Tuesday, March 4, 2008

Ο τελευταίος Ελληνοκυπριακός ρεχάτης



Η αλήθεια είναι ότι από μικρός πάντα είχα ένα κόλλημα με τους παπάδες.
Λίγο η μεγάλη καταπίεση των θρησκευτικών. Λίγο η αλαζονεία που επιδείκνυαν τις μερσεντές τους οι άγιοι πατέρες. ..Και ο δικός μου πατέρας να οδηγεί ένα κόκκινο MAZDA 323 για 20 ολόκληρα χρόνια ..
..Δεν θέλει και πολύ να γίνει το κακό.
Θυμάμαι την πρώτη φορά που με πήραν να μεταλάβω.
Δυστυχώς αηδίασα και έκανα εμετό την θεία κοινωνία, ο ιερεύς έξαλλος με χαστούκισε μπροστά από όλους και να με ανάγκασε να το πιω με το ζόρι.
Ήμουν νομίζω νηπιαγωγείο, είναι από τις πρώτες μου αναμνήσεις..
όλα αυτά τα χρόνια κρατούσα απαθή στάση προς στην εκκλησία
(I don’t bother them they don’t bother me)
Και ξαφνικά ηρθε ο ΠΑΦΟΥ…. Να αναταράξει τα λιμνάζοντα νερά της ψυχικής μου γαλήνης..
Ένιωσα μια βαθία ενόχληση για την εκλογή του. Ηθελα να βγώ στους δρόμους όπως τον καιρό που ήμουν φοιτητής στην αθήνα..
Τελικά.. Είπα ατε, τι να καμείς, κρύψε να περάσουμε..
Έκρυψα..
2 χρόνια αργότερα και όλοι μου οι φόβοι ένας ένας είχαν πραγματοποιηθεί..
Απο πού να αρχίσω απο το δημοψήφισμα?
Απο τον πρωτοφανή εθνικισμό στην Κύπρο?
Οι προκλητικές του δηλώσεις απασχολούν κάθε 3 και λίγο τα τουρκικά μέσα ενημέρωσης
Κάθε μέρα που περνά ντροπιάζει με κάποιο τρόπο την κύπρο μας.
Όλο και κάτι θα σκεφτεί..
Αυτό όμως που πραγματικά με τρομάζει..
Είναι το όσο σκέφτομαι ότι αυτός ο άνθρωπος θα σταθεί από τα μεγαλύτερα εμπόδια στην τελευταία ευκαιρία για λύση που θα έχει τούτος ο Γέριμος τόπος πραγματικά μου έρχεται να κλάψω.

No comments: