Monday, April 7, 2008

Καταραμένοι παπάδες


Είχα πάει στις φοινικούδες για συνεύρεση με μια παλιά μου φίλη
Όλα κυλούσαν ομαλά λέγοντας εκατέρωθεν αερολογίες..
Και η παλιά φλόγα σιγά σιγά ξανάναβε..
Ώσπου ξαφνικά τσούπ ήρθε ένας πρόσφυγάς εξ Ελλάδος με τάχα άρρωστο παιδί και οικονομικά προβλήματα και χίλιες δυο μαλακίες και ήθελε να του κοττισω τα ευρώ μου..
Τον ασιχτήρισα με τρόπο.. και της εξήγησα ότι αυτοί το κάνουν για επάγγελμα ΚΤΛ..
Δεν μου φάνηκε να την πολύ έπεισα αλλά είχα σκοπό να της κεράσω το φραπέ και την κρέπα που χλαπάκιασε και όλα θα ήταν όκ..
Δεν Υπολόγισα όμως…
μια μικρή λεπτομέρεια..
Τους ΠΑΠΑΔΕΣ..
Από εκεί που δεν το περίμενα ήρθε μια πεψούμενη που τον θεό να ζηθκιανέψει για την καινούργια εκκλησία που είχαν σκοπό να κτίσουν ήμησιη μου…
Το γύρισμα δεν είχε όρια.. προτιμούσα να μου κοπεί το χέρι παρά να δώσω λεφτά στους παπάδες (που λέει ο λόγος)
Αλλά αν δεν έδινα τίποτε στην παπαδόζητιάνα θα ήταν καταστροφικό επικοινωνιακό λάθος αφού θα ενίσχυε την εικόνα του πίσση..που είχα δημιουργήσει με την προηγούμενη χειρονομία..
Ήμουν σε αδιέξοδο
Τραύλισα..
-Μα και άλλη εκκλησιά?? Κανεί όλαν πόσες?
Η απάντηση ήταν αφοπλιστική
-Δεν έχουμε εκκλησία στην Λάρνακα για αυτό τον άγιο
Σιωπη..
Μακάρι να μπορούσα να πάω να βρώ τον καλαμαρά.. και να του δώσω ότι είχα στο τσεντί μου..
Ο δρόμος ήταν μονόδρομος και μακρύδρομος..
Άνοιξα το πολυαγαπημένο μου πορτοφόλι και έδωσα το νεοαποκτηθέν κολλαριστό 5ευρο
Το είχα ονομάσει ΚΙΤΣΙΟ..
Καταραμένοι παπάδες

3 comments:

the Idiot Mouflon said...

Πριν 4-5 χρόνια...Αθήνα.... κοντά στην Κολοκοτρώνη ... ένας τυπάς... μάλλον αλλοδαπός... με σταματάει και με το χέρι απλωμένο... αρχίζει το ποίημα... "ξέρεις φίλε μου... στο πατρίδα μου δεν έχει δουλειές και... δύσκολη ζωή και... μπλα μπλα μπλα... μπόρεις να μου δώσεις 1 ευρώ να πάρω κόκα-κόλα;"

Σε χρόνο dt έκανα την κίνηση και του το έδωσα. Η σκέψη μου ήταν απλή... ο άνθρωπος ή πολύ βλάκας ήταν... ή πολύ θρασύς... ίσως και τα δύο... και για αυτό το λόγο αποφάσισα ότι "χαλάλιν του το ευρώ".

Δεν ήταν το ότι ζητούσε χρήματα για κόκα-κόλα... ήταν που στο άλλο του χέρι κρατούσε "μια με απ' όλα".

idiotropws said...

Τούτο το θέμα επροβλημάτισε με χρόνια. Παλιά εδιούσα, ειδικά σε μωρά. Μετά έκοψα το επειδή πολλά απλά και την καλή πρόθεση να έχεις εν ξέρεις ποτέ που παν τα λεφτά. Για "χριστιανικούς εράνους" εν το σκέφτηκα ποτέ να δώσω. Έχουν πιο πολλά και που μένα και γενικότερα. Τωρά διώ μόνο σε κείνους που παίζουν μουσική. Τουλάχιστον κάμνουν και ένα κόπο.

Anonymous said...

ε φίλε, τούτα που γράφεις είναι ούλλο βλακείες. δεν είναι καν αστεία. ας πούμε, διαβάζω τα και λυπούμαι σε. τι προσπαθείς να αποδείξεις με τούτο το μπλογκ; οτι ταχα εισαι διανοούμενος και εχεις και μπλογκ;

τσιγκούναρε