Friday, February 29, 2008

Να σταματάτε στα φώτα..

Ο Χριστόφιας ξεκίνησε από τα εύκολα έδωσε διαταγή στους οδηγούς του να μην πηγαίνουν φουρκαστοι και να σταματούν στα φώτα,,

Εε τούτο το αυτονόητο ο γελοίος πρόεδρος δεν το έκαμε ακόμα και μετά που τσιλλισε το μισό πεζοδρόμιο!!

Ασσεν τζε τούτο για αρχή..

Θέλουμε και άλλα όμως κ. Χριστόφια

Η χούφτα

Δεν πρόλαβε να εκλεγεί καλά καλά ο Δημήτρης Χριστόφιας στην προεδρία
Έτρεξε η χούφτα να βρει τα δημοσιεύματα από τις ξένες εφημερίδες που θα ‘’έκραζαν’’ την επιλογή του κυπριακού λαού να αλλάξει το ρεπερτόριο που παιζόταν, εντονότερα τα τελευταία πέντε χρόνια.
..Ατύχησαν
Οι ξένοι τους απογοήτευσαν για άλλη μια φορά, βλέπουν με πολύ θετικό μάτι την εκλογή του νέου προέδρου και μιλούν για ιστορική συγκυρία και πιθανή λύση εντός 3 ετών !

Και Δεν είναι μόνο από έξω τα καλά νέα είναι και από μέσα…
..άρχισε να φυσάει άλλος αέρας στη Κύπρο ο κόσμος νιώθει στο πετσί του ότι κάτι άλλαξε..

Ευκαιρία λοιπών στο νέο πρόεδρο να διορθώσει όλα τα στραβά και ανάποδα αυτού του τόπου
Να αποκαταστήσει το όνομα των αριστερών ηρώων όπως ο (ΛΟΚ) Σωτήρης Κωνσταντίνου, που βασανίστηκε και εκτελέστηκε με μια σφαίρα στο κεφάλι από χουντικούς αξιωματικούς αρνούμενος να συμμετάσχει στο πραξηκόπιμα.

Και πολλά άλλα όπως πχ η αναχρωνιστική παιδία του μεσαίωνα κτλ κτλ..
η λίστα δεν έχει τελειωμό

Και φυσικά να λύσει και το κυπριακό..
ΤΩΡΑ!! και όχι σε
‘’βάθος χρόνου’’

Το ψυχολογικό τοίχος που έχτιζαν οι χούφτες και από τις δύο μεριές όλα αυτά τα χρόνια, λιθαράκι λιθαράκι άρχισε να πέφτει και Όλα αυτά ΑΜΕΣΟΣ μετά την πτώση Παπαδοπούλου

Κι’Όμως για αυτούς δεν αποτελεί απόδειξη ότι ο Τασσος ευθυνόταν για την στασιμότητα και το αδιέξοδο όλα αυτά τα χρόνια
Είναι παιχνίδια των ξένων, θα πουν, που χαίρονται που τώρα μπορούν να μας περάσουν τα κυρίαρχα σχέδια τους

Θα έρθει ξανά αυτή η λύση που παρακαλούσαμε για τριάντα τόσα χρόνια και θα δώσει σε πολλούς την ευκαιρία να επιστρέψουν..

.. θα υπάρξει όμως πάλι αυτή η Χούφτα..
Τότε θα επέστρεφαν από τις 170 χιλιάδες οι 100 και είπαν όχι.. τώρα που θα είναι και λιγότεροι τι θα πούνε?

Μια χούφτα ανθρώπων θα σπείρουν ξανά το δηλητήριο ..όχι για πρόσκαιρους οικονομικούς σκοπούς όπως έχουν αυτοί που τους κατευθύνουν, αλλά γιατί πραγματικά θα το πιστεύουν!

Πάλι όχι θα βροντοφωνάξουνε κρυβώμενοι πίσω από την επιφανιακή πατριωτική πολιτέλια του όχι
Δηλοί στην ουσία φοβούμενοι να κοιτάξουν τον ‘’εχθρο΄΄ στα μάτια

Θα φωνάξουν συνθήματα..

Θα φωνάξουμε και εμείς μαζί τους για να μην μας κοιτάξουν απαξιωτικά από ψηλά εκεί που κάθονται περήφανοι σαν Έλληνες στον θρόνο της επιλεκτικής ιστορίας τους
Να υπερηφανεύονται για τους αρχαίους, τον Σεφέρη, τον Επίκουρο και τους άλλους χωρίς σκύψουν να τους διαβάσουν, να τους ακούσουν.

Θα φωνάξουμε και εμείς μαζί τους σαν γνήσιοι πατριώτες
Τους υπόλοιπους θα τους κοιτάζουμε με την άκρη του ματιού μας
Απαξιωτικά..


Η χρονική στιγμή την οποία διάλεξε η Ευρώπη να αναγνωρίσει το Κόσσοβο δεν ήταν καθόλου τυχαία ήθελε ξεκάθαρα να περάσει σαφές μήνυμα λίγο πριν τις εκλογές τις Κύπρου: το κυπριακό είναι τώρα ευρωπαϊκό πρόβλημα και η Ευρώπη έχει σκοπό να το λύσει άμεσα ΜΕ ή χωρίς την θέληση σας.

Δεν δεχόμαστε εκβιασμούς στα εθνικά μας συμφέροντα θα πει η χούφτα
Και θα τους διαπεράσει Ρίγη συγκίνησης και εθνικής υπερηφάνειας
Και με πατριωτισμό θα πουν ξανά ΟΧΙ στις βλέψεις των ξένων να διχοτομήσουν οριστικά την Κύπρο.
Δεν τρέφω αυταπάτες… η χούφτα θα κάνει πάλι το θαύμα της.

Τι θα γίνει μετά? Τα κατεχόμενα φυσικά δεν θα αναγνωριστούν επίσημα από ευρωπαϊκές χώρες, όχι ακόμα τουλάχιστο.
Θα αναγνωριστούν μόνο από Αμερική Αφρική και Ασία.

θα έχουν όμως κοινό νόμισμα με την Ευρώπη θα ξεκινήσουν σιγά να χτίζουν την φρέσκα οικονομία τους θα αρχίσει η άμεση επίσκεψη το άμεσο εμπόδιο η άμεση στήριξη η έμμεση αναγνώριση
θα περάσει ο καιρός εμείς θα εξακολουθούμε να λέμε την κατά τον υπόλοιπό κόσμο βόρεια Κύπρο ‘’κατεχόμενα ‘’ όπως και η Ελλάδα θα λέει ΦΥΡΟΜ την Μακεδονία για πολλά πολλά ακόμα. χρόνια

..

Και θα φωνάζει η χούφτα

Πάλι με χρόνους με καιρούς πάλι δικά μας θα ναι

Και θα μαϊμουδίζουμε οι υπόλοιποι:

Πάλι με χρόνους με καιρούς πάλι δικά μας….


Δεν τρέφω αυταπάτες

Thursday, February 28, 2008

EVERYBODY LOVES PAPHOU..

Τωρά σοβαρομιλούμε με τούτον τον ‘’κύριο’’? (όπως λέμε μέγας είσαι κύριος)

Η όλα είναι ένας κακός εφιάλτης που εν τέλει κάποτε θα ξυπνήσουμε ..
(η θα πεθάνουμε στον ύπνο μας)

Ο Παφού ήταν από καιρό γνωστό ανέκδοτο στην Κύπρο

Εξελέγη δια βοής μητροπολίτης Πάφου
Ενεπλάκη σε όλα τα σκάνδαλα της εκκλησίας.. για τα οποία είμαστε όλοι πολύ υπερήφανοι
(Ξενοδοχεία, βιομηχανία αλκοόλ, Γκέι όργια, πλαστές φωτογραφίες, Παγκράτιος η κανένα ΚΤΛ ΚουΤουΛου)

Ποτζή ποδά εξέβει και Αρχιεπίσκοπος

Έμεινε στην ιστορία ως ένθερμος υποστηριχτής του ΟΧΙ
και ως ο άνθρωπος που αποκάλεσε τους Τ/Κ ρεχαττη!! (ΧΡΡρρρ.. ΦΤΟΥ?)

και.. μετά είχε παράπονο που δεν τον δέχτηκαν στην τουρκία..

Προσευχήθηκε για να βρέξει (και από τότε δεν έβρεξε)
Μετά σταμάτησε να προσεύχεται για να βρέξει και
προσευχήθηκε να βγει ο Τασσος ..βγήκε από τον πρώτο γύρο (έξω) o Τάσσος και γύριση μέρα ΧΙΟΝΙΣΕ στη Λευκωσία
μετά προσευχήθηκε να να βγεί ο Κασουλίδης ….η να μην βγεί ο Χριστόφιας..

εε τι τσανς για τον καημένο τον Ιωάννη…

….τωρά προσεύχεται (υποτήθετε) να λυθεί το κυπριακό..

Καλόμαθε με τον Τασσο να ποζάρει πίσω του σε κάθε του εμφάνιση λές και είμαστε ΤΑΛΙΜΠΑΝ
Τάχα ΤΙ? να μας πει ότι η εκκλήσια παίζει ρόλο στο κράτος.??

Ερώτημα 1:
Είμαστε ακόμα στην εποχή του Βυζαντίου στην Κύπρο?

..θα μου πείτε οι παπάδες ακόμα απολαμβάνουν τα πλούτη τους από τότε..

Ερώτημα ¨2:

Γιατί τον ανεχόμαστε?

..θα μου πείτε μας αρέσει η κωμωδία..

Ατε να του κάτσει ένα γαουροκλοτσο πας το κολι του το τροφαντό ο Δημήτρης να πάει στο μαντρουι του στην Πάφο να μας αφήσει ήσυχους

ΑΜΗΝ!

Monday, February 11, 2008

Νόαμ Τσόμσκι

«Ισως από έλλειψη γνώσης και φαντασίας να λέω ότι είναι καλύτερο το "ναι" από το "όχι". Αλλά για όσους λένε "όχι", που μπορεί να έχουν και δίκιο, είναι σαφής και ξεκάθαρη η ευθύνη να πουν ποιες είναι οι εναλλακτικές λύσεις , τι επιπτώσεις θα υπάρξουν και αν αυτές είναι πιο ευνοϊκές από τις επιπτώσεις που θα έχει το "ναι"».

«Ζήτησαν, να μιλήσω σαν τον Ποντίφικα για το Κυπριακό. Δεν έχω συγκεκριμένη απάντηση να σας δώσω αλλά μόνο κάποιες βασικές αρχές που πρέπει να έχουμε κατά νου όταν πρέπει να καταλήξουμε σε μια απάντηση. Πρέπει να σκεφτούμε πρώτον ποιες είναι οι εναλλακτικές λύσεις που υπάρχουν και δεύτερον η επιλογή που θα πάρουν τι επιπτώσεις θα έχει. Οι επιπτώσεις τού "ναι" στο σχέδιο Ανάν είναι προφανείς. Σίγουρα, ακόμα και αν τελικά υπερτερήσει το "ναι", κανείς δεν θα είναι ικανοποιημένος ούτε οι Ελληνοκύπριοι ούτε οι Τουρκοκύπριοι, αλλά νομίζω ότι όποια εναλλακτική λύση τελικά θα μπορούσε να δοθεί κανείς δεν θα ήταν απόλυτα ικανοποιημένος. Αυτοί που είναι υπέρ του "όχι", αυτοί που δεν θέλουν το σχέδιο Ανάν, μπορεί να έχουν δίκιο, αλλά να έχουν την ευθύνη να μας πουν την εναλλακτική λύση που προτείνουν και ποιες είναι οι επιπτώσεις που θα μπορούσε να έχει η λύση αυτή και αν αυτές οι επιπτώσεις είναι πιο ευνοϊκές αν τελικά υπερτερήσει το "ναι", άλλως για να πει κανείς "όχι" μόνο για να πει "όχι", δεν έχει κανένα νόημα. Ισως από έλλειψη γνώσεων, από έλλειψη φαντασίας λέω τελικά ότι καλύτερο είναι το "ναι" από το "όχι", αλλά πιστεύω γενικά ότι η ευθύνη όσων απορρίπτουν το σχέδιο Ανάν είναι ξεκάθαρη, θα πρέπει να πουν ποια είναι η εναλλακτική λύση που προτείνουν και ποιες είναι οι πιθανές επιπτώσεις».

Οσο για το μεγάλο ενδιαφέρον που δείχνουν οι ΗΠΑ για την αποδοχή του σχεδίου Ανάν ο Τσόμσκι το απέδωσε:

* Σε ένα λόγο καθαρά και στενά πολιτικό. Κατάφερε ο κ. Μπους με την πολιτική του να καταστήσει την Αμερική την πρώτη μισητή χώρα σε όλο τον κόσμο. Είναι κάτι χωρίς προηγούμενο, δεν έχει συμβεί ποτέ στο παρελθόν και αυτό οφείλεται στην εμμονή του, στην επιθετικότητά του και στη βία, στην αγάπη που έχει για τη βία. Να φανταστείτε ότι ακόμα και αυτοί οι φανατικοί άνθρωποι που είναι γύρω του που ασχολούνται με τον προγραμματισμό, θεωρούν τελικά ότι η εμμονή αυτή του Μπους δεν είναι καθόλου καλή. Εάν λοιπόν καταφέρει να παρουσιάσει τον εαυτό του ο κ. Μπους ως ειρηνοποιό, ως έναν άνθρωπο που κατάφερε να δώσει τέλος σε μακροχρόνιες συγκρούσεις, αυτό βέβαια πολιτικά είναι προς όφελός του όχι μόνο στο εσωτερικό της χώρας, αλλά και στο εξωτερικό. Αυτή η ειρηνική λύση δεν θα βλάψει τα στρατηγικά συμφέροντα των ΗΠΑ, έτσι λοιπόν είναι μια εύκολη υπόθεση γι' αυτόν. Το Κυπριακό διαφέρει εντελώς από το Μεσανατολικό, από τη διένεξη Ισραηλινών και Παλαιστινίων, όπου όλοι βεβαίως γνωρίζουν ποια είναι η σωστή λύση αλλά που δεν θέλει να την αποδεχτεί η Αμερική. Γιατί ας μην ξεχνάμε ότι το Ισραήλ αποτελεί ένα χώρο που χρησιμοποιείται από τις ΗΠΑ ως στρατιωτική βάση για την περιοχή εκείνη.

* Και σε άλλους λόγους που υποβόσκουν. Η Ελλάδα τη δεκαετία του '70 θεωρήθηκε επίσημα ότι αποτελεί μέλος της Ευρώπης. Μέχρι τότε θεωρούνταν από το State Department ότι αποτελούσε μέρος της Εγγύς Ανατολής, ότι ήταν στην περιφέρεια των πετρελαιοπαραγωγών χωρών.

Την Αμερική την ενδιαφέρουν τα κοιτάσματα πετρελαίου στην Εγγύς Ανατολή και την ενδιαφέρει και η Κύπρος γιατί είναι μεγάλη στρατιωτική βάση. Και σήμερα συνεχίζει να θεωρείται ότι η Ελλάδα είναι περιφέρεια των πετρελαιοπαραγωγών χωρών.

Και όπως η Αμερική εισέβαλε στο Ιράκ, που είναι πετρελαιοπαραγωγικό κέντρο , έτσι συνεχίζει να θέλει να έχει τον έλεγχο της Ελλάδας, για να ελέγχει την περιφέρεια.

« Η γεωστρατηγική θέση της Κύπρου στον δρόμο των πετρελαίων ωθεί την Ουάσιγκτον να πιέζει για λύση με βάση το σχέδιο Ανάν».

ΚΡΑΥΓΗ

Σταματήστε να μας δαχτυλοδειχνετε εμείς θέλουμε ΛΥΣΗ όχι να κοφκούν λίρες τα ξενοδοχεία τους.

να δαχτυλοδείχνετε αυτούς που κάνουν δηλώσεις τύπου:

«Συνηθίσαμε στην καλοπέραση»

-ΟΧΙ ΚΥΡΙΕ ΕΣΥ ΣΥΝΗΘΙΣΕΣ ΕΓΩ ΟΧΙ

«Ποιος θα πάει μωρέ πίσω; Ούτε 50 δεν θα επιστρέψουν. Συνήθισαν στην καλοπέρασή τους οι Κύπριοι. Αλλά και παπάς, ..., ποιος παπάς θα δεχτεί να πάει, ακόμα κι αν του πω;».

-ΕΣΥ ΟΧΙ ΦΥΣΙΚΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΘΑ ΠΗΓΑΙΝΕΣ,
-ΕΓΩ ΚΑΙ 100 ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ ΠΟΥ ΨΗΦΙΣΑΝ ΝΑΙ ΘΑ ΠΗΓΑΙΝΑΝ

«Δυστυχώς, δεν το λέμε, γιατί ντρεπόμεθα, αλλά μέχρι στιγμής μας έσωζε η αδιαλλαξία του Ντενκτάς».

-Μετά να έρχονται και λένε ΟΧΙ γιατί είναι ‘πατριώτες
Αυτοί που κύλησαν την Κύπρο μέσα στο αίμα και ποτέ δεν μετάνιωσαν
ΔΙΟΤΙ ΔΕΝ ΦΤΑΙΓΑΝ ΑΥΤΟΙ ΦΤΑΙΓΑΝ ΟΙ ΞΕΝΟΙ
ήρθαν να μου πουν ότι είμαι προδότης ότι δεν έχω πατριωτικών φρόνιμα
ότι κουράστηκα δεν θέλω να αγωνιστώ

Ξόδεψαν εκατομμύρια για να προωθήσουν το όχι
Μετά μας κατηγόρησαν ότι πήγαμε να εξαγοράσουμε συνειδήσεις
24 24ωρο προπαγάνδα υπέρ της δικής τους θέσης με όλους τους υπαρκτούς τρόπους που υπάρχουν ηθικούς και ανήθικους
Πλύση εγκεφάλου από όλα τα τηλεοπτικά κανάλια εφημερίδες
Φανελουδες διαφημιστικά και η λίστα του τι σκαρφίστηκαν για την ‘’εξτρατία’’ τους είναι ατελείωτη και μακάβρια

Και μετά να κάνουν τις πιο πάνω δηλώσεις

ΚΑΙ ΑΚΟΜΑ ΜΕ ΔΑΧΤΥΛΟΔΕΙΧΝΟΥΝ
Ο ΝΕΝΕΚΟΣ
Ο ΑΝΑΝΑΣ

Αυτό που έγινε πριν το Δημοψήφισμα δεν ήταν εξαγορά συνηδεισεων?
Δεν ήταν ΔΗΜΑΓΩΓΙΑ?
Δεν ήταν προπαγάνδα?
Μας άφησαν ελεύθερους?
εκμεταλλευτήκαν τον πατριωτισμό μας

ΑΝ ΘΕΛΑΜΕ ΛΥΣΗ ΘΑ ΒΓΑΙΝΑΜΕ ΕΞΩ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΝΑ ΦΩΝΑΞΟΥΜΕ ΝΑ ΜΑΣ ΑΚΟΥΣΕΙ Η ‘’ΔΙΕΘΝΉΣ ΚΟΙΝΌΤΗΤΑ’’ ΝΑ ΜΑΣ ΑΚΟΎΣΟΥΝ ΚΑΙ ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΚΥΠΡΙΟΙ ΓΙΑΤΙ ΟΧΙ?
ΝΑ ΜΑΣ ΑΚΟΥΣΕΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΟΛΟΣ

ΤΙΠΟΤΑ..

Μιλώ στους ελευθέρα σκεπτόμενους ανθρώπους όχι σε αυτούς με αλυσίδες και ζυγαριές

Saturday, February 9, 2008

ΣΥΛΛΟΓΙΣΜΟΣ

Παρατηρώ τα πέντε επιχειρήματα υπέρ του «ναι»και τα άλλα πέντε υπέρ του «όχι»
που καταγράφει ο πίνακας της πρώτης σελίδας της «Ε» του Σαββάτου.

Το πρώτο εύκολο συμπέρασμα είναι το εξής: Το πιο αδύναμο υπέρ του «ναι» αφορά την οικονομία.

Αντίστοιχα, το πιο ισχυρό υπέρ του «όχι» αφορά και πάλι την οικονομία.


Ας τα δούμε πιο αναλυτικά τα υπέρ του «ναι»:

1. Επιστροφή εδαφών. Αυτονόητη και συμβολική η σημασία του,
ύστερα από μια στρατιωτική ήττα. Διότι πρέπει να μετρήσεις τι παίρνεις και όχι τι χάνεις από τα, έτσι κι αλλιώς, χαμένα.

2. Επιστροφή περιουσιών: Επιχείρημα μεγάλης συμβολικής και συναισθηματικής αξίας.

3. Καμιά παρέκκλιση από το κοινοτικό κεκτημένο: Οι παρεκκλίσεις του προηγούμενου σχεδίου, που παρουσίασε ο Ανάν στη Λουκέρνη, ήταν ο σημαντικότερος λόγος απόρριψής του. Αυτό ο λόγος εξέλιπε πλέον.

4. Αποχώρηση της πλειοψηφίας του τουρκικού στρατού: Δεν χρειάζεται καμιά περαιτέρω επιχειρηματολογία για τη μεγάλη σημασία αυτού του σημείου του σχεδίου.

5. Ενιαία οικονομία: Παρά τα προφανή οφέλη για τον τουρισμό, αν υπάρξει λύση, πρόκειται για το ασθενέστερο επιχείρημα. Διότι η ελεύθερη Κύπρος κατάφερε να ευημερήσει επί 30 χρόνια χωρίς να υπάρχει ενιαία οικονομία.

Και τα υπέρ του «όχι»:

1. Μόνιμη παρουσία τουρκικού αποσπάσματος: Ο καθένας αντιλαμβάνεται ότι άλλο πράγμα να έχεις στο βόρειο τμήμα του νησιού 40.000 άνδρες και άλλο 6.000 στην αρχή και στην πλήρη εφαρμογή της συμφωνίας μόνο 650 άνδρες. Ασθενές επιχείρημα.

2. Η παραμονή των εποίκων: Θα είναι η νομιμοποίηση της απόπειρας να αλλοιωθεί ο δημογραφικός χαρακτήρας του νησιού. Ομως, πρέπει να σκεφθεί κανείς τι θα συμβεί σε λίγα χρόνια στην περίπτωση που δεν βρεθεί λύση. Δηλαδή πόσες επιπλέον χιλιάδες έποικοι θα κατακλύσουν ανεμπόδιστα το νησί;

3. Η δυνατότητα να βρεθεί καλύτερη λύση μετά την 1η Μαΐου, όταν η Κύπρος θα είναι πλήρες μέλος της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Μέχρι στιγμής, πάντως, οι προβλέψεις ότι οι μελλοντικές λύσεις θα ήταν καλύτερες από τις προτεινόμενες απέτυχαν παταγωδώς. Επομένως και η σημερινή πρόβλεψη μοιάζει με ευχή, αν και δεν πρέπει να αποκλείουμε κάτι καλύτερο στο μέλλον.

4. Βαρύ οικονομικό τίμημα: Ισως το ισχυρότερο επιχείρημα που μπορεί να οδηγήσει τους Ελληνοκυπρίους στο «όχι». Φυσικά, η πιθανολογούμενη οικονομική ζημιά πρέπει να μπει στην ίδια ζυγαριά με το, επίσης πιθανολογούμενο, εθνικό και πολιτικό όφελος.

5. Η νομιμοποίηση των τετελεσμένων της εισβολής: Η οποία, πάντως, έχει επέλθει ήδη (ντε φάκτο) και δεν πρόκειται να αρθεί στο μέλλον, αν δεν βρεθεί λύση. Ασθενές επιχείρημα.

Τελικό συμπέρασμα: Αν οι Κύπριοι δεν ψηφίσουν συναισθηματικά αλλά με την ψυχρή λογική, θα βρεθούν μπροστά σε ένα μεγάλο δίλημμα: Με εθνικά και πολιτικά κριτήρια, τουλάχιστον με βάση όσα έλεγαν μέχρι τώρα περί ενιαίου κράτους, πρέπει να πουν «ναι» στην προτεινόμενη λύση, Αν, όμως, συνυπολογίσουν το οικονομικό κόστος, πρέπει να πουν «όχι». Μπορούν να τα συνδυάσουν; Δυστυχώς όχι.

