Tuesday, May 13, 2008

Τουρκία

Η Τουρκία αντίθετα με τις περισσότερες χώρες δεν έχει επηρεαστεί καθόλου από τον ψυχρό πόλεμο και δεν χωρίζεται σε αριστερούς και δεξιούς.. (Υπάρχει ένα αριστερίζον κόμμα αλλά είναι πενιχρά τα ποσοστά του ..ακόμα και το κόμμα της αντίστοιχης χρυσής αυγής της Τουρκίας έχει πολλαπλάσια ποσοστά) Οι Τούρκοι χωρίζονται σε δύο μεγάλα κόμματα αλλά στην ουσία σε δύο μεγάλες ανωμαλίες που διαιωνίζονται από τον καιρό της δημιουργίας του 'κοσμικού' τους κράτους: Tους φιλοπόλεμους στρατιωτικούς ΚΕΜΑΛΙΣΤΕΣ πού έχουν για ύμνο το ποίημα: ‘’Το όπλο μου στα χέρια η πίστη στη καρδιά Δύο πράγματα θέλω την πίστη και της πατρίδας τα εδάφη Το σπίτι μου είναι ο στρατός και οι αξιωματικοί είναι οι σουλτάνοι μου Παντοδύναμε δώσε μακροζωία στον σουλτάνο μου Παντοδύναμε το ταξίδι μας είναι η νίκη μας και θα είναι μαρτυρικό.’’
Και από την άλλη έχουμε τους ΙΣΛΑΜΙΣΤΕΣ του Ερτογάν Που επανάφερε τις μαντίλες στα τουρκικά πανεπιστήμια και ο ίδιος το 98 καταδικάστηκε σε φυλάκιση για διασάλεψη του κοσμικού κράτους της Τουρκίας επειδή έγραψε το εξής ποίημα-ύμνο των ισλαμιστών το οποίο είναι παρωδία στο πιο πάνω: ‘’Τα Τζαμιά είναι τα στρατόπεδα μας και οι θόλοι τους τα κράνη μας Οι μιναρέδες τους οι λόγχες μας και οι πιστοί είναι ο στρατός μας Αυτός ο ιερός στρατός φυλάει την θρησκεία Παντοδύναμε το ταξίδι μας είναι το ριζικό μας και θα είναι μαρτυρικό’’ Για να καταλάβετε πόσο αρρωστημένη είναι η κατάσταση φανταστείτε να έχει κόμμα ο αρχιεπίσκοπος και η εθνική φρουρά. Η άλλη αλήθεια που δεν ξέρουν πολλοί είναι ότι οι Κεμαλιστές είναι και ήταν πάντοτε η μειοψηφία στην Τουρκία. Εντούτης με διάφορες διαδικασίες έβγαιναν πρώτο κόμμα. Το σημαντικότερο όλων είναι ότι Ισλαμιστές και Στρατός δεν τα παν καθόλου καλά, ποτέ δεν τα πήγαιναν και ποτέ δεν θα τα πάνε. Γιαυτό και ο Ερτογάν δεν δίστασε να αλλάξει την πολιτική της προηγούμενης κυβέρνησης – Στρατού στο θέμα της Κύπρου Πράγμα που προκάλεσε αφάνταστα τεράστιες αντιδράσεις και πιθανών να του κοστίσει ακόμα και την πρωθυπουργία .. ολόκληρη η προεκλογική πολιτική της αντιπολίτευσης στηρίζεται στην ατάκα ‘’Το ξεπούλημα της Κύπρου μέσο του σχεδίου Ανναν’’ Οι Ισλαμιστές είναι 44% και οι Κεμαλιστές 20% και το Χρυσαυγητικό κόμμα 14% Όπως βλέπεται μαθηματικά μόνο μια λύση υπάρχει για να χάσουν οι Ισλαμιστές: Να κλείσει το κόμμα τους.
Παρόλο που ομολογημένος η κίνηση του Ερτογάν στο Κυπριακό για αλλαγή της αδιάλλακτης πολιτικής σε διαλλακτική για να βγεί από το τότε αδιέξοδο (ακριβώς μόλις εντόπισε ότι ο νέος πολιτικός του αντίπαλος είχε μαξιμαλιστική πολιτική) είναι κλασσική κίνηση Ματ που διδάσκετε στα Χαρβάτ πολιτικών επιστημών της Αμερικής. Και θεωρείτε στον υπόλοιπο κόσμο πέρα για πέρα πετυχημένη. Εντούτοις ο λαός της Τουρκίας θεωρεί την καθαρή αυτή πολιτική νίκη σαν ξεπούλημα της Κύπρου, σε τέτοιο σημείο που ο Ερτογάν αναγκάστηκε να δηλώσει ότι ίσως ήταν λάθος το σχέδιο Αννάν και τώρα επιστρέφει, λέει πίσω στην σίγουρη πολιτική των στρατιωτικών.



Εδώ αξίζει να σημειώσουμε ότι ανέκαθεν στη Τουρκία αυτά που λέγονται για εσωτερική κατανάλωση είναι διαφορετικά από την εξωτερική πολιτική και τις δηλώσεις που δίνονται προς τα έξω. Όταν ο Ταλατ λέει ότι η μόνη εφικτή λύση είναι επιστροφή στο σχέδιο Ανναν και προκαλούνται αντιδράσεις από αυτούς που βλέπουν τα πάντα από αρνητική ματιά για να δικαιωθούν οι δυσοίωνες προβλέψεις τους Στην πραγματικότητα λέει μια αλήθεια. Αν αφήσουμε αυτή την ευκαιρία να καταρρεύσει με τον εκλεκτικισμό μας στο είδος της λύσης και την ΑΝΑΝΟΦΟΒΙΑ ακραίων πατρίδοκαπηλιστικών στοιχείων τότε το μέλλον της Κύπρου πραγματικά θα είναι Τουρκικό και διχασμένο.

Μπορεί τη χρονική στιγμή να μην μπορούμε πλέων να πετύχουμε την τέλεια λύση, μπορούμε όμως να κερδίσουμε μια σταθερότητα και την αποχώρηση των στρατών. Η ‘τέλεια’ λύση που θα διώξει και τους Άγγλους και τις Εγγυήτριες δυνάμεις θα μπορέσει να έρθει ευκολότερα με μικρότερα βήματα στο κοινό μας μέλλον, παρά με ακραίες μια και έξω μεταβάσεις όπως απλοϊκά ονειρεύονται μερικοί.

No comments: