συνέντευξη. Μπαίνοντας σε αυτό είδα τουλάχιστον 6 χιλιόμετρα σύρμα, πολλούς υπολογιστές, κάμερες, 2-3 ρομπότ. Μόλις μπει κανείς στο σπίτι του η κάμερα βλέπει το πρόσωπό του, τον αναγνωρίζει και του ανοίγει την πόρτα. Όταν η κάμερα στο μπάνιο δει τον ίδιο, η θερμοκρασία του νερού καθώς και ο φωτισμός ρυθμίζονται εκεί που του αρέσει, ενώ αν δει κάποιο άλλο μέλος της οικογένειάς του ρυθμίζεται με βάση τις δικές του προτιμήσεις. Όλες οι συσκευές είναι εντοιχισμένες και όλες δουλεύουν και ρυθμίζονται με τη φωνή, ή με τη σκέψη. -Πώς ασχολήθηκες με τέτοια θέματα; -«Στα 5 μου χρόνια άρχισα να καταλαβαίνω τις αόρατες δυνάμεις της φύσης: τη βαρύτητα, τα μαγνητικά πεδία. Στα 8 μου, Δευτέρα τάξη του δημοτικού άρχισα να ενδιαφέρομαι για τη φυσική και τη χημεία. Στα 10 μου άρχισα να ασχολούμαι με τα ηλεκτρονικά, αν και τότε ένας υπολογιστής είχε το μέγεθος ενός αυτοκινήτου. Με την πολύτιμη βοήθεια του Αντρέα και Σμαράγδας Αντωνιάδη άρχισα να ασχολούμαι με Αναλογικά και Ψηφιακά κυκλώματα. Είχα εισέλθει σε ένα κόσμο φανταστικό, ένα κόσμο που έμελλε να μου αλλάξει τη ζωή». -Τι έχεις σπουδάσει; -«Bιομετρία ρομπότ, νανοτεχνολογία, νανοεπιστήμες, ρομποτική, προγραμματισμό και κατασκευή λογισμικών. Στα 12 χρόνια σπουδών και ακατάπαυστου διαβάσματος απέκτησα πολλά πτυχία, 1 ub Robotics, 1 BDSD, 1 BDAW και δεκάδες άλλα. Είχα αποφασίσει να σπουδάζω μέχρι τέλους και αυτό κάνω». -Έχεις συνεργαστεί με τη ΝΑΣΑ; -«Ναι. Η συνεργασία με την Αμερικάνικη Υπηρεσία Διαστήματος NASA μου έδωσε ακόμα 1000 λόγους να διαβάζω μέχρι και 20 ώρες την ημέρα. Η συνεργασία με τη NASA μου άνοιξε δρόμους και είχα συνεργασία και με την Boston Dynamics, JPL και Neurotech inc., οι οποίες κατασκευάζουν από υπολογιστές μέχρι και ρομπότ δυναμικής πέδησης, αλλά και διαστημόπλοια». -Η ζωή σου δηλαδή περιστρέφεται γύρω από τους υπολογιστές; -«Θα έλεγα καλύτερα πως βρίσκομαι σ’ ένα κλοιό από υπολογιστές. Αλλά να σου πω κάτι; Μου αρέσει, η ζωή μου είναι οι υπολογιστές». -Ποιο είναι το αντικείμενο με το οποίο ασχολείσαι: -«Ασχολούμαι με λογισμικά που μπορούν να αναγνωρίζουν ανθρώπους, δακτυλικά αποτυπώματα και να ξέρουν τον κάθε άνθρωπο ξεχωριστά ποιος είναι, την ηλικία του και ό,τι άλλο του μάθω, με ρομπότ που έχουν πόδια τα οποία μπορούν μέσω υπολογιστή και λογισμικών να περπατούν σε οποιαδήποτε επιφάνεια χωρίς να πέφτουν κάτω, και με την πιο μεγάλη μου ανακάλυψη που έκανα ποτέ, να μπορώ να συνδέσω τον εγκέφαλό μου με αισθητήρες και υπολογιστές και να μπορώ να διαβάζω τη σκέψη μου. Αυτό είναι και το αντικείμενο που με απασχόλησε πιο πολύ και που θα δώσω όλες μου τις γνώσεις στον τομέα αυτό, ελπίζοντας ότι κάποτε αυτή η συσκευή θα εφαρμοστεί σε τετραπληγικά άτομα για να μπορούν με τη σκέψη τους να ελέγχουν ρομποτικά χέρια και πόδια, ώστε να μπορούν μόνοι τους να ζουν χωρίς να έχουν κανένα ανάγκη. Ήδη κάνω χαρτογράφηση του δικού μου εγκεφάλου, με τη χρήση της διεπαφής εγκεφάλου». -Ποιες διακρίσεις έχεις πάρει; -«Aπό τη NASA το 2004 για ένα λογισμικό τεχνητής νοημοσύνης που χρησιμοποιείται σε αποστολές ρομπότ στον Άρη, το 2005 από την JPL για άλλο λογισμικό, από υπηρεσίες διαστήματος το 2008 για τον αλγόριθμο που βρήκα και χρησιμοποιείται σε κωδικοποιήσεις τηλεπικοινωνιών της ESA. Από εταιρία βιομετρικών λογισμικών με έδρα τη Λιθουανία που το αντικείμενο της έρευνάς τους είναι να απαντηθούν τα ερωτήματα όπως πώς μπορούμε να προγραμματίσουμε τον εγκέφαλο με υπολογιστές, σε άτομα που είναι σε κώμα, όμως ποτέ τα χαρτιά δεν μου έδωσαν χαρά ή ενθουσιασμό. Αυτό που θα με συνάρπαζε πιο πολύ είναι στο μέλλον να καταφέρω μια ιατρική συσκευή που θα βοηθά τετραπληγικά άτομα να φέρει το όνομα μου. Αν ο κάθε ένας μας έβλεπε τα μικρά παιδάκια που είναι παράλυτα ή με αναπηρίες, τότε θα ήταν διαφορετικά τα πράγματα, όλοι θα προσπαθούσαν να τα βοηθήσουν με κάθε δυνατό τρόπο. Ό,τι έκανα μέχρι σήμερα το έκανα μόνος μου, με δικά μου έξοδα από το σχεδιασμό, την κατασκευή και τον προγραμματισμό όλων αυτών των τεχνολογιών. Σκέφτηκα να συγκροτήσω μια ομάδα επιστημόνων του τομέα αυτού, αλλά και εθελοντές για να αρχίσουμε πειράματα. Με συναρπάζει μόνο η ιδέα και η λέξη πειράματα... Μου ανοίγει την όρεξη». -Μίλησέ μας για το ρομπότ που έχεις φτιάξει -«Ονομάζεται RTECK, είναι 1,75 εκ. ύψος και ζυγίζει 150 κιλά. Την αρχική ιδέα της κατασκευής αυτού του ρομπότ είχε ο αείμνηστος μου φίλος Κυριάκος Τουμάζου το 1990. Αν και έκανα 19 χρόνια να το ολοκληρώσω και ξόδεψα σχεδόν μισό εκατομμύριο ευρώ σ' αυτό, το αφιερώνω στη μνήμη του φίλου μου, που δυστυχώς ανίατη ασθένεια δεν μας άφησε να το φτιάξουμε μαζί. Σε όλη τη διάρκεια της κατασκευής ήταν μέσα στη σκέψη μου και πάντα ό,τι και να κατασκεύαζα έλεγα αν ήταν ο Κυριάκος εδώ ποια θα ήταν η γνώμη του. Αυτό με βοήθησε πολύ, γιατί είχα 2 σκέψεις για κάθε εφεύρεσή μου. Ο RTECK μπορεί να λειτουργήσει αυτόνομα 100% με ενσωματωμένη τεχνητή νοημοσύνη, η οποία διαχειρίζεται τα 50 εκατομμύρια νευρώνες που είναι αποθηκευμένοι σε σέρβερ χωρητικότητας 41 terabyte και με στόχο τα 200 terabyte μέχρι το 2013. Επικοινωνεί με ασύρματο σύστημα στα 30 Ghz με το σέρβερ που βρίσκεται κάπου στη Λευκωσία». -Στην Κύπρο σε έχει προσεγγίσει κάποιος από κυβερνητικές υπηρεσίες για να σου ζητήσει κάποιο πρόγραμμα; -«Όχι. Όμως, πριν κάποια χρόνια είχα γράψει ένα λογισμικό που αναγνώριζε τους αριθμούς και τα γράμματα σε πινακίδες αυτοκίνητων. Ήταν εύκολο πρόγραμμα και χρησιμοποιούσε ένα απλό υπολογιστή και μια απλή κάμερα. Είχα σκεφτεί ότι αφού τότε χρειαζόταν το νέο γενικό νοσοκομείο να το έδινα σε κάποια υπηρεσία να το εκμεταλλευτούν σωστά, δηλαδή να το εγκαταστήσουν στις εισόδους κρατικών κτηρίων και όποια αυτοκίνητα ήταν στη βάση δεδομένων του υπολογιστή, όπως γιατροί και προσωπικό, να τους άνοιγε το χώρο στάθμευσης. Έστειλα επιστολές στο υπουργείο Υγείας και στο υπουργείο Συγκοινωνιών, αλλά ακόμη περιμένω απάντηση, έτσι πούλησα τα δικαιώματα σε μεγάλη εταιρία του Ισραήλ που ασχολείται με αυτοματοποιήσεις. Αν όμως μου απαντούσε κάποια από τις κυπριακές υπηρεσίες Δωρεάν θα τους το έδινα». -Πιστεύεις ότι η Κύπρος προσφέρεται για επιστήμονες; - «Θέλω να πιστεύω πως «ναι». Αλλά για να προχωρήσουμε πρέπει να έχουμε και την κατάλληλη βιομηχανία. Καλό θα ήταν οι εκάστοτε κυβερνήσεις να ασχολούνται περισσότερο με τους πολίτες που έχουν ανάγκη, παρά με "προβλήματα" που δεν έχουν ουσία ή που κανένας και ποτέ δεν πρόκειται να λύσει».
Πηγή: Εφημερίδα ΑΛΗΘΕΙΑ






Είναι ποτέ δυνατόν;
..Ναι

4 comments:

Anonymous said...

WOW!!

Leni said...

Oh sh*t! I had no idea.

kyriakos said...

yeap..

Anonymous said...

Το ότι η Κύπρος ποτέ δεν 'εκμεταλλεύτηκε' τα μυαλά που διαθέτει εν γνωστόν, αλλά σε έτσι σημείο ομολογώ πως με άφηκε άφωνο.