Απλούστατα πρέπει να ζυγίσουν το βάρος των μεν και των δε επιχειρημάτων. Και, κυρίως, να λάβουν υπόψη τους όσους πολιτικούς δεν τους κορόιδευαν μέχρι τώρα

ΑΠΛΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ

Στον Τάσσο εγώ δεν αναγνωρίζω ότι μπορεί να λύσει το κυπριακό η διεκδικητική πολιτική του όπως τη λέτε εμένα μου φαίνεται στην ουσία αδιάλλακτή και ποτέ δεν θα φέρει αποτελέσματα
Λέει ότι παρά την προτεινόμενη λύση καλύτερη η μη λύση εγώ διαφωνώ

Του αναγνωρίζω αλλά πράγματα, η μαρκαθετσαριστική οικονομική πολιτική του είναι ασυναγώνιστη η κυπριακή οικονομία είναι στα καλύτερα της.
Το όχι στο σχέδιο Ανάν ήταν μια σωστή απόφαση για την χρονική στιγμή όμως δεν πιστεύω ότι ήταν ξεπούλημα Κύπρου στην Τουρκία και κάτι άλλα φαιδρά που ακούγονται. Αυτά είναι αφορισμοί.

Το όχι ήταν ίσως σωστό για το ότι Επέτρεψε στην κύπρο να ενταχθεί ομαλά στο ευρώ και να είναι σε θέση να αντιμετωπίσει την επερχομένη λύση με ένα πολύ πιο σταθερό νόμισμα άρα και πολύ λιγότερες οικονομικές επιπτώσεις.

Ήρθε όμως η ώρα για λύση
Δεν μπορούμε να το καθυστερήσουμε άλλη μια πενταετία, έχουμε να χάσουμε πάρα πολλά.
Εξηγώ γιατί με επιχειρήματα:

Έχουμε ήδη δώσει και με το παραπάνω αυτά που υποσχόταν το σχέδιο ΑΝΑΝ στους τουρκοκύπριους χωρίς να πάρουμε τίποτα πίσω:

*Έχουμε ανοίξει τα σύνορα οι τουρκοκύπριοι μπορούν να χαίρονται ανεμπόδιστοι όλα τα ευρωπαϊκά τους δικαιώματα σε ολόκληρη την Κύπρο ενώ εμείς όχι
*Μπορούν να διεκδικούν τις περιουσίες τους στις ελεύθερες περιοχές ενώ εμείς όχι
*Τους παρέχουμε δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη ενώ σε περίπτωση λύσης θα τους την παρείχε(;) το δικό τους κρατίδιο
*Διεκδικούν θέσεις στην κυβέρνηση
*Δουλεύουν στο νότιο τμήμα και καταναλώνουν στο βόρειο.
*Έχει επέλθει μια ιδιότυπη αναγνώριση ευτυχώς όχι στα λόγια και στα χαρτιά
Αλλά όμως στις πράξεις των ξένων χωρών ιδιαίτερα από πλευράς Αγγλίας

(εδώ αξίζει να αναφέρω το παράδειγμα των σκοπιών)
Η Ελλάδα δεν διαπραγματευόταν μια μέση λύση συμβιβασμού για το όνομα των σκοπιών εκτός από FYROM για πολλά χρόνια για λόγους εθνικιστικούς.
Που οδήγησε αυτή η αδιάλλακτη-διεκδικητική πολιτική?
Εκεί που οδήγησε και η διεκδικητική πολιτική του Ντεχταζ όλα αυτά τα χρόνια
ΣΕ ΑΠΟΤΥΧΙΑ
Το FYROM έχει αυτή την στιγμή αναγνωριστεί από 130+ χώρες ανά τον κόσμο ως ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ
Και είναι από τις πρώτες χώρες που θα σπεύσουν να αναγνωρίσουν τα κατεχόμενα.

Σημειώνω ότι ο ορός ‘’κατεχόμενα’’ έχει ήδη εκλείψει από το λεξιλόγιο των ξένων.

Ευτυχώς όμως ακόμα στη διεθνής σκηνή παρατηρείτε ενδιαφέρον για την διευθέτηση του προβλήματός μας.

Η ΑΜΕΡΙΚΗ εμπλέκετε ενεργά στην εύρεση λύσης η Ευρώπη πιέζει και στη Τουρκία - κατεχόμενα υπάρχει προς το παρών έστω και οριακά το πιο προοδευτικό καθεστώς που υπήρξε ποτέ στην γείτονα χώρα το οποίο επιζητά την λύση. Οι συγκυρίες δεν ήταν ποτέ καλύτερες.

Με λίγα λόγια ΑΝ ο επόμενος πρόεδρος της Κύπρου δεν λύσει το κυπριακό στα επόμενα πέντε χρόνια θα μιλούμε για πολιτική αυτοκτονία.

Εξηγώ γιατί πάλι με επιχειρήματα

θα οδηγηθούμε αυτόματα σε μια νέα τάξη πραγμάτων
Η οποία θα έχει ως εξής:

Ένα πολύ-πληθυσμιακό
ΕλληνοκυπριακοΤουρκοΠακιστανικοΙρακινοΣύριοΚινεζικοΣιρλακεζικο κράτος στον νότο και

Μια νέα Τουρκία με 40 χιλιάδες στρατό στο βορρά στην οποία όλοι οι νέοι Τούρκοι θα μπορούν και θα θέλουν να μεταναστεύσουν σε αυτό τον νέο ευρωπαϊκό ισλαμικό παράδεισο.
Σημειώνω ότι μέχρι τώρα ο μέσος Τούρκος δεν ήθελε να έρθει στη ‘’γυάλα’’
(έτσι αποκαλούν οι Τούρκοι την βόρεια Κύπρο) και μαζευτήκαν 150 χιλιάδες. Φανταστείτε τι θα γίνει όταν 40 εκατομμύρια Τούρκοι θα θέλουν να έρθουν στον νέο αυτό αμιγές τουρκικό παράδεισο που θα είναι και αυτόματα ενταγμένος στην Ευρώπη)

Για αυτό θέλουμε λύση ΤΩΡΑ

Με τη λύση θα μπορέσουμε:

*να σταματήσουμε την μετανάστευση από την Τουρκία
*να πάρουμε κάποιες σημαντικές περιοχές πίσω
*να αποχωρίσουν έστω και κάποτε όλα τα τουρκικά στρατεύματα
*να πάρουμε αποζημιώσεις από το νέο κράτος
*να επιστρέψουν 60 χιλιάδες Κύπριοι στα σπίτια τους
*να αποχωρίσει ένας σεβαστός αριθμός εποίκων
*να αξιοποιήσουμε τα πετρέλαια
*να έχουμε έλεγχο στο δικό μας κρατίδιο όπως έχουμε τώρα και μέσω του ομόσπονδου σε όλη την ΕΝΩΜΕΝΗ Κυπριακή δημοκρατία
*δεν θα χάσει κανένας αστυνομικός κτλ την θέση του
(μάλιστα με τις καινούργιες αυξημένες ανάγκες του καινούργιου κράτους θα χρειαστούμε περισσότερο δημόσιο προσωπικό)
*δεν θα έχουμε τον βούρδουλα του εξοπλιστικού προγράμματος του στρατού
(όσα κράτη δεν είχαν στρατό σημείωσαν γρήγορα δραματική οικονομική ανάπτυξη)
Βλέπε ΓΕΡΜΑΝΙΑ Κτλ


Με την όποια λύση όμως δεν θα μπορέσουμε ποτέ και γιατί να:

*απελάσουμε όλους τους Τούρκους υπηκόους
(συμφωνά με το διεθνές δίκαιο αυτό είναι αδύνατο αν το κάνουμε αυτο πρέπει να διώξουμε και τους Ελληνες)
*να αποκτήσουμε περισσότερα δικαιώματα εις βάρος τουρκοκυπρίων
(στο ομόσπονδο κράτος πάντα θα εκπροσωπούμαστε χωρίς ιεραρχία)
*να έχουμε το δικαίωμα να εξαγοράσουμε τις περιουσίες των τουρκοκυπρίων απλά και μόνο επειδή είμαστε πιο πλούσιοι, παρά μόνο όταν ανέβει το βιοτικό τους επίπεδο
(ούτε οι ευρωπαίοι θα μπορούσαν σύμφωνα με το παλιό σχέδιο)
*να μιλάμε για λύση ενιαίου κράτους (ο Μακάριος έχει ήδη υπογράψει για ομοσπονδιακό κράτος από το 74)
*να αποχωριστούμε τις εγγυήτριες δυνάμεις
(Αυτό μονό μετά από πολλά χρόνια όταν θα αποκτήσουμε ισχυρή κρατική οντότητα τύπου Βέλγιο και Ελβετία)

Οποίος σας υπόσχετε κάτι άλλο λέει ψέματα

Η επιλογή είναι δική σας αφήστε το μίσος και τα συνθήματα και ελατέ να ζήσουμε στην ΕΝΩΜΕΝΗ Κύπρο