Wednesday, September 20, 2017

Λευκές Τετάρτες

Για να ταξιδέψεις ως μη μουσουλμάνος στη Σαουδική Αραβία χρειάζεσαι ειδική βίζα (ΙΚΑΜΑ) η οποία θα δικαιολογεί τον λόγο εργασίας σου,  ή μια προσωρινή βίζα επισκέπτη. Και στις δύο περιπτώσεις θα πρέπει να υπογράψει κάποιος Σαουδάραβας ως εγγύηση. Αν είσαι μουσουλμάνος τότε μπορείς να εκδώσεις ειδική προσωρινή θρησκευτική βίζα (Ουμρα), για το προσκύνημα σου στη Μέκκα. (Hajj). Παρόμοιο καθεστώς ισχύει και στη Κύπρο και τον υπόλοιπο κόσμο, για ξένους, νόμιμους επισκέπτες, μα κάπου εδώ τελειώνουν και οι ομοιότητες.  


Οι άγαμες γυναίκες θα πρέπει να συνοδεύονται από τον μαχράμ τους (mahram). Eνα πρώτου βαθμού συγγενικό τους πρόσωπο, δηλαδή μάνα, αδερφός ή πατέρας - κάποιος που με βάσει τον Ισλαμικό νόμο είναι Χαράμ (απαγορευμένο) να συνάψει σεξουαλική σχέση με την γυναίκα. Απο πρώτος ξάδερφος και πάνω είναι "χαλάλ".
Γνώρισα 3 γυναίκες σε αυτή τη χώρα,  οι δύο χωρισμένες ή άλλη από μουσουλμανική χώρα της Aφρικής, για τις οποίες υπάρχει ξεχωριστό καθεστώς (όχι προνομοιακό). Η λέξη "μαύρος" έχει από μόνη της διπλή έννοια εκτός από περιγραφή του χρώματος του δέρματος. Οι  χωρισμένες ή παντρεμένες γυναίκες έχουν το δικαίωμα να εργαστούν σε συγκεκριμένες θέσεις εργασίας, κατόπιν άδειας του συζύγου ή του μαχραμ τους. Σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να έχουν δικό τους τραπεζικό λογαριασμό,  δικό τους διαβατήριο με δικαίωμα εξόδου από την χώρα χωρίς υπογραφή του κηδεμόνα τους ούτε και να οδηγήσουν. Οι οδηγοί είναι όλοι άντρες και η οδική συμπεριφορά στους δρόμους είναι το απόλυτο χάος, πολλές φορές θα δεις φανάρια να ανάβουν μπερδεμένα και αυτά ταυτοχρόνως κόκκινο και πράσινο.

Στο μυαλό στριφογυρίζει το ρητό του Στρατηγού Ομαρ Μπραντλει, "Είμαστε τεχνολογικοί γίγαντες, αλλά νάνοι ηθικής"..

Ο απλός κόσμος είναι χαρούμενος φιλικός, και παράνομα αν λαδώσεις τα λάθος άτομα μπορεί να βρεις το απαγορευμένο ποτό, μέχρι και σκληρά ναρκωτικά. Είναι μια περίεργη κατάσταση που έκανε εμφανές την τρομακτική συνειδητοποίηση του πως μπορείς να ζεις σε ένα θεοκρατικό απολυταρχικό καθεστώς - που αποκεφαλίζει κακοσκεπτόμενους στις πλατείες με την ταμπέλα του "τρομοκράτη" - και φαινομενικά να νομίζεις πως είσαι ελεύθερος - χωρίς όμως καμία νομική πρόνοια να σου προστατεύει την ψεύτικη ελευθερία σου.

Ειδικά όταν δεν έχεις το αντι-περιβάλλον ως βίωμα για σύγκριση δεν μπορείς να κατανοήσεις τη πραγματική φύση του δικού σου περιβάλλοντος. Είναι σαν να περιμένεις απο ένα ψάρι να δει τη θέα του ηλιοβασιλέματος καθώς ζει μέσα στο νερό.[1]

Οι σκοτεινές ιστορίες από τον μουσουλμανικό κόσμο είναι ατέλειωτες και τόσο ξένες στο δικό μας τρόπο σκέψης που λυγίζει το μυαλό και είναι δύσκολο να περιγράψεις, ούτε έχει και νόημα.

Αυτό που αξίζει να μιλήσεις είναι για αυτό που συμβαίνει στα δικά μας μέρη χωρίς την παραμικρή μας υποψία - σαν ψάρια μέσα στο νερό - δεν έχουμε καμία εξωτερική γνώση να κατανοήσουμε τι γίνεται αυτή τη στιγμή στην κοινωνία μας.

Υπάρχει ένα γνωστικό κενό, ο δυτικός πολιτισμός έχει ναι μεν μια επιφανειακή γνώση για το τι οδήγησε σε ορισμένες μορφές απολυταρχισμού, αλλά τεράστιες ελλείψεις για υποβοσκουσες μορφές καταστροφής με ίσως πολλαπλάσιους νεκρούς στον απολογισμό τους.


• • •

Οι λευκές Τετάρτες είναι ένα κίνημα στον αραβικό κόσμο όπου γυναίκες με κίνδυνο την ζωή τους αναρτούν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης φωτογραφίες να φοράνε λευκά ρούχα  - ως ένδειξη διαμαρτυρίας - για τον αυστηρό κώδικα ενδυμασίας που πρέπει βάση του θρησκευτικού νόμου να ακολουθούν - δλδ την μαύρη κουρούκλα απο πολυέστερ - στην κυριολεξία το ίδιο υλικό που φτιάχνουν τις σακούλες σκουπιδιών.  Η θρησκευτική αστυνομία - αστυνομία ήθους γυρίζει τους δρόμους και επιβάλει την ανελευθερία και την καταπίεση.

Αλήθεια, ποιος μιλάει για αυτούς τους ανθρώπους;

Στο δυτικό κόσμο θεωρείται ρατσιστικό, και από τοτε που έχει περάσει και ο νόμος περι ρητορικής μίσους  είναι και παράνομο να κριτικάρεις την οπισθοδρομικότητα αυτής της ιδεολογίας. Το πρόβλημα με το να αφήσεις το θύμα να μιλήσει, και να μην μιλήσεις εσύ για το θύμα είναι πως γίνεσαι συμμέτοχος - Αν αφαιρέσεις εσύ ο ΔΥΤΙΚΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ την ελευθερία του λόγου σε αυτό το ζήτημα, δλδ την κριτική σε αυτή την μεσαιωνική βαρβαρότητα - ενδυναμώνεις τους συντηρητικούς αυτού του κόσμου που πλέον κομπάζουν με θαυμασμό πως "πουθενά δεν μπορείς να κριτικάρεις το ισλάμ". Τα περιστατικά δολοφονίας γυναικών που αρνήθηκαν να φορέσουν την μαντίλα δεν είναι μόνο τριτοκοσμικό φαινόμενο αλλά - στην εποχή της "παγκοσμιοποίησης" και δυτικό. Ποιος μιλάει για αυτούς τους ανθρώπους;







Η απάντηση είναι κανένας.








Είναι άξιο απορίας τι έχουμε κάνει λάθος για να έχει ταυτιστεί η κουρούκλα στο μυαλό κάποιων με σύμβολο "φεμινισμού": 





Στο μυαλό των περισσότερων ακούγοντας φεμινισμός έρχεται στο μυαλό μια γυναίκα με ένα όπλο ή ένα κουστούμι να συμπεριφέρεται σαν άντρας δαιμονοποιόντας την θηλυκότητα της - στο δικό μου έρχεται η γυναίκα μου να θυλάζει το παιδί μας.


Δεν είναι η πρώτη φορά που υπάρχει αυτή η ταύτιση των ακραίων "προοδευτικών" με την απόλυτη παρακμή αφού έχουμε φτάσει στο σημείο να υπερασπιζόμαστε μέχρι και την κλειτουριδεκτομή - ακριβώς για να υπερασπιστούμε την ιδέα που έχει τις ρίζες της στον ηθικό ρελατιβισμό - ότι δεν υπάρχει διαφορά ανωτερότητας και κατωτερότητας μεταξύ πολιτισμών ή θρησκειών - παρα μόνο διαφορετικότητα.

Το πρόβλημα με μια κοινωνία χωρίς διακρίσεις είναι ότι οδηγεί σε μια κοινωνία που δεν μπορεί καν να διακρίνει το λάθος από το σωστό..